1. Psalm Dawidowy. Gdy przebywał na Pustyni Judzkiej.

2. Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam; Ciebie pragnie moja dusza, za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia zeschła, spragniona bez wody.

3. W świątyni tak się wpatruję w Ciebie, bym ujrzał Twoją potęgę i chwałę.

4. Skoro łaska Twoja lepsza jest od życia, moje wargi będą Cię sławić.

5. Tak błogosławię Cię w moim życiu: wzniosę ręce w imię Twoje.

6. Dusza moja się syci niby sadłem i tłustością, radosnymi okrzykami warg moje usta Cię chwalą,

7. gdy wspominam Cię na moim posłaniu i myślę o Tobie podczas moich czuwań.

8. Bo stałeś się dla mnie pomocą i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:

9. do Ciebie lgnie moja dusza, prawica Twoja mnie wspiera.

10. A ci, którzy szukają zguby mojej duszy, niech zejdą w głębiny ziemi.

11. Niech będą wydani pod miecze i staną się łupem szakali.

12. A król niech się raduje w Bogu, niech chlubi się każdy, który nań przysięga, tak niech się zamkną usta mówiących kłamliwie.





“Não queremos aceitar o fato de que o sofrimento é necessário para nossa alma e de que a cruz deve ser o nosso pão cotidiano. Assim como o corpo precisa ser nutrido, também a alma precisa da cruz, dia a dia, para purificá-la e desapegá-la das coisas terrenas. Não queremos entender que Deus não quer e não pode salvar-nos nem santificar-nos sem a cruz. Quanto mais Ele chama uma alma a Si, mais a santifica por meio da cruz.” São Padre Pio de Pietrelcina