Dzieje Apostolskie, 27

1. Kiedy nasz odjazd do Italii został postanowiony, oddano Pawła razem z innymi więźniami setnikowi cesarskiej kohorty, imieniem Juliusz.

1. ut autem judicatum est eum navigare in Italiam et tradi Paulum cum reliquis custodiis centurioni nomine Julio cohortis Augustæ

2. Wsiedliśmy na okręt adramyteński, płynący do portów Azji, i odpłynęliśmy. Był też z nami Arystarch, Macedończyk z Tesaloniki.

2. ascendentes autem navem hadrumetinam incipientem navigare circa Asiæ loca sustulimus perseverante nobiscum Aristarcho Macedone Thessalonicense

3. Następnego dnia przypłynęliśmy do Sydonu, a Juliusz, który odnosił się życzliwie do Pawła, pozwolił mu pójść do przyjaciół i zaopatrzyć się /na drogę/.

3. sequenti autem die devenimus Sidonem humane autem tractans Julius Paulum permisit ad amicos ire et curam sui agere

4. Stamtąd popłynęliśmy wzdłuż Cypru, dlatego że wiatry były przeciwne.

4. et inde cum sustulissemus subnavigavimus Cypro propterea quod essent venti contrarii

5. Przepłynęliśmy morze koło Cylicji i Pamfilii i przybyliśmy do Myry w Licji.

5. et pelagus Ciliciæ et Pamphiliæ navigantes venimus Lystram quæ est Lyciæ

6. Tam setnik znalazł okręt aleksandryjski, płynący do Italii, i umieścił nas na nim.

6. et ibi inveniens centurio navem alexandrinam navigantem in Italiam transposuit nos in eam

7. Dość długo płynęliśmy wolno i znaleźliśmy się zaledwie na wysokości Knidos. Ponieważ wiatr nie pozwalał nam przybić do brzegu, popłynęliśmy wzdłuż Krety w kierunku Salmone.

7. et cum multis diebus tarde navigaremus et vix devenissemus contra Cnidum prohibente nos vento adnavigavimus Cretæ secundum Salmonem

8. I płynąc z trudem wzdłuż jej brzegów, przybiliśmy do pewnego miejsca, zwanego Dobre Porty, blisko którego było miasto Lasaia.

8. et vix juxta navigantes venimus in locum quendam qui vocatur Boni portus cui juxta erat civitas Thalassa

9. Upłynęło już wiele czasu i żegluga stała się niebezpieczna, dlatego że minął już post. Paweł przestrzegał:

9. multo autem tempore peracto et cum jam non esset tuta navigatio eo quod et jejunium jam præterisset consolabatur Paulus

10. Ludzie - mówił do nich - widzę, że żegluga zagraża niebezpieczeństwem i wielką szkodą nie tylko ładunkowi i okrętowi, ale i naszemu życiu.

10. dicens eis viri video quoniam cum iniuria et multo damno non solum oneris et navis sed etiam animarum nostrarum incipit esse navigatio

11. Ale setnik ufał bardziej sternikowi i właścicielowi okrętu aniżeli słowom Pawła.

11. centurio autem gubernatori et nauclerio magis credebat quam his quæ a Paulo dicebantur

12. Ponieważ port nie nadawał się do przezimowania, większość postanowiła odpłynąć stamtąd, spodziewając się dostać jakoś na przezimowanie do portu Feniks na Krecie, wystawionego na wiatry południowo - zachodnie i północno - zachodnie.

12. et cum aptus portus non esset ad hiemandum plurimi statuerunt consilium navigare inde si quo modo possent devenientes Phœnice hiemare portum Cretæ respicientem ad africum et ad chorum

13. Kiedy powiał wiatr z południa, podnieśli kotwicę, przekonani, że zdołają wykonać zamiar, i popłynęli wzdłuż brzegów Krety.

13. adspirante autem austro æstimantes propositum se tenere cum sustulissent de Asson legebant Cretam

14. Niedługo jednak potem spadł od jej strony gwałtowny wiatr, zwany euraquilo.

14. non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhonicus qui vocatur euroaquilo

15. Gdy okręt został porwany i nie mógł stawić czoła wiatrowi, zdaliśmy się na jego łaskę i poniosły nas fale.

15. cumque arrepta esset navis et non posset conari in ventum data nave flatibus ferebamur

16. Podpłynąwszy pod pewną wyspę, zwaną Kauda, z trudem zdołaliśmy uchwycić łódź ratunkową,

16. insulam autem quandam decurrentes quæ vocatur Caudam potuimus vix obtinere scapham

17. a po wciągnięciu jej zabezpieczono okręt, opasując go linami. Z obawy, aby nie wpaść na Syrtę, zrzucili pływającą kotwicę i tak się zdali na fale.

17. qua sublata adiutoriis utebantur accingentes navem timentes ne in Syrtim inciderent submisso vase sic ferebantur

18. Ponieważ miotała nami gwałtowna burza, /żeglarze/ zaczęli nazajutrz pozbywać się ładunku,

18. valide autem nobis tempestate jactatis sequenti die jactum fecerunt

19. a trzeciego dnia wyrzucili własnoręcznie sprzęt okrętowy.

19. et tertia die suis manibus armamenta navis projecerunt

20. Kiedy przez wiele dni ani słońce się nie pokazało, ani gwiazdy, a niesłabnąca nawałnica szalała, znikła już wszelka nadzieja naszego ocalenia.

20. neque sole autem neque sideribus apparentibus per plures dies et tempestate non exigua inminente jam ablata erat spes omnis salutis nostræ

21. A gdy już ludzie nawet jeść nie chcieli, powiedział do nich Paweł: Trzeba było posłuchać mnie i nie odpływać od Krety, i oszczędzić sobie tej niedoli i szkody.

21. et cum multa jejunatio fuisset tunc stans Paulus in medio eorum dixit oportebat quidem o viri audito me non tollere a Creta lucrique facere iniuriam hanc et jacturam

22. A teraz radzę wam być dobrej myśli, bo nikt z was nie zginie, tylko okręt.

22. et nunc suadeo vobis bono animo esse amissio enim nullius animæ erit ex vobis præterquam navis

23. Tej nocy ukazał mi się anioł Boga, do którego należę i któremu służę, i powiedział:

23. adstitit enim mihi hac nocte angelus Dei cujus sum ego et cui deservio

24. Nie bój się, Pawle, musisz stanąć przed Cezarem i Bóg podarował ci wszystkich, którzy płyną razem z tobą.

24. dicens ne timeas Paule Cæsari te oportet adsistere et ecce donavit tibi Deus omnes qui navigant tecum

25. Bądźcie więc dobrej myśli, bo ufam Bogu, że będzie tak, jak mi powiedziano.

25. propter quod bono animo estote viri credo enim Deo quia sic erit quemadmodum dictum est mihi

26. Musimy przecież dopłynąć do jakiejś wyspy.

26. in insulam autem quandam oportet nos devenire

27. Kiedy zapadła czternasta noc, a nas rzucało po Adriatyku, zdawało się około północy żeglarzom, że zbliżają się do jakiegoś lądu.

27. sed posteaquam quartadecima nox supervenit navigantibus nobis in Hadria circa mediam noctem suspicabantur nautæ apparere sibi aliquam regionem

28. Spuścili sondę i stwierdzili dwadzieścia sążni. Nieco dalej spuścili ją znowu i stwierdzili piętnaście sążni.

28. qui submittentes invenerunt passus viginti et pusillum inde separati invenerunt passus quindecim

29. Lękając się, abyśmy nie wpadli na skały, zrzucili z rufy cztery kotwice i wyczekiwali świtu.

29. timentes autem ne in aspera loca incideremus de puppi mittentes anchoras quattuor optabant diem fieri

30. Kiedy żeglarze, usiłując zbiec z okrętu, spuścili łódź na morze pod pozorem zarzucenia kotwicy z dziobu okrętu,

30. nautis vero quærentibus fugere de navi cum misissent scapham in mare sub obtentu quasi a prora inciperent anchoras extendere

31. rzekł Paweł do setnika i żołnierzy: Jeśli ci nie zostaną na okręcie, wy nie potraficie się uratować.

31. dixit Paulus centurioni et militibus nisi hii in navi manserint vos salvi fieri non potestis

32. Wtedy żołnierze przecięli liny od łodzi i pozwolili jej spaść do morza.

32. tunc absciderunt milites funes scaphæ et passi sunt eam excidere

33. Kiedy zaczynało świtać, Paweł zachęcał wszystkich do posiłku: Dzisiaj już czternasty dzień trwacie w oczekiwaniu, o głodzie i bez żadnego posiłku.

33. et cum lux inciperet fieri rogabat Paulus omnes sumere cibum dicens quartadecima hodie die expectantes jejuni permanetis nihil accipientes

34. Dlatego proszę was, abyście się posilili; bo to przyczyni się do waszego ocalenia; nikomu bowiem z was włos z głowy nie spadnie.

34. propter quod rogo vos accipere cibum pro salute vestra quia nullius vestrum capillus de capite peribit

35. Po tych słowach wziął chleb, złożył Bogu dziękczynienie na oczach wszystkich i ułamawszy zaczął jeść.

35. et cum hæc dixisset sumens panem gratias egit Deo in conspectu omnium et cum fregisset cœpit manducare

36. Wtedy wszyscy nabrali otuchy i posilili się.

36. animæquiores autem facti omnes et ipsi adsumpserunt cibum

37. A było nas wszystkich na okręcie dwustu siedemdziesięciu sześciu.

37. eramus vero universæ animæ in navi ducentæ septuaginta sex

38. Kiedy się najedli, ulżyli okrętowi, wyrzucając zboże do morza.

38. et satiati cibo adleviabant navem jactantes triticum in mare

39. Gdy dzień nastał, nie rozpoznali lądu, widzieli jednak jakąś zatokę o płaskim wybrzeżu, do którego chcieli - jeśliby się dało - doprowadzić okręt.

39. cum autem dies factus esset terram non agnoscebant sinum vero quendam considerabant habentem litus in quem cogitabant si possent eicere navem

40. Poodcinali kotwice i zostawili je w morzu. Równocześnie rozluźnili wiązania sterowe, nastawili pod wiatr przedni żagiel i zmierzali ku brzegowi.

40. et cum anchoras abstulissent committebant se mari simul laxantes juncturas gubernaculorum et levato artemone secundum flatum auræ tendebant ad litus

41. Wpadli jednak na mieliznę i osadzili na niej okręt. Dziób okrętu zarył się i pozostał nieruchomy, a rufa zaczęła się rozpadać pod naporem fal.

41. et cum incidissemus in locum bithalassum inpegerunt navem et prora quidem fixa manebat inmobilis puppis vero solvebatur a vi maris

42. Żołnierze postanowili pozabijać więźniów, aby który nie uciekł po dopłynięciu do brzegu.

42. militum autem consilium fuit ut custodias occiderent ne quis cum enatasset effugeret

43. Lecz setnik, chcąc ocalić Pawła, przeszkodził ich zamiarowi. Rozkazał, aby ci, co umieją pływać, skoczyli pierwsi do wody i wyszli na brzeg,

43. centurio autem volens servare Paulum prohibuit fieri jussitque eos qui possent natare mittere se primos et evadere et ad terram exire

44. pozostali zaś /dopłynęli/ jedni na deskach, a drudzy na resztkach okrętu. W ten sposób wszyscy cało znaleźli się na lądzie.

44. et ceteros alios in tabulis ferebant quosdam super ea quæ de navi essent et sic factum est ut omnes animæ evaderent ad terram