1. Fratelli, il desiderio del mio cuore e la mia preghiera sale a Dio per la loro salvezza.
2. Rendo infatti loro testimonianza che hanno zelo per Dio, ma non secondo una retta conoscenza;
3. poiché, ignorando la giustizia di Dio e cercando di stabilire la propria, non si sono sottomessi alla giustizia di Dio.
4. Ora, il termine della legge è Cristo, perché sia data la giustizia a chiunque crede.
5. Mosè infatti descrive la giustizia che viene dalla legge così: L'uomo che la pratica vivrà per essa.
6. Invece la giustizia che viene dalla fede parla così: Non dire nel tuo cuore: Chi salirà al cielo? Questo significa farne discendere Cristo;
7. oppure: Chi discenderà nell'abisso? Questo significa far risalire Cristo dai morti.
8. Che dice dunque? Vicino a te è la parola, sulla tua bocca e nel tuo cuore: cioè la parola della fede che noi predichiamo.
9. Poiché se confesserai con la tua bocca che Gesù è il Signore, e crederai con il tuo cuore che Dio lo ha risuscitato dai morti, sarai salvo.
10. Con il cuore infatti si crede per ottenere la giustizia e con la bocca si fa la professione di fede per avere la salvezza.
11. Dice infatti la Scrittura: Chiunque crede in lui non sarà deluso.
12. Poiché non c'è distinzione fra Giudeo e Greco, dato che lui stesso è il Signore di tutti, ricco verso tutti quelli che l'invocano.
13. Infatti: Chiunque invocherà il nome del Signore sarà salvato.
14. Ora, come potranno invocarlo senza aver prima creduto in lui? E come potranno credere, senza averne sentito parlare? E come potranno sentirne parlare senza uno che lo annunzi?
15. E come lo annunzieranno, senza essere prima inviati? Come sta scritto: Quanto son belli i piedi di coloro che recano un lieto annunzio di bene!
16. Ma non tutti hanno obbedito al vangelo. Lo dice Isaia: Signore, chi ha creduto alla nostra predicazione?
17. La fede dipende dunque dalla predicazione e la predicazione a sua volta si attua per la parola di Cristo.
18. Ora io dico: Non hanno forse udito? Tutt'altro: e fino ai confini del mondo le loro parole.
19. E dico ancora: Forse Israele non ha compreso? Gia per primo Mosè dice: contro una nazione senza intelligenza susciterò il vostro sdegno.
20. Isaia poi arriva fino ad affermare: mi sono manifestato a quelli che non si rivolgevano a me,
21. mentre di Israele dice: Tutto il giorno ho steso le mani verso un popolo disobbediente e ribelle!
Przypisy:
10:9-13 - Wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa jest podstawą zbawienia. Paweł podkreśla wagę wiary i wyznawania ustami, podkreślając, że nie ma różnicy między Żydami a Grekami, bo Pan jest bogaty dla wszystkich (zob. także Flp 2,11 i Jl 2,32).
10:14-17 - Głoszenie ewangelii jest niezbędne do zbawienia, a Paweł podkreśla potrzebę posyłania kaznodziejów, aby wszyscy mogli usłyszeć orędzie Chrystusa. Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa (zob. także Izajasz 52:7 i Mk 16:15).
10:18-21 - Paweł twierdzi, że ewangelia została już ogłoszona wszystkim, a odmowa przyjęcia Chrystusa przez Izraelitów jest wypełnieniem Pisma Świętego. Odrzucenie Boga i odrzucenie ewangelii to powracające tematy w Starym Testamencie (zob. także Psalm 19:4 i Izajasz 65:2).
10:1-2 - Paweł wyraża pragnienie, aby jego współbracia Żydzi zostali zbawieni, ale zauważa, że szukają oni sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę (zobacz również Filipian 3:6-9 i Galatów 3:10).
10:5-8 - Paweł przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie sprawiedliwości z wiary. Sprawiedliwość z wiary w Chrystusa jest dostępna dla każdego, nie wymaga wielkich czynów, a jedynie przyjęcia ewangelii (zob. także Pwt 30,12-14 i Rz 1,17).
Wersety związane z Romani, 10:
Rozdział 10 Listu do Rzymian skupia się na ludzkiej odpowiedzialności za zbawienie. Jak osiągnąć sprawiedliwość, która przychodzi przez wiarę? Ten kluczowy tekst przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie ze sprawiedliwością, która wypływa z wiary w Chrystusa. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dostępność ewangelii, potrzeba głoszenia i powszechna oferta zbawienia. Rzymian 10 podkreśla znaczenie wyznania Jezusa jako Pana i wiary w Jego zmartwychwstanie. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału ewangelizacyjnego.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
FAQ:
Co oznacza „wierzyć sercem swoim i wyznawać ustami swoimi” dla zbawienia?
Oznacza to, że zbawienie przychodzi przez szczerą wiarę w Chrystusa, wyrażaną zarówno wewnętrznie (wierząc), jak i zewnętrznie (wyznając), poprzez uznanie Jezusa za Pana. (Rzymian 10:9)
W jaki sposób, według Pawła, wiara prowadzi do zbawienia?
Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa. To dzięki słuchaniu ewangelii ludzie mogą uwierzyć i zostać zbawieni. (Rzymian 10:17)
Co Paweł mówi o sprawiedliwości, która płynie z prawa?
Paweł naucza, że sprawiedliwość płynąca z Prawa jest nieosiągalna dla człowieka, ale sprawiedliwość płynąca z wiary w Chrystusa jest dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. (Rzymian 10:5-6)
Dlaczego niektórzy Żydzi nie przyjęli przesłania Chrystusa?
Wielu Żydów nie przyjęło Chrystusa, ponieważ szukali sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę, odrzucając prostotę ewangelii Chrystusa. (Rzymian 10:3)
Co oznacza stwierdzenie: „Każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”?
Oznacza to, że każdy, bez względu na swoje pochodzenie, kto z wiarą wezwie Jezusa, będzie zbawiony, ponieważ zbawienie jest dostępne dla każdego. (Rzymian 10:13)
