Mosaico decorativo

1. kai egeneto meta tauta kai apeqanen basileuV uiwn ammwn kai ebasileusen annwn uioV autou ant' autou

1. Después de esto murió el rey de los ammonitas y reinó en su lugar su hijo Janún.

2. kai eipen dauid poihsw eleoV meta annwn uiou naaV on tropon epoihsen o pathr autou met' emou eleoV kai apesteilen dauid parakalesai auton en ceiri twn doulwn autou peri tou patroV autou kai paregenonto oi paideV dauid eiV thn ghn uiwn ammwn

2. Dijo David: «Tendré con Janún, hijo de Najás, la misma benevolencia que su padre tuvo conmigo.» David envió a sus servidores para que le consolaran por su padre. Cuando los servidores de David llegaron al país de los ammonitas,

3. kai eipon oi arconteV uiwn ammwn proV annwn ton kurion autwn mh para to doxazein dauid ton patera sou enwpion sou oti apesteilen soi parakalountaV all' ouci opwV ereunhswsin thn polin kai kataskophswsin authn kai tou kataskeyasqai authn apesteilen dauid touV paidaV autou proV se

3. dijeron los jefes de los ammonitas a Janún, su señor: «¿Acaso David te envía a consolar porque quiere hacer honor a tu padre ante tus ojos? ¿No te ha enviado David sus siervos para espiar la ciudad, explorarla y destruirla?»

4. kai elaben annwn touV paidaV dauid kai exurhsen touV pwgwnaV autwn kai apekoyen touV manduaV autwn en tw hmisei ewV twn isciwn autwn kai exapesteilen autouV

4. Entonces Janún prendió a los servidores de David, les rapó la mitad de la barba, cortó sus vestidos hasta la mitad de las nalgas, y los despachó.

5. kai anhggeilan tw dauid uper twn andrwn kai apesteilen eiV apanthn autwn oti hsan oi andreV htimasmenoi sfodra kai eipen o basileuV kaqisate en iericw ewV tou anateilai touV pwgwnaV umwn kai epistrafhsesqe

5. Se lo comunicaron a David y envió gente a su encuentro porque los hombres estaban cubiertos de vergüenza; el rey les mandó a decir: «Quedaos en Jericó hasta que os crezca la barba; después volveréis.»

6. kai eidan oi uioi ammwn oti kathscunqhsan o laoV dauid kai apesteilan oi uioi ammwn kai emisqwsanto thn surian baiqrowb eikosi ciliadaV pezwn kai ton basilea maaca ciliouV andraV kai istwb dwdeka ciliadaV andrwn

6. Vieron los ammonitas que se habían hecho odiosos a David y enviaron para tomar a sueldo arameos de Bet Rejob y arameos de Sobá 20.000 infantes; del rey de Maaká mil hombres y del rey de Tob 12.000.

7. kai hkousen dauid kai apesteilen ton iwab kai pasan thn dunamin touV dunatouV

7. Lo supo David y mandó a Joab con toda la tropa, los valientes.

8. kai exhlqan oi uioi ammwn kai paretaxanto polemon para th qura thV pulhV kai suria souba kai rowb kai istwb kai maaca monoi en agrw

8. Salieron a campaña los ammonitas y se ordenaron en batalla a la entrada de la puerta, mientras que los arameos de Sobá y de Rejob, y los hombres de Tob y de Maaká estaban aparte en el campo.

9. kai eiden iwab oti egenhqh proV auton antiproswpon tou polemou ek tou kata proswpon ex enantiaV kai ek tou opisqen kai epelexen ek pantwn twn neaniskwn israhl kai paretaxanto ex enantiaV suriaV

9. Viendo Joab que tenía un frente de combate por delante y otro por detrás, escogió a los mejores de Israel y los puso en línea contra los arameos.

10. kai to kataloipon tou laou edwken en ceiri abessa tou adelfou autou kai paretaxanto ex enantiaV uiwn ammwn

10. Puso el resto del ejército al mando de su hermano Abisay y lo ordenó en batalla frente a los ammonitas.

11. kai eipen ean krataiwqh suria uper eme kai esesqe moi eiV swthrian kai ean uioi ammwn krataiwqwsin uper se kai esomeqa tou swsai se

11. Y dijo: «Si los arameos me dominan, ven en mi ayuda; si los ammonitas te dominan a ti, vendré en tu socorro.

12. andrizou kai krataiwqwmen uper tou laou hmwn kai peri twn polewn tou qeou hmwn kai kurioV poihsei to agaqon en ofqalmoiV autou

12. Ten fortaleza, esforcémonos por nuestr pueblo y por las ciudades de nuestro Dios y que Yahveh haga lo que bien le parezca.»

13. kai proshlqen iwab kai o laoV autou met' autou eiV polemon proV surian kai efugan apo proswpou autou

13. Y avanzó Joab con su ejército para luchar contra los arameos, que huyeron ante él.

14. kai oi uioi ammwn eidan oti efugen suria kai efugan apo proswpou abessa kai eishlqan eiV thn polin kai anestreyen iwab apo twn uiwn ammwn kai paregenonto eiV ierousalhm

14. Viendo los ammonitas que los arameos emprendían la fuga, huyeron también ellos ante Abisay y entraron en la ciudad, mientras que Joab se alejó de los ammonitas y entró en Jerusalén.

15. kai eiden suria oti eptaisen emprosqen israhl kai sunhcqhsan epi to auto

15. Vieron los arameos que habían sido vencidos por Israel y se concentraron todos.

16. kai apesteilen adraazar kai sunhgagen thn surian thn ek tou peran tou potamou calamak kai paregenonto ailam kai swbak arcwn thV dunamewV adraazar emprosqen autwn

16. Hadadézer mandó venir a los arameos del otro lado del Río. Y llegaron a Jelam, viniendo a su cabeza Sobak, jefe del ejército de Hadadézer.

17. kai anhggelh tw dauid kai sunhgagen ton panta israhl kai diebh ton iordanhn kai paregenonto eiV ailam kai paretaxato suria apenanti dauid kai epolemhsan met' autou

17. Se dio aviso a David, quien reuniendo a todo Israel pasó el Jordán y llegó a Jelam; los arameos se ordenaron en batalla frente a David y combatieron contra él.

18. kai efugen suria apo proswpou israhl kai aneilen dauid ek thV suriaV eptakosia armata kai tessarakonta ciliadaV ippewn kai ton swbak ton arconta thV dunamewV autou epataxen kai apeqanen ekei

18. Huyeron los arameos ante Israel y David abatió a los arameos setecientos carros y 40.000 de carro. Hirió también a Sobak, jefe de su ejército, que murió allí mismo.

19. kai eidan panteV oi basileiV oi douloi adraazar oti eptaisan emprosqen israhl kai hutomolhsan meta israhl kai edouleusan autoiV kai efobhqh suria tou swsai eti touV uiouV ammwn

19. Cuando todos les reyes vasallos de Hadadézer vieron que habían sido batidos ante Israel, hicieron la paz con Israel y le quedaron sometidos. Los arameos no se atrevieron a seguir ayudando a los ammonitas.



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.