1. Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2. Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3. Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4. Porque Cristo é o fim da Lei, para justificar todo aquele que crê.
5. Ora, Moisés escreve da justiça que vem da Lei: O homem que a praticar viverá por ela (Lv 18,5).
6. Mas a justiça que vem da fé diz assim: “Não digas em teu coração: ‘Quem subirá ao céu?’. Isto é, para trazer do alto o Cristo;*
7. ou: ‘Quem descerá ao abismo?’. Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos”.
8. Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração (Dt 30,14). Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9. Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10. É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11. A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido (Is 28,16).
12. Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13. porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo (Jl 3,5).
14. Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15. E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas-novas (Is 52,7)?
16. Mas não são todos que prestaram ouvido à Boa-Nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação (Is 53,1)?*
17. Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.*
18. Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras (Sl 18,5).
19. E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; eu vos provocarei a ira contra uma nação insensata (Dt 32,21).
20. E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim (Is 65,1).
21. Ao passo que a respeito de Israel, ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso (Is 65,2).
Bíblia Ave Maria - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Przypisy:
10:9-13 - Wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa jest podstawą zbawienia. Paweł podkreśla wagę wiary i wyznawania ustami, podkreślając, że nie ma różnicy między Żydami a Grekami, bo Pan jest bogaty dla wszystkich (zob. także Flp 2,11 i Jl 2,32).
10:14-17 - Głoszenie ewangelii jest niezbędne do zbawienia, a Paweł podkreśla potrzebę posyłania kaznodziejów, aby wszyscy mogli usłyszeć orędzie Chrystusa. Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa (zob. także Izajasz 52:7 i Mk 16:15).
10:18-21 - Paweł twierdzi, że ewangelia została już ogłoszona wszystkim, a odmowa przyjęcia Chrystusa przez Izraelitów jest wypełnieniem Pisma Świętego. Odrzucenie Boga i odrzucenie ewangelii to powracające tematy w Starym Testamencie (zob. także Psalm 19:4 i Izajasz 65:2).
10:1-2 - Paweł wyraża pragnienie, aby jego współbracia Żydzi zostali zbawieni, ale zauważa, że szukają oni sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę (zobacz również Filipian 3:6-9 i Galatów 3:10).
10:5-8 - Paweł przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie sprawiedliwości z wiary. Sprawiedliwość z wiary w Chrystusa jest dostępna dla każdego, nie wymaga wielkich czynów, a jedynie przyjęcia ewangelii (zob. także Pwt 30,12-14 i Rz 1,17).
Wersety związane z Romanos, 10:
Rozdział 10 Listu do Rzymian skupia się na ludzkiej odpowiedzialności za zbawienie. Jak osiągnąć sprawiedliwość, która przychodzi przez wiarę? Ten kluczowy tekst przeciwstawia sprawiedliwość opartą na prawie ze sprawiedliwością, która wypływa z wiary w Chrystusa. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dostępność ewangelii, potrzeba głoszenia i powszechna oferta zbawienia. Rzymian 10 podkreśla znaczenie wyznania Jezusa jako Pana i wiary w Jego zmartwychwstanie. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału ewangelizacyjnego.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
Joela 2:32: "I każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony; albowiem na górze Syjon i w Jerozolimie nastąpi wybawienie, jak obiecał Pan, dla tych, którzy przeżyją, których Pan wezwie." - Paweł cytuje ten werset z Rzymian 10:13, podkreślając powszechne zbawienie.
Izajasza 52:7: "Jak piękne są na górach stopy tych, którzy niosą dobrą nowinę, głoszą pokój, niosą dobrą nowinę, głoszą zbawienie i mówią do Syjonu: ‚Twój Bóg króluje!’" - Ten fragment jest cytowany w Liście do Rzymian 10:15, podkreślając znaczenie głoszenia ewangelii.
Powtórzonego Prawa 30:14: "Wręcz przeciwnie, słowo jest bardzo blisko ciebie, w twoich ustach i w twoim sercu; dlatego będziesz mógł być mu posłuszny." - Paweł dostosowuje ten werset w Liście do Rzymian 10:8, odnosząc go do słowa wiary.
Psalmy 19:4: "Jego głos rozbrzmiewa po całej ziemi, a jego słowa aż po krańce świata." - Werset ten jest cytowany w Liście do Rzymian 10:18 i odnosi się do powszechnego szerzenia ewangelii.
Izajasza 65:1: "Stałem się dostępny dla tych, którzy o mnie nie pytali; Odnaleźli mnie ci, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który nie wzywał mojego imienia, powiedziałem: Oto jestem, oto jestem." - Paweł cytuje ten fragment z Rzymian 10:20, odnosząc się do powołania pogan.
FAQ:
Co oznacza „wierzyć sercem swoim i wyznawać ustami swoimi” dla zbawienia?
Oznacza to, że zbawienie przychodzi przez szczerą wiarę w Chrystusa, wyrażaną zarówno wewnętrznie (wierząc), jak i zewnętrznie (wyznając), poprzez uznanie Jezusa za Pana. (Rzymian 10:9)
W jaki sposób, według Pawła, wiara prowadzi do zbawienia?
Wiara rodzi się ze słuchania słowa Chrystusa. To dzięki słuchaniu ewangelii ludzie mogą uwierzyć i zostać zbawieni. (Rzymian 10:17)
Co Paweł mówi o sprawiedliwości, która płynie z prawa?
Paweł naucza, że sprawiedliwość płynąca z Prawa jest nieosiągalna dla człowieka, ale sprawiedliwość płynąca z wiary w Chrystusa jest dostępna dla wszystkich, którzy wierzą. (Rzymian 10:5-6)
Dlaczego niektórzy Żydzi nie przyjęli przesłania Chrystusa?
Wielu Żydów nie przyjęło Chrystusa, ponieważ szukali sprawiedliwości przez uczynki prawa, a nie przez wiarę, odrzucając prostotę ewangelii Chrystusa. (Rzymian 10:3)
Co oznacza stwierdzenie: „Każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”?
Oznacza to, że każdy, bez względu na swoje pochodzenie, kto z wiarą wezwie Jezusa, będzie zbawiony, ponieważ zbawienie jest dostępne dla każdego. (Rzymian 10:13)
