Księga Hioba, 5
1. Wołaj! Czy ktoś ci odpowie? Do kogo ze świętych się zwrócisz?
1. voca ergo si est qui tibi respondeat et ad aliquem sanctorum convertere
2. Żal nierozsądnych zabija, a gniew uśmierca niemądrych.
2. vere stultum interficit iracundia et parvulum occidit invidia
3. Patrzałem, jak głupiec zapuszczał korzenie, gdy wtem widzę, że w jego siedzibie
3. ego vidi stultum firma radice et maledixi pulchritudini ejus statim
4. synowie są bez pomocy, w bramie ich sąd bez obrońcy,
4. longe fient filii ejus a salute et conterentur in porta et non erit qui eruat
5. zbiory ich głodni zjadają lub do kryjówek zanoszą; chciwi bogactwa ich pragną.
5. cujus messem famelicus comedet et ipsum rapiet armatus et ebibent sitientes divitias ejus
6. Wszak boleść nie z roli wyszła, ni z ziemi cierpienie wyrosło.
6. nihil in terra sine causa fit et de humo non orietur dolor
7. To człowiek się rodzi, by jęczeć, jak iskra, by unieść się w górę.
7. homo ad laborem nascitur et avis ad volatum
8. Lecz ja bym się zwrócił do Boga, Bogu przedstawiłbym sprawę.
8. quam ob rem ego deprecabor Dominum et ad Deum ponam eloquium meum
9. On czyni niezmierne dziwy, a cudów Jego bez liku:
9. qui facit magna et inscrutabilia et mirabilia absque numero
10. On udziela glebie deszczu, posyła wody na powierzchnię ziemi,
10. qui dat pluviam super faciem terræ et inrigat aquis universa
11. wysoko podnosi zgnębionych, smutni się szczęściem weselą.
11. qui ponit humiles in sublimi et mærentes erigit sospitate
12. Udaremnia zamysły przebiegłych: dzieło ich rąk - nieskuteczne;
12. qui dissipat cogitationes malignorum ne possint implere manus eorum quod cœperant
13. chytrzy złapani, choć sprytni - daremne knowania podstępnych.
13. qui adprehendit sapientes in astutia eorum et consilium pravorum dissipat
14. Za dnia popadają w ciemność, w południe macają jak w nocy.
14. per diem incurrent tenebras et quasi in nocte sic palpabunt in meridie
15. Sierotę ratuje od miecza, biedaka - z przemocy mocarza,
15. porro salvum faciet a gladio oris eorum et de manu violenti pauperem
16. ubogi się karmi nadzieją, bo nieprawość zamyka swe usta.
16. et erit egeno spes iniquitas autem contrahet os suum
17. Szczęśliwy, kogo Bóg karci, więc nie odrzucaj nagan Wszechmocnego.
17. beatus homo qui corripitur a Domino increpationem ergo Domini ne reprobes
18. On zrani, On także uleczy, skaleczy - i ręką swą własną uzdrowi.
18. quia ipse vulnerat et medetur percutit et manus ejus sanabunt
19. Od sześciu nieszczęść uwolni, w siedmiu - zło ciebie nie dotknie;
19. in sex tribulationibus liberabit te et in septima non tanget te malum
20. w nędzy wykupi od śmierci, na wojnie od miecza wybawi.
20. in fame eruet te de morte et in bello de manu gladii
21. Unikniesz chłosty języka, nie strwoży cię nieszczęście, gdy spadnie;
21. a flagello linguæ absconderis et non timebis calamitatem cum venerit
22. będziesz się śmiał z suszy i głodu, nie zadrżysz przed dzikim zwierzęciem,
22. in vastitate et fame ridebis et bestiam terræ non formidabis
23. gdyż zawrzesz pakt z kamieniami i przyjaźń z polną zwierzyną.
23. sed cum lapidibus regionum pactum tuum et bestiæ terræ pacificæ erunt tibi
24. Ujrzysz twój namiot spokojnym, mieszkanie zastaniesz bez braków.
24. et scies quod pacem habeat tabernaculum tuum et visitans speciem tuam non peccabis
25. Poznasz, że wielu masz potomków, że twych dzieci - jak trawy na łące.
25. scies quoque quoniam multiplex erit semen tuum et progenies tua quasi herba terræ
26. Dojrzały zejdziesz do grobu, jak snopy zbierane w swym czasie.
26. ingredieris in abundantia sepulchrum sicut infertur acervus in tempore suo
27. Tośmy zbadali i tak jest; posłuchaj i sam to chciej pojąć!
27. ecce hoc ut investigavimus ita est quod auditum mente pertracta
