Liber Isaiae, 44
1. et nunc audi Jacob serve meus et Israël quem elegi
1. Ora ascolta, Giacobbe mio servo, Israele da me eletto.
2. hæc dicit Dominus faciens et formans te ab utero auxiliator tuus noli timere serve meus Jacob et Rectissime quem elegi
2. Così dice il Signore che ti ha fatto, che ti ha formato dal seno materno e ti aiuta: «Non temere, Giacobbe mio servo, Iesurùn da me eletto,
3. effundam enim aquas super sitientem et fluenta super aridam effundam spiritum meum super semen tuum et benedictionem meam super stirpem tuam
3. poiché io farò scorrere acqua sul suolo assetato, torrenti sul terreno arido. Spanderò il mio spirito sulla tua discendenza, la mia benedizione sui tuoi posteri;
4. et germinabunt inter herbas quasi salices juxta præterfluentes aquas
4. cresceranno come erba in mezzo all'acqua, come salici lungo acque correnti.
5. iste dicet Domini ego sum et ille vocabit in nomine Jacob et hic scribet manu sua Domino et in nomine Israël adsimilabitur
5. Questi dirà: Io appartengo al Signore, quegli si chiamerà Giacobbe; altri scriverà sulla mano: Del Signore, e verrà designato con il nome di Israele».
6. hæc dicit Dominus rex Israël et redemptor ejus Dominus exercituum ego primus et ego novissimus et absque me non est deus
6. Così dice il re di Israele, il suo redentore, il Signore degli eserciti: «Io sono il primo e io l'ultimo; fuori di me non vi sono dei.
7. quis similis mei vocet et adnuntiet et ordinem exponat mihi ex quo constitui populum antiquum ventura et quæ futura sunt adnuntient eis
7. Chi è come me? Si faccia avanti e lo proclami, lo riveli di presenza e me lo esponga. Chi ha reso noto il futuro dal tempo antico? Ci annunzi ciò che succederà.
8. nolite timere neque conturbemini ex tunc audire te feci et adnuntiavi vos estis testes mei numquid est deus absque me et formator quem ego non noverim
8. Non siate ansiosi e non temete: non forse gia da molto tempo te l'ho fatto intendere e rivelato? Voi siete miei testimoni: C'è forse un dio fuori di me o una roccia che io non conosca?».
9. plastæ idoli omnes nihil sunt et amantissima eorum non proderunt eis ipsi sunt testes eorum quia non vident neque intellegunt ut confundantur
9. I fabbricatori di idoli sono tutti vanità e le loro opere preziose non giovano a nulla; ma i loro devoti non vedono né capiscono affatto e perciò saranno coperti di vergogna.
10. quis formavit deum et sculptile conflavit ad nihil utile
10. Chi fabbrica un dio e fonde un idolo senza cercarne un vantaggio?
11. ecce omnes participes ejus confundentur fabri enim sunt ex hominibus convenient omnes stabunt et pavebunt et confundentur simul
11. Ecco, tutti i suoi seguaci saranno svergognati; gli stessi artefici non sono che uomini. Si radunino pure e si presentino tutti; saranno spaventati e confusi insieme.
12. faber ferrarius lima operatus est in prunis et in malleis formavit illud et operatus est in brachio fortitudinis suæ esuriet et deficiet non bibet aquam et lassescet
12. Il fabbro lavora il ferro di una scure, lo elabora sulle braci e gli dà forma con martelli, lo rifinisce con braccio vigoroso; soffre persino la fame, la forza gli viene meno; non beve acqua ed è spossato.
13. artifex lignarius extendit normam formavit illud in runcina fecit illud in angularibus et in circino tornavit illud et fecit imaginem viri quasi speciosum hominem habitantem in domo
13. Il falegname stende il regolo, disegna l'immagine con il gesso; la lavora con scalpelli, misura con il compasso, riproducendo una forma umana, una bella figura d'uomo da mettere in un tempio.
14. succidit cedros tulit ilicem et quercum quæ steterat inter ligna saltus plantavit pinum quam pluvia nutrivit
14. Egli si taglia cedri, prende un cipresso o una quercia che lascia crescere robusta nella selva; pianta un frassino che la pioggia farà crescere.
15. et facta est hominibus in focum sumpsit ex eis et calefactus est et succendit et coxit panes de reliquo autem operatus est deum et adoravit fecit sculptile et curvatus est ante illud
15. Tutto ciò diventa per l'uomo legna da bruciare; ne prende una parte e si riscalda o anche accende il forno per cuocervi il pane o ne fa persino un idolo e lo adora, ne forma una statua e la venera.
16. medium ejus conbusit igni et de medio ejus carnes comedit coxit pulmentum et saturatus est et calefactus est et dixit va calefactus sum vidi focum
16. Una metà la brucia al fuoco, sulla brace arrostisce la carne, poi mangia l'arrosto e si sazia. Ugualmente si scalda e dice: «Mi riscaldo; mi godo il fuoco».
17. reliquum autem ejus deum fecit sculptile sibi curvatur ante illud et adorat illud et obsecrat dicens libera me quia deus meus es tu
17. Con il resto fa un dio, il suo idolo; lo venera, lo adora e lo prega: «Salvami, perché sei il mio dio!».
18. nescierunt neque intellexerunt lutati enim sunt ne videant oculi eorum et ne intellegant corde suo
18. Non sanno né comprendono; una patina impedisce agli occhi loro di vedere e al loro cuore di capire.
19. non recogitant in mente sua neque cognoscunt neque sentiunt ut dicant medietatem ejus conbusi igne et coxi super carbones ejus panes coxi carnes et comedi et de reliquo ejus idolum faciam ante truncum ligni procidam
19. Essi non riflettono, non hanno scienza e intelligenza per dire: «Ho bruciato nel fuoco una parte, sulle sue braci ho cotto perfino il pane e arrostito la carne che ho mangiato; col residuo farò un idolo abominevole? Mi prostrerò dinanzi ad un pezzo di legno?».
20. pars ejus cinis est cor insipiens adoravit illud et non liberabit animam suam neque dicet forte mendacium est in dextera mea
20. Si pasce di cenere, ha un cuore illuso che lo travia; egli non sa liberarsene e dire: «Ciò che tengo in mano non è forse falso?».
21. memento horum Jacob et Israël quoniam servus meus es tu formavi te servus meus es tu Israël non oblivisceris mei
21. Ricorda tali cose, o Giacobbe, o Israele, poiché sei mio servo. Io ti ho formato, mio servo sei tu; Israele, non sarai dimenticato da me.
22. delevi ut nubem iniquitates tuas et quasi nebulam peccata tua revertere ad me quoniam redemi te
22. Ho dissipato come nube le tue iniquità e i tuoi peccati come una nuvola. Ritorna a me, poiché io ti ho redento.
23. laudate cæli quoniam fecit Dominus jubilate extrema terræ resonate montes laudationem saltus et omne lignum ejus quoniam redemit Dominus Jacob et Israël gloriabitur
23. Esultate, cieli, poiché il Signore ha agito; giubilate, profondità della terra! Gridate di gioia, o monti, o selve con tutti i vostri alberi, perché il Signore ha riscattato Giacobbe, in Israele ha manifestato la sua gloria.
24. hæc dicit Dominus redemptor tuus et formator tuus ex utero ego sum Dominus faciens omnia extendens cælos solus stabiliens terram et nullus mecum
24. Dice il Signore, che ti ha riscattato e ti ha formato fino dal seno materno: «Sono io, il Signore, che ho fatto tutto, che ho spiegato i cieli da solo, ho disteso la terra; chi era con me?
25. irrita faciens signa divinorum et ariolos in furorem vertens convertens sapientes retrorsum et scientiam eorum stultam faciens
25. Io svento i presagi degli indovini, dimostro folli i maghi, costringo i sapienti a ritrattarsi e trasformo in follia la loro scienza;
26. suscitans verbum servi sui et consilium nuntiorum suorum conplens qui dico Hierusalem habitaberis et civitatibus Juda ædificabimini et deserta ejus suscitabo
26. confermo la parola dei suoi servi, compio i disegni dei suoi messaggeri. Io dico a Gerusalemme: Sarai abitata, e alle città di Giuda: Sarete riedificate e ne restaurerò le rovine.
27. qui dico profundo desolare et flumina tua arefaciam
27. Io dico all'oceano: Prosciugati! Faccio inaridire i tuoi fiumi.
28. qui dico Cyro pastor meus es et omnem voluntatem meam conplebis qui dico Hierusalem ædificaberis et templo fundaberis
28. Io dico a Ciro: Mio pastore; ed egli soddisferà tutti i miei desideri, dicendo a Gerusalemme: Sarai riedificata; e al tempio: Sarai riedificato dalle fondamenta».
