1. καὶ οὗτοι οἱ κατακληρονομήσαντες υἱῶν Ισραηλ ἐν τῇ γῇ Χανααν οἷς κατεκληρονόμησεν αὐτοῖς Ελεαζαρ ὁ ἱερεὺς καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυη καὶ οἱ ἄρχοντες πατριῶν φυλῶν τῶν υἱῶν Ισραηλ
2. κατὰ κλήρους ἐκληρονόμησαν ὃν τρόπον ἐνετείλατο κύριος ἐν χειρὶ Ἰησοῦ ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς
3. ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ τοῖς Λευίταις οὐκ ἔδωκεν κλῆρον ἐν αὐτοῖς
4. ὅτι ἦσαν οἱ υἱοὶ Ιωσηφ δύο φυλαί Μανασση καὶ Εφραιμ καὶ οὐκ ἐδόθη μερὶς ἐν τῇ γῇ τοῖς Λευίταις ἀλλ’ ἢ πόλεις κατοικεῖν καὶ τὰ ἀφωρισμένα αὐτῶν τοῖς κτήνεσιν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν
5. ὃν τρόπον ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωυσῇ οὕτως ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ ἐμέρισαν τὴν γῆν
6. καὶ προσήλθοσαν οἱ υἱοὶ Ιουδα πρὸς Ἰησοῦν ἐν Γαλγαλ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Χαλεβ ὁ τοῦ Ιεφοννη ὁ Κενεζαῖος σὺ ἐπίστῃ τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἄνθρωπον τοῦ θεοῦ περὶ ἐμοῦ καὶ σοῦ ἐν Καδης Βαρνη
7. τεσσαράκοντα γὰρ ἐτῶν ἤμην ὅτε ἀπέστειλέν με Μωυσῆς ὁ παῖς τοῦ θεοῦ ἐκ Καδης Βαρνη κατασκοπεῦσαι τὴν γῆν καὶ ἀπεκρίθην αὐτῷ λόγον κατὰ τὸν νοῦν αὐτοῦ
8. οἱ δὲ ἀδελφοί μου οἱ ἀναβάντες μετ’ ἐμοῦ μετέστησαν τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ ἐγὼ δὲ προσετέθην ἐπακολουθῆσαι κυρίῳ τῷ θεῷ μου
9. καὶ ὤμοσεν Μωυσῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ λέγων ἡ γῆ ἐφ’ ἣν ἐπέβης σοὶ ἔσται ἐν κλήρῳ καὶ τοῖς τέκνοις σου εἰς τὸν αἰῶνα ὅτι προσετέθης ἐπακολουθῆσαι ὀπίσω κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν
10. καὶ νῦν διέθρεψέν με κύριος ὃν τρόπον εἶπεν τοῦτο τεσσαρακοστὸν καὶ πέμπτον ἔτος ἀφ’ οὗ ἐλάλησεν κύριος τὸ ῥῆμα τοῦτο πρὸς Μωυσῆν καὶ ἐπορεύθη Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ σήμερον ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν
11. ἔτι εἰμὶ σήμερον ἰσχύων ὡσεὶ ὅτε ἀπέστειλέν με Μωυσῆς ὡσαύτως ἰσχύω νῦν ἐξελθεῖν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὸν πόλεμον
12. καὶ νῦν αἰτοῦμαί σε τὸ ὄρος τοῦτο καθὰ εἶπεν κύριος τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι σὺ ἀκήκοας τὸ ῥῆμα τοῦτο τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ νυνὶ δὲ οἱ Ενακιμ ἐκεῖ εἰσιν πόλεις ὀχυραὶ καὶ μεγάλαι ἐὰν οὖν κύριος μετ’ ἐμοῦ ᾖ ἐξολεθρεύσω αὐτούς ὃν τρόπον εἶπέν μοι κύριος
13. καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν Ἰησοῦς καὶ ἔδωκεν τὴν Χεβρων τῷ Χαλεβ υἱῷ Ιεφοννη υἱοῦ Κενεζ ἐν κλήρῳ
14. διὰ τοῦτο ἐγενήθη ἡ Χεβρων τῷ Χαλεβ τῷ τοῦ Ιεφοννη τοῦ Κενεζαίου ἐν κλήρῳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης διὰ τὸ αὐτὸν ἐπακολουθῆσαι τῷ προστάγματι κυρίου θεοῦ Ισραηλ
15. τὸ δὲ ὄνομα τῆς Χεβρων ἦν τὸ πρότερον πόλις Αρβοκ μητρόπολις τῶν Ενακιμ αὕτη καὶ ἡ γῆ ἐκόπασεν τοῦ πολέμου
Przypisy:
14:1-5 - Podziałem ziemi kierują Eleazar i Jozue, podkreślając duchowe przywództwo i potrzebę konsultowania się z Bogiem w ważnych decyzjach. Podkreśla to rolę posłusznego przywództwa w kierowaniu ludem Bożym (zob. także Księgę Przysłów 3:5-6 i 1 List do Tymoteusza 2:1-2).
14:6-9 - Kaleb wspomina swoją wierność Bogu i otrzymaną obietnicę, pokazując, jak ważne jest pamiętanie o obietnicach Bożych w chwilach zwątpienia. To zachęca do wytrwałości i wiary w obietnice Boże (zob. także Lb 14,24 i Hbr 6,12).
14:10-12 - Caleb, mający obecnie 85 lat, wciąż jest gotów walczyć o swoje dziedzictwo. Jego odwaga i determinacja stanowią przykład wiary i wytrwałości w Bogu przez całe życie (zob. także Psalm 92:12-14 i List do Filipian 4:13).
14:13-15 - Jozue przyznaje Kalebowi miasto Hebron jako dziedzictwo, podkreślając nagrodę za wierność i wiarę w Boga. Dziedzictwo Kaleba symbolizuje wypełnienie obietnic Boga dla tych, którzy za Nim podążają (zob. także Psalm 37:4 i Galacjan 6:9).
14:15 - Miasto Hebron nazywane jest miastem Arby, najpotężniejszego człowieka wśród Kananejczyków. To historyczne odniesienie przypomina walkę między wiarą a pozorną siłą wroga, pokazując, że Bóg jest potężniejszy niż jakakolwiek przeszkoda (zob. także 1 J 4,4 i Rz 8,31).
Wersety związane z Josué, 14:
Rozdział 14 Jozuego opisuje początek podziału zachodniego Kanaanu. Jak zostaje nagrodzona wytrwała wiara? Ten inspirujący tekst opisuje roszczenia Kaleba do Hebronu, obiecane 45 lat wcześniej. W tym rozdziale poruszane są tematy trwałej wierności, dotrzymywania obietnic i nagrody za wytrwałą wiarę. Księga Jozuego 14 pokazuje także, jak Bóg honoruje tych, którzy Mu całkowicie ufają. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami Biblii, które odpowiadają motywacyjnym tematom tego zachęcającego rozdziału.
Liczb 14:24: "Ponieważ jednak mój sługa Kaleb ma innego ducha i podąża za mną uczciwie, wprowadzę go do ziemi, którą udał się, aby ją zwiedzać, a jego potomkowie ją odziedziczą." - Ta obietnica dana Kalebowi została spełniona w rozdziale Jozuego 14, ukazując wierność Boga Jego słowom.
Powtórzonego Prawa 1:36: "Ujrzy to tylko Kaleb, syn Jefunnego, i jemu oraz jego potomstwu dam ziemię, po której chodził, bo całym sercem szedł za Panem." - Ten fragment przedstawia kontekst dziedzictwa Kaleba w rozdziale Jozuego 14, pokazując, że była to długoterminowa obietnica.
Rzymian 4:13: "Abraham i jego potomkowie nie otrzymali obietnicy, że będą dziedzicami świata, lecz dzięki sprawiedliwości płynącej z wiary." - Paweł zastanawia się nad naturą Bożych obietnic, które obejmują dziedzictwo ziemi, jak widać w Jozuego 14, ale rozszerza to na kontekst duchowy.
Galacjan 3:18: "Jeśli bowiem dziedzictwo zależy od prawa, nie zależy już od obietnicy. Bóg jednak dobrowolnie udzielił go Abrahamowi poprzez obietnicę." - Paweł używa koncepcji dziedzictwa, jak widać w Jozuego 14, aby omówić naturę łaski Bożej w porównaniu z prawem.
Hebrajczyków 6:12: "Nie chcemy, abyście popadli w lenistwo, ale abyście naśladowali tych, którzy przez wiarę i cierpliwość otrzymują obiecane dziedzictwo." - Autor Listu do Hebrajczyków zachęca wierzących, aby byli jak Kaleb z rozdziału Jozuego 14, który przez wiarę i cierpliwość otrzymał obiecane dziedzictwo.
FAQ:
O co Caleb zapytał Jozuego w Księdze Jozuego 14?
Kaleb poprosił Jozuego o górę Hebron, którą Mojżesz obiecał mu za wierność. Chciał, aby ten region był jego dziedzictwem, pomimo podeszłego wieku. (Jozuego 14:6-12)
W jaki sposób Jozue podzielił ziemię między plemiona w Księdze Jozuego 14?
Jozue rozdzielił ziemię przez losowanie, zgodnie z poleceniem Boga, a każde plemię otrzymało swoją część zgodnie z obietnicą i potrzebami. (Jozuego 14:2)
Jak ważne było wspomnienie o szpiegach w Księdze Jozuego 14?
Pamięć o szpiegach, a zwłaszcza wiara Kaleba i Jozuego, wzmocniły ich zaufanie do obietnicy Boga i dodały im odwagi do stawiania czoła wyzwaniom. (Jozuego 14:7-8)
Jak plemiona zareagowały na prośbę Caleba?
Plemiona uznały, że prośba Kaleba była słuszna i że był on lojalny wobec Boga, pozwalając mu zdobyć obiecaną górę. (Jozuego 14:13)
Jaki był związek pomiędzy dziedzictwem Kaleba a obietnicą daną przez Mojżesza?
Dziedzictwo Kaleba w Hebronie było spełnieniem obietnicy danej przez Mojżesza, nagradzającej jego wierność i wytrwałość podczas wędrówki przez pustynię. (Jozuego 14:9)
