Mosaico decorativo

1. diodeusanteV de thn amfipolin kai apollwnian hlqon eiV qessalonikhn opou hn h sunagwgh twn ioudaiwn

1. Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.*

2. kata de to eiwqoV tw paulw eishlqen proV autouV kai epi sabbata tria dielegeto autoiV apo twn grafwn

2. Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.

3. dianoigwn kai paratiqemenoV oti ton criston edei paqein kai anasthnai ek nekrwn kai oti outoV estin o cristoV ihsouV on egw kataggellw umin

3. Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. “E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.”

4. kai tineV ex autwn epeisqhsan kai proseklhrwqhsan tw paulw kai tw sila twn te sebomenwn ellhnwn polu plhqoV gunaikwn te twn prwtwn ouk oligai

4. Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.

5. zhlwsanteV de oi apeiqounteV ioudaioi kai proslabomenoi twn agoraiwn tinaV andraV ponhrouV kai oclopoihsanteV eqoruboun thn polin epistanteV te th oikia iasonoV ezhtoun autouV agagein eiV ton dhmon

5. Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.

6. mh euronteV de autouV esuron ton iasona kai tinaV adelfouV epi touV politarcaV bownteV oti oi thn oikoumenhn anastatwsanteV outoi kai enqade pareisin

6. Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: “Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!

7. ouV upodedektai iaswn kai outoi panteV apenanti twn dogmatwn kaisaroV prattousin basilea legonteV eteron einai ihsoun

7. Todos eles contrariam os decretos de César, procla­mando outro rei: Jesus”.

8. etaraxan de ton oclon kai touV politarcaV akouontaV tauta

8. Assim excitavam o povo e os magistrados.

9. kai labonteV to ikanon para tou iasonoV kai twn loipwn apelusan autouV

9. E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.

10. oi de adelfoi euqewV dia thV nuktoV exepemyan ton te paulon kai ton silan eiV beroian oitineV paragenomenoi eiV thn sunagwghn twn ioudaiwn aphesan

10. Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.

11. outoi de hsan eugenesteroi twn en qessalonikh oitineV edexanto ton logon meta pashV proqumiaV to kaq hmeran anakrinonteV taV grafaV ei ecoi tauta outwV

11. Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.

12. polloi men oun ex autwn episteusan kai twn ellhnidwn gunaikwn twn euschmonwn kai andrwn ouk oligoi

12. Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.

13. wV de egnwsan oi apo thV qessalonikhV ioudaioi oti kai en th beroia kathggelh upo tou paulou o logoV tou qeou hlqon kakei saleuonteV touV oclouV

13. Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Bereia tinha sido pregada por Paulo a Palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.

14. euqewV de tote ton paulon exapesteilan oi adelfoi poreuesqai wV epi thn qalassan upemenon de o te silaV kai o timoqeoV ekei

14. Então, os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.

15. oi de kaqistwnteV ton paulon hgagon auton ewV aqhnwn kai labonteV entolhn proV ton silan kai timoqeon ina wV tacista elqwsin proV auton exhesan

15. Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.

16. en de taiV aqhnaiV ekdecomenou autouV tou paulou parwxuneto to pneuma autou en autw qewrounti kateidwlon ousan thn polin

16. Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entre­gue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.

17. dielegeto men oun en th sunagwgh toiV ioudaioiV kai toiV sebomenoiV kai en th agora kata pasan hmeran proV touV paratugcanontaV

17. Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.

18. tineV de twn epikoureiwn kai twn stwikwn filosofwn suneballon autw kai tineV elegon ti an qeloi o spermologoV outoV legein oi de xenwn daimoniwn dokei kataggeleuV einai oti ton ihsoun kai thn anastasin autoiV euhggelizeto

18. Alguns filósofos epicureus e estoicos conversaram com ele. Diziam uns: “Que quer dizer esse tagarela?”. Outros: “Parece que é pregador de novos deuses”. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.*

19. epilabomenoi te autou epi ton areion pagon hgagon legonteV dunameqa gnwnai tiV h kainh auth h upo sou laloumenh didach

19. Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: “Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?*

20. xenizonta gar tina eisfereiV eiV taV akoaV hmwn boulomeqa oun gnwnai ti an qeloi tauta einai

20. Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso”.

21. aqhnaioi de panteV kai oi epidhmounteV xenoi eiV ouden eteron eukairoun h legein ti kai akouein kainoteron

21. Ora (como se sabe), todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.

22. staqeiV de o pauloV en mesw tou areiou pagou efh andreV aqhnaioi kata panta wV deisidaimonesterouV umaV qewrw

22. Paulo, em pé no meio do Areó­pago, disse: “Homens de Ate­nas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.

23. diercomenoV gar kai anaqewrwn ta sebasmata umwn euron kai bwmon en w epegegrapto agnwstw qew on oun agnoounteV eusebeite touton egw kataggellw umin

23. Percorrendo a cidade e considerando os monumentos de vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!

24. o qeoV o poihsaV ton kosmon kai panta ta en autw outoV ouranou kai ghV kurioV uparcwn ouk en ceiropoihtoiV naoiV katoikei

24. O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.

25. oude upo ceirwn anqrwpwn qerapeuetai prosdeomenoV tinoV autoV didouV pasin zwhn kai pnohn kata panta

25. Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.

26. epoihsen te ex enoV aimatoV pan eqnoV anqrwpwn katoikein epi pan to proswpon thV ghV orisaV protetagmenouV kairouV kai taV oroqesiaV thV katoikiaV autwn

26. Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.

27. zhtein ton kurion ei ara ge yhlafhseian auton kai euroien kaitoige ou makran apo enoV ekastou hmwn uparconta

27. Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.

28. en autw gar zwmen kai kinoumeqa kai esmen wV kai tineV twn kaq umaV poihtwn eirhkasin tou gar kai genoV esmen

28. Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: ‘Nós somos também de sua raça...’.

29. genoV oun uparconteV tou qeou ouk ofeilomen nomizein crusw h argurw h liqw caragmati tecnhV kai enqumhsewV anqrwpou to qeion einai omoion

29. Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.

30. touV men oun cronouV thV agnoiaV uperidwn o qeoV ta nun paraggellei toiV anqrwpoiV pasin pantacou metanoein

30. Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.

31. dioti esthsen hmeran en h mellei krinein thn oikoumenhn en dikaiosunh en andri w wrisen pistin parascwn pasin anasthsaV auton ek nekrwn

31. Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos”.

32. akousanteV de anastasin nekrwn oi men ecleuazon oi de eipon akousomeqa sou palin peri toutou

32. Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: “A respeito disso te ouviremos outra vez”.

33. kai outwV o pauloV exhlqen ek mesou autwn

33. Assim saiu Paulo do meio deles.

34. tineV de andreV kollhqenteV autw episteusan en oiV kai dionusioV o areopagithV kai gunh onomati damariV kai eteroi sun autoiV

34. Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.