1. Irmãos, o bom desejo do meu coração e a minha oração a Deus por eles, é que sejam salvos.
2. Pois lhes dou testemunho de que eles têm zelo de Deus, mas mal esclarecido.
3. Porque, não conhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria, não se sujeitaram a justiça de Deus.
4. Com efeito, o fim da lei é Cristo, para a justificação de todo o que crê.
5. Efectívamente Moisés escreveu, a respeito da justiça que vem da lei: O homem que a cumprir, por ela viverá (Lv. 18, 5). (ver nota)
6. Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas no teu coração: Quem subirá ao céu ?— e isso para fazer descer Cristo. (ver nota)
7. Ou quem descerá ao abismo? — e isso para ressuscitar Cristo dentre os mortos. (ver nota)
8. Mas que diz a Escritura: Perto de ti está a palavra, na tua boca e no teu coração (Dt. 30, 14). Esta é a palavra da fé que pregamos. (ver nota)
9. Porque, se confessares com a tua boca o Senhor Jesus e creres no teu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, serás salvo. (ver nota)
10. Com o coração se crê para (alcançar) a justiça, mas com a boca se faz a confissão para conseguir a salvação.
11. Pois a Escritura diz: Todo o que crê nele não será confundido (Is. 28, 16).
12. Com efeito, não há distinção entre judeu e grego, pois o mesmo (Cristo) é o Senhor de todos, rico para com todos os que o invocam.
13. Porque todo aquele que invocar o nome do Senhor, será salvo (Jl. 2, 32).
14. Como invocarão, pois, aquele em quem não creram (ainda)? Ou como crerão naquele, de quem não ouviram falar? E como ouvirão, sem haver quem lhes pregue?
15. E, como pregarão eles, se não forem enviados? Segundo está escrito: Que formosos são os pés dos que anunciam a felicidade! (Is. 52, 7).
16. Mas, nem todos obedecem ao Evangelho. Por isso Isaías diz (Is. 53, 1): Senhor, quem acreditou em nossa pregação?
17. Logo a fé vem pela pregação, e a pregação pela palavra de Cristo.
18. Mas digo : Porventura não ouviram? Sim, por certo, pois por toda a terra se espalhou a sua voz, e até às extremidades da terra (chegaram) as suas palavras (Ps. 18, 5).
19. Digo mais: Porventura Israel não compreendeu? Moisés é o primeiro que lhe diz: Excitarei o vosso ciúme contra uma nação que não é nação (por ser pagã); excitarei a vossa ira contra uma nação louca (Dt. 32, 21). (ver nota)
20. Isaias avança mais e diz (Is. 65, 1): _Fui encontrado pelos que me não buscavam; claramente me descobri aos que não perguntavam por mim.
21. E a Israel diz (Is. 65, 2): Todos os dias estendi as minhas mãos (como um pai carinhoso) a um povo incrédulo e rebelde.
Przypisy:
10:9-13 - Wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa jest podstawą zbawienia. Paweł podkreśla wagę wiary i wyznawania ustami, podkreślając, że nie ma różnicy między Żydami a Grekami, bo Pan jest bogaty dla wszystkich (zob. także Flp 2,11 i Jl 2,32).
10:14-17 - Głoszenie ewangelii jest niezbędne do zbawienia, a Paweł podkreśla potrzebę posyłania kaznodziejów, aby wszyscy mogli usłyszeć orędzie Chrystusa. Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa (zob. także Izajasz 52:7 i Mk 16:15).
10:18-21 - Paweł twierdzi, że ewangelia została już ogłoszona wszystkim, a odmowa przyjęcia Chrystusa przez Izraelitów jest wypełnieniem Pisma Świętego. Odrzucenie Boga i odrzucenie ewangelii to powracające tematy w Starym Testamencie (zob. także Psalm 19:4 i Izajasz 65:2).
10:1-2 - Paweł wyraża pragnienie, aby jego współbracia Żydzi zostali zbawieni, ale zauważa, że szukają oni sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę (zobacz również Filipian 3:6-9 i Galatów 3:10).
10:5-8 - Paweł przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie sprawiedliwości z wiary. Sprawiedliwość z wiary w Chrystusa jest dostępna dla każdego, nie wymaga wielkich czynów, a jedynie przyjęcia ewangelii (zob. także Pwt 30,12-14 i Rz 1,17).
Wersety związane z Romanos, 10:
Rozdział 10 Listu do Rzymian skupia się na ludzkiej odpowiedzialności za zbawienie. Jak osiągnąć sprawiedliwość, która przychodzi przez wiarę? Ten kluczowy tekst przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie ze sprawiedliwością, która wypływa z wiary w Chrystusa. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dostępność ewangelii, potrzeba głoszenia i powszechna oferta zbawienia. Rzymian 10 podkreśla znaczenie wyznania Jezusa jako Pana i wiary w Jego zmartwychwstanie. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału ewangelizacyjnego.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
FAQ:
Co oznacza „wierzyć sercem swoim i wyznawać ustami swoimi” dla zbawienia?
Oznacza to, że zbawienie przychodzi przez szczerą wiarę w Chrystusa, wyrażaną zarówno wewnętrznie (wierząc), jak i zewnętrznie (wyznając), poprzez uznanie Jezusa za Pana. (Rzymian 10:9)
W jaki sposób, według Pawła, wiara prowadzi do zbawienia?
Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa. To dzięki słuchaniu ewangelii ludzie mogą uwierzyć i zostać zbawieni. (Rzymian 10:17)
Co Paweł mówi o sprawiedliwości, która płynie z prawa?
Paweł naucza, że sprawiedliwość płynąca z Prawa jest nieosiągalna dla człowieka, ale sprawiedliwość płynąca z wiary w Chrystusa jest dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. (Rzymian 10:5-6)
Dlaczego niektórzy Żydzi nie przyjęli przesłania Chrystusa?
Wielu Żydów nie przyjęło Chrystusa, ponieważ szukali sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę, odrzucając prostotę ewangelii Chrystusa. (Rzymian 10:3)
Co oznacza stwierdzenie: „Każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”?
Oznacza to, że każdy, bez względu na swoje pochodzenie, kto z wiarą wezwie Jezusa, będzie zbawiony, ponieważ zbawienie jest dostępne dla każdego. (Rzymian 10:13)