1. καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ιωναν ἐκ δευτέρου λέγων
2. ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευη τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ κατὰ τὸ κήρυγμα τὸ ἔμπροσθεν ὃ ἐγὼ ἐλάλησα πρὸς σέ
3. καὶ ἀνέστη Ιωνας καὶ ἐπορεύθη εἰς Νινευη καθὼς ἐλάλησεν κύριος ἡ δὲ Νινευη ἦν πόλις μεγάλη τῷ θεῷ ὡσεὶ πορείας ὁδοῦ ἡμερῶν τριῶν
4. καὶ ἤρξατο Ιωνας τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν ὡσεὶ πορείαν ἡμέρας μιᾶς καὶ ἐκήρυξεν καὶ εἶπεν ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευη καταστραφήσεται
5. καὶ ἐνεπίστευσαν οἱ ἄνδρες Νινευη τῷ θεῷ καὶ ἐκήρυξαν νηστείαν καὶ ἐνεδύσαντο σάκκους ἀπὸ μεγάλου αὐτῶν ἕως μικροῦ αὐτῶν
6. καὶ ἤγγισεν ὁ λόγος πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Νινευη καὶ ἐξανέστη ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ περιείλατο τὴν στολὴν αὐτοῦ ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ σποδοῦ
7. καὶ ἐκηρύχθη καὶ ἐρρέθη ἐν τῇ Νινευη παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ παρὰ τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ λέγων οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη καὶ οἱ βόες καὶ τὰ πρόβατα μὴ γευσάσθωσαν μηδὲν μηδὲ νεμέσθωσαν μηδὲ ὕδωρ πιέτωσαν
8. καὶ περιεβάλοντο σάκκους οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη καὶ ἀνεβόησαν πρὸς τὸν θεὸν ἐκτενῶς καὶ ἀπέστρεψαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ἀπὸ τῆς ἀδικίας τῆς ἐν χερσὶν αὐτῶν λέγοντες
9. τίς οἶδεν εἰ μετανοήσει ὁ θεὸς καὶ ἀποστρέψει ἐξ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα
10. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς τὰ ἔργα αὐτῶν ὅτι ἀπέστρεψαν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν καὶ μετενόησεν ὁ θεὸς ἐπὶ τῇ κακίᾳ ᾗ ἐλάλησεν τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς καὶ οὐκ ἐποίησεν
Przypisy:
3:1-2 - Bóg ponownie wzywa Jonasza do głoszenia w Niniwie, a on jest posłuszny. Boże wezwanie do głoszenia orędzia pokuty jest okazją do zbawienia, dowodem Bożego miłosierdzia, które pragnie, aby wszyscy się nawrócili (zob. także 2 Piotra 3:9 i Dzieje Apostolskie 17:30).
3:3-4 - Jonasz głosi orędzie o zbliżającej się zagładzie, a Niniwa zaczyna pokutować. Reakcja mieszkańców Niniwy ukazuje moc przesłania o szczerej pokucie i gotowość Boga do przebaczenia tym, którzy się do Niego zwracają (zob. także Łk 11,32 i Dz 3,19).
3:5-9 - Król Niniwy uniża się i nakazuje post, demonstrując działanie pokuty i potrzebę publicznego nawrócenia. To pokazuje, że pokuta musi obejmować zarówno osobiste serce, jak i konkretne działania, aby się zmienić (zob. także Jl 2,12-13 i Łk 3,8).
03:10 - Bóg dostrzega skruchę Niniwy i postanawia nie niszczyć miasta. To obrazuje miłosierne serce Boga, gotowe przebaczyć i przywrócić do życia tych, którzy szczerze żałują (zob. także Ezechiela 18:23 i 1 Jana 1:9).
Wersety związane z Jonas, 3:
Rozdział 3 Jonasza opisuje głoszenie w Niniwie i jego zaskakujący wpływ. Jak pogańskie miasto reaguje na Boże orędzie? Ten inspirujący tekst opisuje odnowione posłuszeństwo Jonasza, jego głoszenie sądu i niezwykłą pokutę Niniwy. Rozdział ukazuje miłosierdzie Boże wykraczające poza granice Izraela. Księga Jonasza 3 rodzi pytania dotyczące natury prawdziwej pokuty i boskiego współczucia. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które poszerzają zrozumienie tematów pokuty i miłosierdzia obecnych w tym pełnym mocy rozdziale.
Łukasza 11:32: "Mieszkańcy Niniwy powstaną na sądzie przeciwko temu plemieniu i potępią je; albowiem dzięki nawoływaniu Jonasza opamiętali się, a teraz tu jest większy od Jonasza." - Jezus porównuje skruchę Niniwy do swojego pokolenia, odnosząc się bezpośrednio do wydarzeń z rozdziału Jonasza 3.
Jeremiasza 18:7-8: "Jeśli kiedykolwiek wydam dekret, że naród lub królestwo zostanie wykorzenione, zniszczone i zniszczone, i jeśli naród, przed którym ostrzegałem, odwróci się od swojej niegodziwości, wówczas zaprzestanę sprowadzenia na niego nieszczęścia, które zaplanowałem." - Ten fragment odzwierciedla zasadę pokuty i Bożego miłosierdzia widzianą w odpowiedzi Boga na Niniwę.
Ezechiela 18:21-22: "Jeśli jednak bezbożny odwróci się od wszystkich grzechów, które popełnił, będzie przestrzegał wszystkich moich przykazań i będzie postępował sprawiedliwie i sprawiedliwie, na pewno będzie żył; nie umrze. Żadna z popełnionych przez niego zbrodni nie będzie mu pamiętana. Będzie żył dzięki sprawiedliwym uczynkom, które uczynił." - Ezechiel formułuje zasadę Bożej pokuty i przebaczenia, której przykładem jest odpowiedź Boga na Niniwę.
Dzieje Apostolskie 26:20: "Głosiłem najpierw mieszkańcom Damaszku, potem mieszkańcom Jerozolimy i całej Judei, a także poganom, mówiąc im, aby pokutowali i nawrócili się do Boga, wykonując uczynki, które miały okazać się pokutą." - Głoszenie Pawła do pogan i jego wezwanie do pokuty są echem misji Jonasza w Niniwie.
2 Piotra 3:9: "Pan nie zwleka z wypełnieniem swojej obietnicy, jak sądzą niektórzy. Wręcz przeciwnie, okazuje wam cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, ale aby wszyscy przyszli do pokuty." - Werset ten odzwierciedla Bożą cierpliwość i miłosierdzie widoczne w odpowiedzi na Niniwę.
FAQ:
Co się wydarzyło, gdy Jonasz nauczał w Niniwie?
Kiedy Jonasz głosił w Niniwie, król i lud żałowali swoich grzechów i wołali do Boga o przebaczenie. Bóg okazał miłosierdzie i nie zniszczył miasta. (Jonasz 3:4-10)
W jaki sposób Niniwa okazała skruchę?
Niniwa okazała skruchę, poszcząc, wkładając wór, odwracając się od przemocy i grzechu, i prosząc Boga o miłosierdzie. (Jonasz 3:5-9)
Co uczynił Bóg, gdy Niniwa okazała skruchę?
Bóg żałował zła, które zaplanował wyrządzić Niniwie, i nie zniszczył miasta, okazując tym samym swoje współczucie i chęć przebaczenia. (Jonasz 3:10)
Dlaczego Bóg chciał, aby Jonasz nauczał w Niniwie?
Bóg chciał, aby Jonasz głosił w Niniwie, aby dać mieszkańcom Niniwy możliwość pokuty za grzechy i pojednania się z Nim. (Jonasz 3:2-4)
Czego możemy się nauczyć z pokuty Niniwy?
Skrucha Niniwy uczy nas, że nikt nie jest poza Bożym miłosierdziem. Nawet najwięksi grzesznicy mogą dostąpić przebaczenia, jeśli szczerze pokutują. (Jon 3:5-10)
