Liber Psalmorum, 104
1. alleluja confitemini Domino et invocate nomen ejus adnuntiate inter gentes opera ejus
1. Benedici il Signore, anima mia, Signore, mio Dio, quanto sei grande! Rivestito di maestà e di splendore,
2. cantate ei et psallite ei narrate omnia mirabilia ejus
2. avvolto di luce come di un manto. Tu stendi il cielo come una tenda,
3. laudamini in nomine sancto ejus lætetur cor quærentium Dominum
3. costruisci sulle acque la tua dimora, fai delle nubi il tuo carro, cammini sulle ali del vento;
4. quærite Dominum et confirmamini quærite faciem ejus semper
4. fai dei venti i tuoi messaggeri, delle fiamme guizzanti i tuoi ministri.
5. mementote mirabilium ejus quæ fecit prodigia ejus et judicia oris ejus
5. Hai fondato la terra sulle sue basi, mai potrà vacillare.
6. semen Abraham servi ejus filii Jacob electi ejus
6. L'oceano l'avvolgeva come un manto, le acque coprivano le montagne.
7. ipse Dominus Deus noster in universa terra judicia ejus
7. Alla tua minaccia sono fuggite, al fragore del tuo tuono hanno tremato.
8. memor fuit in sæculum testamenti sui verbi quod mandavit in mille generationes
8. Emergono i monti, scendono le valli al luogo che hai loro assegnato.
9. quod disposuit ad Abraham et juramenti sui ad Isaac
9. Hai posto un limite alle acque: non lo passeranno, non torneranno a coprire la terra.
10. et statuit illud Jacob in præceptum et Israël in testamentum æternum
10. Fai scaturire le sorgenti nelle valli e scorrono tra i monti;
11. dicens tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestræ
11. ne bevono tutte le bestie selvatiche e gli ònagri estinguono la loro sete.
12. cum essent numero breves paucissimos et incolas ejus
12. Al di sopra dimorano gli uccelli del cielo, cantano tra le fronde.
13. et pertransierunt de gente in gentem et de regno ad populum alterum
13. Dalle tue alte dimore irrighi i monti, con il frutto delle tue opere sazi la terra.
14. non reliquit hominem nocere eis et corripuit pro eis reges
14. Fai crescere il fieno per gli armenti e l'erba al servizio dell'uomo, perché tragga alimento dalla terra:
15. nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari
15. il vino che allieta il cuore dell'uomo; l'olio che fa brillare il suo volto e il pane che sostiene il suo vigore.
16. et vocavit famem super terram omne firmamentum panis contrivit
16. Si saziano gli alberi del Signore, i cedri del Libano da lui piantati.
17. misit ante eos virum in servum venundatus est Joseph
17. Là gli uccelli fanno il loro nido e la cicogna sui cipressi ha la sua casa.
18. humiliaverunt in conpedibus pedes ejus ferrum pertransiit anima ejus
18. Per i camosci sono le alte montagne, le rocce sono rifugio per gli iràci.
19. donec veniret verbum ejus eloquium Domini inflammavit eum
19. Per segnare le stagioni hai fatto la luna e il sole che conosce il suo tramonto.
20. misit rex et solvit eum princeps populorum et dimisit eum
20. Stendi le tenebre e viene la notte e vagano tutte le bestie della foresta;
21. constituit eum dominum domus suæ et principem omnis possessionis suæ
21. ruggiscono i leoncelli in cerca di preda e chiedono a Dio il loro cibo.
22. ut erudiret principes ejus sicut semet ipsum et senes ejus prudentiam doceret
22. Sorge il sole, si ritirano e si accovacciano nelle tane.
23. et intravit Israël in Ægyptum et Jacob accola fuit in terra Cham
23. Allora l'uomo esce al suo lavoro, per la sua fatica fino a sera.
24. et auxit populum ejus vehementer et firmavit eum super inimicos ejus
24. Quanto sono grandi, Signore, le tue opere! Tutto hai fatto con saggezza, la terra è piena delle tue creature.
25. convertit cor eorum ut odirent populum ejus ut dolum facerent in servos ejus
25. Ecco il mare spazioso e vasto: lì guizzano senza numero animali piccoli e grandi.
26. misit Mosen servum suum Aaron quem elegit ipsum
26. Lo solcano le navi, il Leviatàn che hai plasmato perché in esso si diverta.
27. posuit in eis verba signorum suorum et prodigiorum in terra Cham
27. Tutti da te aspettano che tu dia loro il cibo in tempo opportuno.
28. misit tenebras et obscuravit et non exacerbavit sermones suos
28. Tu lo provvedi, essi lo raccolgono, tu apri la mano, si saziano di beni.
29. convertit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum
29. Se nascondi il tuo volto, vengono meno, togli loro il respiro, muoiono e ritornano nella loro polvere.
30. dedit terra eorum ranas in penetrabilibus regum ipsorum
30. Mandi il tuo spirito, sono creati, e rinnovi la faccia della terra.
31. dixit et venit cynomia et scinifes in omnibus finibus eorum
31. La gloria del Signore sia per sempre; gioisca il Signore delle sue opere.
32. posuit pluvias eorum grandinem ignem conburentem in terra ipsorum
32. Egli guarda la terra e la fa sussultare, tocca i monti ed essi fumano.
33. et percussit vineas eorum et ficulneas eorum et contrivit lignum finium eorum
33. Voglio cantare al Signore finché ho vita, cantare al mio Dio finché esisto.
34. dixit et venit lucusta et bruchus cujus non erat numerus
34. A lui sia gradito il mio canto; la mia gioia è nel Signore.
35. et comedit omne fænum in terra eorum et comedit omnem fructum terræ eorum
35. Scompaiano i peccatori dalla terra e più non esistano gli empi. Benedici il Signore, anima mia.
36. et percussit omne primogenitum in terra eorum primitias omnis laboris eorum
36.
37. et eduxit eos in argento et auro et non erat in tribubus eorum infirmus
37.
38. lætata est Ægyptus in profectione eorum quia incubuit timor eorum super eos
38.
39. expandit nubem in protectionem eorum et ignem ut luceret eis per noctem
39.
40. petierunt et venit coturnix et panem cæli saturavit eos
40.
41. disrupit petram et fluxerunt aquæ abierunt in sicco flumina
41.
42. quoniam memor fuit verbi sancti sui quod habuit ad Abraham puerum suum
42.
43. et eduxit populum suum in exultatione et electos suos in lætitia
43.
44. et dedit illis regiones gentium et labores populorum possederunt
44.
45. ut custodiant justificationes ejus et legem ejus requirant
45.
