1. καὶ ἐβασίλευσεν Ιωσαφατ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ καὶ κατίσχυσεν Ιωσαφατ ἐπὶ τὸν Ισραηλ
2. καὶ ἔδωκεν δύναμιν ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν Ιουδα ταῖς ὀχυραῖς καὶ κατέστησεν ἡγουμένους ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν Ιουδα καὶ ἐν πόλεσιν Εφραιμ ἃς προκατελάβετο Ασα ὁ πατὴρ αὐτοῦ
3. καὶ ἐγένετο κύριος μετὰ Ιωσαφατ ὅτι ἐπορεύθη ἐν ὁδοῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ταῖς πρώταις καὶ οὐκ ἐξεζήτησεν τὰ εἴδωλα
4. ἀλλὰ κύριον τὸν θεὸν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐξεζήτησεν καὶ ἐν ταῖς ἐντολαῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐπορεύθη καὶ οὐχ ὡς τοῦ Ισραηλ τὰ ἔργα
5. καὶ κατηύθυνεν κύριος τὴν βασιλείαν ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν πᾶς Ιουδα δῶρα τῷ Ιωσαφατ καὶ ἐγένετο αὐτῷ πλοῦτος καὶ δόξα πολλή
6. καὶ ὑψώθη καρδία αὐτοῦ ἐν ὁδῷ κυρίου καὶ ἔτι ἐξῆρεν τὰ ὑψηλὰ καὶ τὰ ἄλση ἀπὸ τῆς γῆς Ιουδα
7. καὶ ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἀπέστειλεν τοὺς ἡγουμένους αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν δυνατῶν τὸν Αβδιαν καὶ Ζαχαριαν καὶ Ναθαναηλ καὶ Μιχαιαν διδάσκειν ἐν πόλεσιν Ιουδα
8. καὶ μετ’ αὐτῶν οἱ Λευῖται Σαμουιας καὶ Ναθανιας καὶ Ζαβδιας καὶ Ασιηλ καὶ Σεμιραμωθ καὶ Ιωναθαν καὶ Αδωνιας καὶ Τωβιας οἱ Λευῖται καὶ μετ’ αὐτῶν Ελισαμα καὶ Ιωραμ οἱ ἱερεῖς
9. καὶ ἐδίδασκον ἐν Ιουδα καὶ μετ’ αὐτῶν βύβλος νόμου κυρίου καὶ διῆλθον ἐν ταῖς πόλεσιν Ιουδα καὶ ἐδίδασκον τὸν λαόν
10. καὶ ἐγένετο ἔκστασις κυρίου ἐπὶ πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς ταῖς κύκλῳ Ιουδα καὶ οὐκ ἐπολέμουν πρὸς Ιωσαφατ
11. καὶ ἀπὸ τῶν ἀλλοφύλων ἔφερον τῷ Ιωσαφατ δῶρα καὶ ἀργύριον καὶ δόματα καὶ οἱ Ἄραβες ἔφερον αὐτῷ κριοὺς προβάτων ἑπτακισχιλίους ἑπτακοσίους
12. καὶ ἦν Ιωσαφατ πορευόμενος μείζων ἕως εἰς ὕψος καὶ ᾠκοδόμησεν οἰκήσεις ἐν τῇ Ιουδαίᾳ καὶ πόλεις ὀχυράς
13. καὶ ἔργα πολλὰ ἐγένετο αὐτῷ ἐν τῇ Ιουδαίᾳ καὶ ἄνδρες πολεμισταὶ δυνατοὶ ἰσχύοντες ἐν Ιερουσαλημ
14. καὶ οὗτος ἀριθμὸς αὐτῶν κατ’ οἴκους πατριῶν αὐτῶν τῷ Ιουδα χιλίαρχοι Εδνας ὁ ἄρχων καὶ μετ’ αὐτοῦ υἱοὶ δυνατοὶ δυνάμεως τριακόσιαι χιλιάδες
15. καὶ μετ’ αὐτὸν Ιωαναν ὁ ἡγούμενος καὶ μετ’ αὐτοῦ διακόσιαι ὀγδοήκοντα χιλιάδες
16. καὶ μετ’ αὐτὸν Αμασιας ὁ τοῦ Ζαχρι ὁ προθυμούμενος τῷ κυρίῳ καὶ μετ’ αὐτοῦ διακόσιαι χιλιάδες δυνατοὶ δυνάμεως
17. καὶ ἐκ τοῦ Βενιαμιν δυνατὸς δυνάμεως Ελιαδα καὶ μετ’ αὐτοῦ τοξόται καὶ πελτασταὶ διακόσιαι χιλιάδες
18. καὶ μετ’ αὐτὸν Ιωζαβαδ καὶ μετ’ αὐτοῦ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδες δυνατοὶ πολέμου
19. οὗτοι οἱ λειτουργοῦντες τῷ βασιλεῖ ἐκτὸς ὧν ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς ἐν ταῖς πόλεσιν ταῖς ὀχυραῖς ἐν πάσῃ τῇ Ιουδαίᾳ
Przypisy:
17:1-6 - Jozafat, syn Asy, obejmuje władzę królewską i szuka Pana, odwracając się od bożków. Jego dążenie do Boga i praktykowanie prawości są fundamentalne dla umocnienia królestwa, podkreślając wagę bogobojnego przywództwa (zob. także Psalm 1:1-3 i Księgę Przysłów 21:1).
17:7-9 - Jozafat wysyła kapłanów i lewitów, aby nauczali Prawa Pańskiego w Judzie. To zaangażowanie w edukację duchową jest kluczowe dla wzrostu wiary wśród ludu, dowodząc, że nauczanie Słowa Bożego jest niezbędne (zob. także Pwt 6,6-9 i Ps 119,105).
17:10-13 - Bojaźń Boża szerzy się w Judzie, przynosząc pokój i bezpieczeństwo. Boża ochrona jest konsekwencją posłuszeństwa i bojaźni Bożej, ilustrując, jak wierność Bogu przynosi błogosławieństwa (zob. także Psalm 34:7 i Psalm 91:1-2).
17:14-19 - Jozafat organizuje swoje siły zbrojne i promuje sprawne zarządzanie. Przygotowanie i strategia w rządzie są niezbędne do zapewnienia dobrobytu i bezpieczeństwa ludzi, wykazując się odpowiedzialnością w rolach przywódczych (zob. także Prz 21,31 i Łk 14,28-30).
17:19 - Rozmieszczenie wojsk ukazuje wielkość i siłę królestwa pod wodzą Jozafata. Ta organizacja wojskowa odzwierciedla również zaufanie do Boga, który jest prawdziwym źródłem bezpieczeństwa i ochrony (zob. także Psalm 20:7 i Psalm 144:1-2).
Wersety związane z II Crônicas, 17:
17 rozdział 2 Kronik opisuje panowanie Jehoszafata. Jak bogobojny przywódca wpływa na swój naród? Ten podnoszący na duchu tekst opisuje reformy religijne Jehoszafata, jego system nauczania prawa i rozwój militarny. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak znaczenie edukacji duchowej, korzyści płynące z posłuszeństwa Bogu oraz równowaga między Bożym zaufaniem a ludzkim przygotowaniem. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają podstawowe zasady tego inspirującego rozdziału.
Przysłów 9:10: "Bojaźń Pańska jest początkiem mądrości, a poznanie Świętego jest zrozumieniem." - Odzwierciedla panowanie Jehoszafata opisane w 2 Kronik 17, zwłaszcza jego zaangażowanie w nauczanie Prawa Pańskiego.
Powtórzonego Prawa 6:6-7: "I te słowa, które ci dzisiaj rozkazuję, będą w twoim sercu; I będziesz ich uczył swoje dzieci i będziesz o nich mówił, przebywając w domu, i idąc drogą, kładąc się i wstając." - Odnosi się to do wysiłków Jehoszafata, aby nauczać lud Prawa Bożego, jak opisano w 2 Kronik 17:7-9.
Psalmy 1:1-3: "Błogosławiony mąż, który nie chodzi za radą bezbożnych, nie staje na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców. Ale on ma upodobanie w Prawie Pańskim i dniem i nocą rozmyśla o Jego Prawie. Będzie bowiem jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje swój owoc w swoim czasie; jego liście nie opadną i wszystko, co uczynisz, powiedzie się." - Nawiązuje do tematu pomyślności Jehoszafata dzięki jego wierności Bogu, jak widać w 2 Kronik 17:3-5.
Jozuego 1:8: "Niech księga tego prawa nie odchodzi od ust waszych; ale rozmyślajcie o tym dniem i nocą, abyście pilnie postępowali zgodnie ze wszystkim, co w nim jest napisane; bo wtedy zapewnisz sobie pomyślność i odniesiesz sukces." - Odzwierciedla nacisk, jaki Jehoszafat kładł na nauczanie Prawa, jak opisano w 2 Kronik 17:7-9.
Mateusza 6:33: "Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane." - Odnosi się to do priorytetu Jehoszafata w poszukiwaniu Boga i wynikającego z niego dobrobytu, jak widać w 2 Kronik 17:3-5.
FAQ:
Co zrobił Jozafat, aby wzmocnić królestwo Judy?
Jozafat podążał za Bożymi drogami, usuwając wyżyny i wysyłając Lewitów, aby nauczali Prawa. Przyniosło to Judzie dobrobyt i pokój (2 Kronik 17:3-9).
W jaki sposób Bóg błogosławił panowaniu Jozafata?
Bóg dał Jehoszafatowi zwycięstwo nad jego wrogami, umocnił jego królestwo oraz przyniósł mu bogactwo i chwałę. (2 Kronik 17:10-19)
Dlaczego Jehoszafat zawarł przymierze z Izraelem?
Jozafat zawarł sojusz z Achabem, królem Izraela, dążąc do stabilizacji politycznej, ale decyzja ta wiązała się z ryzykiem, ponieważ Achab był niegodziwy (2 Kronik 18:1-3).
Jak reagował Jozafat, gdy szukał Bożego przewodnictwa w czasie wojny?
W czasach kryzysu Jozafat szukał Bożego przewodnictwa, wzywał do postu i modlitwy, ufając Jego kierownictwu. (2 Kronik 20:3-12)
Jaką rolę odgrywali Lewici i kapłani za panowania Jozafata?
Lewici i kapłani zostali wysłani przez Jozafata, aby nauczać Prawa Bożego w miastach Judy i promować posłuszeństwo. (2 Kronik 17:7-9)
