1. Dok Izrael bijaše dijete, ja ga ljubljah, iz Egipta dozvah sina svoga.
2. Al' što sam ih više zvao, sve su dalje od mene odlazili; baalima su žrtvovali, kadili kumirima.
3. A ja sam Efrajima hodati uèio, držeæi ga za ruke njegove; al' oni ne spoznaše da sam se za njih brinuo.
4. Užima za ljude privlaèio sam ih, konopcima ljubavi; bijah im k'o onaj koji u èeljustima njihovim žvale opušta; nad njega se saginjah i davah mu jesti.
5. U zemlju egipatsku on æe se vratiti, Asirac æe mu kraljem biti, jer se ne htjede vratiti k meni.
6. Maè æe bješnjeti njegovim gradovima, uništiti prijevornice njegove, proždirat æe zbog spletaka njegovih.
7. Narod je moj sklon otpadu; i premda ga k Višnjem dozivlju, nitko da ga podigne.
8. Kako da te dadem, Efrajime, kako da te predam, Izraele! Kako da te dadem kao Admu, da uèinim s tobom kao Sebojimu? Srce mi je uznemireno, uzavrela mi sva utroba:
9. neæu više gnjevu dati maha, neæu opet zatirati Efrajima, jer ja sam Bog, a ne èovjek: Svetac posred tebe - neæu više gnjevan dolaziti!
10. Za Jahvom æe iæi on, k'o lav on æe rikati; a kad zarikao bude, sinovi æe mu veselo dohrliti sa zapada;
11. k'o ptice æe dohrliti iz Egipta, k'o golubica iz zemlje asirske, i naselit æu ih po kuæama njihovim - rijeè je Jahvina.
Przypisy:
11:1-4 - Bóg wyraża swoją miłość do Izraela, porównując go do syna, którego powołał i wychował. Boża miłość jest bezwarunkowa, ale Izrael, pomimo Bożej opieki, odwrócił się od Niego i popadł w bałwochwalstwo (zob. także Wj 4,22-23 i Jer 31,3).
11:5-7 - Sąd Boży nad Izraelem jest nieunikniony z powodu jego niewierności. Bóg opłakuje utratę swojego ludu, ale Boża sprawiedliwość zostanie wymierzona. Lud będzie nadal się buntował, ale Bóg nie zrezygnuje całkowicie z jego odkupienia (zob. także Am 5:14-15 i Izajasz 5:24).
11:8-9 - Bóg wyraża wewnętrzną wątpliwość co do sądu nad Izraelem, okazując swoje miłosierdzie i pragnienie, by nie zniszczyć całkowicie swojego ludu. Oświadcza, że pomimo sądu, Jego współczucie zwycięży i Izrael nie zostanie całkowicie zniszczony (zob. także Jeremiasz 31:20 i Izajasz 54:7-8).
11:10-11 - Bóg obiecuje w przyszłości przywrócić Izraelowi ziemię obiecaną, gromadząc go z powrotem do ziemi obiecanej. Boska miłość objawi się w odrodzeniu Jego narodu, co będzie odbiciem mesjańskiej nadziei i odkupienia przez Chrystusa (zob. także Izajasz 11:11-12 i Mateusz 23:37-39).
11:12 - Ostatnia notatka do Księgi Ozeasza 11 opisuje uporczywą niewierność Efraima i Judy. Wzmianka o nieustannym buncie Izraela uwypukla zatwardziałość ludzkiego serca, ale także potrzebę Zbawiciela, który przyniesie ostateczne odrodzenie (zob. także Ezechiel 36:22-32 i Mt 11:28-30).
Wersety związane z Hošea, 11:
Rozdział 11 Ozeasza ukazuje ojcowskie serce Boga. Jak miłość Boża trwa pomimo ludzkiego buntu? Ten poruszający tekst przypomina o trosce Boga o Izrael od czasów Egiptu, przeciwstawiając ją niewdzięczności ludu. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak miłość Boża, dyscyplina ojcowska i napięcie między sprawiedliwością a miłosierdziem. Ozeasz 11 oferuje głęboki wgląd we współczujący charakter Boga. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na główne tematy tego odkrywczego rozdziału.
Mateusza 2:15: "Gdzie przebywał aż do śmierci Heroda. I tak wypełniło się to, co Pan powiedział przez proroka: «Z Egiptu wezwałem syna mego»." - Werset ten bezpośrednio cytuje Ozeasza 11:1, odnosząc go do Jezusa i pokazując, jak NT interpretuje starotestamentowe proroctwa.
Jeremiasza 31:20: "Czyż Efraim nie jest moim ukochanym synem, dzieckiem, które sprawia mi przyjemność? Choć często wypowiadam się przeciwko niemu, wciąż go pamiętam. Dlatego moje serce za nim tęskni; Bardzo mu współczuję – wyrocznia Pana”." - Werset ten nawiązuje do myśli z Ozeasza 11:8-9, gdzie Bóg wyraża swoją ojcowską miłość i współczucie dla swego zbuntowanego ludu.
Łukasza 15:20: "Potem wstał i poszedł do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i pełen współczucia podbiegł do syna, objął go i ucałował." - Przypowieść o synu marnotrawnym nawiązuje do tematu z rozdziału Ozeasza 11, w którym Bóg niczym kochający ojciec pragnie powrotu swoich zbuntowanych dzieci.
Izajasza 31:4: "Bo tak mówi Pan: Jak lew, nawet silny lew, warczy na swoją ofiarę i chociaż wzywa się przeciwko niemu mnóstwo pasterzy, ich głosy go nie przerażają ani nie zastraszają, tak Pan Zastępów będzie zejdźcie, aby walczyć na górze Syjon i na jej wyżynach”." - Ten obraz Boga jako opiekuńczego lwa nawiązuje do Ozeasza 11:10, gdzie Bóg ryczy jak lew, aby zgromadzić swój lud.
Rzymian 9:15: "Mówi bowiem do Mojżesza: Zmiłuję się, nad kim się zlituję, i zlituję się, nad kim się zlituję." - Werset ten odzwierciedla temat suwerennego miłosierdzia Bożego ukazany w Księdze Ozeasza 11:8-9.
FAQ:
Dlaczego Bóg wyraża ból, patrząc na Izrael w Księdze Ozeasza 11?
Bóg wyraża ból, ponieważ pomimo miłości i troski o Izraela jako syna, ludzie odwrócili się od Niego i woleli czcić innych bogów. (Ozeasza 11:1-4)
Co Bóg obiecuje uczynić Izraelowi w Księdze Ozeasza 11?
Bóg obiecuje odrodzić Izrael, wyprowadzając go z niewoli, pomimo jego niewierności. Nadal pragnie uzdrowienia i odkupienia dla Izraela. (Ozeasza 11:10-11)
Jak opisana jest niewierność Izraela w Księdze Ozeasza 11?
Niewierność Izraela porównana jest do zdrady zbuntowanego syna, który, mimo że był kochany, wybiera podążanie złymi ścieżkami. (Ozeasza 11:5-7)
Co Ozeasz 11 objawia na temat natury Boga?
Ozeasz 11 objawia miłosierną i pełną miłości naturę Boga, który pomimo zdrady Izraela, nadal oferuje przebaczenie i odnowę. (Ozeasz 11:8-9)
W jaki sposób rozdział 11 Księgi Ozeasza ilustruje relację między Bogiem a Izraelem?
Relacja ta jest porównywana do kochającego ojca, który prowadzi syna, ale ten się buntuje. Mimo to Bóg nadal okazuje współczucie i pragnienie odkupienia (Ozeasza 11:1-11).
