1. καὶ εἶπεν Δαυιδ εἰ ἔστιν ἔτι ὑπολελειμμένος τῷ οἴκῳ Σαουλ καὶ ποιήσω μετ’ αὐτοῦ ἔλεος ἕνεκεν Ιωναθαν
2. καὶ ἐκ τοῦ οἴκου Σαουλ παῖς ἦν καὶ ὄνομα αὐτῷ Σιβα καὶ καλοῦσιν αὐτὸν πρὸς Δαυιδ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεύς εἰ σὺ εἶ Σιβα καὶ εἶπεν ἐγὼ δοῦλος σός
3. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς εἰ ὑπολέλειπται ἐκ τοῦ οἴκου Σαουλ ἔτι ἀνὴρ καὶ ποιήσω μετ’ αὐτοῦ ἔλεος θεοῦ καὶ εἶπεν Σιβα πρὸς τὸν βασιλέα ἔτι ἔστιν υἱὸς τῷ Ιωναθαν πεπληγὼς τοὺς πόδας
4. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς ποῦ οὗτος καὶ εἶπεν Σιβα πρὸς τὸν βασιλέα ἰδοὺ ἐν οἴκῳ Μαχιρ υἱοῦ Αμιηλ ἐκ τῆς Λαδαβαρ
5. καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Δαυιδ καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ἐκ τοῦ οἴκου Μαχιρ υἱοῦ Αμιηλ ἐκ τῆς Λαδαβαρ
6. καὶ παραγίνεται Μεμφιβοσθε υἱὸς Ιωναθαν υἱοῦ Σαουλ πρὸς τὸν βασιλέα Δαυιδ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυιδ Μεμφιβοσθε καὶ εἶπεν ἰδοὺ ὁ δοῦλός σου
7. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυιδ μὴ φοβοῦ ὅτι ποιῶν ποιήσω μετὰ σοῦ ἔλεος διὰ Ιωναθαν τὸν πατέρα σου καὶ ἀποκαταστήσω σοι πάντα ἀγρὸν Σαουλ πατρὸς τοῦ πατρός σου καὶ σὺ φάγῃ ἄρτον ἐπὶ τῆς τραπέζης μου διὰ παντός
8. καὶ προσεκύνησεν Μεμφιβοσθε καὶ εἶπεν τίς εἰμι ὁ δοῦλός σου ὅτι ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸν κύνα τὸν τεθνηκότα τὸν ὅμοιον ἐμοί
9. καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Σιβα τὸ παιδάριον Σαουλ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν πάντα ὅσα ἐστὶν τῷ Σαουλ καὶ ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ δέδωκα τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου
10. καὶ ἐργᾷ αὐτῷ τὴν γῆν σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ δοῦλοί σου καὶ εἰσοίσεις τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου ἄρτους καὶ ἔδεται αὐτούς καὶ Μεμφιβοσθε υἱὸς τοῦ κυρίου σου φάγεται διὰ παντὸς ἄρτον ἐπὶ τῆς τραπέζης μου καὶ τῷ Σιβα ἦσαν πεντεκαίδεκα υἱοὶ καὶ εἴκοσι δοῦλοι
11. καὶ εἶπεν Σιβα πρὸς τὸν βασιλέα κατὰ πάντα ὅσα ἐντέταλται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τῷ δούλῳ αὐτοῦ οὕτως ποιήσει ὁ δοῦλός σου καὶ Μεμφιβοσθε ἤσθιεν ἐπὶ τῆς τραπέζης Δαυιδ καθὼς εἷς τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως
12. καὶ τῷ Μεμφιβοσθε υἱὸς μικρὸς καὶ ὄνομα αὐτῷ Μιχα καὶ πᾶσα ἡ κατοίκησις τοῦ οἴκου Σιβα δοῦλοι τοῦ Μεμφιβοσθε
13. καὶ Μεμφιβοσθε κατῴκει ἐν Ιερουσαλημ ὅτι ἐπὶ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως διὰ παντὸς ἤσθιεν καὶ αὐτὸς ἦν χωλὸς ἀμφοτέροις τοῖς ποσὶν αὐτοῦ
Przypisy:
9:1-5 - Król Dawid szuka potomka Saula, aby okazać mu życzliwość, demonstrując w ten sposób swoje przywiązanie do przymierza zawartego z Jonatanem. Ten gest ilustruje wagę lojalności i miłosierdzia w relacjach rodzinnych i społecznych (zob. także 1 Sm 20,14-17 i Psalm 89,28).
9:6-8 - Mefiboszet, syn Jonatana, zostaje przyprowadzony przed Dawida i obawia się o swoje życie. Dawid jednak wita go i obiecuje odzyskać jego majątek, dając przykład Bożej łaski i akceptacji zagubionych i zmarginalizowanych (zob. także Łk 14,21-23 i Ef 2,8-9).
9:9-10 - Dawid powierza Cibie, słudze Saula, obowiązek troski o ziemię Mefiboszeta, podkreślając odpowiedzialność związaną z pozycją królewską. Ta opowieść pokazuje, jak Bóg posługuje się ludźmi, aby pomagać potrzebującym i troszczyć się o nich (zob. także 1 Piotra 4:10 i Ewangelię Mateusza 25:14-30).
9:11-13 - Mefiboszet staje się częścią rodziny królewskiej i zasiada przy stole Dawida, symbolizując akceptację i włączenie. Ten gest Dawida odzwierciedla Bożą łaskę, która czyni nas częścią rodziny Bożej, pomimo naszych ograniczeń i niepowodzeń (zob. także Gal 3:26-28 i Ap 19:9).
Wersety związane z II Samuel, 9:
2. rozdział 9 Samuela opisuje życzliwość Dawida wobec Mefiboszeta. Jak Dawid wywiązuje się z przymierza z Jonatanem? Ten wzruszający tekst opisuje poszukiwania przez Dawida potomków Saula, aby okazali życzliwość, co doprowadziło do przywrócenia Mefiboszeta. W tym rozdziale poruszane są tematy lojalności, miłosierdzia i dotrzymywania złożonych obietnic. Stan fizyczny Mefiboszeta dodaje głębi hojności Dawida. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do tematów łaski i wierności przymierzom obecnych w tym poruszającym rozdziale.
Przysłów 20:28: "Miłość i wierność strzegą króla; przez miłość utwierdzony jest wasz tron." - Przysłowie to odzwierciedla lojalność i życzliwość Dawida wobec Mefiboszeta z 2 Samuela 9 i pokazuje, jak te cechy wzmacniają władzę królewską.
Micheasza 7:18: "Kto jest równy Tobie, Boże, który przebaczasz grzechy i zapominasz o występku resztki swego dziedzictwa? Wy, którzy nie gniewacie się wiecznie, ale czerpiecie przyjemność z okazywania miłości." - Miłosierdzie Dawida wobec Mefiboszeta opisane w 2 Samuela 9 odzwierciedla Boże miłosierdzie opisane w tym wersecie.
Efezjan 2:4-5: "Jednakże Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, przez wielką miłość, jaką nas umiłował, ożywił nas razem z Chrystusem, nawet gdy byliśmy martwi w przestępstwach - łaską zostaliście zbawieni." - Łaska Dawida wobec Mefiboszeta w 2 Samuela 9 jest zapowiedzią łaski Bożej opisanej przez Pawła w tym fragmencie.
Rzymian 12:10: "Oddawajcie się sobie wzajemnie z braterską miłością. Wolisz oddawać cześć innym niż sobie." - Postawa Dawida, gdy uczcił pamięć Jonatana poprzez Mefiboszeta w 2 Samuela 9, jest przykładem tej zasady Nowego Testamentu.
Jakuba 2:13: "Bo sąd bez miłosierdzia zostanie wydany na tych, którzy nie byli miłosierni. Miłosierdzie zwycięża nad sądem!" - Miłosierdzie Dawida wobec Mefiboszeta opisane w 2 Księdze Samuela 9 ilustruje zasadę przedstawioną przez Jakuba w tym wersecie.
FAQ:
Kim był Mefiboszet i dlaczego Dawid darzył go względami?
Mefiboszet był synem Jonatana i wnukiem Saula. Dawid darzył go łaską z miłości do Jonatana, zwracając mu ziemię Saula i pozwalając mu jadać przy swoim stole. (2 Samuela 9:6-7)
W jaki sposób Dawid okazywał dobroć domowi Saula?
Dawid odszukał potomków Saula i znalazł Mefiboszeta, który zapewnił mu zaopatrzenie i miejsce przy stole królewskim, wypełniając w ten sposób swoje przymierze z Jonatanem (2 Samuela 9:1-7).
W jakim stanie fizycznym znajdował się Mefiboszet?
Mefiboszet od dzieciństwa był kulawy na nogi, wskutek upadku, którego doznał, gdy jego piastunka uciekła po śmierci Saula i Jonatana (2 Samuela 9:3, 13).
Kim był Ziba i jaka była jego rola w historii Mefiboszeta?
Ciba był sługą Saula. Dawid wezwał go, by odnalazł potomków Saula, a następnie powierzył mu zarządzanie ziemią Mefiboszeta (2 Samuela 9:2, 9-10).
Czego uczy nas historia Mefiboszeta o łasce?
Podobnie jak Dawid okazał życzliwość Mefiboszetowi, tak i nam Bóg ofiarowuje niezasłużoną łaskę, zapraszając nas do swego stołu pomimo naszych ograniczeń. (2 Samuela 9:7, 13)
