1. τοῖς δὲ ἀσεβέσιν μέχρι τέλους ἀνελεήμων θυμὸς ἐπέστη προῄδει γὰρ αὐτῶν καὶ τὰ μέλλοντα
2. ὅτι αὐτοὶ ἐπιτρέψαντες τοῦ ἀπιέναι καὶ μετὰ σπουδῆς προπέμψαντες αὐτοὺς διώξουσιν μεταμεληθέντες
3. ἔτι γὰρ ἐν χερσὶν ἔχοντες τὰ πένθη καὶ προσοδυρόμενοι τάφοις νεκρῶν ἕτερον ἐπεσπάσαντο λογισμὸν ἀνοίας καὶ οὓς ἱκετεύοντες ἐξέβαλον τούτους ὡς φυγάδας ἐδίωκον
4. εἷλκεν γὰρ αὐτοὺς ἡ ἀξία ἐπὶ τοῦτο τὸ πέρας ἀνάγκη καὶ τῶν συμβεβηκότων ἀμνηστίαν ἐνέβαλεν ἵνα τὴν λείπουσαν ταῖς βασάνοις προσαναπληρώσωσιν κόλασιν
5. καὶ ὁ μὲν λαός σου παράδοξον ὁδοιπορίαν πειράσῃ ἐκεῖνοι δὲ ξένον εὕρωσι θάνατον
6. ὅλη γὰρ ἡ κτίσις ἐν ἰδίῳ γένει πάλιν ἄνωθεν διετυποῦτο ὑπηρετοῦσα ταῖς σαῖς ἐπιταγαῖς ἵνα οἱ σοὶ παῖδες φυλαχθῶσιν ἀβλαβεῖς
7. ἡ τὴν παρεμβολὴν σκιάζουσα νεφέλη ἐκ δὲ προϋφεστῶτος ὕδατος ξηρᾶς ἀνάδυσις γῆς ἐθεωρήθη ἐξ ἐρυθρᾶς θαλάσσης ὁδὸς ἀνεμπόδιστος καὶ χλοηφόρον πεδίον ἐκ κλύδωνος βιαίου
8. δι’ οὗ πανεθνεὶ διῆλθον οἱ τῇ σῇ σκεπαζόμενοι χειρὶ θεωρήσαντες θαυμαστὰ τέρατα
9. ὡς γὰρ ἵπποι ἐνεμήθησαν καὶ ὡς ἀμνοὶ διεσκίρτησαν αἰνοῦντές σε κύριε τὸν ῥυσάμενον αὐτούς
10. ἐμέμνηντο γὰρ ἔτι τῶν ἐν τῇ παροικίᾳ αὐτῶν πῶς ἀντὶ μὲν γενέσεως ζῴων ἐξήγαγεν ἡ γῆ σκνῖπα ἀντὶ δὲ ἐνύδρων ἐξηρεύξατο ὁ ποταμὸς πλῆθος βατράχων
11. ἐφ’ ὑστέρῳ δὲ εἶδον καὶ γένεσιν νέαν ὀρνέων ὅτε ἐπιθυμίᾳ προαχθέντες ᾐτήσαντο ἐδέσματα τρυφῆς
12. εἰς γὰρ παραμυθίαν ἐκ θαλάσσης ἀνέβη αὐτοῖς ὀρτυγομήτρα
13. καὶ αἱ τιμωρίαι τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἐπῆλθον οὐκ ἄνευ τῶν προγεγονότων τεκμηρίων τῇ βίᾳ τῶν κεραυνῶν δικαίως γὰρ ἔπασχον ταῖς ἰδίαις αὐτῶν πονηρίαις καὶ γὰρ χαλεπωτέραν μισοξενίαν ἐπετήδευσαν
14. οἱ μὲν γὰρ τοὺς ἀγνοοῦντας οὐκ ἐδέχοντο παρόντας οὗτοι δὲ εὐεργέτας ξένους ἐδουλοῦντο
15. καὶ οὐ μόνον ἀλλ’ ἤ τις ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν ἐπεὶ ἀπεχθῶς προσεδέχοντο τοὺς ἀλλοτρίους
16. οἱ δὲ μετὰ ἑορτασμάτων εἰσδεξάμενοι τοὺς ἤδη τῶν αὐτῶν μετεσχηκότας δικαίων δεινοῖς ἐκάκωσαν πόνοις
17. ἐπλήγησαν δὲ καὶ ἀορασίᾳ ὥσπερ ἐκεῖνοι ἐπὶ ταῖς τοῦ δικαίου θύραις ὅτε ἀχανεῖ περιβληθέντες σκότει ἕκαστος τῶν ἑαυτοῦ θυρῶν τὴν δίοδον ἐζήτει
18. δι’ ἑαυτῶν γὰρ τὰ στοιχεῖα μεθαρμοζόμενα ὥσπερ ἐν ψαλτηρίῳ φθόγγοι τοῦ ῥυθμοῦ τὸ ὄνομα διαλλάσσουσιν πάντοτε μένοντα ἤχῳ ὅπερ ἐστὶν εἰκάσαι ἐκ τῆς τῶν γεγονότων ὄψεως ἀκριβῶς
19. χερσαῖα γὰρ εἰς ἔνυδρα μετεβάλλετο καὶ νηκτὰ μετέβαινεν ἐπὶ γῆς
20. πῦρ ἴσχυεν ἐν ὕδατι τῆς ἰδίας δυνάμεως καὶ ὕδωρ τῆς σβεστικῆς φύσεως ἐπελανθάνετο
21. φλόγες ἀνάπαλιν εὐφθάρτων ζῴων οὐκ ἐμάραναν σάρκας ἐμπεριπατούντων οὐδὲ τηκτὸν κρυσταλλοειδὲς εὔτηκτον γένος ἀμβροσίας τροφῆς
22. κατὰ πάντα γάρ κύριε ἐμεγάλυνας τὸν λαόν σου καὶ ἐδόξασας καὶ οὐχ ὑπερεῖδες ἐν παντὶ καιρῷ καὶ τόπῳ παριστάμενος
Przypisy:
19:1-3 - Zatwardziałość serc Egipcjan, nawet po tylu plagach, jest znakiem Bożej sprawiedliwości. Bóg pozwala im trwać w uporze, co prowadzi do ich ostatecznej zagłady w Morzu Czerwonym (zob. także Wj 14,17-18 i Rz 9,18).
19:6-7 - Stworzenie współpracuje z Bogiem, aby wyzwolić Jego lud, zmieniając jego prawa natury dla dobra sprawiedliwych. Morze rozstępuje się, aby umożliwić Izraelitom przejście, pokazując, że natura również podlega woli Boga (zob. także Wj 14,21-22 i Joz 3,13-17).
19:9-10 - Izraelici przechodzą przez morze, jakby stąpali po suchym lądzie, podczas gdy Egipcjanie spotykają swoją zgubę. Ich bezpieczne przejście symbolizuje Boże zbawienie i zaufanie do Jego ochrony (zob. także Wj 14,29-31 i Hbr 11,29).
19:13-14 - Egipcjanie cierpią plagi, ponieważ prześladowali lud Boży. Ci, którzy odrzucają Boże miłosierdzie i prześladują sprawiedliwych, spotykają się z nieubłaganą sprawiedliwością Pana (zob. także Wj 15,4-5 i Rz 12,19).
19:22 - We wszystkich tych wydarzeniach Bóg dowodzi swojej sprawiedliwości i miłosierdzia. Działa w sposób wyraźny, by zbawić sprawiedliwych i ukarać niegodziwych, pokazując, że Jego opatrzność jest doskonała, a Jego sąd nieomylny (zob. także Psalm 145:17 i 2 Piotra 2:9).
Wersety związane z Sabedoria, 19:
Rozdział 19 Mądrości kończy narrację o Wyjściu, potwierdzając Bożą troskę o Izrael. W jaki sposób stworzenie służy celom Bożym? Ten kulminacyjny tekst podsumowuje cuda Wyjścia, podkreślając, jak Bóg zmienił porządek natury, aby ocalić swój lud i osądzić jego wrogów. Rozdział ten podkreśla tematykę Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia. Mądrość 19 kończy księgę sławieniem Bożej suwerenności i miłości do Jego wybranego ludu. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z końcowymi wątkami tego rozdziału dotyczącymi wierności Boga.
Wyjścia 14:21-22: "Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan rozpędził morze silnym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i zamienił morze w suchy ląd. Wody rozdzieliły się i Izraelici przeszli przez środek morza po suchym lądzie, mając ścianę wody po prawej stronie, a drugą po lewej stronie." - Ten fragment opisuje przeprawę przez Morze Czerwone, główne wydarzenie w rozdziale Mądrości 19.
1 Koryntian 10:1-2: "Bracia, nie chcę, abyście byli ignorantami, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. W Mojżeszu wszyscy zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu." - Paweł interpretuje przeprawę przez Morze Czerwone jako rodzaj chrztu, podając duchową interpretację podobną do Mądrości 19.
Hebrajczyków 11:29: "Przez wiarę lud przeprawił się przez Morze Czerwone jak po suchym lądzie; lecz gdy Egipcjanie próbowali to zrobić, pochłonęło ich morze." - Autor Listu do Hebrajczyków interpretuje przeprawę przez Morze Czerwone jako akt wiary, nawiązując do wątków z rozdziału Mądrości 19.
Psalmy 106:9-11: "Zgromił Morze Czerwone i wyschło, i poprowadził ich przez głębiny, jak przez pustynię. Wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził; Wybawił ich z rąk wroga. Wody zakryły ich przeciwników; ani jeden z nich nie uciekł." - Psalm ten nawiązuje do przeprawy przez Morze Czerwone, głównego wydarzenia z rozdziału Mądrości 19.
Objawienie 15:3: "i śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka: Wielkie i cudowne są dzieła Twoje, Panie, Boże wszechmogący. Sprawiedliwe i prawdziwe są Twoje drogi, Królu Narodów." - Ten fragment nawiązuje do „pieśni Mojżesza”, która celebruje wybawienie nad Morzem Czerwonym, główne wydarzenie z rozdziału Mądrości 19.
FAQ:
Co mówi Księga Mądrości 19 o karaniu Egipcjan?
W Księdze Mądrości 19 opisano, jak sprawiedliwa i surowa była kara Boża, gdyż Egipcjanie nie uznali wielkości Boga i nadal prześladowali Izraelitów. (Księga Mądrości 19:1-4)
W jaki sposób mądrość Boża objawia się w plagach opisanych w Księdze Mądrości 19?
Mądrość Boża jest widoczna w plagach, ponieważ zostały one zastosowane precyzyjnie, pokazując absolutną kontrolę Boga nad wszystkim. (Mądrość 19:5-9)
Czego uczy nas Księga Mądrości 19 na temat walki dobra ze złem?
Księga ta podkreśla, jak dobro (reprezentowane przez Izrael) było chronione przez Boga, podczas gdy zło (reprezentowane przez Egipcjan) było sprawiedliwie karane. (Mądrość 19:13-16)
Czego możemy się nauczyć o charakterze Boga z plag?
Plagi pokazują, że Bóg jest sprawiedliwy, suwerenny i panuje nad każdą sytuacją, karze zło i chroni prawych. (Mądrość 19:1-9)
W jaki sposób Bóg posłużył się naturą, aby ukarać Egipcjan w Księdze Mądrości 19?
Bóg posłużył się żywiołami, takimi jak ogień i deszcz, aby ukarać Egipcjan, demonstrując w ten sposób swoją władzę nad żywiołami i zdolność do wymierzania sprawiedliwości. (Mądrość 19:17-19)
