Mosaico decorativo

1. kai dauid parhlqen bracu ti apo thV rowV kai idou siba to paidarion memfibosqe eiV apanthn autou kai zeugoV onwn episesagmenwn kai ep' autoiV diakosioi artoi kai ekaton stafideV kai ekaton foinikeV kai nebel oinou

1. Había pasado David un poco más allá de la cumbre, cuando le salió al encuentro Sibá, criado de Meribbaal, con dos asnos aparejados, cargados con doscientos panes, cien racimos de uvas pasas, cien frutas maduras y un odre de vino.

2. kai eipen o basileuV proV siba ti tauta soi kai eipen siba ta upozugia th oikia tou basilewV tou epikaqhsqai kai oi artoi kai oi foinikeV eiV brwsin toiV paidarioiV kai o oinoV piein toiV eklelumenoiV en th erhmw

2. El rey preguntó a Sibá: «¿Para qué es esto?» Sibá contestó: «Los asnos son para que la familia del rey pueda montar, los panes y frutas son para que los muchachos coman y el vino para que beba el que se fatigue en el desierto.»

3. kai eipen o basileuV kai pou o uioV tou kuriou sou kai eipen siba proV ton basilea idou kaqhtai en ierousalhm oti eipen shmeron epistreyousin moi o oikoV israhl thn basileian tou patroV mou

3. El rey preguntó: «¿Dónde está el hijo de tu señor?» Sibá respondió al rey: «Se ha quedado en Jerusalén porque se ha dicho: Hoy me devolverá la casa de Israel el reino de mi padre.»

4. kai eipen o basileuV tw siba idou soi panta osa estin tw memfibosqe kai eipen siba proskunhsaV euroimi carin en ofqalmoiV sou kurie mou basileu

4. El rey dijo a Sibá: «Todo lo de Meribbaal es para ti» Sibá respondió: «Me postro ante ti. ¡Que halle yo gracia a tus ojos, oh rey mi señor!»

5. kai hlqen o basileuV dauid ewV baourim kai idou ekeiqen anhr exeporeueto ek suggeneiaV oikou saoul kai onoma autw semei uioV ghra exhlqen ekporeuomenoV kai katarwmenoV

5. Cuando el rey David llegó a Bajurim salió de allí un hombre del mismo clan que la casa de Saúl, llamado Semeí, hijo de Guerá. Iba maldiciendo mientras avanzaba.

6. kai liqazwn en liqoiV ton dauid kai pantaV touV paidaV tou basilewV dauid kai paV o laoV hn kai panteV oi dunatoi ek dexiwn kai ex euwnumwn tou basilewV

6. Tiraba piedras a David y a todos los servidores del rey, mientras toda la gente y todos los servidores se colocaban a derecha e izquierda.

7. kai outwV elegen semei en tw katarasqai auton exelqe exelqe anhr aimatwn kai anhr o paranomoV

7. Semeí decía maldiciendo: «Vete, vete, hombre sanguinario y malvado.

8. epestreyen epi se kurioV panta ta aimata tou oikou saoul oti ebasileusaV ant' autou kai edwken kurioV thn basileian en ceiri abessalwm tou uiou sou kai idou su en th kakia sou oti anhr aimatwn su

8. Yahveh te devuelva toda la sangre de la casa de Saúl, cuyo reino usurpaste. Así Yahveh ha entregado tu reino en manos de Absalón tu hijo. Has caído en tu propia maldad, porque eres un hombre sanguinario.»

9. kai eipen abessa uioV sarouiaV proV ton basilea ina ti kataratai o kuwn o teqnhkwV outoV ton kurion mou ton basilea diabhsomai dh kai afelw thn kefalhn autou

9. Abisay, hijo de Sarvia, dijo al rey: «¿Por qué ha de maldecir este perro muerto a mi señor el rey? Voy ahora mismo y le corto la cabeza.»

10. kai eipen o basileuV ti emoi kai umin uioi sarouiaV afete auton kai outwV katarasqw oti kurioV eipen autw katarasqai ton dauid kai tiV erei wV ti epoihsaV outwV

10. Respondió el rey: «¿Qué tengo yo con vosotros, hijos de Sarvia? Deja que maldiga, pues si Yahveh le ha dicho: "Maldice a David" ¿quién le puede decir: «Por qué haces esto?»

11. kai eipen dauid proV abessa kai proV pantaV touV paidaV autou idou o uioV mou o exelqwn ek thV koiliaV mou zhtei thn yuchn mou kai proseti nun o uioV tou iemini afete auton katarasqai oti eipen autw kurioV

11. Y añadió David a Abisay y a todos sus siervos: «Mirad, mi hijo, salido de mis entrañas, busca mi muerte, pues ¿cuánto más ahora un benjaminita? Dejadle que maldiga, pues se lo ha mandado Yahveh.

12. ei pwV idoi kurioV en th tapeinwsei mou kai epistreyei moi agaqa anti thV kataraV autou th hmera tauth

12. Acaso Yahveh mire mi aflicción y me devuelva Yahveh bien por las maldiciones de este día.»

13. kai eporeuqh dauid kai oi andreV autou en th odw kai semei eporeueto ek pleuraV tou orouV ecomena autou poreuomenoV kai katarwmenoV kai liqazwn en liqoiV ek plagiwn autou kai tw coi passwn

13. Y David y sus hombres prosiguieron su camino, mientras Semeí marchaba por el flanco de la montaña, paralelo a él; iba malcidiendo, tirando piedras y arrojandos polvo.

14. kai hlqen o basileuV kai paV o laoV autou eklelumenoi kai aneyuxan ekei

14. El rey y todo el pueblo que iba con él, llegaron extenuados a... y allí tomaron aliento.

15. kai abessalwm kai paV anhr israhl eishlqon eiV ierousalhm kai acitofel met' autou

15. Absalón y todos hombres de Israel entraron en Jerusalén; Ajitófel estaba con él.

16. kai egenhqh hnika hlqen cousi o arci etairoV dauid proV abessalwm kai eipen cousi proV abessalwm zhtw o basileuV

16. Llegó Jusay el arquita, amigo de David, donde Absalón y dijo Jusay a Absalón: «¡Viva el rey, viva el rey!»

17. kai eipen abessalwm proV cousi touto to eleoV sou meta tou etairou sou ina ti ouk aphlqeV meta tou etairou sou

17. Absalón dijo a Jusay: «¿Es éste tu afecto por tu amigo? ¿Por qué no te has ido con tu amigo?»

18. kai eipen cousi proV abessalwm ouci alla katopisqen ou exelexato kurioV kai o laoV outoV kai paV anhr israhl autw esomai kai met' autou kaqhsomai

18. Jusay respondió a Absalón: «No. Yo quiero estar y permanecer con aquel a quien ha elegido Yahveh, este pueblo y todos los hombres de Israel.

19. kai to deuteron tini egw douleusw ouci enwpion tou uiou autou kaqaper edouleusa enwpion tou patroV sou outwV esomai enwpion sou

19. Por lo demás ¿a quién voy a servir? ¿No es a su hijo? Como he servido a tu padre, te serviré a ti.»

20. kai eipen abessalwm proV acitofel ferete eautoiV boulhn ti poihswmen

20. Absalón dijo a Ajitófel: «Tomad consejo sobre lo que se debe hacer.»

21. kai eipen acitofel proV abessalwm eiselqe proV taV pallakaV tou patroV sou aV katelipen fulassein ton oikon autou kai akousetai paV israhl oti kathscunaV ton patera sou kai eniscusousin ai ceireV pantwn twn meta sou

21. Ajitófel dijo a Absalón: «Llégate a las concubinas que tu padre ha dejado para guardar la casa; todo Israel sabrá que te has hecho odioso a tu padre y se fortalecerán las manos de todos los que están contigo.

22. kai ephxan thn skhnhn tw abessalwm epi to dwma kai eishlqen abessalwm proV taV pallakaV tou patroV autou kat' ofqalmouV pantoV israhl

22. Se levantó, pues, una tienda para Absalón sobre el terrado y Absalón se unió a las concubinas de su padre a la vista de todo Israel.

23. kai h boulh acitofel hn ebouleusato en taiV hmeraiV taiV prwtaiV on tropon eperwthsh en logw tou qeou outwV pasa h boulh tou acitofel kai ge tw dauid kai ge tw abessalwm

23. El consejo que daba Ajitófel aquellos días era como si se hubiese pedido un oráculo a Dios. Así era tenido el consejo de Ajitófel, tanto por David como por Absalón.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.