Mosaico decorativo

1. met' oligon de pantelwV croniskon lusiaV epitropoV tou basilewV kai suggenhV kai epi twn pragmatwn lian barewV ferwn epi toiV gegonosi

1. Muy poco tiempo después, Lisias, tutor y pariente del rey, que estaba al frente de los negocios, muy contrariado por lo sucedido,

2. sunaqroisaV peri taV oktw muriadaV kai thn ippon apasan paregineto epi touV ioudaiouV logizomenoV thn men polin ellhsin oikhthrion poihsein

2. reunió unos 80.000 hombres con toda la caballería, y se puso en marcha contra los judíos, con la intención de hacer de la ciudad una población de griegos,

3. to de ieron argurologhton kaqwV ta loipa twn eqnwn temenh prathn de kata etoV thn arcierwsunhn poihsein

3. convertir el Templo en fuente de recursos, como los demás recintos sagrados de los gentiles, y poner cada año en venta la dignidad del sumo sacerdocio.

4. oudamwV epilogizomenoV to tou qeou kratoV pefrenwmenoV de taiV muriasin twn pezwn kai taiV ciliasin twn ippewn kai toiV elefasin toiV ogdohkonta

4. No tenía en cuenta en absoluto el poder de Dios, engreído como estaba con sus miríadas de infantes, sus millares de jinetes y sus ochenta elefantes.

5. eiselqwn de eiV thn ioudaian kai suneggisaV baiqsoura onti men erumnw cwriw ierosolumwn de apeconti wsei stadiouV pente touto eqliben

5. Entró en Judea, se acercó a Bet Sur, plaza fuerte que dista de Jerusalén unas cinco esjenas, y la cercó estrechamente.

6. wV de metelabon oi peri ton makkabaion poliorkounta auton ta ocurwmata meta odurmwn kai dakruwn iketeuon sun toiV ocloiV ton kurion agaqon aggelon aposteilai proV swthrian tw israhl

6. En cuanto los hombres de Macabeo supieron que Lisias estaba sitiando las fortalezas, comenzaron a implorar al Señor con gemidos y lágrimas, junto con la multitud, que enviase un ángel bueno para salvar a Israel.

7. autoV de prwtoV o makkabaioV analabwn ta opla proetreyato touV allouV ama autw diakinduneuontaV epibohqein toiV adelfoiV autwn omou de kai proqumwV exwrmhsan

7. Macabeo en persona tomó el primero las armas y exhortó a los demás a que juntamente con él afrontaran el peligro y auxiliaran a sus hermanos. Ellos se lanzaron juntos con entusiasmo.

8. autoqi de proV toiV ierosolumoiV ontwn efanh prohgoumenoV autwn efippoV en leukh esqhti panoplian crushn kradainwn

8. Cuando estaban cerca de Jerusalén, apareció poniéndose al frente de ellos, un jinete vestido de blanco, blandiendo armas de oro.

9. omou de panteV euloghsan ton elehmona qeon kai eperrwsqhsan taiV yucaiV ou monon anqrwpouV qhraV de touV agriwtatouV kai sidhra teich titrwskein onteV etoimoi

9. Todos a una bendijeron entonces a Dios misericordioso y y sintieron enardecerse sus ánimos, dispuestos a atravesar no sólo a hombres, sino aun a las fieras más salvajes murallas de hierro.

10. prohgon en diaskeuh ton ap' ouranou summacon econteV elehsantoV autouV tou kuriou

10. Avanzaban equipados, con el aliado enviado del Cielo, porque el Señor se había compadecido de ellos.

11. leonthdon de entinaxanteV eiV touV polemiouV katestrwsan autwn ciliouV proV toiV murioiV ippeiV de exakosiouV proV toiV cilioiV touV de pantaV hnagkasan feugein

11. Se lanzaron como leones sobre los enemigos, abatieron 11.000 infantes y 1.600 jinetes, y obligaron a huir a todos los demás.

12. oi pleioneV de autwn traumatiai gumnoi dieswqhsan kai autoV de o lusiaV aiscrwV feugwn dieswqh

12. La mayoría de éstos escaparon heridos y desarmados; el mismo Lisias se salvó huyendo vergonzosamente.

13. ouk anouV de uparcwn proV eauton antiballwn to gegonoV peri auton elattwma kai sunnohsaV anikhtouV einai touV ebraiouV tou dunamenou qeou summacountoV autoiV

13. Pero Lisias no era hombre sin juicio. Reflexionando sobre la derrota que acababa de sufrir, y comprendiendo que los hebreos eran invencibles porque el Dios poderoso luchaba con ellos,

14. prosaposteilaV epeisen sulluesqai epi pasi toiV dikaioiV kai dioti kai ton basilea peisei filon autoiV anagkazwn genesqai

14. les propuso por una embajada la reconciliación bajo toda clase de condiciones justas; y que además obligaría al rey a hacerse amigo de ellos.

15. epeneusen de o makkabaioV epi pasin oiV o lusiaV parekalei tou sumferontoV frontizwn osa gar o makkabaioV epedwken tw lusia dia graptwn peri twn ioudaiwn sunecwrhsen o basileuV

15. Macabeo asintió a todo lo que Lisias proponía, preocupado por el interés público; pues el rey concedió cuanto Macabeo había pedido por escrito a Lisias acerca de los judíos.

16. hsan gar ai gegrammenai toiV ioudaioiV epistolai para men lusiou periecousai ton tropon touton lusiaV tw plhqei twn ioudaiwn cairein

16. La carta escrita por Lisias a los judíos decía lo siguiente: «Lisias saluda a la población de los judíos.

17. iwannhV kai abessalwm oi pemfqenteV par' umwn epidonteV ton upogegrammenon crhmatismon hxioun peri twn di' autou shmainomenwn

17. Juan y Absalón, vuestros enviados, al entregarme el documento copiado a continuación, me han rogado una respuesta sobre lo que en el mismo se significaba.

18. osa men oun edei kai tw basilei prosenecqhnai diesafhsa a de hn endecomena sunecwrhsen

18. He dado cuenta al rey de todo lo que debía exponérsele; lo que era de mi competencia lo he concedido.

19. ean men oun sunthrhshte thn eiV ta pragmata eunoian kai eiV to loipon peirasomai paraitioV agaqwn genesqai

19. Por consiguiente, si mantenéis vuestra buena disposición hacia el Estado, también yo procuraré en adelante colaborar en vuestro favor.

20. uper de toutwn kai twn kata meroV entetalmai toutoiV te kai toiV par' emou dialecqhnai umin

20. En cuanto a los detalles, tengo dada orden a vuestros enviados y a los míos de que los discutan con vosotros.

21. errwsqe etouV ekatostou tessarakostou ogdoou dioV korinqiou tetradi kai eikadi

21. Seguid bien. Año 148, el veinticuatro de Dióscoro.»

22. h de tou basilewV epistolh perieicen outwV basileuV antiocoV tw adelfw lusia cairein

22. La carta del rey decía lo siguiente: «El rey Antíoco saluda a su hermano Lisias.

23. tou patroV hmwn eiV qeouV metastantoV boulomenoi touV ek thV basileiaV ataracouV ontaV genesqai proV thn twn idiwn epimeleian

23. Habiendo pasado nuestro padre donde los dioses, deseamos que los súbditos del reino vivan sin inquietudes para entregarse a sus propias ocupaciones.

24. akhkooteV touV ioudaiouV mh suneudokountaV th tou patroV epi ta ellhnika metaqesei alla thn eautwn agwghn airetizontaV axiountaV sugcwrhqhnai autoiV ta nomima

24. Teniendo oído que los judíos no están de acuerdo en adoptar las costumbres griegas, como era voluntad de mi padre, sino que prefieren seguir sus propias costumbres, y ruegan que se les permita acomodarse a sus leyes,

25. airoumenoi oun kai touto to eqnoV ektoV tarachV einai krinomen to te ieron apokatastaqhnai autoiV kai politeuesqai kata ta epi twn progonwn autwn eqh

25. deseosos, por tanto, de que esta nación esté tranquila, decidimios que se les restituya el Templo y que puedan vivir según las costumbres de sus antepasados.

26. eu oun poihseiV diapemyamenoV proV autouV kai douV dexiaV opwV eidoteV thn hmeteran proairesin euqumoi te wsin kai hdewV diaginwntai proV th twn idiwn antilhmyei

26. Bien harás, por tanto, en enviarles emisarios que les den la mano, para que al saber nuestra determinación, se sientan confiados y se dediquen con agrado a sus propias ocupaciones.»

27. proV de to eqnoV h tou basilewV epistolh toiade hn basileuV antiocoV th gerousia twn ioudaiwn kai toiV alloiV ioudaioiV cairein

27. La carta del rey a la nación era como sigue: «El rey Antíoco saluda al Senado de los judíos y a los demás judíos.

28. ei errwsqe eih an wV boulomeqa kai autoi de ugiainomen

28. Sería nuestro deseo que os encontrarais bien; también nosotros gozamos de salud.

29. enefanisen hmin menelaoV boulesqai katelqontaV umaV ginesqai proV toiV idioiV

29. Menelao nos ha manifestado vuestro deseo de volver a vuestros hogares.

30. toiV oun kataporeuomenoiV mecri triakadoV xanqikou uparxei dexia meta thV adeiaV

30. A los que vuelvan antes del treinta del mes de Xántico se les ofrece la mano y libertad

31. crhsqai touV ioudaiouV toiV eautwn dapanhmasin kai nomoiV kaqa kai to proteron kai oudeiV autwn kat' oudena tropon parenoclhqhsetai peri twn hgnohmenwn

31. para que los judíos se sirvan de sus propios alimentos y leyes como antes, y ninguno de ellos sea molestado en modo alguno a causa de faltas cometidas por ignorancia.

32. pepomfa de kai ton menelaon parakalesonta umaV

32. He enviado a Menelao para que os anime.

33. errwsqe etouV ekatostou tessarakostou ogdoou xanqikou pentekaidekath

33. Seguid bien. Año 148, día quince de Xántico.»

34. epemyan de kai oi rwmaioi proV autouV epistolhn ecousan outwV kointoV memmioV titoV manioV presbutai rwmaiwn tw dhmw twn ioudaiwn cairein

34. También los romanos les enviaron una carta con el siguiente contenido: «Quinto Memmio, Tito Manilio, Manio Sergio, legados de los romanos, saludan al pueblo de los judíos.

35. uper wn lusiaV o suggenhV tou basilewV sunecwrhsen umin kai hmeiV suneudokoumen

35. Nosotros damos nuestro consentimiento a lo que Lisias, pariente del rey, os ha concedido.

36. a de ekrinen prosanenecqhnai tw basilei pemyate tina paracrhma episkeyamenoi peri toutwn ina ekqwmen wV kaqhkei umin hmeiV gar prosagomen proV antioceian

36. Pero en relación con lo que él decidió presentar al rey, mandadnos algún emisario en cuanto lo hayáis examinado, para que lo expongamos en la forma que os conviene, ya que nos dirigimos a Antioquía,

37. dio speusate kai pemyate tinaV opwV kai hmeiV epignwmen opoiaV este gnwmhV

37. Daos prisa, por tanto; enviadnos a algunos, para que también nosotros conozcamos cuál es vuestra opinión.

38. ugiainete etouV ekatostou tessarakostou ogdoou xanqikou pentekaidekath

38. Seguid en buena salud. Año 148, día quince de Dióscoro.»



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.