Sabedoria, 17
1. megalai gar sou ai kriseiV kai dusdihghtoi dia touto apaideutoi yucai eplanhqhsan
1. magna enim sunt judicia tua et inenarrabilia verba tua propter hoc indisciplinatæ animæ erraverunt
2. upeilhfoteV gar katadunasteuein eqnoV agion anomoi desmioi skotouV kai makraV pedhtai nuktoV katakleisqenteV orofoiV fugadeV thV aiwniou pronoiaV ekeinto
2. dum enim persuasum habent iniqui posse dominari nationi sanctæ vinculis tenebrarum et longæ noctis conpediti inclusi sub tectis fugitivi perpetuæ providentiæ jacuerunt
3. lanqanein gar nomizonteV epi krufaioiV amarthmasin afeggei lhqhV parakalummati eskorpisqhsan qamboumenoi deinwV kai indalmasin ektarassomenoi
3. et dum putant se latere in obscuris peccatis tenebroso oblivionis velamento dispersi sunt paventes horrende et cum admiratione nimia perturbati
4. oude gar o katecwn autouV mucoV afobouV diefulatten hcoi d' ektarassonteV autouV periekompoun kai fasmata ameidhtoiV kathfh proswpoiV enefanizeto
4. neque enim quæ continebat illos spelunca sine timore custodiebat quoniam sonitus descendens perturbabat illos et personæ tristes apparentes pavorem illis præstabant
5. kai puroV men oudemia bia katiscuen fwtizein oute astrwn eklamproi flogeV kataugazein upemenon thn stugnhn ekeinhn nukta
5. et ignis quidem nulla vis poterat illis lumen præbere nec siderum limpidæ flammæ inluminare poterant illam noctem horrendam
6. diefaineto d' autoiV monon automath pura fobou plhrhV ekdeimatoumenoi de thV mh qewroumenhV ekeinhV oyewV hgounto ceirw ta blepomena
6. apparebat autem illis subitaneus ignis timore plenus et timore percussi illius quæ non videbatur faciei æstimabant deteriora esse quæ videbantur
7. magikhV de empaigmata katekeito tecnhV kai thV epi fronhsei alazoneiaV elegcoV efubristoV
7. et magicæ artis adpositi erant derisus et sapientiæ gloriæ correptio cum contumelia
8. oi gar upiscnoumenoi deimata kai taracaV apelaunein yuchV nosoushV outoi katagelaston eulabeian enosoun
8. illi enim qui promittebant timores turbationes expellere se ab anima languente hi cum derisu pleni timore languebant
9. kai gar ei mhden autouV taracwdeV efobei knwdalwn parodoiV kai erpetwn surigmoiV eksesobhmenoi diwllunto entromoi kai ton mhdamoqen feukton aera prosidein arnoumenoi
9. nam et si nihil illos ex monstris perturbabat transitu animalium et serpentium sibilatione commoti tremebundi peribant et ærem quem nulla ratione quis effugere posset negantes se videre
10. deilon gar idiw ponhria marturi katadikazomenh aei de proseilhfen ta calepa sunecomenh th suneidhsei
10. cum sit enim timida nequitia dat testimonium condemnata semper enim præsumit sæva conturbata conscientia
11. ouqen gar estin foboV ei mh prodosia twn apo logismou bohqhmatwn
11. nihil enim est timor nisi præsumptionis adiutorium proditio cogitationis auxiliorum
12. endoqen de ousa httwn h prosdokia pleiona logizetai thn agnoian thV parecoushV thn basanon aitiaV
12. et dum ab intro minor est expectatio majorem putat scientiam ejus causæ de qua tormentum præstat
13. oi de thn adunaton ontwV nukta kai ex adunatou adou mucwn epelqousan ton auton upnon koimwmenoi
13. illi autem qui inpotentem vere noctem et ab infimis et ab altissimis inferis supervenientem eundem somnum dormientes
14. ta men terasin hlaunonto fantasmatwn ta de thV yuchV pareluonto prodosia aifnidioV gar autoiV kai aprosdokhtoV foboV epecuqh
14. aliquando monstrorum exagitabantur timore aliquando animæ deficiebant traductione subitaneus enim illis et insperatus timor supervenerat
15. eiq' outwV oV dh pot' oun hn ekei katapiptwn efroureito eiV thn asidhron eirkthn katakleisqeiV
15. deinde si quicumque ex illis decidisset custodiebatur in carcere sine ferro reclusus
16. ei te gar gewrgoV hn tiV h poimhn h twn kat' erhmian ergathV mocqwn prolhmfqeiV thn dusalukton emenen anagkhn mia gar alusei skotouV panteV edeqhsan
16. si enim rusticus quis erat aut pastor aut agri laborum operarius præoccupatus esset ineffugibilem sustinebat necessitatem
17. ei te pneuma surizon h peri amfilafeiV kladouV ornewn hcoV eumelhV h ruqmoV udatoV poreuomenou bia h ktupoV aphnhV katarriptomenwn petrwn
17. una enim catena tenebrarum omnes erant conligati sive spiritus sibilans aut inter spissos ramos avium sonus suavis aut vis aquæ decurrentis nimium
18. h skirtwntwn zwwn dromoV aqewrhtoV h wruomenwn aphnestatwn qhriwn fwnh h antanaklwmenh ek koilothtoV orewn hcw pareluen autouV ekfobounta
18. aut sonus validus præcipitarum petrarum aut ludentium animalium cursus invisus aut mugientium valida bestiarum vox aut resonans de altissimis montibus echo deficientes faciebat illos præ timore
19. oloV gar o kosmoV lamprw katelampeto fwti kai anempodistoiV suneiceto ergoiV
19. omnis enim orbis terrarum limpido luminabatur lumine et non inpeditis operibus continebatur
20. monoiV de ekeinoiV epetetato bareia nux eikwn tou mellontoV autouV diadecesqai skotouV eautoiV de hsan baruteroi skotouV
20. solis autem illis superposita erat gravis nox imago tenebrarum quæ superventura illis erat ipsi ergo sibi erant graviores tenebris