Eclesiastes, 7
1. agaqon onoma uper elaion agaqon kai hmera tou qanatou uper hmeran genesewV autou
1. quid necesse est homini majora se quærere cum ignoret quid conducat sibi in vita sua numero dierum peregrinationis suæ et tempore quo velut umbra præterit aut quis ei poterit indicare quid post eum futurum sub sole sit
2. agaqon poreuqhnai eiV oikon penqouV h oti poreuqhnai eiV oikon potou kaqoti touto teloV pantoV tou anqrwpou kai o zwn dwsei eiV kardian autou
2. melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa et dies mortis die nativitatis
3. agaqon qumoV uper gelwta oti en kakia proswpou agaqunqhsetai kardia
3. melius est ire ad domum luctus quam ad domum convivii in illa enim finis cunctorum admonetur hominum et vivens cogitat quid futurum sit
4. kardia sofwn en oikw penqouV kai kardia afronwn en oikw eufrosunhV
4. melior est ira risu quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis
5. agaqon to akousai epitimhsin sofou uper andra akouonta asma afronwn
5. cor sapientium ubi tristitia est et cor stultorum ubi lætitia
6. oti wV fwnh twn akanqwn upo ton lebhta outwV gelwV twn afronwn kai ge touto mataiothV
6. melius est a sapiente corripi quam stultorum adulatione decipi
7. oti h sukofantia periferei sofon kai apollusi thn kardian eutoniaV autou
7. quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla sic risus stulti sed et hoc vanitas
8. agaqh escath logwn uper archn autou agaqon makroqumoV uper uyhlon pneumati
8. calumnia conturbat sapientem et perdet robur cordis illius
9. mh speushV en pneumati sou tou qumousqai oti qumoV en kolpw afronwn anapausetai
9. melior est finis orationis quam principium melior est patiens arrogante
10. mh eiphV ti egeneto oti ai hmerai ai proterai hsan agaqai uper tautaV oti ouk en sofia ephrwthsaV peri toutou
10. ne velox sis ad irascendum quia ira in sinu stulti requiescit
11. agaqh sofia meta klhrodosiaV kai perisseia toiV qewrousin ton hlion
11. ne dicas quid putas causæ est quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt stulta est enim hujuscemodi interrogatio
12. oti en skia authV h sofia wV skia tou arguriou kai perisseia gnwsewV thV sofiaV zwopoihsei ton par' authV
12. utilior est sapientia cum divitiis et magis prodest videntibus solem
13. ide ta poihmata tou qeou oti tiV dunhsetai tou kosmhsai on an o qeoV diastreyh auton
13. sicut enim protegit sapientia sic protegit pecunia hoc autem plus habet eruditio et sapientia quod vitam tribuunt possessori suo
14. en hmera agaqwsunhV zhqi en agaqw kai en hmera kakiaV ide kai ge sun touto sumfwnon toutw epoihsen o qeoV peri laliaV ina mh eurh o anqrwpoV opisw autou mhden
14. considera opera Dei quod nemo possit corrigere quem ille despexerit
15. sun ta panta eidon en hmeraiV mataiothtoV mou estin dikaioV apollumenoV en dikaiw autou kai estin asebhV menwn en kakia autou
15. in die bona fruere bonis et malam diem præcave sicut enim hanc sic et illam fecit Deus ut non inveniat homo contra eum justas querimonias
16. mh ginou dikaioV polu kai mh sofizou perissa mhpote ekplaghV
16. hæc quoque vidi in diebus vanitatis meæ justus perit in justitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua
17. mh asebhshV polu kai mh ginou sklhroV ina mh apoqanhV en ou kairw sou
17. noli esse justus multum neque plus sapias quam necesse est ne obstupescas
18. agaqon to antecesqai se en toutw kai ge apo toutou mh anhV thn ceira sou oti foboumenoV ton qeon exeleusetai ta panta
18. ne impie agas multum et noli esse stultus ne moriaris in tempore non tuo
19. h sofia bohqhsei tw sofw uper deka exousiazontaV touV ontaV en th polei
19. bonum est te sustentare justum sed et ab illo ne subtrahas manum tuam quia qui Deum timet nihil neglegit
20. oti anqrwpoV ouk estin dikaioV en th gh oV poihsei agaqon kai ouc amarthsetai
20. sapientia confortabit sapientem super decem principes civitatis
21. kai ge eiV pantaV touV logouV ouV lalhsousin mh qhV kardian sou opwV mh akoushV tou doulou sou katarwmenou se
21. non est enim homo justus in terra qui faciat bonum et non peccet
22. oti pleistakiV ponhreusetai se kai kaqodouV pollaV kakwsei kardian sou opwV kai ge su kathrasw eterouV
22. sed et cunctis sermonibus qui dicuntur ne accommodes cor tuum ne forte audias servum tuum maledicentem tibi
23. panta tauta epeirasa en th sofia eipa sofisqhsomai
23. scit enim tua conscientia quia et tu crebro maledixisti aliis
24. kai auth emakrunqh ap' emou makran uper o hn kai baqu baqoV tiV eurhsei auto
24. cuncta temptavi in sapientia dixi sapiens efficiar et ipsa longius recessit a me
25. ekuklwsa egw kai h kardia mou tou gnwnai kai tou kataskeyasqai kai zhthsai sofian kai yhfon kai tou gnwnai asebouV afrosunhn kai sklhrian kai periforan
25. multo magis quam erat et alta profunditas quis inveniet eam
26. kai euriskw egw pikroteron uper qanaton sun thn gunaika htiV estin qhreumata kai saghnai kardia authV desmoi ceireV authV agaqoV pro proswpou tou qeou exaireqhsetai ap' authV kai amartanwn sullhmfqhsetai en auth
26. lustravi universa animo meo ut scirem et considerarem et quærerem sapientiam et rationem et ut cognoscerem impietatem stulti et errorem inprudentium
27. ide touto euron eipen o ekklhsiasthV mia th mia tou eurein logismon
27. et inveni amariorem morte mulierem quæ laqueus venatorum est et sagena cor ejus vincula sunt manus illius qui placet Deo effugiet eam qui autem peccator est capietur ab illa
28. on eti ezhthsen h yuch mou kai ouc euron anqrwpon ena apo ciliwn euron kai gunaika en pasi toutoiV ouc euron
28. ecce hoc inveni dicit Ecclesiastes unum et alterum ut invenirem rationem
29. plhn ide touto euron o epoihsen o qeoV sun ton anqrwpon euqh kai autoi ezhthsan logismouV pollouV
29. quam adhuc quærit anima mea et non inveni virum de mille unum repperi mulierem ex omnibus non inveni
30.
30. solummodo hoc inveni quod fecerit Deus hominem rectum et ipse se infinitis miscuerit quæstionibus quis talis ut sapiens est et quis cognovit solutionem verbi
