1. λόγος κυρίου ὃς ἐγενήθη πρὸς Σοφονιαν τὸν τοῦ Χουσι υἱὸν Γοδολιου τοῦ Αμαριου τοῦ Εζεκιου ἐν ἡμέραις Ιωσιου υἱοῦ Αμων βασιλέως Ιουδα
2. ἐκλείψει ἐκλιπέτω πάντα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς λέγει κύριος
3. ἐκλιπέτω ἄνθρωπος καὶ κτήνη ἐκλιπέτω τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης καὶ ἐξαρῶ τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς λέγει κύριος
4. καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ Ιουδαν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας Ιερουσαλημ καὶ ἐξαρῶ ἐκ τοῦ τόπου τούτου τὰ ὀνόματα τῆς Βααλ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἱερέων
5. καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐπὶ τὰ δώματα τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ κυρίου καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ βασιλέως αὐτῶν
6. καὶ τοὺς ἐκκλίνοντας ἀπὸ τοῦ κυρίου καὶ τοὺς μὴ ζητήσαντας τὸν κύριον καὶ τοὺς μὴ ἀντεχομένους τοῦ κυρίου
7. εὐλαβεῖσθε ἀπὸ προσώπου κυρίου τοῦ θεοῦ διότι ἐγγὺς ἡ ἡμέρα τοῦ κυρίου ὅτι ἡτοίμακεν κύριος τὴν θυσίαν αὐτοῦ ἡγίακεν τοὺς κλητοὺς αὐτοῦ
8. καὶ ἔσται ἐν ἡμέρᾳ θυσίας κυρίου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἐνδεδυμένους ἐνδύματα ἀλλότρια
9. καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ πάντας ἐμφανῶς ἐπὶ τὰ πρόπυλα ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τοὺς πληροῦντας τὸν οἶκον κυρίου τοῦ θεοῦ αὐτῶν ἀσεβείας καὶ δόλου
10. καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ λέγει κύριος φωνὴ κραυγῆς ἀπὸ πύλης ἀποκεντούντων καὶ ὀλολυγμὸς ἀπὸ τῆς δευτέρας καὶ συντριμμὸς μέγας ἀπὸ τῶν βουνῶν
11. θρηνήσατε οἱ κατοικοῦντες τὴν κατακεκομμένην ὅτι ὡμοιώθη πᾶς ὁ λαὸς Χανααν ἐξωλεθρεύθησαν πάντες οἱ ἐπηρμένοι ἀργυρίῳ
12. καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐξερευνήσω τὴν Ιερουσαλημ μετὰ λύχνου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοὺς καταφρονοῦντας ἐπὶ τὰ φυλάγματα αὐτῶν οἱ λέγοντες ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν οὐ μὴ ἀγαθοποιήσῃ κύριος οὐδ’ οὐ μὴ κακώσῃ
13. καὶ ἔσται ἡ δύναμις αὐτῶν εἰς διαρπαγὴν καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰς ἀφανισμόν καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ οὐ μὴ κατοικήσουσιν ἐν αὐταῖς καὶ καταφυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ οὐ μὴ πίωσιν τὸν οἶνον αὐτῶν
14. ὅτι ἐγγὺς ἡ ἡμέρα κυρίου ἡ μεγάλη ἐγγὺς καὶ ταχεῖα σφόδρα φωνὴ ἡμέρας κυρίου πικρὰ καὶ σκληρά τέτακται δυνατή
15. ἡμέρα ὀργῆς ἡ ἡμέρα ἐκείνη ἡμέρα θλίψεως καὶ ἀνάγκης ἡμέρα ἀωρίας καὶ ἀφανισμοῦ ἡμέρα σκότους καὶ γνόφου ἡμέρα νεφέλης καὶ ὁμίχλης
16. ἡμέρα σάλπιγγος καὶ κραυγῆς ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἐπὶ τὰς γωνίας τὰς ὑψηλάς
17. καὶ ἐκθλίψω τοὺς ἀνθρώπους καὶ πορεύσονται ὡς τυφλοί ὅτι τῷ κυρίῳ ἐξήμαρτον καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς χοῦν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ὡς βόλβιτα
18. καὶ τὸ ἀργύριον αὐτῶν καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς κυρίου καὶ ἐν πυρὶ ζήλους αὐτοῦ καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ διότι συντέλειαν καὶ σπουδὴν ποιήσει ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν
Przypisy:
1:1-3 - Prorok Sofoniasz rozpoczyna swoją księgę od ogłoszenia sądu Bożego nad Judą i narodami. Zniszczenie będzie całkowite, obejmując zarówno stworzenia ziemskie, jak i ludzi. Podkreśla to powagę grzechu i świętość Boga, który nie toleruje zła (zob. także Jeremiasz 25:33 i Am 9:2-3).
1:4-6 - Bóg obiecuje zniszczyć bożki i fałszywych czcicieli w Judzie. Bałwochwalstwo było jednym z największych grzechów przeciwko Bogu, a to zniszczenie symbolizuje oczyszczenie ludu. Właściwe oddawanie czci Bogu jest niezbędne dla wierności Jego ludu (zob. także 1 Koryntian 10:14 i Izajasza 44:9-20).
1:7-13 - Wezwanie do ciszy i medytacji przed sądem Bożym jest wezwaniem do refleksji nad grzechem i konsekwencjami życia z dala od Boga. Bliskość sądu podkreśla wagę pokuty i przygotowania na spotkanie z Panem (zob. także Am 5,13 i Mal 3,16).
1:14-18 - Dzień Pański jest opisywany jako czas wielkiego ucisku i zniszczenia. „Dzień Pański” to powracający temat w Piśmie Świętym, symbolizujący zarówno sąd, jak i odkupienie. Ten dzień będzie czasem smutku dla niegodziwych, ale i sprawiedliwości dla sprawiedliwych (zob. także Jl 2,1-11 i 1 Tes 5,2-3).
Wersety związane z Sofonias, 1:
Rozdział 1 Sofoniasza głosi nadchodzący sąd Boży. Jakie ostrzeżenia przynosi prorok? Ten pełen mocy tekst zwiastuje „Dzień Pański”, czas sądu nad Judą i Jerozolimą za ich bałwochwalstwo i niesprawiedliwość. Rozdział ten żywo opisuje zbliżającą się zagładę, ostrzegając o pilności pokuty. Sofoniasz 1 porusza takie tematy, jak suwerenność Boga, powaga grzechu i potrzeba duchowej wierności. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które poszerzają zrozumienie tego kluczowego proroczego rozdziału.
Objawienie 6:15-17: "Wtedy królowie ziemi, książęta, wodzowie, bogaci, możni i wszyscy inni, niewolnicy i wolni, ukryli się w jaskiniach i wśród skał górskich. Wołali do gór i skał: Padnijcie na nas i zakryjcie nas przed obliczem Zasiadającego na tronie i przed gniewem Baranka! Nadszedł bowiem wielki dzień ich gniewu; i kto to wytrzyma?" - Ten fragment Apokalipsy nawiązuje do języka i tematyki „Dnia Pańskiego” opisanego w Sofoniaszu 1, ukazując ciągłość tej koncepcji w Nowym Testamencie.
Izajasza 13:6: "Lamentujcie, bo dzień Pański jest bliski; nadejdzie jako zagłada od Wszechmogącego." - W tym fragmencie Księgi Izajasza użyto języka podobnego do tego z Sofoniasza 1, aby opisać „Dzień Pański”, podkreślając wagę tego proroczego tematu.
Amosa 5:18: "Biada wam, którzy pragniecie dnia Pańskiego! Dlaczego tęsknicie za dniem Pańskim? Ten dzień będzie dniem ciemności, a nie światła." - Amos, podobnie jak Sofoniasz, ostrzega przed niezrozumieniem „Dnia Pańskiego”, głównego tematu Księgi Sofoniasza 1.
Jeremiasza 4:23-26: "Spojrzałem na ziemię, była bezkształtna i pusta; do nieba i nie było światła. Spojrzałem na góry, a one się trzęsły; wszystkie góry się zakołysały. Spojrzałem i nie było ludzi; uciekły wszystkie ptaki powietrzne. Spojrzałem, a żyzna ziemia była pustynią; wszystkie ich miasta zostały zburzone z powodu Pana i jego zapalczywego gniewu." - W opisie sądu Bożego dokonanym przez Jeremiasza zastosowano obrazy podobne do tych z Sofoniasza 1, ilustrujące zniszczenie „Dnia Pańskiego”.
Mateusza 24:29: "Zaraz po ucisku owych dni „słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku; gwiazdy spadną z nieba i moce niebieskie zostaną wstrząśnięte”." - Jezus, opisując wydarzenia eschatologiczne, posługuje się językiem nawiązującym do Sofoniasza 1, ukazując ciągłość tych wątków w nauczaniu Chrystusa.
FAQ:
Co Sofoniasz 1 objawia na temat sądu Bożego?
Księga Sofoniasza 1 zapowiada nadchodzący sąd Boży nad Judą i narodami, oczyszczenie ziemi i surową karę dla tych, którzy praktykują bałwochwalstwo i niegodziwość. (Sofoniasz 1:1-18)
Kto zostanie ukarany przez Boga według Księgi Sofoniasza 1?
Bóg ukarze bałwochwalców, zepsutych, aroganckich i tych, którzy szukają innych bogów. Sąd obejmie wszystkie narody, w tym Judę. (Sofoniasza 1:4-6, 12-18)
Co oznacza „dzień Pański” w Księdze Sofoniasza 1?
„Dzień Pański” jest opisany jako czas gniewu, ciemności i zagłady dla niegodziwych. Reprezentuje ostateczny sąd nad tymi, którzy odrzucają Bożą sprawiedliwość. (Sofoniasza 1:14-18)
Co muszą zrobić mieszkańcy Jerozolimy, aby uniknąć sądu?
Księga Sofoniasza 1 nawołuje sprawiedliwych do pokuty i szukania pokory. Tylko ci, którzy szczerze zwrócą się do Boga, będą chronieni podczas sądu. (Sofoniasz 2:3)
Jaka jest obietnica odnowy w Księdze Sofoniasza 1?
Choć sąd jest nieunikniony, Sofoniasz mówi również o przyszłym przywróceniu resztek Izraela, które po sądzie będą żyły w pokoju i dobrobycie. (Sofoniasz 3:9-13)
