Mądrość Syracha, 50

1. Szymon, syn Oniasza, arcykapłan, za życia swego poprawił dom Pański, a za dni swoich wzmocnił świątynię.

1. Simon Onii filius sacerdos magnus qui in vita sua suffulsit domum et in diebus suis corroboravit

2. On zbudował mur podwójnie wysoki i wysoką podporę muru świątyni.

2. templi etiam altitudo ab ipso fundata est duplex ædificatio excelsa parietis templi

3. Za dni jego został wykuty zbiornik na wodę, sadzawka - której obwód jest jak morze.

3. in diebus ipsius remanaverunt putei aquarum et quasi mare adimpleti sunt supra modum

4. On myślał o swoim ludzie, aby go ustrzec przed upadkiem, umocnił przeto miasto na czas oblężenia.

4. qui curavit gentem suam et liberavit illam a pernicie

5. Jakże wspaniale wyglądał, gdy wracał do ludu, przy wyjściu z Domu Zasłony.

5. qui prævaluit amplificare civitatem qui adeptus est gloriam in conversatione gentis et ingressum domus et atrii amplificatus est

6. Jak gwiazda zaranna pośród chmur, jak księżyc w pełni w dniach świątecznych,

6. quasi stella matutina in medio nebulæ et quasi luna plena in diebus suis lucet

7. jak słońce świecące na przybytek Najwyższego, jak tęcza wspaniale błyszcząca w chmurach,

7. et quasi sol refulgens sic ille effulsit in templo Dei

8. jak kwiat róży na wiosnę, jak lilie przy źródle, jak młody las Libanu w dniach letnich,

8. quasi arcus effulgens in nebulam gloriæ et quasi flos rosarum in diebus veris quasi lilia quæ sunt in transitu aquæ et quasi tus redolens in diebus æstatis

9. jak ogień i kadzidło w kadzielnicy, jak naczynie szczerozłote, ozdobione drogimi kamieniami wszelkiego rodzaju,

9. quasi ignis effulgens et tus ardens in igni

10. jak drzewo oliwne, pokryte owocami, jak cyprys wznoszący się do chmur.

10. quasi vas auri solidum ornatum omni lapide pretioso

11. Kiedy przywdziewał zaszczytną szatę i brał na siebie wspaniałe ozdoby, kiedy wstępował do ołtarza Pana, napełniał chwałą obręb przybytku;

11. quasi oliva pullulans et gyrus in altitudinem se tollens in accipiendo ipsum stolam gloriæ et vestiri eum consummatione virtutis

12. a kiedy przyjmował z rąk kapłanów części ofiarne, sam stojąc przy ognisku ołtarza, wokół niego stał wieniec braci, jak gałęzie cedrów na Libanie; otaczali go jak pnie palmowe -

12. in ascensu altarii sancti gloriam dedit sanctitatis amictum

13. wszyscy synowie Aarona w swej chwale. Ofiara Pana była w ich rękach, wobec całego zgromadzenia Izraela -

13. in accipiendo autem partes de manu sacerdotum et ipse stans juxta aram circa illum corona fratrum quasi plantatio cedri in monte Libano

14. aż do zakończenia pełnił on służbę Bożą przy ołtarzach, aby uświetnić ofiarę Najwyższego, Wszechmogącego.

14. sic circa illum steterunt quasi rami in palma et omnes filii Aaron in gloria sua

15. Wyciągał rękę nad czarę, ofiarował trochę z krwi winnego grona, wylewał ją na podstawę ołtarza, na przyjemną woń Najwyższemu, Królowi nad wszystkim.

15. oblatio autem Domini in manibus ipsorum coram omni synagoga Israël et consummationem fungens in ara amplificare oblationem excelsi Regis

16. Wtedy odzywali się synowie Aarona i grali na kutych trąbach, grzmieli donośnym głosem na pamiątkę przed Najwyższym.

16. porrexit manum suam in libatione et libavit de sanguine uvæ

17. Cały lud wspólnie spieszył i padał na twarz na ziemię, aby oddać pokłon Panu swojemu, Wszechmogącemu, Najwyższemu Bogu.

17. et fudit in fundamenta altarii odorem divinum excelso Principi

18. Śpiewacy wychwalali Go swoimi głosami i potężnym echem płynęła miła melodia.

18. tunc exclamaverunt filii Aaron in tubis productilibus sonaverunt et auditam fecerunt magnam vocem in memoriam coram Deo

19. Lud prosił Pana Najwyższego w modlitwie przed Miłosiernym, aż się skończyły wspaniałe obrzędy Pana i doprowadzono do końca Jego świętą służbę.

19. tunc omnis populus simul properaverunt et ceciderunt in faciem super terram adorare Dominum suum et dare preces Deo omnipotenti excelso

20. Wtedy on schodząc, wyciągał swe ręce nad całym zgromadzeniem synów Izraela, aby dać swymi wargami błogosławieństwo Pana, i by się radować Jego imieniem.

20. et amplificaverunt psallentes in vocibus suis et in magna domo auctus est sonus suavitate plenus

21. Po raz drugi lud padał na twarz, by przyjąć błogosławieństwo od Najwyższego.

21. et rogavit populus Dominum excelsum in prece usque dum perfectus est honor Domini et munus suum perfecerunt

22. A teraz błogosławcie Boga całego stworzenia, który wszędzie czyni wielkie rzeczy, który od łona matczynego wywyższa dni nasze, który z nami postępuje według swego miłosierdzia.

22. tunc descendens extulit manus suas in omnem congregationem filiorum Israël dare gloriam Deo a labiis suis et in nomine ipsius gloriari

23. Niech nam da radość serca, niech nastanie za dni naszych pokój w Izraelu - po wieczne czasy,

23. et iteravit orationem suam volens ostendere virtutem Dei

24. aby miłosierdzie Jego trwało wiernie z nami i by nas wybawił za dni naszych.

24. et nunc orate Dominum omnium qui magna fecit in omni terra qui auxit dies nostros a ventre matris nostræ et fecit nobiscum secundum suam misericordiam

25. Dusza moja nie znosi dwóch narodów, a trzeci nie jest narodem:

25. det nobis jucunditatem cordis et fieri pacem in diebus nostris in Israël per dies sempiternos

26. mieszkający na górze Samarii, Filistyni, i głupi naród, przebywający w Sychem.

26. credere Israël nobiscum esse misericordiam Dei ut sanet vos in diebus suis

27. Naukę mądrości i rozumu spisałem w tej księdze, ja Jezus, syn Syracha, syna Eleazara, jerozolimczyk, który mądrość serca mego wylałem jak obfity deszcz.

27. duas gentes odit anima mea tertia autem non est gens quam oderim

28. Szczęśliwy, kto będzie zajmował się tymi rzeczami, a kto włoży je do serca swego, stanie się mądrym,

28. qui sedent in monte Seir et Philisthim et stultus populus qui habitat in Sicimis

29. a jeśli tak postąpi, we wszystkim sobie poradzi, ponieważ światło Pana będzie jego drogowskazem.

29. doctrinam sapientiæ et disciplinæ scripsi in codice isto Jesus filius Sirach Hierosolymita qui renovavit sapientiam de corde suo

30.

30. beatus qui in istis versatur bonis qui ponit illa in corde suo sapiens erit semper

31.

31. si enim hæc fecerit ad omnia valebit quia lux Dei vestigium ejus est