Mosaico decorativo

1. idete wV o dikaioV apwleto kai oudeiV ekdecetai th kardia kai andreV dikaioi airontai kai oudeiV katanoei apo gar proswpou adikiaV hrtai o dikaioV

1. El justo perece, y no hay quien haga caso; los hombres buenos son arrebatados, y no hay quien lo considere. Cuando ante la desgracia es arrebatado el justo,

2. estai en eirhnh h tafh autou hrtai ek tou mesou

2. se va en paz. ¡Descansen en sus lechos todos los que anduvieron en camino recto!

3. umeiV de prosagagete wde uioi anomoi sperma moicwn kai pornhV

3. Pero vosotros venid acá, hijos de hechicera, raza adúltera que te prostituyes:

4. en tini enetrufhsate kai epi tina hnoixate to stoma umwn kai epi tina ecalasate thn glwssan umwn ouc umeiV este tekna apwleiaV sperma anomon

4. ¿De quién os mofáis? ¿Contra quién abrís la boca y sacáis la lengua? ¿No sois vosotros engendros de pecado, prole bastarda?

5. oi parakalounteV epi ta eidwla upo dendra dasea sfazonteV ta tekna autwn en taiV faragxin ana meson twn petrwn

5. Los que entráis en calor entre terebintos, bajo cualquier árbol frondoso, degolladores de niños en las torrenteras, debajo de los resquicios de las peñas.

6. ekeinh sou h meriV outoV sou o klhroV kakeinoiV execeaV spondaV kakeinoiV anhnegkaV qusiaV epi toutoiV oun ouk orgisqhsomai

6. En las piedras lisas del torrente tengas tu parte: ¡ellas, ellas te toquen en suerte! Que también sobre ellas vertiste libaciones, hiciste oblación. ¿Acaso con estas cosas me voy a aplacar?

7. ep' oroV uyhlon kai metewron ekei sou h koith kakei anebibasaV qusiaV

7. Sobre montaña alta y empinada pusiste tu lecho. Hasta allí subiste a hacer el sacrificio.

8. kai opisw twn staqmwn thV quraV sou eqhkaV mnhmosuna sou wou oti ean ap' emou aposthV pleion ti exeiV hgaphsaV touV koimwmenouV meta sou

8. Detrás de la puerta y de la jamba pusiste tu memorial. Sí, te desnudaste, subiste, y no conmigo, a tu lecho, y lo extendiste. Llegaste a un acuerdo con aquellos con quienes te plugo acostarte, mirando el monumento.

9. kai eplhqunaV thn porneian sou met' autwn kai pollouV epoihsaV touV makran apo sou kai apesteilaV presbeiV uper ta oria sou kai apestreyaV kai etapeinwqhV ewV adou

9. Te has acercado con aceite para Mélek, multiplicaste tus aromas. Enviaste a tus emisarios muy lejos, y los hiciste bajar hasta el seol.

10. taiV poluodiaiV sou ekopiasaV kai ouk eipaV pausomai eniscuousa oti epraxaV tauta dia touto ou katedehqhV mou

10. De tanto caminar te cansaste, pero sin decir: «Me rindo.» Hallaste el vigor de tu mano, y así no quedaste debilitada.

11. su tina eulabhqeisa efobhqhV kai eyeusw me kai ouk emnhsqhV mou oude elabeV me eiV thn dianoian oude eiV thn kardian sou kagw se idwn parorw kai eme ouk efobhqhV

11. Pues bien, ¿de quién te asustaste y tuviste miedo, que fuiste embustera, y de mí no te acordaste, no hiciste caso de ello? ¿No es que porque me callé desde siempre, a mí no me temiste?

12. kagw apaggelw thn dikaiosunhn mou kai ta kaka sou a ouk wfelhsousin se

12. Yo voy a denunciar tu virtud y tus hechos, y no te aprovecharán.

13. otan anabohshV exelesqwsan se en th qliyei sou toutouV gar pantaV anemoV lhmyetai kai apoisei kataigiV oi de antecomenoi mou kthsontai ghn kai klhronomhsousin to oroV to agion mou

13. Cuando grites, que te salven los reunidos en torno a ti, que a todos ellos los llevará el viento, los arrebatará el aire. Pero aquel que se ampare en mí poseerá la tierra y heredará mi monte santo.

14. kai erousin kaqarisate apo proswpou autou odouV kai arate skwla apo thV odou tou laou mou

14. Entonces se dirá: Reparad, reparad, abrid camino, quitad los obstáculos del camino de mi pueblo.

15. tade legei kurioV o uyistoV o en uyhloiV katoikwn ton aiwna agioV en agioiV onoma autw kurioV uyistoV en agioiV anapauomenoV kai oligoyucoiV didouV makroqumian kai didouV zwhn toiV suntetrimmenoiV thn kardian

15. Que así dice el Excelso y Sublime, el que mora por siempre y cuyo nombre es Santo. «En lo excelso y sagrado yo moro, y estoy también con el humillado y abatido de espíritu, para avivar el espíritu de los abatidos, para avivar el ánimo de los humillados.

16. ouk eiV ton aiwna ekdikhsw umaV oude dia pantoV orgisqhsomai umin pneuma gar par' emou exeleusetai kai pnohn pasan egw epoihsa

16. Pues no disputaré por siempre ni estaré eternamente enojado, pues entonces el espíritu ante mí desmayaría y las almas que yo he creado.

17. di' amartian bracu ti eluphsa auton kai epataxa auton kai apestreya to proswpon mou ap' autou kai eluphqh kai eporeuqh stugnoV en taiV odoiV autou

17. Por culpa de su codicia me enojé y le herí, ocultándome en mi enojo. Pero el rebelde seguía su capricho.

18. taV odouV autou ewraka kai iasamhn auton kai parekalesa auton kai edwka autw paraklhsin alhqinhn

18. Sus caminos vi. Yo le curaré y le guiaré, y le daré ánimos a él y a los que con él lloraban,

19. eirhnhn ep' eirhnhn toiV makran kai toiV egguV ousin kai eipen kurioV iasomai autouV

19. poniendo alabanza en los labios: ¡Paz, paz al de lejos y al de cerca! - dice Yahveh -. Yo le curaré.»

20. oi de adikoi outwV kludwnisqhsontai kai anapausasqai ou dunhsontai

20. Los malos son como mar agitada cuando no puede calmarse, cuyas aguas lanzan cieno y lodo.

21. ouk estin cairein toiV asebesin eipen kurioV o qeoV

21. «No hay paz para los malvados» - dice mi Dios -.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras