1. Fratres, voluntas quidem cordis mei et obsecratio ad Deum pro illis in salutem.
2. Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem Dei habent sed non secundum scientiam;
3. ignorantes enim Dei iustitiam et suam iustitiam quaerentes statuere, iustitiae Dei non sunt subiecti;
4. finis enim legis Christus ad iustitiam omni credenti.
5. Moyses enim scribit de iustitia, quae ex lege est: “Qui fecerit homo, vivet in eis”.
6. Quae autem ex fide est iustitia, sic dicit: “Ne dixeris in corde tuo: Quis ascendet in caelum?”, id est Christum deducere;
7. aut: “Quis descendet in abyssum?”, hoc est Christum ex mortuis revocare.
8. Sed quid dicit? “Prope te est verbum, in ore tuo et in corde tuo”; hoc est verbum fidei, quod praedicamus.
9. Quia si confitearis in ore tuo: “Dominum Iesum!”, et in corde tuo credideris quod Deus illum excitavit ex mortuis, salvus eris.
10. Corde enim creditur ad iustitiam, ore autem confessio fit in salutem.
11. Dicit enim Scriptura: “Omnis, qui credit in illo, non confundetur”.
12. Non enim est distinctio Iudaei et Graeci, nam idem Dominus omnium, dives in omnes, qui invocant illum:
13. Omnis enim, quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit.
14. Quomodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt? Aut quomodo credent ei, quem non audierunt? Quomodo autem audient sine praedicante?
15. Quomodo vero praedicabunt nisi mittantur? Sicut scriptum est: “Quam speciosi pedes evangelizantium bona”.
16. Sed non omnes oboedierunt evangelio; Isaias enim dicit: “Domine, quis credidit auditui nostro?”.
17. Ergo fides ex auditu, auditus autem per verbum Christi.
18. Sed dico: Numquid non audierunt? Quin immo, in omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum.
19. Sed dico: Numquid Israel non cognovit? Primus Moyses dicit: “Ego ad aemulationem vos adducam per Non gentem: per gentem insipientem ad iram vos provocabo”.
20. Isaias autem audet et dicit: “Inventus sum in non quaerentibus me; palam apparui his, qui me non interrogabant”.
21. Ad Israel autem dicit: “Tota die expandi manus meas ad populum non credentem et contradicentem”.
Przypisy:
10:9-13 - Wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa jest podstawą zbawienia. Paweł podkreśla wagę wiary i wyznawania ustami, podkreślając, że nie ma różnicy między Żydami a Grekami, bo Pan jest bogaty dla wszystkich (zob. także Flp 2,11 i Jl 2,32).
10:14-17 - Głoszenie ewangelii jest niezbędne do zbawienia, a Paweł podkreśla potrzebę posyłania kaznodziejów, aby wszyscy mogli usłyszeć orędzie Chrystusa. Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa (zob. także Izajasz 52:7 i Mk 16:15).
10:18-21 - Paweł twierdzi, że ewangelia została już ogłoszona wszystkim, a odmowa przyjęcia Chrystusa przez Izraelitów jest wypełnieniem Pisma Świętego. Odrzucenie Boga i odrzucenie ewangelii to powracające tematy w Starym Testamencie (zob. także Psalm 19:4 i Izajasz 65:2).
10:1-2 - Paweł wyraża pragnienie, aby jego współbracia Żydzi zostali zbawieni, ale zauważa, że szukają oni sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę (zobacz również Filipian 3:6-9 i Galatów 3:10).
10:5-8 - Paweł przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie sprawiedliwości z wiary. Sprawiedliwość z wiary w Chrystusa jest dostępna dla każdego, nie wymaga wielkich czynów, a jedynie przyjęcia ewangelii (zob. także Pwt 30,12-14 i Rz 1,17).
Wersety związane z Epistula ad Romanos, 10:
Rozdział 10 Listu do Rzymian skupia się na ludzkiej odpowiedzialności za zbawienie. Jak osiągnąć sprawiedliwość, która przychodzi przez wiarę? Ten kluczowy tekst przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie ze sprawiedliwością, która wypływa z wiary w Chrystusa. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dostępność ewangelii, potrzeba głoszenia i powszechna oferta zbawienia. Rzymian 10 podkreśla znaczenie wyznania Jezusa jako Pana i wiary w Jego zmartwychwstanie. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału ewangelizacyjnego.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
FAQ:
Co oznacza „wierzyć sercem swoim i wyznawać ustami swoimi” dla zbawienia?
Oznacza to, że zbawienie przychodzi przez szczerą wiarę w Chrystusa, wyrażaną zarówno wewnętrznie (wierząc), jak i zewnętrznie (wyznając), poprzez uznanie Jezusa za Pana. (Rzymian 10:9)
W jaki sposób, według Pawła, wiara prowadzi do zbawienia?
Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa. To dzięki słuchaniu ewangelii ludzie mogą uwierzyć i zostać zbawieni. (Rzymian 10:17)
Co Paweł mówi o sprawiedliwości, która płynie z prawa?
Paweł naucza, że sprawiedliwość płynąca z Prawa jest nieosiągalna dla człowieka, ale sprawiedliwość płynąca z wiary w Chrystusa jest dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. (Rzymian 10:5-6)
Dlaczego niektórzy Żydzi nie przyjęli przesłania Chrystusa?
Wielu Żydów nie przyjęło Chrystusa, ponieważ szukali sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę, odrzucając prostotę ewangelii Chrystusa. (Rzymian 10:3)
Co oznacza stwierdzenie: „Każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”?
Oznacza to, że każdy, bez względu na swoje pochodzenie, kto z wiarą wezwie Jezusa, będzie zbawiony, ponieważ zbawienie jest dostępne dla każdego. (Rzymian 10:13)
