1. μνήσθητι κύριε ὅ τι ἐγενήθη ἡμῖν ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν
2. κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις
3. ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν οὐχ ὑπάρχει πατήρ μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι
4. ἐξ ἡμερῶν ἡμῶν ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν
5. ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν ἐδιώχθημεν ἐκοπιάσαμεν οὐκ ἀνεπαύθημεν
6. Αἴγυπτος ἔδωκεν χεῖρα Ασσουρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν
7. οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον οὐχ ὑπάρχουσιν ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν
8. δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν
9. ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν ἀπὸ προσώπου ῥομφαίας τῆς ἐρήμου
10. τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελειώθη συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ
11. γυναῖκας ἐν Σιων ἐταπείνωσαν παρθένους ἐν πόλεσιν Ιουδα
12. ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν ἐκρεμάσθησαν πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν
13. ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν
14. καὶ πρεσβῦται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν
15. κατέλυσεν χαρὰ καρδίας ἡμῶν ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν
16. ἔπεσεν ὁ στέφανος τῆς κεφαλῆς ἡμῶν οὐαὶ δὴ ἡμῖν ὅτι ἡμάρτομεν
17. περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν
18. ἐπ’ ὄρος Σιων ὅτι ἠφανίσθη ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ
19. σὺ δέ κύριε εἰς τὸν αἰῶνα κατοικήσεις ὁ θρόνος σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν
20. ἵνα τί εἰς νεῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν
21. ἐπίστρεψον ἡμᾶς κύριε πρὸς σέ καὶ ἐπιστραφησόμεθα καὶ ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν
22. ὅτι ἀπωθούμενος ἀπώσω ἡμᾶς ὠργίσθης ἐφ’ ἡμᾶς ἕως σφόδρα
Przypisy:
5:1-2 - Wołanie o miłosierdzie i pamięć o cierpieniu ludu są przedstawione jako prośba do Boga. Wołanie o boską interwencję ukazuje poszukiwanie odnowy i pojednania z Bogiem, nawet po karach (zob. także Psalm 25,6-7 i Micheasz 7,18-20).
5:3-5 - Lud staje w obliczu spustoszenia i utraty ziemi, a niesprawiedliwość się szerzy. Wersety te ukazują konsekwencje zbiorowego grzechu i ból utraty dóbr materialnych i duchowych, smutną rzeczywistość buntu przeciwko Bogu (zob. także 2 Kronik 36:15-17 i Jeremiasza 5:19-20).
5:7-9 - Poprzednie pokolenie ponosi odpowiedzialność za swoje błędy, ale konsekwencje spadają na przyszłe pokolenia. Ten lament odzwierciedla rzeczywistość odziedziczonego cierpienia i konsekwencji przeszłych wyborów (zob. także Wj 20,5 i Jer 16,10-13).
5:10-13 - Miasto Jerozolima i jego mieszkańcy znajdują się w samym środku wielkiego nieszczęścia, tracąc wszystko, co znali. To pokazuje głębię żalu i tragedii, jaka następuje, gdy Boża ochrona zostaje cofnięta (zob. także Izajasz 51:19-20 i Lamentacje 2:11-12).
5:19-22 - Końcowym wołaniem Lamentacji jest prośba o odnowę i przywrócenie chwały Bożej. Pomimo cierpienia, pojawia się w niej wezwanie do odnowy i do obecności Boga w życiu ludzi, z nadzieją, że nie odrzuci ich na zawsze (zob. także Izajasz 64,1-2 i Jeremiasz 31,3-4).
Wersety związane z Lamentações, 5:
Rozdział 5 „Lamentacje” przedstawia zbiorową modlitwę o odnowienie. W jaki sposób ludzie szukają miłosierdzia Bożego po sądzie? Ten poruszający tekst opisuje cierpienia ludzi i odwołuje się do Bożego współczucia. W rozdziale tym poruszane są tematy wstydu, utraty radości i tęsknoty za odnową. Lamentacje 5 kończą się uznaniem wiecznej suwerenności Boga. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odzwierciedlają tematy błagania i nadziei obecne w ostatnim rozdziale Lamentacji.
Psalmy 79:1-4: "Boże, narody wkroczyły na Twoje dziedzictwo; Zbezcześcili Twoją świętą świątynię i zamienili Jerozolimę w kupę gruzów. Dali zwłoki Twoich sług na żer ptakom niebieskim, a ciała Twoich wiernych dzikim zwierzętom. Rozlali swoją krew jak wodę wokół Jerozolimy i nie ma kto ich pochować. Jesteśmy przedmiotem kpin dla naszych sąsiadów, pogardy i drwin dla otaczających nas osób." - Psalm ten wyraża lamenty podobne do tych, które można znaleźć w Lamentacjach 5, opisując profanację Jerozolimy i cierpienia ludu.
Izajasza 63:17-19: "Dlaczego, Panie, pozwalasz nam zboczyć z Twoich dróg i zatwardzić nasze serca, abyśmy się Ciebie nie bali? Wróć ze względu na swoje sługi od pokoleń twojego dziedzictwa. Przez krótki czas lud twój był w posiadaniu Twojego świętego miejsca, lecz teraz nasi przeciwnicy podeptali Twoją świątynię. Jesteśmy jak ci, nad którymi nigdy nie panowałeś, jak ci, których nigdy nie wzywano Twoim imieniem." - Ta modlitwa Izajasza porusza tematy podobne do tych z piątego rozdziału Lamentacji, takie jak wołanie do Boga o odnowienie i uznanie wyobcowania ludu.
Jeremiasza 31:18: "Słyszałem, jak Efraim mówił: Ukarałeś mnie i zostałem ukarany jak byk jeszcze nie oswojony; nawróć mnie, a ja się nawrócę, bo Ty jesteś Pan, mój Bóg." - Werset ten nawiązuje do tematu pokuty i pragnienia odnowy, który znajdujemy w Lamentacjach 5.
Micheasza 7:18-20: "Któż jest Bogiem takim jak ty, który przebacza nieprawość i zapomina o występku reszty waszego dziedzictwa? Pan nie powstrzymuje swego gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie. On znów zlituje się nad nami; On zdepcze nasze winy i wrzuci wszystkie nasze grzechy w głębiny morskie. Okażesz wierność Jakubowi i Abrahamowi miłosierdzie, które przysiągłeś naszym ojcom od dawnych czasów." - Ten fragment wyraża nadzieję w miłosierdzie Boże, odzwierciedlając ostateczne wezwanie do odnowienia zawarte w Lamentacjach 5.
Psalmy 80:19: "Odnów nas, Panie, Boże Zastępów; Rozjaśnij oblicze swoje, a będziemy zbawieni." - Ten ostatni werset Psalmu 80 przypomina wezwanie do odnowy, które kończy Księgę Lamentacji.
FAQ:
Co oznacza prośba o odbudowę Jerozolimy w Księdze Lamentacji 5?
Prośba o odbudowę odzwierciedla pragnienie proroka, aby Jerozolima została przywrócona do swojej świetności, a Bóg przyniósł uzdrowienie i odnowę po sądzie. (Lamentacje 5:19-21)
Co prorok mówi o wierności Boga na końcu Lamentacji 5?
Prorok uznaje, że pomimo cierpienia Bóg pozostaje wierny i wieczny, i że należy Go szukać, aby Go odzyskać. (Lamentacje 5:19)
W jaki sposób Izraelici wyrażają skruchę w Lamentacjach 5?
Ludzie wyrażają skruchę, prosząc o przebaczenie za swoje grzechy, uznając, że zniszczenie Jerozolimy było odzwierciedleniem ich nieposłuszeństwa. (Lamentacje 5:1-22)
Co dla Izraela oznacza, że „Bóg nas przywraca”?
Oznacza to, że Bóg przyniesie ludziom odnowę i uzdrowienie, przywracając im pokój i dobrobyt, które utracili z powodu grzechu i Bożego sądu. (Lamentacje 5:21)
Jak prorok kończy Lamentacje dotyczące przyszłości Izraela?
Prorok kończy modlitwę apelem do Bożego miłosierdzia, wyrażając nadzieję, że przywróci On swój lud i uwolni go od cierpienia, pomimo wszystkiego, co przeszedł. (Lamentacje 5:19-22)
