1. Salmo. De Davide, quando morava no deserta da Iduméa.
2. Ó Deus, tu és o meu Deus: Busco-te com solicitude; de ti está sedenta a minha alma, deseja-te a minha carne, como terra árida e sedenta, sem água.
3. Desta maneira te contemplo no santuário, para ver o teu poder e a tua glória.
4. Porque a tua graça é melhor que a vida, os meus lábios te louvarão.
5. Assim te bendirei em minha vida: invocando o teu nome, levantarei as minhas mãos.
6. Como de banha e de gordura será saciada a minha alma, e com lábios de júbilo te louvará a minha boca,
7. quando me lembrar de ti sobre o meu leito, e sobre ti meditar durante as minhas vigílias.
8. Em verdade te tornaste o meu auxiliador, e à sombra das tuas asas me regozijo.
9. A minha alma está intimamente unida a ti, a tua dextra me sustenta.
10. Porém os que procuram tirar-me a vida, entrarão nas profundidades da terra.
11. Serão entregues ao poder da espada, e virão a ser presa das raposas.
12. Entretanto o rei alegrar-se-á em Deus, gloriar-se-á todo o que jura por ele, pois será fechada a boca aos que proferiam coisas iníquas.
Przypisy:
62:1-2 - Psalmista oświadcza, że jego dusza znajduje ukojenie w Bogu. To stwierdzenie podkreśla pokój płynący z całkowitego zaufania Bogu jako jedynemu źródłu zbawienia (zob. także Psalm 4:8 i Ewangelię Mateusza 11:28-30).
62:3-4 - Psalmista rozmyśla o swoich wrogach i ich złych zamiarach, ale potwierdza swoje zaufanie do Boga. To pokazuje, że nawet w obliczu przeciwności wiara w Boga musi pozostać niezachwiana (zob. także Psalm 27:1-3 i List do Rzymian 8:31).
62:5-7 - Dusza psalmisty karmi się nadzieją w Bogu. Uznaje on, że zbawienie i cześć pochodzą od Pana, podkreślając wagę cierpliwego czekania na Boga w każdej chwili (zob. także Psalm 37:7 i Lamentacje 3:25-26).
62:8-10 - Psalmista zachęca ludzi do zaufania Bogu w każdych okolicznościach. To napomnienie podkreśla zbiorową odpowiedzialność za szukanie Pana i pokładanie w Nim wiary bez względu na sytuację (zob. także Psalm 9:10 i Izajasz 26:4).
62:11-12 - Psalmista kończy, stwierdzając, że Bóg jest sprawiedliwy i że każdy otrzyma karę za swoje uczynki. To stwierdzenie podkreśla Bożą sprawiedliwość oraz wagę etycznego i uczciwego życia (zob. także Galacjan 6:7-8 i Objawienie 22:12).
Wersety związane z Salmos, 62:
Psalm 62 Dawida jest deklaracją niezachwianego zaufania Bogu. Dlaczego psalmista w milczeniu czeka na Boga? Ten pełen mocy tekst potwierdza, że Bóg jest jedynym źródłem zbawienia i czci. Psalm porusza tematy cierpliwości, wyłącznej wiary i próżności zaufania bogactwom i ludzkiej mocy. Psalm 62 oferuje przemieniającą perspektywę prawdziwego bezpieczeństwa i odpoczynku w Bogu. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wzmacniają podstawowe zasady tego podnoszącego na duchu psalmu.
Izajasza 26:4: "Zaufaj Panu na zawsze, bo Pan, tylko Pan, jest odwieczną Skałą." - Ten fragment podkreśla główny temat Psalmu 62, dotyczący zaufania jedynie Bogu.
Jeremiasza 17:5-8: "Tak mówi Pan: «Przeklęty człowiek, który pokłada ufność w ludziach, który swą siłę czyni ze śmiertelnego człowieczeństwa, lecz którego serce odwraca się od Pana.»" - W tekście tym szczegółowo omawiamy kontrast między zaufaniem Bogu a zaufaniem człowiekowi, o którym mowa w Psalmie 62.
Mateusza 6:19-21: "Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie jednak skarby w niebie..." - Ten fragment odzwierciedla temat Psalmu 62:10 dotyczący nieufności w bogactwach.
1 Tymoteusza 6:17: "Nakazuj bogatym na tym świecie, aby nie byli aroganccy i nie pokładali nadziei w niepewności bogactwa, ale w Bogu, który obficie zaopatrza nas we wszystko dla naszego zadowolenia." - Werset ten nawiązuje do ostrzeżenia z Psalmu 62:10, aby nie ufać bogactwom.
Hebrajczyków 13:8: "Jezus Chrystus jest ten sam wczoraj, dziś i na wieki." - Ten fragment odzwierciedla niezmienność Boga, co jest tematem zawartym w Psalmie 62, gdy opisuje Boga jako skałę i fortecę.
FAQ:
Jaki jest główny temat Psalmu 62?
Głównym tematem jest niezachwiane zaufanie do Boga, który jest skałą i zbawieniem Dawida, szczególnie w czasach przeciwności (Psalm 62:1-2).
Co Dawid mówi o swoim zaufaniu do Boga?
Dawid oświadcza, że jego dusza spoczywa w Bogu, który jest jego zbawieniem, siłą i schronieniem. Tylko Jemu Dawid ufa. (Psalm 62:5-7)
Jak Dawid opisuje swoich wrogów w Psalmie 62?
Dawid opisuje swoich wrogów jako ludzi, którzy próbują go zniszczyć, lecz on pozostaje niezachwiany w swojej ufności do Boga. (Psalm 62:3-4)
Co Dawid mówi o bogactwie w Psalmie 62?
Dawid ostrzega przed pokładaniem ufności w ziemskich bogactwach i władzy, twierdząc, że prawdziwa ufność leży w Bogu (Psalm 62:10).
Jak opisany jest Bóg w Psalmie 62?
Bóg jest opisany jako skała, zbawienie i schronienie Dawida, jego wieczne bezpieczeństwo (Psalm 62:2, 6).
