1. καὶ εἶπεν Δαυιδ οὗτός ἐστιν ὁ οἶκος κυρίου τοῦ θεοῦ καὶ τοῦτο τὸ θυσιαστήριον εἰς ὁλοκαύτωσιν τῷ Ισραηλ
2. καὶ εἶπεν Δαυιδ συναγαγεῖν πάντας τοὺς προσηλύτους ἐν γῇ Ισραηλ καὶ κατέστησεν λατόμους λατομῆσαι λίθους ξυστοὺς τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ θεῷ
3. καὶ σίδηρον πολὺν εἰς τοὺς ἥλους τῶν θυρωμάτων καὶ τῶν πυλῶν καὶ τοὺς στροφεῖς ἡτοίμασεν Δαυιδ καὶ χαλκὸν εἰς πλῆθος οὐκ ἦν σταθμός
4. καὶ ξύλα κέδρινα οὐκ ἦν ἀριθμός ὅτι ἐφέροσαν οἱ Σιδώνιοι καὶ οἱ Τύριοι ξύλα κέδρινα εἰς πλῆθος τῷ Δαυιδ
5. καὶ εἶπεν Δαυιδ Σαλωμων ὁ υἱός μου παιδάριον ἁπαλόν καὶ ὁ οἶκος τοῦ οἰκοδομῆσαι τῷ κυρίῳ εἰς μεγαλωσύνην ἄνω εἰς ὄνομα καὶ εἰς δόξαν εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἑτοιμάσω αὐτῷ καὶ ἡτοίμασεν Δαυιδ εἰς πλῆθος ἔμπροσθεν τῆς τελευτῆς αὐτοῦ
6. καὶ ἐκάλεσεν Σαλωμων τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ τοῦ οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον τῷ κυρίῳ θεῷ Ισραηλ
7. καὶ εἶπεν Δαυιδ Σαλωμων τέκνον ἐμοὶ ἐγένετο ἐπὶ ψυχῇ τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι κυρίου θεοῦ
8. καὶ ἐγένετο ἐπ’ ἐμοὶ λόγος κυρίου λέγων αἷμα εἰς πλῆθος ἐξέχεας καὶ πολέμους μεγάλους ἐποίησας οὐκ οἰκοδομήσεις οἶκον τῷ ὀνόματί μου ὅτι αἵματα πολλὰ ἐξέχεας ἐπὶ τῆς γῆς ἐναντίον μου
9. ἰδοὺ υἱὸς τίκτεταί σοι οὗτος ἔσται ἀνὴρ ἀναπαύσεως καὶ ἀναπαύσω αὐτὸν ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν κυκλόθεν ὅτι Σαλωμων ὄνομα αὐτῷ καὶ εἰρήνην καὶ ἡσυχίαν δώσω ἐπὶ Ισραηλ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ
10. οὗτος οἰκοδομήσει οἶκον τῷ ὀνόματί μου καὶ οὗτος ἔσται μοι εἰς υἱὸν κἀγὼ αὐτῷ εἰς πατέρα καὶ ἀνορθώσω θρόνον βασιλείας αὐτοῦ ἐν Ισραηλ ἕως αἰῶνος
11. καὶ νῦν υἱέ μου ἔσται μετὰ σοῦ κύριος καὶ εὐοδώσει καὶ οἰκοδομήσεις οἶκον τῷ κυρίῳ θεῷ σου ὡς ἐλάλησεν περὶ σοῦ
12. ἀλλ’ ἢ δῴη σοι σοφίαν καὶ σύνεσιν κύριος καὶ κατισχύσαι σε ἐπὶ Ισραηλ καὶ τοῦ φυλάσσεσθαι καὶ τοῦ ποιεῖν τὸν νόμον κυρίου τοῦ θεοῦ σου
13. τότε εὐοδώσει ἐὰν φυλάξῃς τοῦ ποιεῖν τὰ προστάγματα καὶ τὰ κρίματα ἃ ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωυσῇ ἐπὶ Ισραηλ ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε μὴ φοβοῦ μηδὲ πτοηθῇς
14. καὶ ἰδοὺ ἐγὼ κατὰ τὴν πτωχείαν μου ἡτοίμασα εἰς οἶκον κυρίου χρυσίου ταλάντων ἑκατὸν χιλιάδας καὶ ἀργυρίου ταλάντων χιλίας χιλιάδας καὶ χαλκὸν καὶ σίδηρον οὗ οὐκ ἔστιν σταθμός ὅτι εἰς πλῆθός ἐστιν καὶ ξύλα καὶ λίθους ἡτοίμασα καὶ πρὸς ταῦτα πρόσθες
15. καὶ μετὰ σοῦ εἰς πλῆθος ποιούντων ἔργα τεχνῖται καὶ οἰκοδόμοι λίθων καὶ τέκτονες ξύλων καὶ πᾶς σοφὸς ἐν παντὶ ἔργῳ
16. ἐν χρυσίῳ ἐν ἀργυρίῳ ἐν χαλκῷ καὶ ἐν σιδήρῳ οὐκ ἔστιν ἀριθμός ἀνάστηθι καὶ ποίει καὶ κύριος μετὰ σοῦ
17. καὶ ἐνετείλατο Δαυιδ τοῖς πᾶσιν ἄρχουσιν Ισραηλ ἀντιλαβέσθαι τῷ Σαλωμων υἱῷ αὐτοῦ
18. οὐχὶ κύριος μεθ’ ὑμῶν καὶ ἀνέπαυσεν ὑμᾶς κυκλόθεν ὅτι ἔδωκεν ἐν χερσὶν τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν καὶ ὑπετάγη ἡ γῆ ἐναντίον κυρίου καὶ ἐναντίον λαοῦ αὐτοῦ
19. νῦν δότε καρδίας ὑμῶν καὶ ψυχὰς ὑμῶν τοῦ ζητῆσαι τῷ κυρίῳ θεῷ ὑμῶν καὶ ἐγέρθητε καὶ οἰκοδομήσατε ἁγίασμα κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν τοῦ εἰσενέγκαι τὴν κιβωτὸν διαθήκης κυρίου καὶ σκεύη τὰ ἅγια τοῦ θεοῦ εἰς οἶκον τὸν οἰκοδομούμενον τῷ ὀνόματι κυρίου
Przypisy:
22:5 - Dawid troszczy się o przygotowanie materiałów do budowy świątyni, ponieważ jego syn Salomon będzie młody i niedoświadczony. Wizja Dawida świadczy o jego zaangażowaniu w stworzenie odpowiedniego miejsca do oddawania czci Bogu (zob. także 1 Krl 5:5 i Psalm 132:4-5).
22:7-9 - Dawid wyjaśnia, że chociaż pragnął zbudować świątynię, Bóg wybrał Salomona do tego zadania ze względu na krew, którą Dawid przelał w bitwie. To ukazuje Boże pragnienie, aby świątynia została zbudowana przez kogoś kojarzonego z pokojem (zob. także 1 Krl 6:12-13 i 2 Sm 7:12-13).
22:11-12 - Dawid błogosławi Salomona i zachęca go do posłuszeństwa Bogu, podkreślając wagę przestrzegania przykazań dla powodzenia królestwa. Posłuszeństwo woli Bożej jest niezbędne dla dobrobytu i pokoju (zob. także Pwt 30:16 i Joz 1:7-8).
22:13 - Dawid przypomina Salomonowi, że sukces w budowie świątyni i sprawowaniu władzy będzie zależał od jego wierności Bogu. Koncepcja posłuszeństwa jako klucza do sukcesu odzwierciedla stałą obecność w Starym Testamencie (zob. także 1 Krl 2,3-4 i Pwt 28,1-2).
22:17-19 - Dawid wzywa przywódców Izraela, aby pomogli Salomonowi i szukali Boga całym sercem, aby świątynia mogła zostać ukończona. Współpraca i jedność między przywódcami są kluczowe dla wypełnienia zamysłu Bożego (zob. także Nehemiasza 4:6 i Efezjan 4:3).
Wersety związane z I Crônicas, 22:
22 rozdział 1 Kronik opisuje przygotowania Dawida do świątyni. Jak lider planuje przyszłość? Ten znaczący tekst opisuje wysiłki Dawida, aby zebrać materiały i poinstruować Salomona, jak ma zbudować świątynię. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak wizjonerskie przywództwo, sukcesja i oddanie Bogu. Dawid podkreśla znaczenie przestrzegania przykazań Bożych i poszukiwania mądrości. 1 Księga Kronik 22 ujawnia, że Dawid miał serce do oddawania czci Bogu i jego duchowemu dziedzictwu. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają głównym tematom tego podnoszącego na duchu rozdziału.
1 Królów 5:3: "Wiecie, że z powodu wojen, które mój ojciec Dawid musiał mierzyć ze wszystkich stron, nie mógł zbudować świątyni ku czci imienia Pana, swego Boga, dopóki Pan nie położył jego wrogów pod jego stopy." - Werset ten oferuje uzupełniające spojrzenie na to, dlaczego Dawid nie zbudował świątyni, jak wspomniano w 1 Kronik 22.
2 Samuela 7:12-13: "Kiedy twoje życie dobiegnie końca i odpoczniesz u swoich przodków, wybiorę jednego z twoich synów na twojego następcę, jednego z twojego ciała, i ustanowię jego królestwo. Zbuduje świątynię ku czci mego imienia, a ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki." - Ta obietnica Boga dana Dawidowi stoi za przygotowaniami Dawida do świątyni opisanymi w 1 Kronik 22.
Przysłów 24:27: "Najpierw zakończ prace na swoich polach, przygotuj wszystko na swojej posesji. Dopiero wtedy zbuduj swój dom." - Przysłowie to odzwierciedla mądrość Dawida, który poczynił szeroko zakrojone przygotowania do budowy świątyni.
Aggeusza 1:8: "Wyjdź w góry, przynieś drewno i odbuduj świątynię, abym się w niej rozkoszował i został uwielbiony, mówi Pan." - Chociaż później werset ten przypomina znaczenie materiałów budowlanych świątyni, jak podkreślono w 1 Kronik 22.
1 Piotra 2:5: "I wy, niczym żywe kamienie, jesteście budowani w dom duchowy, aby być świętym kapłaństwem, składającymi duchowe ofiary, przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa." - Ten werset Nowego Testamentu przedstawia duchową interpretację świątyni, opartą na koncepcji fizycznej opisanej w 1 Kronik 22.
FAQ:
Co powiedział Dawid o budowie Świątyni Bożej?
Dawid chciał zbudować Świątynię, ale Bóg powiedział mu, że zbuduje ją jego syn, Salomon. Dawid przygotował więc środki na jej budowę. (1 Kronik 22:6-10)
Jak Dawid przygotowywał się do budowy Świątyni?
Dawid poczynił szeroko zakrojone przygotowania, gromadząc materiały takie jak złoto, srebro i drewno oraz organizując robotników do budowy Świątyni (1 Kronik 22:14-16).
Co Bóg obiecał Salomonowi w sprawie Świątyni?
Bóg obiecał Salomonowi, że będzie z nim i pomoże mu zbudować Świątynię, ustanawiając go tronem Izraela. (1 Kronik 22:9-10)
Co zrobił Dawid, gdy zwołał przywódców Izraela?
Dawid zwołał przywódców Izraela i nalegał, aby wsparli budowę Świątyni, prosząc ich o pomoc Salomonowi w jego zadaniu. (1 Kronik 22:17-19)
W jaki sposób Dawid zachęcał Salomona do bycia silnym i odważnym?
Dawid zachęcał Salomona, aby był silny, odważny i wierny Bogu, przypominając mu o tym, jak ważne jest postępowanie zgodnie z Bożymi wskazówkami, aby dokończyć budowę. (1 Kronik 22:11-13)
