Mosaico decorativo

1. peri de ton kairon ekeinon etugcanen antiocoV analelukwV akosmwV ek twn peri thn persida topwn

1. Sucedió por este tiempo que Antíoco hubo de retirarse desordenadamente de las regiones de Persia.

2. eiselhluqei gar eiV thn legomenhn persepolin kai epeceirhsen ierosulein kai thn polin sunecein dio dh twn plhqwn ormhsantwn epi thn twn oplwn bohqeian etraphsan kai sunebh tropwqenta ton antiocon upo twn egcwriwn aschmona thn anazughn poihsasqai

2. En efecto, habiendo entrado en la ciudad llamada Persépolis, pretendió saquear el santuario y oprimir la ciudad; ante ello, la muchedumbre sublevándose acudió a las armas y le puso en fuga; y sucedió que Antíoco, ahuyentado por los naturales del país, hubo de emprender una vergonzosa retirada.

3. onti de autw kat' ekbatana prosepesen ta kata nikanora kai touV peri timoqeon gegonota

3. Cuando estaba en Ecbátana, le llegó la noticia de lo ocurrido a Nicanor y a las tropas de Timoteo.

4. eparqeiV de tw qumw weto kai thn twn pefugadeukotwn auton kakian eiV touV ioudaiouV enapereisasqai dio sunetaxen ton armathlathn adialeiptwV elaunonta katanuein thn poreian thV ex ouranou dh krisewV sunoushV autw outwV gar uperhfanwV eipen poluandrion ioudaiwn ierosoluma poihsw paragenomenoV ekei

4. Arrebatado de furor, pensaba vengar en los judíos la afrenta de los que le habían puesto en fuga, y por eso ordenó al conductor que hiciera avanzar el carro sin parar hasta el término del viaje. Pero ya el juicio del Cielo se cernía sobre él, pues había hablado así con orgullo: «En cuanto llegue a Jerusalén, haré de la ciudad una fosa común de judíos.»

5. o de pantepopthV kurioV o qeoV tou israhl epataxen auton aniatw kai aoratw plhgh arti de autou katalhxantoV ton logon elaben auton anhkestoV twn splagcnwn alghdwn kai pikrai twn endon basanoi

5. Pero el Señor Dios de Israel que todo lo ve, le hirió con una llaga incurable e invisible: apenas pronunciada esta frase, se apoderó de sus entrañas un dolor irremediable, con agudos retortijones internos,

6. panu dikaiwV ton pollaiV kai xenizousaiV sumforaiV eterwn splagcna basanisanta

6. cosa totalmente justa para quien había hecho sufrir las entrañas de otros con numerosas y desconocidas torturas.

7. o d' oudamwV thV agerwciaV elhgen eti de kai thV uperhfaniaV epeplhrwto pur pnewn toiV qumoiV epi touV ioudaiouV kai keleuwn epoxunein thn poreian sunebh de kai pesein auton apo tou armatoV feromenou roizw kai duscerei ptwmati peripesonta panta ta melh tou swmatoV apostreblousqai

7. Pero él de ningún modo cesaba en su arrogancia; estaba lleno todavía de orgullo, respiraba el fuego de su furor contra los judíos y mandaba acelerar la marcha. Pero sucedió que vino a caer de su carro que corría velozmente y, con la violenta caída, todos los miembros de su cuerpo se le descoyuntaron.

8. o d' arti dokwn toiV thV qalasshV kumasin epitassein dia thn uper anqrwpon alazoneian kai plastiggi ta twn orewn oiomenoV uyh sthsein kata ghn genomenoV en foreiw parekomizeto faneran tou qeou pasin thn dunamin endeiknumenoV

8. El que poco antes pensaba dominar con su altivez de superhombre las olas del mar, y se imaginaba pesar en una balanza las cimas de las montañas, caído por tierra, era luego transportado en una litera, mostrando a todos de forma manifiesta el poder de Dios,

9. wste kai ek tou swmatoV tou dussebouV skwlhkaV anazein kai zwntoV en odunaiV kai alghdosin taV sarkaV autou diapiptein upo de thV osmhV autou pan to stratopedon barunesqai thn saprian

9. hasta el punto que de los ojos del impío pululaban gusanos, caían a pedazos sus carnes, aun estando con vida, entre dolores y sufrimientos, y su infecto hedor apestaba todo el ejército.

10. kai ton mikrw proteron twn ouraniwn astrwn aptesqai dokounta parakomizein oudeiV edunato dia to thV osmhV aforhton baroV

10. Al que poco antes creía tocar los astros del cielo, nadie podía ahora llevarlo por la insoportable repugnancia del hedor.

11. entauqa oun hrxato to polu thV uperhfaniaV lhgein teqrausmenoV kai eiV epignwsin ercesqai qeia mastigi kata stigmhn epiteinomenoV taiV alghdosin

11. Así comenzó entonces, herido, a abatir su excesivo orgullo y a llegar al verdadero conocimiento bajo el azote divino, en tensión a cada instante por los dolores.

12. kai mhde thV osmhV autou dunamenoV anecesqai taut' efh dikaion upotassesqai tw qew kai mh qnhton onta isoqea fronein

12. Como ni él mismo podía soportar su propio hedor, decía: «Justo es estar sumiso a Dios y que un mortal no pretenda igualarse a la divinidad.»

13. huceto de o miaroV proV ton ouketi auton elehsonta despothn outwV legwn

13. Pero aquel malvado rogaba al Soberano de quien ya no alcanzaría misericordia, prometiendo

14. thn men agian polin hn speudwn paregineto isopedon poihsai kai poluandrion oikodomhsai eleuqeran anadeixai

14. que declararía libre la ciudad santa, a la que se había dirigido antes a toda prisa para arrasarla y transformarla en fosa común,

15. touV de ioudaiouV ouV diegnwkei mhde tafhV axiwsai oiwnobrwtouV de sun toiV nhpioiV ekriyein qhrioiV pantaV autouV isouV aqhnaioiV poihsein

15. que equipararía con los atenienses a todos aquellos judíos que había considerado dignos, no de una sepultura, sino de ser arrojados con sus niños como pasto a las fieras;

16. on de proteron eskuleusen agion new kallistoiV anaqhmasin kosmhsein kai ta iera skeuh poluplasia panta apodwsein taV de epiballousaV proV taV qusiaV suntaxeiV ek twn idiwn prosodwn corhghsein

16. que adornaría con los más bellos presentes el Templo Santo que antes había saqueado; que devolvería multiplicados todos los objetos sagrados; que suministraría a sus propias expensas los fondos que se gastaban en los sacrificios;

17. proV de toutoiV kai ioudaion esesqai kai panta topon oikhton epeleusesqai kataggellonta to tou qeou kratoV

17. y, además, que se haría judío y recorrería todos los lugares habitados para proclamar el poder de Dios.

18. oudamwV de lhgontwn twn ponwn epelhluqei gar ep' auton dikaia h tou qeou krisiV ta kat' auton apelpisaV egrayen proV touV ioudaiouV thn upogegrammenhn epistolhn ikethriaV taxin ecousan periecousan de outwV

18. Como sus dolores de ninguna forma se calmaban, pues había caído sobre él el justo juicio de Dios, desesperado de su estado, escribió a los judíos la carta copiada a continuación, en forma de súplica, con el siguiente contenido:

19. toiV crhstoiV ioudaioiV toiV politaiV polla cairein kai ugiainein kai eu prattein basileuV kai strathgoV antiocoV

19. «A los honrados judíos, ciudadanos suyos, con los mejores deseos de dicha, salud y prosperidad, saluda el rey y estratega Antíoco.

20. ei errwsqe kai ta tekna kai ta idia kata gnwmhn estin umin eiV ouranon thn elpida ecwn

20. Si os encontráis bien vosotros y vuestros hijos, y vuestros asuntos van conforme a vuestros deseos, damos por ello rendidas gracias.

21. umwn thn timhn kai thn eunoian emnhmoneuon filostorgwV epanagwn ek twn kata thn persida topwn kai peripeswn asqeneia duscereian ecoush anagkaion hghsamhn frontisai thV koinhV pantwn asfaleiaV

21. En cuanto a mí, me encuentro postrado sin fuerza en mi lecho, con un amistoso recuerdo de vosotros. A mi vuelta de las regiones de Persia, contraje una molesta enfermedad y he considerado necesario preocuparme de vuestra seguridad común.

22. ouk apoginwskwn ta kat' emauton alla ecwn pollhn elpida ekfeuxesqai thn asqeneian

22. No desespero de mi situación, antes bien tengo grandes esperanzas de salir de esta enfermedad;

23. qewrwn de oti kai o pathr kaq' ouV kairouV eiV touV anw topouV estratopedeusen anedeixen ton diadexamenon

23. pero considerando que también mi padre, con ocasión de salir a campaña hacia las regiones altas, designó su futuro sucesor,

24. opwV ean ti paradoxon apobainh h kai prosaggelqh ti duscereV eidoteV oi kata thn cwran w kataleleiptai ta pragmata mh epitarasswntai

24. para que, si ocurría algo sorprendente o si llegaba alguna noticia desagradable, los habitantes de las provincias no se perturbaran, por saber ya a quién quedaba confiado el gobierno;

25. proV de toutoiV katanown touV parakeimenouV dunastaV kai geitniwntaV th basileia toiV kairoiV epecontaV kai prosdokwntaV to apobhsomenon anadedeica ton uion antiocon basilea on pollakiV anatrecwn eiV taV epanw satrapeiaV toiV pleistoiV umwn parekatetiqemhn kai sunistwn gegrafa de proV auton ta upogegrammena

25. dándome cuenta además de que los soberanos de alrededor, vecinos al reino, acechan las oportunidades y aguardan lo que pueda suceder, he nombrado rey a mi hijo Antíoco, a quien muchas veces, al recorrer las satrapías altas, os he confiado y recomendado a gran parte de vosotros. A él le he escrito lo que sigue.

26. parakalw oun umaV kai axiw memnhmenouV twn euergesiwn koinh kai kat' idian ekaston sunthrein thn ousan eunoian eiV eme kai ton uion

26. Por tanto os exhorto y ruego que acordándoos de los beneficios recibidos en común y en particular, guardéis cada uno también con mi hijo la benevolencia que tenéis hacia mí.

27. pepeismai gar auton epieikwV kai filanqrwpwV parakolouqounta th emh proairesei sumperienecqhsesqai umin

27. Pues estoy seguro de que él, realizando con moderación y humanidad mis proyectos, se entenderá bien con vosotros.»

28. o men oun androfonoV kai blasfhmoV ta ceirista paqwn wV eterouV dieqhken epi xenhV en toiV oresin oiktistw morw katestreyen ton bion

28. Así pues, aquel asesino y blasfemo, sufriendo los peores padecimientos, como los había hecho padecer a otros, terminó la vida en tierra extranjera, entre montañas, en el más lamentable infortunio.

29. parekomizeto de to swma filippoV o suntrofoV autou oV kai dieulabhqeiV ton uion antiocou proV ptolemaion ton filomhtora eiV aigupton diekomisqh

29. Filipo, su compañero, trasladaba su cuerpo; mas, por temor al hijo de Antíoco, se retiró a Egipto, junto a Tolomeo Filométor.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.