Mosaico decorativo

1. et factus est sermo Domini ad me dicens

1. Mi fu rivolta questa parola del Signore:

2. fili hominis pone faciem tuam adversum montem Seir et prophetabis de eo et dices illi

2. "Figlio dell'uomo, volgiti verso il monte Seir e profetizza contro di esso.

3. hæc dicit Dominus Deus ecce ego ad te mons Seir et extendam manum meam super te et dabo te desolatum atque desertum

3. Annuncerai: Così dice il Signore Dio: Eccomi a te, monte Seir, anche su di te stenderò il mio braccio e farò di te una solitudine, un luogo desolato.

4. urbes tuas demoliar et tu desertus eris et scies quia ego Dominus

4. Ridurrò le tue città in rovina, e tu diventerai un deserto; così saprai che io sono il Signore.

5. eo quod fueris inimicus sempiternus et concluseris filios Israël in manus gladii in tempore adflictionis eorum in tempore iniquitatis extremæ

5. Tu hai nutrito un odio secolare contro gli Israeliti e li hai consegnati alla spada al tempo della loro sventura, al colmo della loro iniquità;

6. propterea vivo ego dicit Dominus Deus quoniam sanguini tradam te et sanguis te persequetur et cum sanguinem oderis sanguis persequetur te

6. per questo, com'è vero che io vivo - oracolo del Signore Dio -, ti abbandonerò alla violenza del sangue e il sangue ti perseguiterà; tu non hai odiato la violenza del sangue e il sangue ti perseguiterà.

7. et dabo montem Seir desolatum et desertum et auferam de eo euntem et redeuntem

7. Farò del monte Seir una solitudine e un deserto, e vi eliminerò chiunque lo percorre.

8. et implebo montes ejus occisorum suorum in collibus tuis et in vallibus tuis atque in torrentibus interfecti gladio cadent

8. Riempirò di cadaveri i tuoi monti; sulle tue alture, per le tue pendici, in tutte le tue valli cadranno i trafitti di spada.

9. in solitudines sempiternas tradam te et civitates tuæ non habitabuntur et scietis quoniam ego Dominus

9. In solitudine perenne ti ridurrò e le tue città non saranno più abitate: saprete che io sono il Signore.

10. eo quod dixeris duæ gentes et duæ terræ meæ erunt et hereditate possidebo eas cum Dominus esset ibi

10. Poiché hai detto: "Questi due popoli, questi due territori saranno miei, noi li possederemo", anche se là è il Signore,

11. propterea vivo ego dicit Dominus Deus quia faciam juxta iram tuam et secundum zelum tuum quem fecisti odio habens eos et notus efficiar per eos cum te judicavero

11. per questo, com'è vero che io vivo - oracolo del Signore Dio -, io agirò secondo quell'ira e quel furore che tu hai dimostrato nell'odio contro di loro e mi farò conoscere in mezzo a loro quando farò giustizia di te:

12. et scies quia ego Dominus audivi universa obprobria tua quæ locutus es de montibus Israël dicens deserti nobis dati sunt ad devorandum

12. saprai allora che io sono il Signore. Ho udito tutti gli insulti che tu hai proferito contro i monti d'Israele, dicendo: "Sono deserti; sono dati a noi perché li divoriamo".

13. et insurrexistis super me ore vestro et rogastis adversum me verba vestra ego audivi

13. Contro di me avete fatto discorsi insolenti, contro di me avete moltiplicato le parole: ho udito tutto.

14. hæc dicit Dominus Deus lætante universa terra in solitudinem te redigam

14. Così dice il Signore Dio: Poiché tutto il paese ha gioito, farò di te una solitudine:

15. sicuti gavisus es super hereditatem domus Israël eo quod fuerit dissipata sic faciam tibi dissipatus eris mons Seir et Idumea omnis et scient quia ego Dominus

15. poiché tu hai gioito per l'eredità della casa d'Israele quando era devastata, così io tratterò te: sarai ridotto a una solitudine, o monte Seir, e anche tu Edom, tutto intero. Sapranno che io sono il Signore.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.