Knjiga o Jobu, 12
1. Job progovori i reèe:
1. Respondens autem Iob dixit:
2. "Uistinu, vi ste cvijet naroda, sa vama æe izumrijeti mudrost.
2. “Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia.
3. Al' i ja znam k'o i vi misliti, ni u èemu od vas gori nisam: tko za stvari takve ne bi znao?
3. Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum; quis enim haec, quae nostis, ignorat?
4. Prijateljima sam svojim ja na podsmijeh što zazivam Boga da mi odgovori! Na podsmijeh ja sam - pravednik neporoèan!
4. Qui deridetur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum; deridetur enim iusti integritas.
5. Prezirat' je nesretnika - sretni misle, udariti treba onog što posræe!
5. Lampas contempta apud cogitationes eorum, qui securi sunt, parata iis, qui vacillant pede.
6. Dotle su na miru šatori pljaèkaša, izazivaèi Boga žive bezbrižno kao da Boga u šaci svojoj drže!
6. Tranquilla sunt tabernacula praedonum et secura iis, qui provocant Deum, iis, qui Deum tenent manu sua.
7. Ali pitaj zvijeri, i pouèit æe te; ptice nebeske pitaj, i razjasnit æe ti.
7. Nimirum interroga iumenta, et docebunt te, et volatilia caeli, et indicabunt tibi.
8. Gušteri zemlje to æe ti protumaèit', ribe u moru ispripovjedit æe ti.
8. Loquere terrae, et docebit te; et narrabunt pisces maris.
9. Od stvorenja sviju, koje ne bi znalo da je sve to Božja ruka uèinila?!
9. Quis ignorat in omnibus his quod manus Domini hoc fecerit?
10. U ruci mu leži život svakog biæa i dah životvorni svakog ljudskog tijela.
10. In cuius manu anima omnis viventis et spiritus universae carnis hominis.
11. Zar uhom mi ne sudimo besjedu k'o što kušamo nepcem okus jela?
11. Nonne auris verba diiudicat, et palatum cibum sibi gustat?
12. Sjedine mudrost donose èovjeku, a s vijekom dugim umnost mu dolazi.
12. In senibus est sapientia, et in longaevis prudentia.
13. Ali u Njemu mudrost je i snaga, u Njemu savjet je i sva razumnost.
13. Apud ipsum est sapientia et fortitudo; ipse habet consilium et intellegentiam.
14. Što razgradi, sagradit neæe nitko, kog zatvori, nitko ne oslobaða.
14. Si destruxerit, nemo est, qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est, qui aperiat.
15. Ustavi li vodu, suša nastaje; pusti li je, svu zemlju ispremetne.
15. Si continuerit aquas, arescent; et, si emiserit eas, subvertent terram.
16. Jer u njemu je snaga i sva mudrost, njegov je prevareni i varalica.
16. Apud ipsum est fortitudo et sapientia; ipse novit et decipientem et eum qui decipitur.
17. On savjetnike lišava razbora, suce pametne udara bezumljem.
17. Inducit consiliarios spoliatos et iudices in stuporem.
18. On otpasuje pojas kraljevima i užetom im vezuje bokove.
18. Balteum regum dissolvit et praecingit fune renes eorum.
19. On bosonoge tjera sveæenike i moguænike sa vlasti obara.
19. Inducit sacerdotes spoliatos et optimates supplantat,
20. On diže rijeè iz usta rjeèitima i starcima pravo rasuðivanje.
20. commutans labium veracium et doctrinam senum auferens.
21. On sasiplje prezir po plemiæima i junacima bedra raspasuje.
21. Effundit despectionem super principes et cingulum fortium relaxat.
22. On dubinama razotkriva tmine i sjenu smrtnu na svjetlo izvodi.
22. Qui revelat profunda de tenebris et producit in lucem umbram mortis.
23. On diže narod pa ga uništava, umnoži ga a potom iskorijeni.
23. Qui multiplicat gentes et perdit eas et subversas in integrum restituit.
24. On zaluðuje vladare naroda te po bespuæu lutaju pustinjskom
24. Qui immutat cor principum populi terrae et decipit eos et errare eos faciet per invium desertum.
25. i pipaju u tmini bez svjetlosti glavinjajuæi poput pijanaca.
25. Palpabunt quasi in tenebris et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios.
