Mosaico decorativo

1. kai esthsen kurioV ton logon autou on elalhsen ef' hmaV kai epi touV dikastaV hmwn touV dikasantaV ton israhl kai epi touV basileiV hmwn kai epi touV arcontaV hmwn kai epi anqrwpon israhl kai iouda

1. Assim sendo, pôs o Senhor em exe­cução a ameaça que, contra nós, havia pronunciado, e contra os nossos chefes que governavam Israel, os nossos reis e príncipes e todo Israel e Judá;

2. ouk epoihqh upokatw pantoV tou ouranou kaqa epoihsen en ierousalhm kata ta gegrammena en tw nomw mwush

2. a ameaça de lançar sobre nós calamidades tais como nunca, sob o céu, ocorreram semelhantes ao que se passou em Jerusalém. Foi visto realizar-se o que na Lei de Moisés se encontra:*

3. tou fagein hmaV anqrwpon sarkaV uiou autou kai anqrwpon sarkaV qugatroV autou

3. chegar cada um de nós a comer a carne do filho ou da filha.

4. kai edwken autouV upoceiriouV pasaiV taiV basileiaiV taiV kuklw hmwn eiV oneidismon kai eiV abaton en pasi toiV laoiV toiV kuklw ou diespeiren autouV kurioV ekei

4. Entregou-os ao domínio de todos os reinos que nos cercavam, e os tornou objeto de opróbrio e maldição para todos os povos, em cujo meio o Senhor os havia dispersado.

5. kai egenhqhsan upokatw kai ouk epanw oti hmartomen kuriw qew hmwn proV to mh akouein thV fwnhV autou

5. Assim passaram a ser súditos em lugar de senhores, porque cometemos o pecado contra o Senhor, nosso Deus, e lhe desatendemos à voz.

6. tw kuriw qew hmwn h dikaiosunh hmin de kai toiV patrasin hmwn h aiscunh twn proswpwn wV h hmera auth

6. O Senhor, nosso Deus, é justo. Nós é que hoje devemos corar de pejo, assim como nossos pais.

7. a elalhsen kurioV ef' hmaV panta ta kaka tauta hlqen ef' hmaV

7. Aconteceram todas as calamidades de que nos ameaçara o Senhor.

8. kai ouk edehqhmen tou proswpou kuriou tou apostreyai ekaston apo twn nohmatwn thV kardiaV autwn thV ponhraV

8. E nós não tentamos abrandar a cólera do Senhor contra nós, renuncian­do aos pensamentos perversos de nosso co­ração.

9. kai egrhgorhsen kurioV epi toiV kakoiV kai ephgage kurioV ef' hmaV oti dikaioV o kurioV epi panta ta erga autou a eneteilato hmin

9. E assim, o Senhor que velava sobre a calamidade, desencadeou-a sobre nós. Todavia, o Senhor é justo em todos os acontecimentos que nos impôs

10. kai ouk hkousamen thV fwnhV autou poreuesqai toiV prostagmasin kuriou oiV edwken kata proswpon hmwn

10. porque nenhuma atenção prestamos ao seu aviso que consistia em seguir os mandamentos que o Senhor nos havia imposto.

11. kai nun kurie o qeoV israhl oV exhgageV ton laon sou ek ghV aiguptou en ceiri krataia kai en shmeioiV kai en terasin kai en dunamei megalh kai en bracioni uyhlw kai epoihsaV seautw onoma wV h hmera auth

11. E agora, Senhor, Deus de Israel, que fizestes sair o vosso povo do Egito pela força de vossa mão, com milagres e prodígios por um efeito do poder de vosso braço, que criastes um nome até hoje:

12. hmartomen hsebhsamen hdikhsamen kurie o qeoV hmwn epi pasin toiV dikaiwmasin sou

12. pecamos, é verdade, e procedemos como ímpios, Senhor, nosso Deus, praticando o mal contra todos os vossos preceitos.

13. apostrafhtw o qumoV sou af' hmwn oti kateleifqhmen oligoi en toiV eqnesin ou diespeiraV hmaV ekei

13. Dignai-vos desviar de nós a vossa cólera, porque não passamos de uns poucos restantes entre as nações pelas quais nos dispersastes!*

14. eisakouson kurie thV proseuchV hmwn kai thV dehsewV hmwn kai exelou hmaV eneken sou kai doV hmin carin kata proswpon twn apoikisantwn hmaV

14. Atendei, Senhor, à nossa prece suplicante e, por vosso amor, salvai-nos. Fazei-nos encontrar perdão ante os olhos daqueles que nos deportaram,

15. ina gnw pasa h gh oti su kurioV o qeoV hmwn oti to onoma sou epeklhqh epi israhl kai epi to genoV autou

15. a fim de que o mundo saiba que vós sois o Senhor, nosso Deus. Porventura, não é de vosso nome que provém o de Israel e de sua li­nhagem?

16. kurie katide ek tou oikou tou agiou sou kai ennohson eiV hmaV klinon kurie to ouV sou kai akouson

16. Lançai, Senhor, o vosso olhar sobre nós lá do alto de vossa morada santa e atendei à nossa voz. Inclinai vossos ouvidos, Senhor, a fim de nos ouvir.

17. anoixon kurie touV ofqalmouV sou kai ide oti ouc oi teqnhkoteV en tw adh wn elhmfqh to pneuma autwn apo twn splagcnwn autwn dwsousin doxan kai dikaiwma tw kuriw

17. Abri os vossos olhos, e volvei-os sobre nós! Não são os mortos das moradas subterrâneas, cujo sopro se lhes desprendeu das entranhas, que rendem glória ao Senhor, e louvam sua justiça,

18. alla h yuch h lupoumenh epi to megeqoV o badizei kupton kai asqenoun kai oi ofqalmoi oi ekleiponteV kai h yuch h peinwsa dwsousin soi doxan kai dikaiosunhn kurie

18. e sim a alma viva, por mais acabrunhada que esteja de tristeza, aquele que caminha curvado e esfalfado, o olhar desfalecido, e a alma a penar de fome – estes vos rendem glória e louvam a vossa justiça, ó Senhor.*

19. oti ouk epi ta dikaiwmata twn paterwn hmwn kai twn basilewn hmwn hmeiV kataballomen ton eleon hmwn kata proswpon sou kurie o qeoV hmwn

19. Não é em nome dos méritos de nossos pais e reis que vos apresentamos nossa súplica, Senhor, nosso Deus.

20. oti enhkaV ton qumon sou kai thn orghn sou eiV hmaV kaqaper elalhsaV en ceiri twn paidwn sou twn profhtwn legwn

20. Pois (é com razão) que desencadeastes sobre nós a vossa cólera e furor, como o predissestes por intermédio dos profetas, vossos servos.

21. outwV eipen kurioV klinate ton wmon umwn kai ergasasqe tw basilei babulwnoV kai kaqisate epi thn ghn hn edwka toiV patrasin umwn

21. ‘Eis o que diz o Senhor: dobrai a cerviz e servi ao rei da Babilônia; assim ficareis na terra que dei a vossos pais.*

22. kai ean mh akoushte thV fwnhV kuriou ergasasqai tw basilei babulwnoV

22. Se não atenderdes ao aviso que vos deu o Senhor, vosso Deus, de submeter-vos ao rei da Babilônia,

23. ekleiyein poihsw ek polewn iouda kai exwqen ierousalhm fwnhn eufrosunhV kai fwnhn carmosunhV fwnhn numfiou kai fwnhn numfhV kai estai pasa h gh eiV abaton apo enoikountwn

23. farei calar nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém os gritos de alegria e júbilo, o cântico do noivo e da noiva, e a terra inteira se transformará em deserto inabitável.’

24. kai ouk hkousamen thV fwnhV sou ergasasqai tw basilei babulwnoV kai esthsaV touV logouV sou ouV elalhsaV en cersin twn paidwn sou twn profhtwn tou exenecqhnai ta osta basilewn hmwn kai ta osta twn paterwn hmwn ek tou topou autwn

24. Não escutamos, entretanto, vosso apelo para que nos submetêssemos ao rei da Babilônia. E executastes a ameaça que havíeis ordenado proferissem os profetas, vossos servos, de que os ossos de nossos reis e pais fossem arrebatados de suas sepulturas.

25. kai idou estin exerrimmena tw kaumati thV hmeraV kai tw pagetw thV nuktoV kai apeqanosan en ponoiV ponhroiV en limw kai en romfaia kai en apostolh

25. E lá estão eles, expostos ao calor dos dias e ao frio das noites, após a morte de nossos pais, no sofrimento cruel da fome, da espada e da peste.*

26. kai eqhkaV ton oikon ou epeklhqh to onoma sou ep' autw wV h hmera auth dia ponhrian oikou israhl kai oikou iouda

26. Assim, foi por causa da malícia da casa de Israel e de Judá, que reduzistes o povo, que de vós recebeu o nome, ao estado em que hoje se encontra.

27. kai epoihsaV eiV hmaV kurie o qeoV hmwn kata pasan epieikeian sou kai kata panta oiktirmon sou ton megan

27. E ainda, foi pela vossa bondade e misericórdia, Senhor, nosso Deus, que agistes conosco,

28. kaqa elalhsaV en ceiri paidoV sou mwush en hmera enteilamenou sou autw grayai ton nomon sou enantion uiwn israhl legwn

28. como o declarastes por intermédio de vosso servo Moisés, no dia em que o impelistes a gravar por escrito a vossa Lei na presença dos israe­litas:*

29. ean mh akoushte thV fwnhV mou h mhn h bombhsiV h megalh h pollh auth apostreyei eiV mikran en toiV eqnesin ou diasperw autouV ekei

29. “Se não escutardes a minha v­oz, esta grande e vasta multidão será reduzida a um punhado de homens entre as nações, pelas quais os dispersarei.

30. oti egnwn oti ou mh akouswsin mou oti laoV sklhrotrachloV estin kai epistreyousin epi kardian autwn en gh apoikismou autwn

30. Bem sei que não me escutam. É um povo recalcitrante. Contudo, na terra do exílio, tomarão a peito esse caso,*

31. kai gnwsontai oti egw kurioV o qeoV autwn kai dwsw autoiV kardian kai wta akouonta

31. reconhecendo que sou eu o Senhor e Deus. Eu lhes darei então um coração apto a compreender e dóceis ouvidos.

32. kai ainesousin me en gh apoikismou autwn kai mnhsqhsontai tou onomatoV mou

32. E lá na terra do exílio, eles me renderão louvores e se hão de recordar de meu nome.

33. kai apostreyousin apo tou nwtou autwn tou sklhrou kai apo ponhrwn pragmatwn autwn oti mnhsqhsontai thV odou paterwn autwn twn amartontwn enanti kuriou

33. Ante a lembrança do destino de seus pais que pecaram contra o Senhor, renunciarão às suas obstinações e ao seu perverso proceder.

34. kai apostreyw autouV eiV thn ghn hn wmosa toiV patrasin autwn tw abraam kai tw isaak kai tw iakwb kai kurieusousin authV kai plhqunw autouV kai ou mh smikrunqwsin

34. Eu os trarei então para a terra que, sob juramento, havia prometido a seus pais, Abraão, Isaac e Jacó. Dela retomarão posse, e eu lá os multiplicarei, e seu número não mais diminuirá.

35. kai sthsw autoiV diaqhkhn aiwnion tou einai me autoiV eiV qeon kai autoi esontai moi eiV laon kai ou kinhsw eti ton laon mou israhl apo thV ghV hV edwka autoiV

35. Com eles estabelecerei eterna aliança; e serei o seu Deus, e eles serão o meu povo. E jamais expulsarei Israel, meu povo, da terra que lhe outorguei”.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.