Mosaico decorativo

1. ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει

1. Elifaz de Temán tomó la palabra y dijo:

2. πότερον σοφὸς ἀπόκρισιν δώσει συνέσεως πνεύματος καὶ ἐνέπλησεν πόνον γαστρὸς

2. ¿Responde un sabio con una ciencia de aire, hincha su vientre de solano,

3. ἐλέγχων ἐν ῥήμασιν οἷς οὐ δεῖ ἐν λόγοις οἷς οὐδὲν ὄφελος

3. replicando con palabras vacías, con discursos inútiles?

4. οὐ καὶ σὺ ἀπεποιήσω φόβον συνετελέσω δὲ ῥήματα τοιαῦτα ἔναντι τοῦ κυρίου

4. ¡Tú llegas incluso a destruir la piedad, a anular los piadosos coloquios ante Dios!

5. ἔνοχος εἶ ῥήμασιν στόματός σου οὐδὲ διέκρινας ῥήματα δυναστῶν

5. Ya que tu culpa inspira tus palabras, y eliges el hablar de los astutos,

6. ἐλέγξαι σε τὸ σὸν στόμα καὶ μὴ ἐγώ τὰ δὲ χείλη σου καταμαρτυρήσουσίν σου

6. tu propia boca te condena, que no yo, tus mismos labios atestiguan contra ti.

7. τί γάρ μὴ πρῶτος ἀνθρώπων ἐγενήθης ἢ πρὸ θινῶν ἐπάγης

7. ¿Has nacido tú el primero de los hombres? ¿Se te dio a luz antes que a las colinas?

8. ἦ σύνταγμα κυρίου ἀκήκοας εἰς δὲ σὲ ἀφίκετο σοφία

8. ¿Escuchas acaso los secretos de Dios? ¿acaparas la sabiduría?!

9. τί γὰρ οἶδας ὃ οὐκ οἴδαμεν ἢ τί συνίεις ὃ οὐχὶ καὶ ἡμεῖς

9. ¿Qué sabes tú, que nosotros no sepamos? ¿qué comprendes, que a nosotros se escape?

10. καί γε πρεσβύτης καί γε παλαιὸς ἐν ἡμῖν βαρύτερος τοῦ πατρός σου ἡμέραις

10. ¡También entre nosotros hay un cano, un anciano, más cargado de días que tu padre!

11. ὀλίγα ὧν ἡμάρτηκας μεμαστίγωσαι μεγάλως ὑπερβαλλόντως λελάληκας

11. ¿Te parecen poco los consuelos divinos, y una palabra que con dulzura se te dice?

12. τί ἐτόλμησεν ἡ καρδία σου ἢ τί ἐπήνεγκαν οἱ ὀφθαλμοί σου

12. ¡Cómo te arrebata el corazón, qué aviesos son tus ojos,

13. ὅτι θυμὸν ἔρρηξας ἔναντι κυρίου ἐξήγαγες δὲ ἐκ στόματος ῥήματα τοιαῦτα

13. cuando revuelves contra Dios tu furia y echas palabras por la boca!

14. τίς γὰρ ὢν βροτός ὅτι ἔσται ἄμεμπτος ἢ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός

14. ¿Cómo puede ser puro un hombre? ¿cómo ser justo el nacido de mujer?

15. εἰ κατὰ ἁγίων οὐ πιστεύει οὐρανὸς δὲ οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτοῦ

15. Si ni en sus santos tiene Dios confianza, y ni los cielos son puros a sus ojos,

16. ἔα δὲ ἐβδελυγμένος καὶ ἀκάθαρτος ἀνὴρ πίνων ἀδικίας ἴσα ποτῷ

16. ¡cuánto menos un ser abominable y corrompido, el hombre, que bebe la iniquidad como agua!

17. ἀναγγελῶ δέ σοι ἄκουέ μου ἃ δὴ ἑώρακα ἀναγγελῶ σοι

17. Voy a instruirte, escúchame, voy a contarte lo que he visto,

18. ἃ σοφοὶ ἐροῦσιν καὶ οὐκ ἔκρυψαν πατέρας αὐτῶν

18. lo que transmiten los sabios, sin pasar por alto nada de sus padres,

19. αὐτοῖς μόνοις ἐδόθη ἡ γῆ καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἀλλογενὴς ἐπ’ αὐτούς

19. - a ellos solos les fue dada la tierra, sin que se mezclara extranjero entre ellos -:

20. πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστῃ

20. «Todos sus días vive el malvado en tormento, contados están los años asignados al tirano.

21. ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν ἥξει αὐτοῦ ἡ καταστροφή

21. Grito de espanto resuena en sus oídos, en plena paz el bandido le asalta.

22. μὴ πιστευέτω ἀποστραφῆναι ἀπὸ σκότους ἐντέταλται γὰρ ἤδη εἰς χεῖρας σιδήρου

22. No espera escapar a las tinieblas, y se ve destinado a la espada.

23. κατατέτακται δὲ εἰς σῖτα γυψίν οἶδεν δὲ ἐν ἑαυτῷ ὅτι μένει εἰς πτῶμα ἡμέρα δὲ αὐτὸν σκοτεινὴ στροβήσει

23. Asignado como pasto de los buitres, sabe que su ruina es inminente. La hora de las tinieblas

24. ἀνάγκη δὲ καὶ θλῖψις αὐτὸν καθέξει ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων

24. le espanta, la ansiedad y la angustia le invaden, como un rey pronto al asalto.

25. ὅτι ἦρκεν χεῖρας ἐναντίον τοῦ κυρίου ἔναντι δὲ κυρίου παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν

25. ¡Alzaba él su mano contra Dios, se atrevía a retar a Sadday!

26. ἔδραμεν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ὕβρει ἐν πάχει νώτου ἀσπίδος αὐτοῦ

26. Embestía contra él, el cuello tenso, tras las macizas gibas de su escudo;

27. ὅτι ἐκάλυψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν στέατι αὐτοῦ καὶ ἐποίησεν περιστόμιον ἐπὶ τῶν μηρίων

27. porque tenía el rostro cubierto de grasa, en sus ijadas había echado sebo,

28. αὐλισθείη δὲ πόλεις ἐρήμους εἰσέλθοι δὲ εἰς οἴκους ἀοικήτους ἃ δὲ ἐκεῖνοι ἡτοίμασαν ἄλλοι ἀποίσονται

28. y habitaba ciudades destruidas, casas inhabitadas que amenazaban convertirse en ruinas.

29. οὔτε μὴ πλουτισθῇ οὔτε μὴ μείνῃ αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα οὐ μὴ βάλῃ ἐπὶ τὴν γῆν σκιὰν

29. No se enriquecerá, no será estable su fortuna, su sombra no cubrirá la tierra,

30. οὐδὲ μὴ ἐκφύγῃ τὸ σκότος τὸν βλαστὸν αὐτοῦ μαράναι ἄνεμος ἐκπέσοι δὲ αὐτοῦ τὸ ἄνθος

30. (ni escapará a las tinieblas). Agotará sus renuevos la llama, su flor será barrida por el viento.

31. μὴ πιστευέτω ὅτι ὑπομενεῖ κενὰ γὰρ ἀποβήσεται αὐτῷ

31. No se fíe de su elevada talla, pues vanidad es su follaje.

32. ἡ τομὴ αὐτοῦ πρὸ ὥρας φθαρήσεται καὶ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ πυκάσῃ

32. Se amustiará antes de tiempo, y sus ramas no reverdecerán.

33. τρυγηθείη δὲ ὥσπερ ὄμφαξ πρὸ ὥρας ἐκπέσοι δὲ ὡς ἄνθος ἐλαίας

33. Sacudirá como la viña sus agraces, como el olivo dejará caer su flor.

34. μαρτύριον γὰρ ἀσεβοῦς θάνατος πῦρ δὲ καύσει οἴκους δωροδεκτῶν

34. Sí, es estéril la ralea del impío, devora el fuego la tienda del soborno.

35. ἐν γαστρὶ δὲ λήμψεται ὀδύνας ἀποβήσεται δὲ αὐτῷ κενά ἡ δὲ κοιλία αὐτοῦ ὑποίσει δόλον

35. Quien concibe dolor, desgracia engendra, su vientre incuba decepción»



Pročitajte Bibliju u godinu dana

Pridružite se našoj zajednici i pročitajte cijelu Bibliju u 365 dana. Strukturirani i inspirativni put za produbljivanje vaše vjere i znanja o Svetom pismu.