Isaías, 6
1. kai egeneto tou eniautou ou apeqanen oziaV o basileuV eidon ton kurion kaqhmenon epi qronou uyhlou kai ephrmenou kai plhrhV o oikoV thV doxhV autou
1. El año de la muerte del rey Ozías vi al Señor sentado en un trono excelso y elevado, y sus haldas llenaban el templo.
2. kai serafin eisthkeisan kuklw autou ex pterugeV tw eni kai ex pterugeV tw eni kai taiV men dusin katekalupton to proswpon kai taiV dusin katekalupton touV podaV kai taiV dusin epetanto
2. Unos serafines se mantenían erguidos por encima de él; cada uno tenía seis alas: con un par se cubrían la faz, con otro par se cubrían los pies, y con el otro par aleteaban,
3. kai ekekragon eteroV proV ton eteron kai elegon agioV agioV agioV kurioV sabawq plhrhV pasa h gh thV doxhV autou
3. Y se gritaban el uno al otro: «Santo, santo, santo, Yahveh Sebaot: llena está toda la tierra de su gloria.».
4. kai ephrqh to uperquron apo thV fwnhV hV ekekragon kai o oikoV eplhsqh kapnou
4. Se conmovieron los quicios y los dinteles a la voz de los que clamaban, y la Casa se llenó de humo.
5. kai eipa w talaV egw oti katanenugmai oti anqrwpoV wn kai akaqarta ceilh ecwn en mesw laou akaqarta ceilh econtoV egw oikw kai ton basilea kurion sabawq eidon toiV ofqalmoiV mou
5. Y dije: «¡Ay de mí, que estoy perdido, pues soy un hombre de labios impuros, y entre un pueblo de labios impuros habito: que al rey Yahveh Sebaot han visto mis ojos!»
6. kai apestalh proV me en twn serafin kai en th ceiri eicen anqraka on th labidi elaben apo tou qusiasthriou
6. Entonces voló hacia mí uno de los serafines con una brasa en la mano, que con las tenazas había tomado de sobre el altar,
7. kai hyato tou stomatoV mou kai eipen idou hyato touto twn ceilewn sou kai afelei taV anomiaV sou kai taV amartiaV sou perikaqariei
7. y tocó mi boca y dijo: «He aquí que esto ha tocado tus labios: se ha retirado tu culpa, tu pecado está expiado.»
8. kai hkousa thV fwnhV kuriou legontoV tina aposteilw kai tiV poreusetai proV ton laon touton kai eipa idou eimi egw aposteilon me
8. Y percibí la voz del Señor que decía: «¿A quién enviaré? ¿y quién irá de parte nuestra»? Dije: «Heme aquí: envíame.»
9. kai eipen poreuqhti kai eipon tw law toutw akoh akousete kai ou mh sunhte kai bleponteV bleyete kai ou mh idhte
9. Dijo: «Ve y di a ese pueblo: "Escuchad bien, pero no entendáis, ved bien, pero no comprendáis."
10. epacunqh gar h kardia tou laou toutou kai toiV wsin autwn barewV hkousan kai touV ofqalmouV autwn ekammusan mhpote idwsin toiV ofqalmoiV kai toiV wsin akouswsin kai th kardia sunwsin kai epistreywsin kai iasomai autouV
10. Engorda el corazón de ese pueblo hazle duro de oídos, y pégale los ojos, no sea que vea con sus ojos. y oiga con sus oídos, y entienda con su corazón, y se convierta y se le cure.»
11. kai eipa ewV pote kurie kai eipen ewV an erhmwqwsin poleiV para to mh katoikeisqai kai oikoi para to mh einai anqrwpouV kai h gh kataleifqhsetai erhmoV
11. Yo dije: «¿Hasta dónde, Señor?» Dijo: «Hasta que se vacíen las ciudades y queden sin habitantes, las casas sin hombres, la campiña desolada,
12. kai meta tauta makrunei o qeoV touV anqrwpouV kai oi kataleifqenteV plhqunqhsontai epi thV ghV
12. y haya alejado Yahveh a las gentes, y cunda el abandono dentro del país.
13. kai eti ep' authV estin to epidekaton kai palin estai eiV pronomhn wV terebinqoV kai wV balanoV otan ekpesh apo thV qhkhV authV
13. Aun el décimo que quede en él volverá a ser devastado como la encina o el roble, en cuya tala queda un tocón: semilla santa será su tocón.»