1. Sicut mane transiit, pertransiit rex Israël. Quia puer Israël, et dilexi eum ; et ex Ægypto vocavi filium meum.
2. Vocaverunt eos, sic abierunt a facie eorum ; Baalim immolabant, et simulacris sacrificabant.
3. Et ego quasi nutritius Ephraim: portabam eos in brachiis meis, et nescierunt quod curarem eos.
4. In funiculis Adam traham eos, in vinculis caritatis ; et ero eis quasi exaltans jugum super maxillas eorum, et declinavi ad eum ut vesceretur.
5. Non revertetur in terram Ægypti, et Assur ipse rex ejus, quoniam noluerunt converti.
6. Cœpit gladius in civitatibus ejus, et consumet electos ejus, et comedet capita eorum.
7. Et populus meus pendebit ad reditum meum ; jugum autem imponetur eis simul, quod non auferetur.
8. Quomodo dabo te, Ephraim? protegam te, Israël? Quomodo dabo te sicut Adama, ponam te ut Seboim? Conversum est in me cor meum, pariter conturbata est pœnitudo mea.
9. Non faciam furorem iræ meæ ; non convertar ut disperdam Ephraim, quoniam Deus ego, et non homo ; in medio tui sanctus, et non ingrediar civitatem.
10. Post Dominum ambulabunt ; quasi leo rugiet, quia ipse rugiet, et formidabunt filii maris.
11. Et avolabunt quasi avis ex Ægypto, et quasi columba de terra Assyriorum: et collocabo eos in domibus suis, dicit Dominus.
12. Circumdedit me in negatione Ephraim, et in dolo domus Israël ; Judas autem testis descendit cum Deo, et cum sanctis fidelis.
Przypisy:
11:1-4 - Bóg wyraża swoją miłość do Izraela, porównując go do syna, którego powołał i wychował. Boża miłość jest bezwarunkowa, ale Izrael, pomimo Bożej opieki, odwrócił się od Niego i popadł w bałwochwalstwo (zob. także Wj 4,22-23 i Jer 31,3).
11:5-7 - Sąd Boży nad Izraelem jest nieunikniony z powodu jego niewierności. Bóg opłakuje utratę swojego ludu, ale Boża sprawiedliwość zostanie wymierzona. Lud będzie nadal się buntował, ale Bóg nie zrezygnuje całkowicie z jego odkupienia (zob. także Am 5:14-15 i Izajasz 5:24).
11:8-9 - Bóg wyraża wewnętrzną wątpliwość co do sądu nad Izraelem, okazując swoje miłosierdzie i pragnienie, by nie zniszczyć całkowicie swojego ludu. Oświadcza, że pomimo sądu, Jego współczucie zwycięży i Izrael nie zostanie całkowicie zniszczony (zob. także Jeremiasz 31:20 i Izajasz 54:7-8).
11:10-11 - Bóg obiecuje w przyszłości przywrócić Izraelowi ziemię obiecaną, gromadząc go z powrotem do ziemi obiecanej. Boska miłość objawi się w odrodzeniu Jego narodu, co będzie odbiciem mesjańskiej nadziei i odkupienia przez Chrystusa (zob. także Izajasz 11:11-12 i Mateusz 23:37-39).
11:12 - Ostatnia notatka do Księgi Ozeasza 11 opisuje uporczywą niewierność Efraima i Judy. Wzmianka o nieustannym buncie Izraela uwypukla zatwardziałość ludzkiego serca, ale także potrzebę Zbawiciela, który przyniesie ostateczne odrodzenie (zob. także Ezechiel 36:22-32 i Mt 11:28-30).
Wersety związane z Prophetia Osee, 11:
Rozdział 11 Ozeasza ukazuje ojcowskie serce Boga. Jak miłość Boża trwa pomimo ludzkiego buntu? Ten poruszający tekst przypomina o trosce Boga o Izrael od czasów Egiptu, przeciwstawiając ją niewdzięczności ludu. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak miłość Boża, dyscyplina ojcowska i napięcie między sprawiedliwością a miłosierdziem. Ozeasz 11 oferuje głęboki wgląd we współczujący charakter Boga. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na główne tematy tego odkrywczego rozdziału.
Mateusza 2:15: "Gdzie przebywał aż do śmierci Heroda. I tak wypełniło się to, co Pan powiedział przez proroka: «Z Egiptu wezwałem syna mego»." - Werset ten bezpośrednio cytuje Ozeasza 11:1, odnosząc go do Jezusa i pokazując, jak NT interpretuje starotestamentowe proroctwa.
Jeremiasza 31:20: "Czyż Efraim nie jest moim ukochanym synem, dzieckiem, które sprawia mi przyjemność? Choć często wypowiadam się przeciwko niemu, wciąż go pamiętam. Dlatego moje serce za nim tęskni; Bardzo mu współczuję – wyrocznia Pana”." - Werset ten nawiązuje do myśli z Ozeasza 11:8-9, gdzie Bóg wyraża swoją ojcowską miłość i współczucie dla swego zbuntowanego ludu.
Łukasza 15:20: "Potem wstał i poszedł do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i pełen współczucia podbiegł do syna, objął go i ucałował." - Przypowieść o synu marnotrawnym nawiązuje do tematu z rozdziału Ozeasza 11, w którym Bóg niczym kochający ojciec pragnie powrotu swoich zbuntowanych dzieci.
Izajasza 31:4: "Bo tak mówi Pan: Jak lew, nawet silny lew, warczy na swoją ofiarę i chociaż wzywa się przeciwko niemu mnóstwo pasterzy, ich głosy go nie przerażają ani nie zastraszają, tak Pan Zastępów będzie zejdźcie, aby walczyć na górze Syjon i na jej wyżynach”." - Ten obraz Boga jako opiekuńczego lwa nawiązuje do Ozeasza 11:10, gdzie Bóg ryczy jak lew, aby zgromadzić swój lud.
Rzymian 9:15: "Mówi bowiem do Mojżesza: Zmiłuję się, nad kim się zlituję, i zlituję się, nad kim się zlituję." - Werset ten odzwierciedla temat suwerennego miłosierdzia Bożego ukazany w Księdze Ozeasza 11:8-9.
FAQ:
Dlaczego Bóg wyraża ból, patrząc na Izrael w Księdze Ozeasza 11?
Bóg wyraża ból, ponieważ pomimo miłości i troski o Izraela jako syna, ludzie odwrócili się od Niego i woleli czcić innych bogów. (Ozeasza 11:1-4)
Co Bóg obiecuje uczynić Izraelowi w Księdze Ozeasza 11?
Bóg obiecuje odrodzić Izrael, wyprowadzając go z niewoli, pomimo jego niewierności. Nadal pragnie uzdrowienia i odkupienia dla Izraela. (Ozeasza 11:10-11)
Jak opisana jest niewierność Izraela w Księdze Ozeasza 11?
Niewierność Izraela porównana jest do zdrady zbuntowanego syna, który, mimo że był kochany, wybiera podążanie złymi ścieżkami. (Ozeasza 11:5-7)
Co Ozeasz 11 objawia na temat natury Boga?
Ozeasz 11 objawia miłosierną i pełną miłości naturę Boga, który pomimo zdrady Izraela, nadal oferuje przebaczenie i odnowę. (Ozeasz 11:8-9)
W jaki sposób rozdział 11 Księgi Ozeasza ilustruje relację między Bogiem a Izraelem?
Relacja ta jest porównywana do kochającego ojca, który prowadzi syna, ale ten się buntuje. Mimo to Bóg nadal okazuje współczucie i pragnienie odkupienia (Ozeasza 11:1-11).
