1. καὶ ἐνίσχυσεν Σαλωμων υἱὸς Δαυιδ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ καὶ κύριος ὁ θεὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐμεγάλυνεν αὐτὸν εἰς ὕψος
2. καὶ εἶπεν Σαλωμων πρὸς πάντα Ισραηλ τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς ἑκατοντάρχοις καὶ τοῖς κριταῖς καὶ πᾶσιν τοῖς ἄρχουσιν ἐναντίον Ισραηλ τοῖς ἄρχουσι τῶν πατριῶν
3. καὶ ἐπορεύθη Σαλωμων καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία μετ’ αὐτοῦ εἰς τὴν ὑψηλὴν τὴν ἐν Γαβαων οὗ ἐκεῖ ἦν ἡ σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου τοῦ θεοῦ ἣν ἐποίησεν Μωυσῆς παῖς κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ
4. ἀλλὰ κιβωτὸν τοῦ θεοῦ ἀνήνεγκεν Δαυιδ ἐκ πόλεως Καριαθιαριμ ὅτι ἡτοίμασεν αὐτῇ σκηνὴν εἰς Ιερουσαλημ
5. καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ὃ ἐποίησεν Βεσελεηλ υἱὸς Ουριου υἱοῦ Ωρ ἐκεῖ ἦν ἔναντι τῆς σκηνῆς κυρίου καὶ ἐξεζήτησεν αὐτὸ Σαλωμων καὶ ἡ ἐκκλησία
6. καὶ ἀνήνεγκεν ἐκεῖ Σαλωμων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ἐνώπιον κυρίου τὸ ἐν τῇ σκηνῇ καὶ ἀνήνεγκεν ἐπ’ αὐτὸ ὁλοκαύτωσιν χιλίαν
7. ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ὤφθη ὁ θεὸς τῷ Σαλωμων καὶ εἶπεν αὐτῷ αἴτησαι τί σοι δῶ
8. καὶ εἶπεν Σαλωμων πρὸς τὸν θεόν σὺ ἐποίησας μετὰ Δαυιδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα καὶ ἐβασίλευσάς με ἀντ’ αὐτοῦ
9. καὶ νῦν κύριε ὁ θεός πιστωθήτω τὸ ὄνομά σου ἐπὶ Δαυιδ πατέρα μου ὅτι σὺ ἐβασίλευσάς με ἐπὶ λαὸν πολὺν ὡς ὁ χοῦς τῆς γῆς
10. νῦν σοφίαν καὶ σύνεσιν δός μοι καὶ ἐξελεύσομαι ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τούτου καὶ εἰσελεύσομαι ὅτι τίς κρινεῖ τὸν λαόν σου τὸν μέγαν τοῦτον
11. καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Σαλωμων ἀνθ’ ὧν ἐγένετο τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον χρημάτων οὐδὲ δόξαν οὐδὲ τὴν ψυχὴν τῶν ὑπεναντίων καὶ ἡμέρας πολλὰς οὐκ ᾐτήσω καὶ ᾔτησας σεαυτῷ σοφίαν καὶ σύνεσιν ὅπως κρίνῃς τὸν λαόν μου ἐφ’ ὃν ἐβασίλευσά σε ἐπ’ αὐτόν
12. τὴν σοφίαν καὶ τὴν σύνεσιν δίδωμί σοι καὶ πλοῦτον καὶ χρήματα καὶ δόξαν δώσω σοι ὡς οὐκ ἐγενήθη ὅμοιός σοι ἐν τοῖς βασιλεῦσι τοῖς ἔμπροσθέ σου καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἔσται οὕτως
13. καὶ ἦλθεν Σαλωμων ἐκ βαμα τῆς ἐν Γαβαων εἰς Ιερουσαλημ ἀπὸ προσώπου σκηνῆς μαρτυρίου καὶ ἐβασίλευσεν ἐπὶ Ισραηλ
14. καὶ συνήγαγεν Σαλωμων ἅρματα καὶ ἱππεῖς καὶ ἐγένοντο αὐτῷ χίλια καὶ τετρακόσια ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππέων καὶ κατέλιπεν αὐτὰ ἐν πόλεσιν τῶν ἁρμάτων καὶ ὁ λαὸς μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν Ιερουσαλημ
15. καὶ ἔθηκεν ὁ βασιλεὺς τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον ἐν Ιερουσαλημ ὡς λίθους καὶ τὰς κέδρους ἐν τῇ Ιουδαίᾳ ὡς συκαμίνους τὰς ἐν τῇ πεδινῇ εἰς πλῆθος
16. καὶ ἡ ἔξοδος τῶν ἵππων τῶν Σαλωμων ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἡ τιμὴ τῶν ἐμπόρων τοῦ βασιλέως ἐμπορεύεσθαι ἠγόραζον
17. καὶ ἀνέβαινον καὶ ἐξῆγον ἐξ Αἰγύπτου ἅρμα ἓν ἑξακοσίων ἀργυρίου καὶ ἵππον ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα καὶ οὕτως πᾶσιν τοῖς βασιλεῦσιν τῶν Χετταίων καὶ βασιλεῦσιν Συρίας ἐν χερσὶν αὐτῶν ἔφερον
18. καὶ εἶπεν Σαλωμων τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι κυρίου καὶ οἶκον τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ
Przypisy:
1:1 - Salomon ustanawia się królem po śmierci Dawida, a jego wstąpienie na tron oznacza początek okresu dobrobytu i pokoju w Izraelu. Legalność jego panowania opiera się na jego relacji z Bogiem, co podkreśla wagę boskiego przywództwa (zob. także 1 Krl 2,12 i Psalm 72,1-4).
1:2-6 - Salomon wzywa lud do złożenia ofiar Bogu w Gibeonie. To wydarzenie dowodzi centralnego miejsca kultu w rządach Salomona i jego gotowości do szukania boskiego przewodnictwa w przewodzeniu Izraelowi (zob. także Wj 20,24 i Ps 27,4).
1:7-10 - Bóg ukazuje się Salomonowi i oferuje mu wszystko, czego zapragnie. Wybór mądrości przez Salomona ponad bogactwo i długie życie podkreśla znaczenie boskiej mądrości w przywództwie i w życiu w ogóle (zob. także Jk 1,5 i Prz 4,7).
1:11-12 - Odpowiedź Boga na prośbę Salomona, obdarzając go nie tylko mądrością, ale także bogactwem i czcią, odzwierciedla Bożą hojność i nagrodę za szczere serce (zobacz również 1 Królów 3:13 i Łukasza 11:9-10).
1:13-17 - Salomon wykorzystuje swoją mądrość, aby zorganizować królestwo i promować dobrobyt, tworząc sieć handlu i bogactwa. Ta mądra administracja jest wzorem skutecznego przywództwa, zgodnego z zasadami Bożymi (zob. także Księgę Przysłów 21:5 i Księgę Koheleta 5:19).
Wersety związane z II Crônicas, 1:
2. rozdział Kronik rozpoczyna panowanie Salomona. Czym charakteryzuje się mądry początek? Ten fundamentalny tekst opisuje prośbę Salomona o mądrość od Boga w Gibeonie. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak pokora, boskie priorytety i błogosławieństwa towarzyszące mądrym wyborom. Hojna odpowiedź Boga jest dowodem Jego aprobaty dla priorytetów Salomona. 2 Księga Kronik 1 nadaje ton panowaniu Salomona, podkreślając znaczenie mądrości Bożej. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z głównymi tematami tego inauguracyjnego rozdziału.
1 Królów 3:5-9: "W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi we śnie w nocy i rzekł do niego: Proś mnie, o co chcesz, a dam ci. Salomon odpowiedział: „(...) Daj swojemu słudze serce pełne rozeznania, aby rządził Twoim ludem i potrafiło odróżnić dobro od zła. Bo kto może rządzić tym waszym wielkim ludem?" - Ten równoległy fragment 1 Księgi Królewskiej opisuje to samo wydarzenie, co w 2 Księdze Kronik 1, gdzie Salomon prosi Boga o mądrość.
Jakuba 1:5: "Jeśli komu z was brakuje mądrości, proście Boga, który daje ją każdemu darmo i chętnie; i będzie ci to dane." - Werset ten nawiązuje do wezwania Salomona do mądrości z 2 Księgi Kronik 1, zachęcając wierzących do poszukiwania Bożej mądrości.
Przysłów 2:6: "Bo Pan jest tym, który daje mądrość; Z Jego ust wychodzi wiedza i rozeznanie." - Przysłowie to, przypisywane Salomonowi, odzwierciedla jego doświadczenie w otrzymywaniu mądrości od Boga, jak opisano w 2 Kronik 1.
Mateusza 6:33: "Szukajcie więc najpierw Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla zasadę przedstawioną przez Salomona w 2 Kronik 1, gdzie najpierw szukał Bożej mądrości i otrzymał dodatkowe błogosławieństwa.
1 Królów 10:23: "W ten sposób król Salomon stał się większy od wszystkich innych królów ziemi pod względem bogactwa i mądrości." - Werset ten podsumowuje wynik wyboru Salomona z 2 Kronik 1, pokazując, jak Bóg pobłogosławił go mądrością i bogactwem.
FAQ:
Co Bóg zaoferował Salomonowi w 2 Kronikach 1?
Bóg zaoferował Salomonowi wszystko, o co ten poprosił, w tym bogactwa, zaszczyty i mądrość, gdy ten poprosił o mądrość potrzebną do rządzenia ludem izraelskim. (2 Kronik 1:7-12)
Dlaczego Salomon prosił Boga o mądrość?
Salomon prosił o mądrość, aby mógł rządzić ludem izraelskim sprawiedliwie, uznając swoją odpowiedzialność i wielkość stojącego przed nim zadania. (2 Kronik 1:10)
Jak Bóg odpowiedział na prośbę Salomona?
Bóg obdarzył Salomona mądrością przewyższającą wszystkich innych, a także bogactwem i czcią, dzięki czemu stał się najbardziej szanowanym ze wszystkich królów. (2 Kronik 1:11-12)
W jaki sposób Salomon wykazał się mądrością zaraz po otrzymaniu daru od Boga?
Salomon wykazał się mądrością, gdy rozstrzygnął spór między dwiema kobietami o dziecko, wydając wyrok z rozwagą i współczuciem (1 Królów 3:16-28; 2 Kronik 1:13).
Co uczynił Salomon, aby rozpocząć budowę świątyni Boga?
Salomon zawarł sojusz z Hiramem, królem Tyru, i zaczął gromadzić materiały i robotników, aby zbudować świątynię Bożą w Jerozolimie. (2 Kronik 1:13-17)
