Mosaico decorativo

1. in finem David psalmus

1. Del maestro de coro. De Iedutún. Salmo de David.

2. expectans expectavi Dominum et intendit mihi

2. Yo pensé: "Voy a vigilar mi proceder para no excederme con la lengua; le pondré una mordaza a mi boca, mientras tenga delante al malvado".

3. et exaudivit preces meas et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fecis et statuit super petram pedes meos et direxit gressus meos

3. Entonces me encerré en el silencio, callé, pero no me fue bien: el dolor se me hacía insoportable;

4. et inmisit in os meum canticum novum carmen Deo nostro videbunt multi et timebunt et sperabunt in Domino

4. el corazón me ardía en el pecho, y a fuerza de pensar, el fuego se inflamaba, ¡hasta que al fin tuve que hablar!

5. beatus vir cujus est nomen Domini spes ipsius et non respexit in vanitates et insanias falsas

5. Señor, dame a conocer mi fin y cuál es la medida de mis días, para que comprenda lo frágil que soy:

6. multa fecisti tu Domine Deus meus mirabilia tua et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi adnuntiavi et locutus sum multiplicati sunt super numerum

6. no me diste más que un palmo de vida, y mi existencia es como nada ante ti. Ahí está el hombre: es tan sólo un soplo, Pausa

7. sacrificium et oblationem noluisti aures autem perfecisti mihi holocaustum et pro peccato non postulasti

7. pasa lo mismo que una sombra; se inquieta por cosas fugaces y atesora sin saber para quién.

8. tunc dixi ecce venio in capite libri scriptum est de me

8. Y ahora, Señor, ¿qué esperanza me queda? Mi esperanza está puesta sólo en ti:

9. ut facerem voluntatem tuam Deus meus volui et legem tuam in medio cordis mei

9. líbrame de todas mis maldades, y no me expongas a la burla de los necios.

10. adnuntiavi justitiam in ecclesia magna ecce labia mea non prohibebo Domine tu scisti

10. Yo me callo, no me atrevo a abrir la boca, porque eres tú quien hizo todo esto.

11. justitiam tuam non abscondi in corde meo veritatem tuam et salutare tuum dixi non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo

11. Aparta de mí tus golpes: ¡me consumo bajo el peso de tu mano!

12. tu autem Domine ne longe facias miserationes tuas a me misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me

12. Tú corriges a los hombres, castigando sus culpas; carcomes como la polilla sus tesoros: un soplo, nada más, es todo hombre. Pausa

13. quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus conprehenderunt me iniquitates meæ et non potui ut viderem multiplicatæ sunt super capillos capitis mei et cor meum dereliquit me

13. Escucha, Señor, mi oración; presta oído a mi clamor; no seas insensible a mi llanto, porque soy un huésped en tu casa, un peregrino, lo mismo que mis padres.

14. conplaceat tibi Domine ut eruas me Domine ad adiuvandum me respice

14. No me mires con enojo, para que pueda alegrarme, antes que me vaya y ya no exista más.

15. confundantur et revereantur simul qui quærunt animam meam ut auferant eam convertantur retrorsum et revereantur qui volunt mihi mala

15.

16. ferant confestim confusionem suam qui dicunt mihi euge euge

16.

17. exultent et lætentur super te omnes quærentes te et dicant semper magnificetur Dominus qui diligunt salutare tuum

17.

18. ego autem mendicus sum et pauper Dominus sollicitus est mei adiutor meus et protector meus tu es Deus meus ne tardaveris

18.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras