1. Testvérek! Szívbõl óhajtom üdvösségüket, s imádkozom érte az Istenhez.
2. Tanúságot teszek mellettük, hogy van bennük buzgóság Istenért, de hiányzik a kellõ megértés.
3. Mert félreismerik az Istentõl eredõ megigazulást, és a magukéval próbálják behelyettesíteni, nem vetik alá magukat az Istentõl származó megigazulásnak.
4. Márpedig a törvény végsõ célja Krisztus, minden hívõ megigazulására.
5. Mózes azt írja a törvénybõl eredõ megigazulásról, hogy aki megtartja, élni fog általa.
6. Ugyanakkor a hitbõl származó megigazulásról így szól: Ne kérdezd bensõdben: "Ki megy föl az égbe?" Azért tudniillik, hogy Krisztust lehozza.
7. Vagy: "Ki száll le az alvilágba?" Azért tudniillik, hogy Krisztust a holtak országából felhozza.
8. Hanem hogyan mondja? Közel van hozzád a tanítás, ajkadon és szívedben, tudniillik a hit tanítása, amit hirdetünk.
9. Ha tehát száddal vallod, hogy Jézus az Úr, és szívedben hiszed, hogy Isten feltámasztotta a halálból, üdvözülsz.
10. A szívbeli hit ugyanis megigazulásra, a szájjal való megvallás pedig üdvösségre szolgál.
11. Az Írás ugyanis azt mondja: Senki nem vall szégyent, aki benne hisz.
12. Nincs különbség zsidó meg pogány között, mert mindnyájunknak egy az Ura, aki bõkezû mindazokhoz, akik segítségül hívják.
13. Mindenki, aki segítségül hívja az Úr nevét, üdvözül.
14. De hogyan hívhatják segítségül, amíg nem hisznek benne? S hogyan higgyenek abban, akirõl nem hallottak? S hogyan halljanak róla, ha nincs, aki hirdesse?
15. S hogyan hirdesse az, akit nem küldtek? Ezért meg van írva: "Milyen kedves a jövetele annak, aki jó hírt hoz."
16. De nem mindnyájan engedelmeskednek az evangéliumnak. Ezért kérdi Izajás is: "Uram, ki fogadja hittel a szavunkat?"
17. A hit tehát hallásból fakad, a hallás pedig Krisztus tanításából.
18. De kérdezem, vajon nem hallották? Hiszen: Végig a földön szárnyal a szavuk, a világ végéig elhat szózatuk.
19. Tovább kérdem: Vajon Izrael nem értette meg? Már Mózes megfelelt rá: Féltékenységre ingerellek azok ellen, akik nem népem, haragra gerjesztelek az értelmetlen nép ellen.
20. Izajás meg nyíltan mondja: Aki nem keresett, rám talált, fölismert, aki utánam nem járt.
21. Izraelhez azonban így szólt: "Naphosszat a hitetlen és ellenszegülõ nép felé tárom karomat."
Przypisy:
10:9-13 - Wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa jest podstawą zbawienia. Paweł podkreśla wagę wiary i wyznawania ustami, podkreślając, że nie ma różnicy między Żydami a Grekami, bo Pan jest bogaty dla wszystkich (zob. także Flp 2,11 i Jl 2,32).
10:14-17 - Głoszenie ewangelii jest niezbędne do zbawienia, a Paweł podkreśla potrzebę posyłania kaznodziejów, aby wszyscy mogli usłyszeć orędzie Chrystusa. Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa (zob. także Izajasz 52:7 i Mk 16:15).
10:18-21 - Paweł twierdzi, że ewangelia została już ogłoszona wszystkim, a odmowa przyjęcia Chrystusa przez Izraelitów jest wypełnieniem Pisma Świętego. Odrzucenie Boga i odrzucenie ewangelii to powracające tematy w Starym Testamencie (zob. także Psalm 19:4 i Izajasz 65:2).
10:1-2 - Paweł wyraża pragnienie, aby jego współbracia Żydzi zostali zbawieni, ale zauważa, że szukają oni sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę (zobacz również Filipian 3:6-9 i Galatów 3:10).
10:5-8 - Paweł przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie sprawiedliwości z wiary. Sprawiedliwość z wiary w Chrystusa jest dostępna dla każdego, nie wymaga wielkich czynów, a jedynie przyjęcia ewangelii (zob. także Pwt 30,12-14 i Rz 1,17).
Wersety związane z Rómaiaknak írt levél, 10:
Rozdział 10 Listu do Rzymian skupia się na ludzkiej odpowiedzialności za zbawienie. Jak osiągnąć sprawiedliwość, która przychodzi przez wiarę? Ten kluczowy tekst przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie ze sprawiedliwością, która wypływa z wiary w Chrystusa. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dostępność ewangelii, potrzeba głoszenia i powszechna oferta zbawienia. Rzymian 10 podkreśla znaczenie wyznania Jezusa jako Pana i wiary w Jego zmartwychwstanie. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału ewangelizacyjnego.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
FAQ:
Co oznacza „wierzyć sercem swoim i wyznawać ustami swoimi” dla zbawienia?
Oznacza to, że zbawienie przychodzi przez szczerą wiarę w Chrystusa, wyrażaną zarówno wewnętrznie (wierząc), jak i zewnętrznie (wyznając), poprzez uznanie Jezusa za Pana. (Rzymian 10:9)
W jaki sposób, według Pawła, wiara prowadzi do zbawienia?
Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa. To dzięki słuchaniu ewangelii ludzie mogą uwierzyć i zostać zbawieni. (Rzymian 10:17)
Co Paweł mówi o sprawiedliwości, która płynie z prawa?
Paweł naucza, że sprawiedliwość płynąca z Prawa jest nieosiągalna dla człowieka, ale sprawiedliwość płynąca z wiary w Chrystusa jest dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. (Rzymian 10:5-6)
Dlaczego niektórzy Żydzi nie przyjęli przesłania Chrystusa?
Wielu Żydów nie przyjęło Chrystusa, ponieważ szukali sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę, odrzucając prostotę ewangelii Chrystusa. (Rzymian 10:3)
Co oznacza stwierdzenie: „Każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”?
Oznacza to, że każdy, bez względu na swoje pochodzenie, kto z wiarą wezwie Jezusa, będzie zbawiony, ponieważ zbawienie jest dostępne dla każdego. (Rzymian 10:13)
