1. διότι νήπιος Ισραηλ καὶ ἐγὼ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐξ Αἰγύπτου μετεκάλεσα τὰ τέκνα αὐτοῦ
2. καθὼς μετεκάλεσα αὐτούς οὕτως ἀπῴχοντο ἐκ προσώπου μου αὐτοὶ τοῖς Βααλιμ ἔθυον καὶ τοῖς γλυπτοῖς ἐθυμίων
3. καὶ ἐγὼ συνεπόδισα τὸν Εφραιμ ἀνέλαβον αὐτὸν ἐπὶ τὸν βραχίονά μου καὶ οὐκ ἔγνωσαν ὅτι ἴαμαι αὐτούς
4. ἐν διαφθορᾷ ἀνθρώπων ἐξέτεινα αὐτοὺς ἐν δεσμοῖς ἀγαπήσεώς μου καὶ ἔσομαι αὐτοῖς ὡς ῥαπίζων ἄνθρωπος ἐπὶ τὰς σιαγόνας αὐτοῦ καὶ ἐπιβλέψομαι πρὸς αὐτόν δυνήσομαι αὐτῷ
5. κατῴκησεν Εφραιμ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Ασσουρ αὐτὸς βασιλεὺς αὐτοῦ ὅτι οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι
6. καὶ ἠσθένησεν ῥομφαία ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ καὶ κατέπαυσεν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ φάγονται ἐκ τῶν διαβουλίων αὐτῶν
7. καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐπικρεμάμενος ἐκ τῆς κατοικίας αὐτοῦ καὶ ὁ θεὸς ἐπὶ τὰ τίμια αὐτοῦ θυμωθήσεται καὶ οὐ μὴ ὑψώσῃ αὐτόν
8. τί σε διαθῶ Εφραιμ ὑπερασπιῶ σου Ισραηλ τί σε διαθῶ ὡς Αδαμα θήσομαί σε καὶ ὡς Σεβωιμ μετεστράφη ἡ καρδία μου ἐν τῷ αὐτῷ συνεταράχθη ἡ μεταμέλειά μου
9. οὐ μὴ ποιήσω κατὰ τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ μου οὐ μὴ ἐγκαταλίπω τοῦ ἐξαλειφθῆναι τὸν Εφραιμ διότι θεὸς ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἄνθρωπος ἐν σοὶ ἅγιος καὶ οὐκ εἰσελεύσομαι εἰς πόλιν
10. ὀπίσω κυρίου πορεύσομαι ὡς λέων ἐρεύξεται ὅτι αὐτὸς ὠρύσεται καὶ ἐκστήσονται τέκνα ὑδάτων
11. καὶ ἐκστήσονται ὡς ὄρνεον ἐξ Αἰγύπτου καὶ ὡς περιστερὰ ἐκ γῆς Ἀσσυρίων καὶ ἀποκαταστήσω αὐτοὺς εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν λέγει κύριος
Przypisy:
11:1-4 - Bóg wyraża swoją miłość do Izraela, porównując go do syna, którego powołał i wychował. Boża miłość jest bezwarunkowa, ale Izrael, pomimo Bożej opieki, odwrócił się od Niego i popadł w bałwochwalstwo (zob. także Wj 4,22-23 i Jer 31,3).
11:5-7 - Sąd Boży nad Izraelem jest nieunikniony z powodu jego niewierności. Bóg opłakuje utratę swojego ludu, ale Boża sprawiedliwość zostanie wymierzona. Lud będzie nadal się buntował, ale Bóg nie zrezygnuje całkowicie z jego odkupienia (zob. także Am 5:14-15 i Izajasz 5:24).
11:8-9 - Bóg wyraża wewnętrzną wątpliwość co do sądu nad Izraelem, okazując swoje miłosierdzie i pragnienie, by nie zniszczyć całkowicie swojego ludu. Oświadcza, że pomimo sądu, Jego współczucie zwycięży i Izrael nie zostanie całkowicie zniszczony (zob. także Jeremiasz 31:20 i Izajasz 54:7-8).
11:10-11 - Bóg obiecuje w przyszłości przywrócić Izraelowi ziemię obiecaną, gromadząc go z powrotem do ziemi obiecanej. Boska miłość objawi się w odrodzeniu Jego narodu, co będzie odbiciem mesjańskiej nadziei i odkupienia przez Chrystusa (zob. także Izajasz 11:11-12 i Mateusz 23:37-39).
11:12 - Ostatnia notatka do Księgi Ozeasza 11 opisuje uporczywą niewierność Efraima i Judy. Wzmianka o nieustannym buncie Izraela uwypukla zatwardziałość ludzkiego serca, ale także potrzebę Zbawiciela, który przyniesie ostateczne odrodzenie (zob. także Ezechiel 36:22-32 i Mt 11:28-30).
Wersety związane z Oséias, 11:
Rozdział 11 Ozeasza ukazuje ojcowskie serce Boga. Jak miłość Boża trwa pomimo ludzkiego buntu? Ten poruszający tekst przypomina o trosce Boga o Izrael od czasów Egiptu, przeciwstawiając ją niewdzięczności ludu. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak miłość Boża, dyscyplina ojcowska i napięcie między sprawiedliwością a miłosierdziem. Ozeasz 11 oferuje głęboki wgląd we współczujący charakter Boga. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na główne tematy tego odkrywczego rozdziału.
Mateusza 2:15: "Gdzie przebywał aż do śmierci Heroda. I tak wypełniło się to, co Pan powiedział przez proroka: «Z Egiptu wezwałem syna mego»." - Werset ten bezpośrednio cytuje Ozeasza 11:1, odnosząc go do Jezusa i pokazując, jak NT interpretuje starotestamentowe proroctwa.
Jeremiasza 31:20: "Czyż Efraim nie jest moim ukochanym synem, dzieckiem, które sprawia mi przyjemność? Choć często wypowiadam się przeciwko niemu, wciąż go pamiętam. Dlatego moje serce za nim tęskni; Bardzo mu współczuję – wyrocznia Pana”." - Werset ten nawiązuje do myśli z Ozeasza 11:8-9, gdzie Bóg wyraża swoją ojcowską miłość i współczucie dla swego zbuntowanego ludu.
Łukasza 15:20: "Potem wstał i poszedł do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i pełen współczucia podbiegł do syna, objął go i ucałował." - Przypowieść o synu marnotrawnym nawiązuje do tematu z rozdziału Ozeasza 11, w którym Bóg niczym kochający ojciec pragnie powrotu swoich zbuntowanych dzieci.
Izajasza 31:4: "Bo tak mówi Pan: Jak lew, nawet silny lew, warczy na swoją ofiarę i chociaż wzywa się przeciwko niemu mnóstwo pasterzy, ich głosy go nie przerażają ani nie zastraszają, tak Pan Zastępów będzie zejdźcie, aby walczyć na górze Syjon i na jej wyżynach”." - Ten obraz Boga jako opiekuńczego lwa nawiązuje do Ozeasza 11:10, gdzie Bóg ryczy jak lew, aby zgromadzić swój lud.
Rzymian 9:15: "Mówi bowiem do Mojżesza: Zmiłuję się, nad kim się zlituję, i zlituję się, nad kim się zlituję." - Werset ten odzwierciedla temat suwerennego miłosierdzia Bożego ukazany w Księdze Ozeasza 11:8-9.
FAQ:
Dlaczego Bóg wyraża ból, patrząc na Izrael w Księdze Ozeasza 11?
Bóg wyraża ból, ponieważ pomimo miłości i troski o Izraela jako syna, ludzie odwrócili się od Niego i woleli czcić innych bogów. (Ozeasza 11:1-4)
Co Bóg obiecuje uczynić Izraelowi w Księdze Ozeasza 11?
Bóg obiecuje odrodzić Izrael, wyprowadzając go z niewoli, pomimo jego niewierności. Nadal pragnie uzdrowienia i odkupienia dla Izraela. (Ozeasza 11:10-11)
Jak opisana jest niewierność Izraela w Księdze Ozeasza 11?
Niewierność Izraela porównana jest do zdrady zbuntowanego syna, który, mimo że był kochany, wybiera podążanie złymi ścieżkami. (Ozeasza 11:5-7)
Co Ozeasz 11 objawia na temat natury Boga?
Ozeasz 11 objawia miłosierną i pełną miłości naturę Boga, który pomimo zdrady Izraela, nadal oferuje przebaczenie i odnowę. (Ozeasz 11:8-9)
W jaki sposób rozdział 11 Księgi Ozeasza ilustruje relację między Bogiem a Izraelem?
Relacja ta jest porównywana do kochającego ojca, który prowadzi syna, ale ten się buntuje. Mimo to Bóg nadal okazuje współczucie i pragnienie odkupienia (Ozeasza 11:1-11).
