1. Gr. Psalm 89 (Heb. 90) προσευχὴ τοῦ Μωυσῆ ἀνθρώπου τοῦ θεοῦ κύριε καταφυγὴ ἐγενήθης ἡμῖν ἐν γενεᾷ καὶ γενεᾷ
2. πρὸ τοῦ ὄρη γενηθῆναι καὶ πλασθῆναι τὴν γῆν καὶ τὴν οἰκουμένην καὶ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ
3. μὴ ἀποστρέψῃς ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν καὶ εἶπας ἐπιστρέψατε υἱοὶ ἀνθρώπων
4. ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡ ἡμέρα ἡ ἐχθές ἥτις διῆλθεν καὶ φυλακὴ ἐν νυκτί
5. τὰ ἐξουδενώματα αὐτῶν ἔτη ἔσονται τὸ πρωὶ ὡσεὶ χλόη παρέλθοι
6. τὸ πρωὶ ἀνθήσαι καὶ παρέλθοι τὸ ἑσπέρας ἀποπέσοι σκληρυνθείη καὶ ξηρανθείη
7. ὅτι ἐξελίπομεν ἐν τῇ ὀργῇ σου καὶ ἐν τῷ θυμῷ σου ἐταράχθημεν
8. ἔθου τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐνώπιόν σου ὁ αἰὼν ἡμῶν εἰς φωτισμὸν τοῦ προσώπου σου
9. ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐξέλιπον καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου ἐξελίπομεν τὰ ἔτη ἡμῶν ὡς ἀράχνην ἐμελέτων
10. αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις ὀγδοήκοντα ἔτη καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος ὅτι ἐπῆλθεν πραΰτης ἐφ’ ἡμᾶς καὶ παιδευθησόμεθα
11. τίς γινώσκει τὸ κράτος τῆς ὀργῆς σου καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου τὸν θυμόν σου
12. ἐξαριθμήσασθαι τὴν δεξιάν σου οὕτως γνώρισον καὶ τοὺς πεπεδημένους τῇ καρδίᾳ ἐν σοφίᾳ
13. ἐπίστρεψον κύριε ἕως πότε καὶ παρακλήθητι ἐπὶ τοῖς δούλοις σου
14. ἐνεπλήσθημεν τὸ πρωὶ τοῦ ἐλέους σου καὶ ἠγαλλιασάμεθα καὶ εὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν
15. εὐφράνθημεν ἀνθ’ ὧν ἡμερῶν ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐτῶν ὧν εἴδομεν κακά
16. καὶ ἰδὲ ἐπὶ τοὺς δούλους σου καὶ τὰ ἔργα σου καὶ ὁδήγησον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν
17. καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐφ’ ἡμᾶς καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ἡμῶν κατεύθυνον ἐφ’ ἡμᾶς
Przypisy:
89:1-4 - Psalm ten celebruje wierność Boga i Jego przymierze z Dawidem, podkreślając, że Jego miłość i wierność są wieczne. Obietnica ustanowienia tronu Dawida na zawsze wskazuje na mesjańskie Królestwo Chrystusa (zob. także 2 Sm 7,12-16 i Łk 1,32-33).
89:5-8 - Niebiosa wychwalają cuda Boga, a Jego wielkość jest wywyższona ponad wszystkie istoty niebieskie. Ten fragment podkreśla suwerenność Boga nad wszystkimi siłami wszechświata (zob. także Psalm 19:1 i Izajasz 40:25-26).
89:9-13 - Bóg jest opisany jako Pan burz i mórz, ukazując swoją władzę nad stworzeniem. Ta władza odzwierciedla Jego panowanie nad chaosem i złem (zob. także Hiob 38:8-11 i Mk 4:39-41).
89:14-18 - Sprawiedliwość i prawość są fundamentem tronu Bożego. Błogosławieństwo tych, którzy żyją w świetle Bożej obecności, jest podkreślone, podkreślając Bożą łaskę i ochronę (zob. także Psalm 33:5 i Ewangelię Mateusza 5:8).
89:19-29 - Bóg przypomina o swoim przymierzu z Dawidem, obiecując, że Jego potomek będzie miał wieczne królestwo. Ta obietnica spełnia się w Jezusie Chrystusie, potomku Dawida, który króluje na wieki (zob. także Izajasz 9:7 i Dzieje Apostolskie 13:22-23).
Wersety związane z Salmos, 89:
Psalm 89 wychwala wierność Boga przymierzu Dawida. Jak pogodzić Boże obietnice z trudną rzeczywistością? Ten obszerny psalm rozpoczyna się od wychwalania Bożej miłości i wierności, potwierdzając Jego obietnice dane Dawidowi. Jednak w obliczu pozornej porażki ton zmienia się na lament. Tekst porusza takie tematy, jak suwerenność Boga, Jego wieczne przymierze i napięcie między wiarą a niesprzyjającymi okolicznościami. Psalm 89 uczy, jak zachować ufność w Bogu nawet w chwilach zwątpienia. Przyjrzyjmy się pięciu fragmentom biblijnym, które nawiązują do tematów tego złożonego psalmu.
2 Samuela 7:12-13: "Gdy dobiegną końca twoje dni i odpoczniesz u swoich przodków, wybiorę jednego z twoich synów na twojego następcę, tego, który będzie twoim synem, i utwierdzę jego królestwo. Zbuduje świątynię ku czci mego imienia, a ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki." - Ta obietnica dana Dawidowi jest podstawą przymierza wspomnianego w Psalmie 89.
Izajasza 55:3: "Nadstaw ucha i przyjdź do mnie; wysłuchaj mnie, aby dusza twoja ożyła. Zawrę z tobą wieczne przymierze, wierność moja obiecała Dawidowi." - Nawiązuje do przymierza Dawidowego, będącego centralnym tematem Psalmu 89.
Łukasza 1:32-33: "Będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. Pan Bóg da mu tron jego ojca, Dawida, i będzie królował nad ludem Jakuba na wieki; jego królestwo nigdy się nie skończy." - Przedstawia Jezusa jako ostateczne wypełnienie obietnicy Dawidowej wspomnianej w Psalmie 89.
Dzieje Apostolskie 13:22: "Odrzuciłszy Saula, powołał dla nich na króla Dawida, o którym świadczył: ‚Znalazłem Dawida, syna Jessego, męża według mego serca; uczyni wszystko, co jest moją wolą." - Przypomina to boski wybór Dawida wspomniany w Psalmie 89:20.
Jeremiasza 33:20-21: "Oto co mówi Pan: Jeśli zdołasz złamać moje przymierze z dniem i moje przymierze z nocą, tak że dzień i noc nie nadejdą w swoim czasie, tylko wtedy będzie można złamać moje przymierze z Dawidem, mój sługo. ." - Potwierdza trwałość przymierza Dawida, głównego tematu Psalmu 89.
FAQ:
Co wychwala psalmista na początku Psalmu 89?
Psalmista wychwala wierność i wielkość Boga, zwłaszcza Jego przymierze z Dawidem, ogłaszając Jego dobroć i wieczną lojalność. (Psalm 89:1-4)
Co oznacza przymierze Boga z Dawidem?
Przymierze Boga z Dawidem oznacza, że Bóg obiecał wierność i ochronę królowi Dawidowi i jego potomkom na zawsze. (Psalm 89:3-4, 35-37)
Jak psalmista radzi sobie z pozorną nieobecnością Boga?
Psalmista wyraża swoje zdziwienie brakiem odpowiedzi ze strony Boga, ale jednocześnie potwierdza swoją ufność w Jego wierność. (Psalm 89:38-52)
Jaki jest pogląd psalmisty na panowanie Boga?
Psalmista uważa, że panowanie Boga jest wieczne, niezwyciężone, oparte na sprawiedliwości i prawdzie, a Pan panuje nad całym stworzeniem. (Psalm 89:5-18)
Czego uczy nas Psalm 89 o zaufaniu do obietnic Bożych?
Uczy, że pomimo trudności musimy ufać obietnicom Boga, ponieważ On jest wierny, a Jego słowo nigdy nie zawodzi. (Psalm 89:33-37)
