Mosaico decorativo

1. egeneto de meta duo eth hmerwn faraw eiden enupnion weto estanai epi tou potamou

1. Al cabo de dos años. Faraón soñó que se encontraba parado a la vera del río.

2. kai idou wsper ek tou potamou anebainon epta boeV kalai tw eidei kai eklektai taiV sarxin kai eboskonto en tw acei

2. De pronto suben del río siete vacas hermosas y lustrosas que se pusieron a pacer en el carrizal.

3. allai de epta boeV anebainon meta tautaV ek tou potamou aiscrai tw eidei kai leptai taiV sarxin kai enemonto para taV boaV para to ceiloV tou potamou

3. Pero he aquí que detrás de aquéllas subían del río otras siete vacas, de mal aspecto y macilentas, las cuales se pararon cabe las otras vacas en la margen del río,

4. kai katefagon ai epta boeV ai aiscrai kai leptai taiV sarxin taV epta boaV taV kalaV tw eidei kai taV eklektaV hgerqh de faraw

4. y las vacas de mal aspecto y macilentas se comieron a las siete vacas hermosas y lustrosas. Entonces Faraón se despertó.

5. kai enupniasqh to deuteron kai idou epta stacueV anebainon en puqmeni eni eklektoi kai kaloi

5. Y vuelto a dormirse soñó otra vez que siete espigas crecían en una misma caña, lozanas y buenas.

6. alloi de epta stacueV leptoi kai anemofqoroi anefuonto met' autouV

6. Pero he aquí que otras siete espigas flacas y asolanadas brotaron después de aquéllas

7. kai katepion oi epta stacueV oi leptoi kai anemofqoroi touV epta stacuaV touV eklektouV kai touV plhreiV hgerqh de faraw kai hn enupnion

7. y las espigas flacas consumieron a las siete lozanas y llenas. Despertó Faraón, y he aquí que era un sueño.

8. egeneto de prwi kai etaracqh h yuch autou kai aposteilaV ekalesen pantaV touV exhghtaV aiguptou kai pantaV touV sofouV authV kai dihghsato autoiV faraw to enupnion kai ouk hn o apaggellwn auto tw faraw

8. Aquella mañana estaba inquieto su espíritu y envió a llamar a todos los magos y a todos los sabios de Egipto. Faraón les contó su sueño, pero no hubo quien se lo interpretara a Faraón.

9. kai elalhsen o arcioinocooV proV faraw legwn thn amartian mou anamimnhskw shmeron

9. Entonces el jefe de escanciadores habló a Faraón diciéndole: «Hoy me acuerdo de mi yerro.

10. faraw wrgisqh toiV paisin autou kai eqeto hmaV en fulakh en tw oikw tou arcimageirou eme te kai ton arcisitopoion

10. Faraón se había enojado contra sus siervos y me había puesto bajo custodia en casa del jefe de los guardias a mí y al jefe de panaderos.

11. kai eidomen enupnion en nukti mia egw te kai autoV ekastoV kata to autou enupnion eidomen

11. Entonces tuvimos sendos sueños en una misma noche, tanto yo como él, cada uno con su sentido propio.

12. hn de ekei meq' hmwn neaniskoV paiV ebraioV tou arcimageirou kai dihghsameqa autw kai sunekrinen hmin

12. Había allí con nosotros un muchacho hebreo, siervo del jefe de los guardias. Le contamos nuestro sueño, y él nos dio el sentido propio de cada cual.

13. egenhqh de kaqwV sunekrinen hmin outwV kai sunebh eme te apokatastaqhnai epi thn archn mou ekeinon de kremasqhnai

13. Y resultó que según nos lo había interpretado, así fue: A mí me restituyó Faraón en mi puesto, y a él le colgó.»

14. aposteilaV de faraw ekalesen ton iwshf kai exhgagon auton ek tou ocurwmatoV kai exurhsan auton kai hllaxan thn stolhn autou kai hlqen proV faraw

14. Faraón mandó llamar a José y le sacaron del pozo con premura, se afeitó y mudó de vestido y compareció ante Faraón.

15. eipen de faraw tw iwshf enupnion ewraka kai o sugkrinwn ouk estin auto egw de akhkoa peri sou legontwn akousanta se enupnia sugkrinai auta

15. Dijo Faraón a José: «He tenido un sueño y no hay quien lo interprete, pero he oído decir de ti que te basta oír un sueño para interpretarlo.»

16. apokriqeiV de iwshf tw faraw eipen aneu tou qeou ouk apokriqhsetai to swthrion faraw

16. Respondió José a Faraón: «No hablemos de mí, que Dios responda en buena hora a Faraón.»

17. elalhsen de faraw tw iwshf legwn en tw upnw mou wmhn estanai para to ceiloV tou potamou

17. Y refirió Faraón a José su sueño: «Resulta que estaba yo parado a la orilla del río,

18. kai wsper ek tou potamou anebainon epta boeV kalai tw eidei kai eklektai taiV sarxin kai enemonto en tw acei

18. cuando de pronto suben del río siete vacas lustrosas y de hermoso aspecto, las cuales pacían en el carrizal.

19. kai idou epta boeV eterai anebainon opisw autwn ek tou potamou ponhrai kai aiscrai tw eidei kai leptai taiV sarxin oiaV ouk eidon toiautaV en olh gh aiguptw aiscroteraV

19. Pero he aquí que otras siete vacas subían detrás de aquéllas, de muy ruin y mala catadura y macilentas, que jamás vi como aquéllas en toda la tierra de Egipto, de tan malas.

20. kai katefagon ai epta boeV ai aiscrai kai leptai taV epta boaV taV prwtaV taV kalaV kai eklektaV

20. Y las siete vacas macilentas y malas se comieron a las siete vacas primeras, las lustrosas.

21. kai eishlqon eiV taV koiliaV autwn kai ou diadhloi egenonto oti eishlqon eiV taV koiliaV autwn kai ai oyeiV autwn aiscrai kaqa kai thn archn exegerqeiV de ekoimhqhn

21. Pero una vez que las tuvieron dentro, ni se conocía que las tuviesen, pues su aspecto seguía tan malo como al principio. Entonces me desperté,

22. kai eidon palin en tw upnw mou kai wsper epta stacueV anebainon en puqmeni eni plhreiV kai kaloi

22. y volví a ver en sueños cómo siete espigas crecían en una misma caña, henchidas y buenas.

23. alloi de epta stacueV leptoi kai anemofqoroi anefuonto ecomenoi autwn

23. Pero he aquí que otras siete espigas secas, flacas y asolanadas, brotaban después de aquéllas

24. kai katepion oi epta stacueV oi leptoi kai anemofqoroi touV epta stacuaV touV kalouV kai touV plhreiV eipa oun toiV exhghtaiV kai ouk hn o apaggellwn moi

24. y consumieron las espigas flacas a las siete espigas hermosas. Se lo he dicho a los magos, pero no hay quien me lo explique.»

25. kai eipen iwshf tw faraw to enupnion faraw en estin osa o qeoV poiei edeixen tw faraw

25. José dijo a Faraón: «El sueño de Faraón es uno solo: Dios anuncia a Faraón lo que va a hacer.

26. ai epta boeV ai kalai epta eth estin kai oi epta stacueV oi kaloi epta eth estin to enupnion faraw en estin

26. Las siete vacas buenas son siete años de abundancia y las siete espigas buenas, siete años son: porque el sueño es uno solo.

27. kai ai epta boeV ai leptai ai anabainousai opisw autwn epta eth estin kai oi epta stacueV oi leptoi kai anemofqoroi esontai epta eth limou

27. Y las siete vacas macilentas y malas que subían después de aquéllas, son siete años; e igualmente las siete espigas flacas y asolanadas, es que habrá siete años de hambre.

28. to de rhma o eirhka faraw osa o qeoV poiei edeixen tw faraw

28. Esto es lo que yo he dicho a Faraón. Lo que Dios va a hacer lo ha mostrado a Faraón.

29. idou epta eth ercetai euqhnia pollh en pash gh aiguptw

29. He aquí que vienen siete años de gran hartura en todo Egipto.

30. hxei de epta eth limou meta tauta kai epilhsontai thV plhsmonhV en olh gh aiguptw kai analwsei o limoV thn ghn

30. Pero después sobrevendrán otros siete años de hambre y se olvidará toda la hartura en Egipto, pues el hambre asolará el país,

31. kai ouk epignwsqhsetai h euqhnia epi thV ghV apo tou limou tou esomenou meta tauta iscuroV gar estai sfodra

31. y no se conocerá hartura en el país, de tanta hambre como habrá.

32. peri de tou deuterwsai to enupnion faraw diV oti alhqeV estai to rhma to para tou qeou kai tacunei o qeoV tou poihsai auto

32. Y el que se haya repetido el sueño de Faraón dos veces, es porque la cosa es firme de parte de Dios, y Dios se apresura a realizarla.

33. nun oun skeyai anqrwpon fronimon kai suneton kai katasthson auton epi ghV aiguptou

33. Ahora, pues, fijese Faraón en algún hombre inteligente y sabio, y póngalo al frente de Egipto.

34. kai poihsatw faraw kai katasthsatw toparcaV epi thV ghV kai apopemptwsatwsan panta ta genhmata thV ghV aiguptou twn epta etwn thV euqhniaV

34. Hágalo así Faraón: ponga encargados al frente del país y exija el quinto a Egipto durante los siete años de abundancia.

35. kai sunagagetwsan panta ta brwmata twn epta etwn twn ercomenwn twn kalwn toutwn kai sunacqhtw o sitoV upo ceira faraw brwmata en taiV polesin fulacqhtw

35. Ellos recogerán todo el comestible de esos años buenos que vienen, almacenarán el grano a disposición de Faraón en las ciudades, y lo guardarán.

36. kai estai ta brwmata pefulagmena th gh eiV ta epta eth tou limou a esontai en gh aiguptw kai ouk ektribhsetai h gh en tw limw

36. De esta forma quedarán registradas las reservas de alimento del país para los siete años de hambre que habrá en Egipto, y así no perecerá el país de hambre.»

37. hresen de ta rhmata enantion faraw kai enantion pantwn twn paidwn autou

37. Pareció bien el discurso a Faraón y a todos sus servidores,

38. kai eipen faraw pasin toiV paisin autou mh eurhsomen anqrwpon toiouton oV ecei pneuma qeou en autw

38. y dijo Faraón a sus servidores: «¿Acaso se encontrará otro como éste que tenga el espíritu de Dios?»

39. eipen de faraw tw iwshf epeidh edeixen o qeoV soi panta tauta ouk estin anqrwpoV fronimwteroV kai sunetwteroV sou

39. Y dijo Faraón a José: «Después de haberte dado a conocer Dios todo esto, no hay entendido ni sabio como tú.

40. su esh epi tw oikw mou kai epi tw stomati sou upakousetai paV o laoV mou plhn ton qronon uperexw sou egw

40. Tú estarás al frente de mi casa, y de tu boca dependerá todo mi pueblo. Tan sólo el trono dejaré por encima de ti.»

41. eipen de faraw tw iwshf idou kaqisthmi se shmeron epi pashV ghV aiguptou

41. Dijo Faraón a José: «Mira: te he puesto al frente de todo el país de Egipto.»

42. kai perielomenoV faraw ton daktulion apo thV ceiroV autou perieqhken auton epi thn ceira iwshf kai enedusen auton stolhn bussinhn kai perieqhken kloion crusoun peri ton trachlon autou

42. Y Faraón se quitó el anillo de la mano y lo puso en la mano de José, le hizo vestir ropas de lino fino y le puso el collar de oro al cuello,

43. kai anebibasen auton epi to arma to deuteron twn autou kai ekhruxen emprosqen autou khrux kai katesthsen auton ef' olhV ghV aiguptou

43. luego le hizo montar en su segunda carroza, e iban gritando delante de él: «¡Abrek!» Así le puso al frente de todo el país de Egipto.

44. eipen de faraw tw iwshf egw faraw aneu sou ouk exarei ouqeiV thn ceira autou epi pash gh aiguptou

44. Dijo Faraón a José: «Yo, Faraón: sin tu licencia no levantará nadie mano ni pie en todo Egipto.»

45. kai ekalesen faraw to onoma iwshf yonqomfanhc kai edwken autw thn asenneq qugatera petefrh ierewV hliou polewV autw gunaika

45. Faraón llamó a José Safnat Panéaj y le dio por mujer a Asnat, hija de Poti Fera, sacerdote de On. Y salió José con autoridad sobre el país de Egipto.

46. iwshf de hn etwn triakonta ote esth enantion faraw basilewV aiguptou exhlqen de iwshf ek proswpou faraw kai dihlqen pasan ghn aiguptou

46. Tenía José treinta años cuando compareció ante Faraón, rey de Egipto, y salió José de delante de Faraón, y recorrió todo Egipto.

47. kai epoihsen h gh en toiV epta etesin thV euqhniaV dragmata

47. La tierra produjo con profusión durante los siete años de abundancia

48. kai sunhgagen panta ta brwmata twn epta etwn en oiV hn h euqhnia en gh aiguptou kai eqhken ta brwmata en taiV polesin brwmata twn pediwn thV polewV twn kuklw authV eqhken en auth

48. y él hizo acopio de todos los viveres de los siete años en que hubo hartura en Egipto poniendo en cada ciudad los viveres de la campiña circundante.

49. kai sunhgagen iwshf siton wsei thn ammon thV qalasshV polun sfodra ewV ouk hdunanto ariqmhsai ou gar hn ariqmoV

49. José recolectó grano como la arena del mar, una enormidad, hasta tener que desistir de contar porque era innumerable.

50. tw de iwshf egenonto uioi duo pro tou elqein ta epta eth tou limou ouV eteken autw asenneq qugathr petefrh ierewV hliou polewV

50. Antes que sobreviniesen los años de hambre, le nacieron a José dos hijos que le dio Asnat, la hija de Poti Fera, sacerdote de On.

51. ekalesen de iwshf to onoma tou prwtotokou manassh oti epilaqesqai me epoihsen o qeoV pantwn twn ponwn mou kai pantwn twn tou patroV mou

51. Llamó José al primogénito Manasés, porque - decia - «Dios me ha hecho olvidar todo mi trabajo y la casa de mi padre,»

52. to de onoma tou deuterou ekalesen efraim oti huxhsen me o qeoV en gh tapeinwsewV mou

52. y al segundo le llamó Efraím, porque - decía - «me ha hecho fructificar Dios en el país de mi aflicción».

53. parhlqon de ta epta eth thV euqhniaV a egenonto en gh aiguptw

53. Concluyéronse los siete años de hartura que hubo en Egipto,

54. kai hrxanto ta epta eth tou limou ercesqai kaqa eipen iwshf kai egeneto limoV en pash th gh en de pash gh aiguptou hsan artoi

54. y empezaron a llegar los siete años de hambre como había predicho José. Hubo hambre en todas las regiones; pero en todo Egipto había pan.

55. kai epeinasen pasa h gh aiguptou ekekraxen de o laoV proV faraw peri artwn eipen de faraw pasi toiV aiguptioiV poreuesqe proV iwshf kai o ean eiph umin poihsate

55. Toda la tierra de Egipto sintió también hambre, y el pueblo clamó a Faraón pidiendo pan. Y dijo Faraón a todo Egipto: «Id a José: haced lo que él os diga.»

56. kai o limoV hn epi proswpou pashV thV ghV anewxen de iwshf pantaV touV sitobolwnaV kai epwlei pasi toiV aiguptioiV

56. - El hambre cundió par toda la haz de la tierra. - Entonces José sacó todas las existencias y abasteció de grano a Egipto. Arreciaba el hambre en Egipto;

57. kai pasai ai cwrai hlqon eiV aigupton agorazein proV iwshf epekrathsen gar o limoV en pash th gh

57. de todos los países venían también a Egipto para proveerse comprando grano a José, porque el hambre cundía por toda la tierra.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.