1. And the word of the Lord came to Jonas the second time, saying:
2. Arise, and go to Ninive the great city: and preach in it the preaching that I bid thee.
3. And Jonas arose, and went to Ninive, according to the word of the Lord: now Ninive was a great city of three days' journey.
4. And Jonas began to enter into the city one day's journey: and he cried, and said: Yet forty days, and Ninive shall be destroyed.
5. And the men of Ninive believed in God: and they proclaimed a fast, and put on sackcloth from the greatest to the least.
6. And the word came to the king of Ninive; and he rose up out of his throne, and cast away his robe from him, and was clothed with sackcloth, and sat in ashes.
7. And he caused it to be proclaimed and published in Ninive from the mouth of the king and of his princes, saying: Let neither men nor beasts, oxen nor sheep, taste any thing: let them not feed, nor drink water.
8. And let men and beasts be covered with sackcloth, and cry to the Lord with all their strength, and let them turn every one from his evil way, and from the iniquity that is in their hands.
9. Who can tell if God will turn, and forgive: and will turn away from his fierce anger, and we shall not perish?
10. And God saw their works, that they were turned from their evil way: and God had mercy with regard to the evil which he had said that he would do to them, and he did it not.
Przypisy:
3:1-2 - Bóg ponownie wzywa Jonasza do głoszenia w Niniwie, a on jest posłuszny. Boże wezwanie do głoszenia orędzia pokuty jest okazją do zbawienia, dowodem Bożego miłosierdzia, które pragnie, aby wszyscy się nawrócili (zob. także 2 Piotra 3:9 i Dzieje Apostolskie 17:30).
3:3-4 - Jonasz głosi orędzie o zbliżającej się zagładzie, a Niniwa zaczyna pokutować. Reakcja mieszkańców Niniwy ukazuje moc przesłania o szczerej pokucie i gotowość Boga do przebaczenia tym, którzy się do Niego zwracają (zob. także Łk 11,32 i Dz 3,19).
3:5-9 - Król Niniwy uniża się i nakazuje post, demonstrując działanie pokuty i potrzebę publicznego nawrócenia. To pokazuje, że pokuta musi obejmować zarówno osobiste serce, jak i konkretne działania, aby się zmienić (zob. także Jl 2,12-13 i Łk 3,8).
03:10 - Bóg dostrzega skruchę Niniwy i postanawia nie niszczyć miasta. To obrazuje miłosierne serce Boga, gotowe przebaczyć i przywrócić do życia tych, którzy szczerze żałują (zob. także Ezechiela 18:23 i 1 Jana 1:9).
Wersety związane z Jonah, 3:
Rozdział 3 Jonasza opisuje głoszenie w Niniwie i jego zaskakujący wpływ. Jak pogańskie miasto reaguje na Boże orędzie? Ten inspirujący tekst opisuje odnowione posłuszeństwo Jonasza, jego głoszenie sądu i niezwykłą pokutę Niniwy. Rozdział ukazuje miłosierdzie Boże wykraczające poza granice Izraela. Księga Jonasza 3 rodzi pytania dotyczące natury prawdziwej pokuty i boskiego współczucia. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które poszerzają zrozumienie tematów pokuty i miłosierdzia obecnych w tym pełnym mocy rozdziale.
Łukasza 11:32: "Mieszkańcy Niniwy powstaną na sądzie przeciwko temu plemieniu i potępią je; albowiem dzięki nawoływaniu Jonasza opamiętali się, a teraz tu jest większy od Jonasza." - Jezus porównuje skruchę Niniwy do swojego pokolenia, odnosząc się bezpośrednio do wydarzeń z rozdziału Jonasza 3.
Jeremiasza 18:7-8: "Jeśli kiedykolwiek wydam dekret, że naród lub królestwo zostanie wykorzenione, zniszczone i zniszczone, i jeśli naród, przed którym ostrzegałem, odwróci się od swojej niegodziwości, wówczas zaprzestanę sprowadzenia na niego nieszczęścia, które zaplanowałem." - Ten fragment odzwierciedla zasadę pokuty i Bożego miłosierdzia widzianą w odpowiedzi Boga na Niniwę.
Ezechiela 18:21-22: "Jeśli jednak bezbożny odwróci się od wszystkich grzechów, które popełnił, będzie przestrzegał wszystkich moich przykazań i będzie postępował sprawiedliwie i sprawiedliwie, na pewno będzie żył; nie umrze. Żadna z popełnionych przez niego zbrodni nie będzie mu pamiętana. Będzie żył dzięki sprawiedliwym uczynkom, które uczynił." - Ezechiel formułuje zasadę Bożej pokuty i przebaczenia, której przykładem jest odpowiedź Boga na Niniwę.
Dzieje Apostolskie 26:20: "Głosiłem najpierw mieszkańcom Damaszku, potem mieszkańcom Jerozolimy i całej Judei, a także poganom, mówiąc im, aby pokutowali i nawrócili się do Boga, wykonując uczynki, które miały okazać się pokutą." - Głoszenie Pawła do pogan i jego wezwanie do pokuty są echem misji Jonasza w Niniwie.
2 Piotra 3:9: "Pan nie zwleka z wypełnieniem swojej obietnicy, jak sądzą niektórzy. Wręcz przeciwnie, okazuje wam cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, ale aby wszyscy przyszli do pokuty." - Werset ten odzwierciedla Bożą cierpliwość i miłosierdzie widoczne w odpowiedzi na Niniwę.
FAQ:
Co się wydarzyło, gdy Jonasz nauczał w Niniwie?
Kiedy Jonasz głosił w Niniwie, król i lud żałowali swoich grzechów i wołali do Boga o przebaczenie. Bóg okazał miłosierdzie i nie zniszczył miasta. (Jonasz 3:4-10)
W jaki sposób Niniwa okazała skruchę?
Niniwa okazała skruchę, poszcząc, wkładając wór, odwracając się od przemocy i grzechu, i prosząc Boga o miłosierdzie. (Jonasz 3:5-9)
Co uczynił Bóg, gdy Niniwa okazała skruchę?
Bóg żałował zła, które zaplanował wyrządzić Niniwie, i nie zniszczył miasta, okazując tym samym swoje współczucie i chęć przebaczenia. (Jonasz 3:10)
Dlaczego Bóg chciał, aby Jonasz nauczał w Niniwie?
Bóg chciał, aby Jonasz głosił w Niniwie, aby dać mieszkańcom Niniwy możliwość pokuty za grzechy i pojednania się z Nim. (Jonasz 3:2-4)
Czego możemy się nauczyć z pokuty Niniwy?
Skrucha Niniwy uczy nas, że nikt nie jest poza Bożym miłosierdziem. Nawet najwięksi grzesznicy mogą dostąpić przebaczenia, jeśli szczerze pokutują. (Jon 3:5-10)
