Księga Hioba, 32
1. I zaprzestali trzej mężowie odpowiadać Hiobowi, gdyż w oczach własnych był on sprawiedliwy.
1. omiserunt autem tres viri isti respondere Job eo quod justus sibi videretur
2. Wtedy wybuchnął gniewem Elihu, syn Barakeela, Buzyta, ze szczepu Ram. Rozgniewał się na Hioba, że się uznaje u sprawiedliwego Boga.
2. et iratus indignatusque Heliu filius Barachel Buzites de cognatione Ram iratus est autem adversus Job eo quod justum se esse diceret coram Deo
3. Rozgniewał się i na trzech przyjaciół, że nie znaleźli odpowiedzi i potępili Boga.
3. porro adversum amicos ejus indignatus est eo quod non invenissent responsionem rationabilem sed tantummodo condemnassent Job
4. Odwlekał jednak Elihu rozmowę swą z Hiobem, ponieważ tamci wiekiem byli od niego starsi.
4. igitur Heliu expectavit Job loquentem eo quod seniores se essent qui loquebantur
5. Teraz Elihu zauważył, że trzej mężowie nie wiedzą, co odpowiedzieć, i wybuchnął gniewem.
5. cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent iratus est vehementer
6. Zabrał głos Elihu, syn Barakeela, Buzyta, i rzekł: Co do lat jestem młody, wy zaś jesteście już starzy: stąd się przeląkłem, strwożyłem, nie ujawniłem swej wiedzy.
6. respondensque Heliu filius Barachel Buzites dixit junior sum tempore vos autem antiquiores idcirco dimisso capite veritus sum indicare vobis meam sententiam
7. Niech mówią lata - myślałem, podeszły wiek jest rozumny.
7. sperabam enim quod ætas prolixior loqueretur et annorum multitudo doceret sapientiam
8. Ale to duch w człowieku, to Wszechmocnego tchnienie go poucza.
8. sed ut video spiritus est in hominibus et inspiratio Omnipotentis dat intellegentiam
9. Mądrość nie z wiekiem przychodzi, a prawość nie tylko starcom jest znana.
9. non sunt longevi sapientes nec senes intellegunt judicium
10. Stąd mówię: Mnie posłuchajcie; niechaj przedstawię swą wiedzę!
10. ideo dicam audite me ostendam vobis etiam ego meam scientiam
11. Czekałem na wasze mowy, wasze dowody ważyłem; gdyście szukali wyrazów,
11. expectavi enim sermones vestros audivi prudentiam vestram donec disceptaremini sermonibus
12. zwracałem na was uwagę. Nikt z was nie zwyciężył Hioba, nikt mu już nie odpowiada.
12. et donec putabam vos aliquid dicere considerabam sed ut video non est qui arguere possit Job et respondere ex vobis sermonibus ejus
13. Nie mówcie: Znaleźliśmy mądrość; odeprze go Bóg, a nie człowiek.
13. ne forte dicatis invenimus sapientiam Deus projecit eum non homo
14. Własną przygotowuję mowę i nie tak, jak wy, mu odpowiem.
14. nihil locutus est mihi et ego non secundum vestros sermones respondebo illi
15. Zamilkli. Już więcej nie mówią: widocznie słów zabrakło.
15. extimuerunt non responderunt ultra abstuleruntque a se eloquia
16. Czekałem. Nie odpowiadają. Stoją. Nie wiedzą, co odrzec.
16. quoniam igitur expectavi et non sunt locuti steterunt nec responderunt ultra
17. Niech ja z kolei coś powiem, niech ja wyjawię swą wiedzę!
17. respondebo et ego partem meam et ostendam scientiam meam
18. Gdyż słów jestem pełen, od wnętrza duch mnie przymusza.
18. plenus sum enim sermonibus et coartat me spiritus uteri mei
19. Me serce jak wino zamknięte, rwie się jak nowe bukłaki.
19. en venter meus quasi mustum absque spiraculo quod lagunculas novas disrumpit
20. Muszę powiedzieć dla ulgi. Otworzę swe usta. Przemówię.
20. loquar et respirabo paululum aperiam labia mea et respondebo
21. Nie trzymam niczyjej strony. Nie będę schlebiał nikomu, gdyż dusza moja nie cierpi pochlebstw, wnet by mnie Stwórca usunął.
21. non accipiam personam viri et Deum homini non æquabo
22.
22. nescio enim quamdiu subsistam et si post modicum tollat me factor meus
