I Samuel, 25

1. kai apeqanen samouhl kai sunaqroizontai paV israhl kai koptontai auton kai qaptousin auton en oikw autou en armaqaim kai anesth dauid kai katebh eiV thn erhmon maan

1. mortuus est autem Samuhel et congregatus est universus Israël et planxerunt eum et sepelierunt in domo sua in Rama consurgensque David descendit in desertum Pharan

2. kai hn anqrwpoV en th maan kai ta poimnia autou en tw karmhlw kai o anqrwpoV megaV sfodra kai toutw poimnia triscilia kai aigeV ciliai kai egenhqh en tw keirein to poimnion autou en tw karmhlw

2. erat autem vir quispiam in solitudine Maon et possessio ejus in Carmelo et homo ille magnus nimis erantque ei oves tria milia et mille capræ et accidit ut tonderetur grex ejus in Carmelo

3. kai onoma tw anqrwpw nabal kai onoma th gunaiki autou abigaia kai h gunh autou agaqh sunesei kai kalh tw eidei sfodra kai o anqrwpoV sklhroV kai ponhroV en epithdeumasin kai o anqrwpoV kunikoV

3. nomen autem viri illius erat Nabal et nomen uxoris ejus Abigail eratque mulier illa prudentissima et speciosa porro vir ejus durus et pessimus et malitiosus erat autem de genere Chaleb

4. kai hkousen dauid en th erhmw oti keirei nabal o karmhlioV to poimnion autou

4. cum ergo audisset David in deserto quod tonderet Nabal gregem suum

5. kai dauid apesteilen deka paidaria kai eipen toiV paidarioiV anabhte eiV karmhlon kai apelqate proV nabal kai erwthsate auton epi tw onomati mou eiV eirhnhn

5. misit decem juvenes et dixit eis ascendite in Carmelum et venietis ad Nabal et salutabitis eum ex nomine meo pacifice

6. kai ereite tade eiV wraV kai su ugiainwn kai o oikoV sou kai panta ta sa ugiainonta

6. et dicetis sic fratribus meis et tibi pax et domui tuæ pax et omnibus quæcumque habes sit pax

7. kai nun idou akhkoa oti keirousin soi nun oi poimeneV sou oi hsan meq' hmwn en th erhmw kai ouk apekwlusamen autouV kai ouk eneteilameqa autoiV ouqen pasaV taV hmeraV ontwn autwn en karmhlw

7. audivi quod tonderent pastores tui qui erant nobiscum in deserto numquam eis molesti fuimus nec aliquando defuit eis quicquam de grege omni tempore quo fuerunt nobiscum in Carmelo

8. erwthson ta paidaria sou kai apaggelousin soi kai euretwsan ta paidaria carin en ofqalmoiV sou oti ef' hmeran agaqhn hkomen doV dh o ean eurh h ceir sou tw uiw sou tw dauid

8. interroga pueros tuos et indicabunt tibi nunc ergo inveniant pueri gratiam in oculis tuis in die enim bona venimus quodcumque invenerit manus tua da servis tuis et filio tuo David

9. kai ercontai ta paidaria kai lalousin touV logouV toutouV proV nabal kata panta ta rhmata tauta en tw onomati dauid kai anephdhsen

9. cumque venissent pueri David locuti sunt ad Nabal omnia verba hæc ex nomine David et siluerunt

10. kai apekriqh nabal toiV paisin dauid kai eipen tiV o dauid kai tiV o uioV iessai shmeron peplhqummenoi eisin oi douloi anacwrounteV ekastoV ek proswpou tou kuriou autou

10. respondens autem Nabal pueris David ait quis est David et quis est filius Isai hodie increverunt servi qui fugiunt dominos suos

11. kai lhmyomai touV artouV mou kai ton oinon mou kai ta qumata mou a tequka toiV keirousin mou ta probata kai dwsw auta andrasin oiV ouk oida poqen eisin

11. tollam ergo panes meos et aquas meas et carnes pecorum quæ occidi tonsoribus meis et dabo viris quos nescio unde sint

12. kai apestrafhsan ta paidaria dauid eiV odon autwn kai anestreyan kai hlqon kai anhggeilan tw dauid kata ta rhmata tauta

12. regressi sunt itaque pueri David per viam suam et reversi venerunt et nuntiaverunt ei omnia verba quæ dixerat

13. kai eipen dauid toiV andrasin autou zwsasqe ekastoV thn romfaian autou kai anebhsan opisw dauid wV tetrakosioi andreV kai oi diakosioi ekaqisan meta twn skeuwn

13. tunc David ait viris suis accingatur unusquisque gladio suo et accincti sunt singuli gladio suo accinctusque est et David ense suo et secuti sunt David quasi quadringenti viri porro ducenti remanserunt ad sarcinas

14. kai th abigaia gunaiki nabal aphggeilen en twn paidariwn legwn idou dauid apesteilen aggelouV ek thV erhmou euloghsai ton kurion hmwn kai exeklinen ap' autwn

14. Abigail autem uxori Nabal nuntiavit unus de pueris dicens ecce misit David nuntios de deserto ut benedicerent domino nostro et aversus est eos

15. kai oi andreV agaqoi hmin sfodra ouk apekwlusan hmaV oude eneteilanto hmin pasaV taV hmeraV aV hmen par' autoiV kai en tw einai hmaV en agrw

15. homines isti boni satis fuerunt nobis et non molesti nec quicquam aliquando periit omni tempore quo sumus conversati cum eis in deserto

16. wV teicoV hsan peri hmaV kai thn nukta kai thn hmeran pasaV taV hmeraV aV hmeqa par' autoiV poimainonteV to poimnion

16. pro muro erant nobis tam in nocte quam in die omnibus diebus quibus pavimus apud eos greges

17. kai nun gnwqi kai ide ti su poihseiV oti suntetelestai h kakia eiV ton kurion hmwn kai eiV ton oikon autou kai outoV uioV loimoV kai ouk estin lalhsai proV auton

17. quam ob rem considera et recogita quid facias quoniam conpleta est malitia adversum virum tuum et adversus domum tuam et ipse filius est Belial ita ut nemo ei possit loqui

18. kai espeusen abigaia kai elaben diakosiouV artouV kai duo aggeia oinou kai pente probata pepoihmena kai pente oifi alfitou kai gomor en stafidoV kai diakosiaV palaqaV kai eqeto epi touV onouV

18. festinavit igitur Abigail et tulit ducentos panes et duos utres vini et quinque arietes coctos et quinque sata pulentæ et centum ligaturas uvæ passæ et ducentas massas caricarum et inposuit super asinos

19. kai eipen toiV paidarioiV authV proporeuesqe emprosqen mou kai idou egw opisw umwn paraginomai kai tw andri authV ouk aphggeilen

19. dixitque pueris suis præcedite me ecce ego post tergum sequar vos viro autem suo Nabal non indicavit

20. kai egenhqh authV epibebhkuihV epi thn onon kai katabainoushV en skeph tou orouV kai idou dauid kai oi andreV autou katebainon eiV sunanthsin authV kai aphnthsen autoiV

20. cum ergo ascendisset asinum et descenderet ad radices montis David et viri ejus descendebant in occursum ejus quibus et illa occurrit

21. kai dauid eipen iswV eiV adikon pefulaka panta ta autou en th erhmw kai ouk eneteilameqa labein ek pantwn twn autou ouqen kai antapedwken moi ponhra anti agaqwn

21. et ait David vere frustra servavi omnia quæ hujus erant in deserto et non periit quicquam de cunctis quæ ad eum pertinebant et reddidit mihi malum pro bono

22. tade poihsai o qeoV tw dauid kai tade prosqeih ei upoleiyomai ek pantwn twn tou nabal ewV prwi ourounta proV toicon

22. hæc faciat Deus inimicis David et hæc addat si reliquero de omnibus quæ ad eum pertinent usque mane mingentem ad parietem

23. kai eiden abigaia ton dauid kai espeusen kai katephdhsen apo thV onou kai epesen enwpion dauid epi proswpon authV kai prosekunhsen autw epi thn ghn

23. cum autem vidisset Abigail David festinavit et descendit de asino et procidit coram David super faciem suam et adoravit super terram

24. epi touV podaV autou kai eipen en emoi kurie mou h adikia lalhsatw dh h doulh sou eiV ta wta sou kai akouson thV doulhV sou logon

24. et cecidit ad pedes ejus et dixit in me sit domine mi hæc iniquitas loquatur obsecro ancilla tua in auribus tuis et audi verba famulæ tuæ

25. mh dh qesqw o kurioV mou kardian autou epi ton anqrwpon ton loimon touton oti kata to onoma autou outwV estin nabal onoma autw kai afrosunh met' autou kai egw h doulh sou ouk eidon ta paidaria sou a apesteilaV

25. ne ponat oro dominus meus rex cor suum super virum istum iniquum Nabal quia secundum nomen suum stultus est et est stultitia cum eo ego autem ancilla tua non vidi pueros tuos domine mi quos misisti

26. kai nun kurie zh kurioV kai zh h yuch sou kaqwV ekwlusen se kurioV tou mh elqein eiV aima aqwon kai swzein thn ceira sou soi kai nun genointo wV nabal oi ecqroi sou kai oi zhtounteV tw kuriw mou kaka

26. nunc ergo domine mi vivit Dominus et vivit anima tua qui prohibuit te ne venires in sanguine et salvavit manum tuam tibi et nunc fiant sicut Nabal inimici tui et qui quærunt domino meo malum

27. kai nun labe thn eulogian tauthn hn enhnocen h doulh sou tw kuriw mou kai dwseiV toiV paidarioiV toiV paresthkosin tw kuriw mou

27. quapropter suscipe benedictionem hanc quam adtulit ancilla tua tibi domino meo et da pueris qui sequuntur te dominum meum

28. aron dh to anomhma thV doulhV sou oti poiwn poihsei kurioV tw kuriw mou oikon piston oti polemon kuriou o kurioV mou polemei kai kakia ouc eureqhsetai en soi pwpote

28. aufer iniquitatem famulæ tuæ faciens enim faciet tibi Dominus domino meo domum fidelem quia prœlia Domini domine mi tu prœliaris malitia ergo non inveniatur in te omnibus diebus vitæ tuæ

29. kai anasthsetai anqrwpoV katadiwkwn se kai zhtwn thn yuchn sou kai estai h yuch kuriou mou endedemenh en desmw thV zwhV para kuriw tw qew kai yuchn ecqrwn sou sfendonhseiV en mesw thV sfendonhV

29. si enim surrexerit aliquando homo persequens te et quærens animam tuam erit anima domini mei custodita quasi in fasciculo viventium apud Dominum Deum tuum porro anima inimicorum tuorum rotabitur quasi in impetu et circulo fundæ

30. kai estai oti poihsei kurioV tw kuriw mou panta osa elalhsen agaqa epi se kai enteleitai soi kurioV eiV hgoumenon epi israhl

30. cum ergo fecerit tibi Dominus domino meo omnia quæ locutus est bona de te et constituerit te ducem super Israël

31. kai ouk estai soi touto bdelugmoV kai skandalon tw kuriw mou ekceai aima aqwon dwrean kai swsai ceira kuriou mou autw kai agaqwsei kurioV tw kuriw mou kai mnhsqhsh thV doulhV sou agaqwsai auth

31. non erit tibi hoc in singultum et in scrupulum cordis domino meo quod effuderis sanguinem innoxium aut ipse te ultus fueris et cum benefecerit Dominus domino meo recordaberis ancillæ tuæ

32. kai eipen dauid th abigaia euloghtoV kurioV o qeoV israhl oV apesteilen se shmeron en tauth eiV apanthsin mou

32. et ait David ad Abigail benedictus Dominus Deus Israël qui misit te hodie in occursum meum et benedictum eloquium tuum

33. kai euloghtoV o tropoV sou kai euloghmenh su h apokwlusasa me shmeron en tauth mh elqein eiV aimata kai swsai ceira mou emoi

33. et benedicta tu quæ prohibuisti me hodie ne irem ad sanguinem et ulciscerer me manu mea

34. plhn oti zh kurioV o qeoV israhl oV apekwlusen me shmeron tou kakopoihsai se oti ei mh espeusaV kai paregenou eiV apanthsin moi tote eipa ei upoleifqhsetai tw nabal ewV fwtoV tou prwi ourwn proV toicon

34. alioquin vivit Dominus Deus Israël qui prohibuit me malum facere tibi nisi cito venisses in occursum mihi non remansisset Nabal usque ad lucem matutinam mingens ad parietem

35. kai elaben dauid ek ceiroV authV panta a eferen autw kai eipen auth anabhqi eiV eirhnhn eiV oikon sou blepe hkousa thV fwnhV sou kai hretisa to proswpon sou

35. suscepit ergo David de manu ejus omnia quæ adtulerat ei dixitque ei vade pacifice in domum tuam ecce audivi vocem tuam et honoravi faciem tuam

36. kai paregenhqh abigaia proV nabal kai idou autw potoV en oikw autou wV potoV basilewV kai h kardia nabal agaqh ep' auton kai autoV mequwn ewV sfodra kai ouk aphggeilen autw rhma mikron h mega ewV fwtoV tou prwi

36. venit autem Abigail ad Nabal et ecce erat ei convivium in domo ejus quasi convivium regis et cor Nabal jucundum erat enim ebrius nimis et non indicavit ei verbum pusillum aut grande usque in mane

37. kai egeneto prwi wV exenhyen apo tou oinou nabal aphggeilen autw h gunh autou ta rhmata tauta kai enapeqanen h kardia autou en autw kai autoV ginetai wV liqoV

37. diluculo autem cum digessisset vinum Nabal indicavit ei uxor sua verba hæc et emortuum est cor ejus intrinsecus et factus est quasi lapis

38. kai egeneto wsei deka hmerai kai epataxen kurioV ton nabal kai apeqanen

38. cumque pertransissent decem dies percussit Dominus Nabal et mortuus est

39. kai hkousen dauid kai eipen euloghtoV kurioV oV ekrinen thn krisin tou oneidismou mou ek ceiroV nabal kai ton doulon autou periepoihsato ek ceiroV kakwn kai thn kakian nabal apestreyen kurioV eiV kefalhn autou kai apesteilen dauid kai elalhsen peri abigaiaV labein authn eautw eiV gunaika

39. quod cum audisset David mortuum Nabal ait benedictus Dominus qui judicavit causam obprobrii mei de manu Nabal et servum suum custodivit a malo et malitiam Nabal reddidit Dominus in caput ejus misit ergo David et locutus est ad Abigail ut sumeret eam sibi in uxorem

40. kai hlqon oi paideV dauid proV abigaian eiV karmhlon kai elalhsan auth legonteV dauid apesteilen hmaV proV se labein se autw eiV gunaika

40. et venerunt pueri David ad Abigail in Carmelum et locuti sunt ad eam dicentes David misit nos ad te ut accipiat te sibi in uxorem

41. kai anesth kai prosekunhsen epi thn ghn epi proswpon kai eipen idou h doulh sou eiV paidiskhn niyai podaV twn paidwn sou

41. quæ consurgens adoravit prona in terram et ait ecce famula tua sit in ancillam ut lavet pedes servorum domini mei

42. kai anesth abigaia kai epebh epi thn onon kai pente korasia hkolouqoun auth kai eporeuqh opisw twn paidwn dauid kai ginetai autw eiV gunaika

42. et festinavit et surrexit Abigail et ascendit super asinum et quinque puellæ jerunt cum ea pedisequæ ejus et secuta est nuntios David et facta est illi uxor

43. kai thn acinaam elaben dauid ex iezrael kai amfoterai hsan autw gunaikeV

43. sed et Ahinœm accepit David de Jezraël et fuit utraque uxor ejus

44. kai saoul edwken melcol thn qugatera autou thn gunaika dauid tw falti uiw laiV tw ek romma

44. Saul autem dedit Michol filiam suam uxorem David Falti filio Lais qui erat de Gallim