Mosaico decorativo

1. kai o basileuV dauid presbuteroV probebhkwV hmeraiV kai perieballon auton imatioiV kai ouk eqermaineto

1. O rei Davi estava velho e avançado em idade; por mais que o cobrissem de roupas, não se aquecia.

2. kai eipon oi paideV autou zhthsatwsan tw kuriw hmwn tw basilei parqenon neanida kai parasthsetai tw basilei kai estai auton qalpousa kai koimhqhsetai met' autou kai qermanqhsetai o kurioV hmwn o basileuV

2. Seus servos disseram-lhe: “Busquemos para nosso senhor, o rei, uma donzela virgem que sirva o rei, tenha cuidado dele e durma em seu seio para que ele se aqueça”.

3. kai ezhthsan neanida kalhn ek pantoV oriou israhl kai euron thn abisak thn swmanitin kai hnegkan authn proV ton basilea

3. Procuraram, pois, em toda a terra de Israel, uma donzela formosa; encontraram Abisag, a sunamita, e a conduziram à presença do rei.

4. kai h neaniV kalh ewV sfodra kai hn qalpousa ton basilea kai eleitourgei autw kai o basileuV ouk egnw authn

4. Essa donzela era muito formosa. Ela cuidava do rei e o servia, mas ele não a possuiu.

5. kai adwniaV uioV aggiq ephreto legwn egw basileusw kai epoihsen eautw armata kai ippeiV kai penthkonta andraV paratrecein emprosqen autou

5. Ora, Adonias, filho de Hagit, encheu-se de orgulho e exclamou: “Sou eu quem reinará”. Preparou para si uma carruagem e cavalos e tomou uma escolta de cinquenta homens.

6. kai ouk apekwlusen auton o pathr autou oudepote legwn dia ti su epoihsaV kai ge autoV wraioV th oyei sfodra kai auton eteken opisw abessalwm

6. Nunca seu pai o contrariou, dizendo: “Por que fazes isso?”. Além disso, ele era muito belo e (na idade) seguia imediatamente a Absalão.

7. kai egenonto oi logoi autou meta iwab tou uiou sarouiaV kai meta abiaqar tou ierewV kai ebohqoun opisw adwniou

7. Tendo feito reuniões com Joab, filho de Sárvia, e com o sacerdote Abiatar, esses tornaram-se seus adeptos.

8. kai sadwk o iereuV kai banaiaV uioV iwdae kai naqan o profhthV kai semei kai rhi kai oi dunatoi tou dauid ouk hsan opisw adwniou

8. O sacerdote Sadoc, porém, bem como Banaías, filho de Joiada, o profeta Natã, Semei e Rei, bem como os valentes de Davi, não abraçaram o seu partido.

9. kai equsiasen adwniaV probata kai moscouV kai arnaV meta liqou tou zweleq oV hn ecomena thV phghV rwghl kai ekalesen pantaV touV adelfouV autou kai pantaV touV adrouV iouda paidaV tou basilewV

9. Adonias, tendo imolado ovelhas, bois e bezerros cevados junto à pedra de Zoélet, ao lado de En-Roguel, convidou todos os seus irmãos, filhos do rei e todos os de Judá que estavam a serviço do rei.

10. kai ton naqan ton profhthn kai banaian kai touV dunatouV kai ton salwmwn adelfon autou ouk ekalesen

10. Mas não convidou o profeta Natã, nem Banaías, nem os valentes, nem o seu irmão Salomão.

11. kai eipen naqan proV bhrsabee mhtera salwmwn legwn ouk hkousaV oti ebasileusen adwniaV uioV aggiq kai o kurioV hmwn dauid ouk egnw

11. Disse Natã a Betsabeia, mãe de Salomão: “Não soubeste que Adonias, filho de Hagit, se proclamou rei, sem que o saiba Davi, nosso senhor?

12. kai nun deuro sumbouleusw soi dh sumboulian kai exelou thn yuchn sou kai thn yuchn tou uiou sou salwmwn

12. Escuta, vou dar-te um conselho para que salves a tua vida e a de teu filho Salomão.

13. deuro eiselqe proV ton basilea dauid kai ereiV proV auton legousa ouci su kurie mou basileu wmosaV th doulh sou legwn oti salwmwn o uioV sou basileusei met' eme kai autoV kaqieitai epi tou qronou mou kai ti oti ebasileusen adwniaV

13. Vai ter com o rei Davi e dize-lhe: ‘Ó rei, meu senhor, não juraste à tua serva que Salomão, meu filho, reinaria depois de ti e se sentaria no teu trono? Por que então Adonias se proclamou rei?’.

14. kai idou eti laloushV sou ekei meta tou basilewV kai egw eiseleusomai opisw sou kai plhrwsw touV logouV sou

14. Enquanto estiveres falando assim ao rei, entrarei e confirmarei o que tiveres dito”.

15. kai eishlqen bhrsabee proV ton basilea eiV to tamieion kai o basileuV presbuthV sfodra kai abisak h swmanitiV hn leitourgousa tw basilei

15. Foi Betsabeia ter com o rei no seu quarto. O rei estava já muito velho e Abisag, a sunamita, cuidava dele.

16. kai ekuyen bhrsabee kai prosekunhsen tw basilei kai eipen o basileuV ti estin soi

16. Betsabeia inclinou-se e prostrou-se diante do rei. Este disse-lhe: “Que queres?”.

17. h de eipen kurie mou basileu su wmosaV en kuriw tw qew sou th doulh sou legwn oti salwmwn o uioV sou basileusei met' eme kai autoV kaqhsetai epi tou qronou mou

17. Ela respondeu: “Meu senhor, prometeste com juramento à tua serva que meu filho Salomão reinaria depois de ti e se sentaria no teu trono.

18. kai nun idou adwniaV ebasileusen kai su kurie mou basileu ouk egnwV

18. Ora, eis que Adonias se proclamou rei, sem que o saiba o rei, meu senhor.

19. kai equsiasen moscouV kai arnaV kai probata eiV plhqoV kai ekalesen pantaV touV uiouV tou basilewV kai abiaqar ton ierea kai iwab ton arconta thV dunamewV kai ton salwmwn ton doulon sou ouk ekalesen

19. Imolou bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas e convidou todos os príncipes, o sacerdote Abiatar e o general Joab, mas não convidou o teu servo Salomão.

20. kai su kurie mou basileu oi ofqalmoi pantoV israhl proV se apaggeilai autoiV tiV kaqhsetai epi tou qronou tou kuriou mou tou basilewV met' auton

20. Ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos postos em ti, esperando que declares quem há de tomar o teu lugar no trono depois de ti.

21. kai estai wV an koimhqh o kurioV mou o basileuV meta twn paterwn autou kai esomai egw kai o uioV mou salwmwn amartwloi

21. Do contrário, logo que o rei, meu senhor, dormir com os seus pais, eu e meu filho Salomão seremos tratados como criminosos”.

22. kai idou eti authV laloushV meta tou basilewV kai naqan o profhthV hlqen

22. Falava ela ainda ao rei, quando se apresentou o profeta Natã.

23. kai anhggelh tw basilei idou naqan o profhthV kai eishlqen kata proswpon tou basilewV kai prosekunhsen tw basilei kata proswpon autou epi thn ghn

23. Disseram ao rei: “Está aí o profeta Natã”. Ele entrou e prostrou-se com o rosto por terra diante do rei.

24. kai eipen naqan kurie mou basileu su eipaV adwniaV basileusei opisw mou kai autoV kaqhsetai epi tou qronou mou

24. Em seguida, disse: “Ó rei, meu senhor, porventura declaraste: Ado­nias reinará depois de mim e se sentará no meu trono?

25. oti katebh shmeron kai equsiasen moscouV kai arnaV kai probata eiV plhqoV kai ekalesen pantaV touV uiouV tou basilewV kai touV arcontaV thV dunamewV kai abiaqar ton ierea kai idou eisin esqionteV kai pinonteV enwpion autou kai eipan zhtw o basileuV adwniaV

25. Pois ele desceu hoje para imolar bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas, tendo convidado todos os príncipes, os generais e o sacerdote Abiatar, os quais estão comendo e bebendo com ele e gritando: ‘Viva o rei Adonias!’.

26. kai eme auton ton doulon sou kai sadwk ton ierea kai banaian uion iwdae kai salwmwn ton doulon sou ouk ekalesen

26. Não fomos, porém, convidados nem eu, teu servo, nem o sacerdote Sadoc, nem Banaías, filho de Joiada, nem teu servo Salomão.

27. ei dia tou kuriou mou tou basilewV gegonen to rhma touto kai ouk egnwrisaV tw doulw sou tiV kaqhsetai epi ton qronon tou kuriou mou tou basilewV met' auton

27. Será do agrado de meu senhor e rei que assim se faça? Porque não deste a conhecer a teus servos quem deverá sentar-se depois de ti no trono do rei, meu senhor”.

28. kai apekriqh dauid kai eipen kalesate moi thn bhrsabee kai eishlqen enwpion tou basilewV kai esth enwpion autou

28. O rei respondeu: “Chamai-me Betsabeia”. Ela entrou e ficou de pé diante dele.

29. kai wmosen o basileuV kai eipen zh kurioV oV elutrwsato thn yuchn mou ek pashV qliyewV

29. O rei fez-lhe este juramento: “Pela vida de Deus que me livrou de toda angústia,

30. oti kaqwV wmosa soi en kuriw tw qew israhl legwn oti salwmwn o uioV sou basileusei met' eme kai autoV kaqhsetai epi tou qronou mou ant' emou oti outwV poihsw th hmera tauth

30. o que te jurei pelo Senhor, Deus de Israel, dizendo: ‘Teu filho Salomão reinará depois de mim e se sentará no meu trono em meu lugar, isso vou cumprir hoje’.”

31. kai ekuyen bhrsabee epi proswpon epi thn ghn kai prosekunhsen tw basilei kai eipen zhtw o kurioV mou o basileuV dauid eiV ton aiwna

31. Betsabeia inclinou-se diante do rei, prostrando-se com a face por terra e disse: “Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!”.

32. kai eipen o basileuV dauid kalesate moi sadwk ton ierea kai naqan ton profhthn kai banaian uion iwdae kai eishlqon enwpion tou basilewV

32. O rei Davi disse: “Chamai-me o sacerdote Sadoc, o profeta Natã e Banaías, filho de Joiada”. Tendo-se eles apresentado diante do rei, este disse-lhes:

33. kai eipen o basileuV autoiV labete touV doulouV tou kuriou umwn meq' umwn kai epibibasate ton uion mou salwmwn epi thn hmionon thn emhn kai katagagete auton eiV ton giwn

33. “Tomai convosco os servos de vosso amo, fazei montar na minha mula o meu filho Salomão e levai-o a Gion.*

34. kai crisatw auton ekei sadwk o iereuV kai naqan o profhthV eiV basilea epi israhl kai salpisate keratinh kai ereite zhtw o basileuV salwmwn

34. Ali o sacerdote Sadoc e o profeta Natã o ungirão rei de Israel. Tocareis então a trombeta e direis: ‘Viva o rei Salomão!’.

35. kai kaqhsetai epi tou qronou mou kai autoV basileusei ant' emou kai egw eneteilamhn tou einai eiV hgoumenon epi israhl kai iouda

35. Voltareis depois atrás dele e ele virá sentar-se no meu trono para reinar em meu lugar; pois é a ele que estabeleço chefe de Israel e de Judá”.

36. kai apekriqh banaiaV uioV iwdae tw basilei kai eipen genoito outwV pistwsai kurioV o qeoV tou kuriou mou tou basilewV

36. Banaías, filho de Joiada, respondeu ao rei: “Assim seja! Assim queira ordenar o Senhor, Deus de meu senhor e rei!

37. kaqwV hn kurioV meta tou kuriou mou tou basilewV outwV eih meta salwmwn kai megalunai ton qronon autou uper ton qronon tou kuriou mou tou basilewV dauid

37. Esteja ele com Salomão assim como esteve com o rei, meu senhor, e eleve o seu trono ainda acima do trono de meu senhor, o rei Davi!”.

38. kai katebh sadwk o iereuV kai naqan o profhthV kai banaiaV uioV iwdae kai o cereqqi kai o feleqqi kai epekaqisan ton salwmwn epi thn hmionon tou basilewV dauid kai aphgagon auton eiV ton giwn

38. O sacerdote Sadoc desceu com o profeta Natã, Banaías, filho de Joiada, os cereteus e os feleteus. Fizeram montar Salomão na mula de Davi e conduziram-no a Gion.

39. kai elaben sadwk o iereuV to keraV tou elaiou ek thV skhnhV kai ecrisen ton salwmwn kai esalpisen th keratinh kai eipen paV o laoV zhtw o basileuV salwmwn

39. Tomou o sacerdote Sadoc no tabernáculo o chifre de óleo e ungiu com ele Salomão. A trombeta soou e todo o povo pôs-se a gritar: “Viva o rei Salo­mão!”.

40. kai anebh paV o laoV opisw autou kai ecoreuon en coroiV kai eufrainomenoi eufrosunhn megalhn kai erragh h gh en th fwnh autwn

40. Depois toda a gente acompanhou-o em cortejo, tocando flauta e fazendo grandes festas, de modo que a terra vibrava com suas aclamações.*

41. kai hkousen adwniaV kai panteV oi klhtoi autou kai autoi sunetelesan fagein kai hkousen iwab thn fwnhn thV keratinhV kai eipen tiV h fwnh thV polewV hcoushV

41. Quando Adonias e seus convivas terminavam o seu banquete, ouviram aquele clamor. Joab, ouvindo soar a trombeta, disse: “Por que esse barulho de cidade alvo­roçada?”.

42. eti autou lalountoV kai idou iwnaqan uioV abiaqar tou ierewV hlqen kai eipen adwniaV eiselqe oti anhr dunamewV ei su kai agaqa euaggelisai

42. Falava ainda, quando sobreveio Jônatas, filho do sacerdote Abiatar. Adonias disse-lhe: “Vem, pois tu és um homem valente e trazes certamente boas notícias”.

43. kai apekriqh iwnaqan kai eipen kai mala o kurioV hmwn o basileuV dauid ebasileusen ton salwmwn

43. “Sim – respondeu Jônatas –, é verdade que o rei Davi, meu senhor, proclamou rei a Salomão.

44. kai apesteilen o basileuV met' autou ton sadwk ton ierea kai naqan ton profhthn kai banaian uion iwdae kai ton cereqqi kai ton feleqqi kai epekaqisan auton epi thn hmionon tou basilewV

44. Enviou com ele o sacerdote Sadoc, o profeta Natã, Banaías, filho de Joiada, juntamente com os cereteus e os feleteus, e estes fizeram-no montar na mula do rei.

45. kai ecrisan auton sadwk o iereuV kai naqan o profhthV eiV basilea en tw giwn kai anebhsan ekeiqen eufrainomenoi kai hchsen h poliV auth h fwnh hn hkousate

45. O sacerdote Sadoc e o profeta Natã ungiram-no rei em Gion. Dali voltaram cheios de alegria e a cidade entrou em alvoroço; essa é a algazarra que ouviste.

46. kai ekaqisen salwmwn epi qronon thV basileiaV

46. E Salomão até já se assentou no trono do reino.

47. kai eishlqon oi douloi tou basilewV euloghsai ton kurion hmwn ton basilea dauid legonteV agaqunai o qeoV to onoma salwmwn tou uiou sou uper to onoma sou kai megalunai ton qronon autou uper ton qronon sou kai prosekunhsen o basileuV epi thn koithn autou

47. Além disso, os servos do rei foram felicitar o rei Davi, meu senhor, dizendo: ‘Que o teu Deus torne o nome de Salomão maior que o teu e eleve o seu trono ainda acima do teu!’. O rei prostrou-se então sobre o seu leito e disse:

48. kai ge outwV eipen o basileuV euloghtoV kurioV o qeoV israhl oV edwken shmeron ek tou spermatoV mou kaqhmenon epi tou qronou mou kai oi ofqalmoi mou blepousin

48. ‘Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que hoje pôs sobre o meu trono um sucessor, vendo-o eu com os meus próprios olhos!’.”

49. kai exesthsan kai exanesthsan panteV oi klhtoi tou adwniou kai aphlqon anhr eiV thn odon autou

49. Os convidados de Adonias, aterrorizados, levantaram-se e foram cada um para o seu lado.

50. kai adwniaV efobhqh apo proswpou salwmwn kai anesth kai aphlqen kai epelabeto twn keratwn tou qusiasthriou

50. Adonias, temendo Salomão, levantou-se também e foi abraçar-se com os chifres do altar.*

51. kai anhggelh tw salwmwn legonteV idou adwniaV efobhqh ton basilea salwmwn kai katecei twn keratwn tou qusiasthriou legwn omosatw moi shmeron o basileuV salwmwn ei ou qanatwsei ton doulon autou en romfaia

51. Disseram-no a Salomão, nestes termos: “Eis que Adonias, temendo o rei Salomão, foi abraçar-se com os chifres do altar, dizendo: ‘Jure-me hoje o rei Salomão que ele não fará morrer o seu servo à espada!’.”

52. kai eipen salwmwn ean genhtai eiV uion dunamewV ei peseitai twn tricwn autou epi thn ghn kai ean kakia eureqh en autw qanatwqhsetai

52. “Se ele se mostrar um homem valente – respondeu Salomão –, não lhe cairá por terra um só de seus cabelos; mas se nele se encontrar maldade, morrerá”.

53. kai apesteilen o basileuV salwmwn kai kathnegken auton apanwqen tou qusiasthriou kai eishlqen kai prosekunhsen tw basilei salwmwn kai eipen autw salwmwn deuro eiV ton oikon sou

53. O rei Salomão mandou mensageiros e o fizeram descer do altar. Ele veio e prostrou-se diante do rei, que lhe disse: “Volta para a tua casa”.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.