1. καὶ ἔλαβεν Σαμουηλ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπέχεεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐφίλησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ οὐχὶ κέχρικέν σε κύριος εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐπὶ Ισραηλ καὶ σὺ ἄρξεις ἐν λαῷ κυρίου καὶ σὺ σώσεις αὐτὸν ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν αὐτοῦ κυκλόθεν καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον ὅτι ἔχρισέν σε κύριος ἐπὶ κληρονομίαν αὐτοῦ εἰς ἄρχοντα
2. ὡς ἂν ἀπέλθῃς σήμερον ἀπ’ ἐμοῦ καὶ εὑρήσεις δύο ἄνδρας πρὸς τοῖς τάφοις Ραχηλ ἐν τῷ ὁρίῳ Βενιαμιν ἁλλομένους μεγάλα καὶ ἐροῦσίν σοι εὕρηνται αἱ ὄνοι ἃς ἐπορεύθητε ζητεῖν καὶ ἰδοὺ ὁ πατήρ σου ἀποτετίνακται τὸ ῥῆμα τῶν ὄνων καὶ ἐδαψιλεύσατο δι’ ὑμᾶς λέγων τί ποιήσω ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ μου
3. καὶ ἀπελεύσει ἐκεῖθεν καὶ ἐπέκεινα ἥξεις ἕως τῆς δρυὸς Θαβωρ καὶ εὑρήσεις ἐκεῖ τρεῖς ἄνδρας ἀναβαίνοντας πρὸς τὸν θεὸν εἰς Βαιθηλ ἕνα αἴροντα τρία αἰγίδια καὶ ἕνα αἴροντα τρία ἀγγεῖα ἄρτων καὶ ἕνα αἴροντα ἀσκὸν οἴνου
4. καὶ ἐρωτήσουσίν σε τὰ εἰς εἰρήνην καὶ δώσουσίν σοι δύο ἀπαρχὰς ἄρτων καὶ λήμψῃ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν
5. καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσῃ εἰς τὸν βουνὸν τοῦ θεοῦ οὗ ἐστιν ἐκεῖ τὸ ἀνάστημα τῶν ἀλλοφύλων ἐκεῖ Νασιβ ὁ ἀλλόφυλος καὶ ἔσται ὡς ἂν εἰσέλθητε ἐκεῖ εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀπαντήσεις χορῷ προφητῶν καταβαινόντων ἐκ τῆς Βαμα καὶ ἔμπροσθεν αὐτῶν νάβλα καὶ τύμπανον καὶ αὐλὸς καὶ κινύρα καὶ αὐτοὶ προφητεύοντες
6. καὶ ἐφαλεῖται ἐπὶ σὲ πνεῦμα κυρίου καὶ προφητεύσεις μετ’ αὐτῶν καὶ στραφήσῃ εἰς ἄνδρα ἄλλον
7. καὶ ἔσται ὅταν ἥξει τὰ σημεῖα ταῦτα ἐπὶ σέ ποίει πάντα ὅσα ἐὰν εὕρῃ ἡ χείρ σου ὅτι θεὸς μετὰ σοῦ
8. καὶ καταβήσῃ ἔμπροσθεν τῆς Γαλγαλα καὶ ἰδοὺ καταβαίνω πρὸς σὲ ἀνενεγκεῖν ὁλοκαύτωσιν καὶ θυσίας εἰρηνικάς ἑπτὰ ἡμέρας διαλείψεις ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρὸς σέ καὶ γνωρίσω σοι ἃ ποιήσεις
9. καὶ ἐγενήθη ὥστε ἐπιστραφῆναι τῷ ὤμῳ αὐτοῦ ἀπελθεῖν ἀπὸ Σαμουηλ μετέστρεψεν αὐτῷ ὁ θεὸς καρδίαν ἄλλην καὶ ἦλθεν πάντα τὰ σημεῖα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ
10. καὶ ἔρχεται ἐκεῖθεν εἰς τὸν βουνόν καὶ ἰδοὺ χορὸς προφητῶν ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ καὶ ἥλατο ἐπ’ αὐτὸν πνεῦμα θεοῦ καὶ ἐπροφήτευσεν ἐν μέσῳ αὐτῶν
11. καὶ ἐγενήθησαν πάντες οἱ εἰδότες αὐτὸν ἐχθὲς καὶ τρίτην καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐν μέσῳ τῶν προφητῶν καὶ εἶπεν ὁ λαὸς ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ τί τοῦτο τὸ γεγονὸς τῷ υἱῷ Κις ἦ καὶ Σαουλ ἐν προφήταις
12. καὶ ἀπεκρίθη τις αὐτῶν καὶ εἶπεν καὶ τίς πατὴρ αὐτοῦ διὰ τοῦτο ἐγενήθη εἰς παραβολήν ἦ καὶ Σαουλ ἐν προφήταις
13. καὶ συνετέλεσεν προφητεύων καὶ ἔρχεται εἰς τὸν βουνόν
14. καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν καὶ πρὸς τὸ παιδάριον αὐτοῦ ποῦ ἐπορεύθητε καὶ εἶπαν ζητεῖν τὰς ὄνους καὶ εἴδαμεν ὅτι οὐκ εἰσίν καὶ εἰσήλθομεν πρὸς Σαμουηλ
15. καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος πρὸς Σαουλ ἀπάγγειλον δή μοι τί εἶπέν σοι Σαμουηλ
16. καὶ εἶπεν Σαουλ πρὸς τὸν οἰκεῖον αὐτοῦ ἀπήγγειλεν ἀπαγγέλλων μοι ὅτι εὕρηνται αἱ ὄνοι τὸ δὲ ῥῆμα τῆς βασιλείας οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῷ
17. καὶ παρήγγειλεν Σαμουηλ παντὶ τῷ λαῷ πρὸς κύριον εἰς Μασσηφα
18. καὶ εἶπεν πρὸς υἱοὺς Ισραηλ τάδε εἶπεν κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ λέγων ἐγὼ ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐξειλάμην ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Φαραω βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ἐκ πασῶν τῶν βασιλειῶν τῶν θλιβουσῶν ὑμᾶς
19. καὶ ὑμεῖς σήμερον ἐξουθενήκατε τὸν θεόν ὃς αὐτός ἐστιν ὑμῶν σωτὴρ ἐκ πάντων τῶν κακῶν ὑμῶν καὶ θλίψεων ὑμῶν καὶ εἴπατε οὐχί ἀλλ’ ἢ ὅτι βασιλέα στήσεις ἐφ’ ἡμῶν καὶ νῦν κατάστητε ἐνώπιον κυρίου κατὰ τὰ σκῆπτρα ὑμῶν καὶ κατὰ τὰς φυλὰς ὑμῶν
20. καὶ προσήγαγεν Σαμουηλ πάντα τὰ σκῆπτρα Ισραηλ καὶ κατακληροῦται σκῆπτρον Βενιαμιν
21. καὶ προσάγει σκῆπτρον Βενιαμιν εἰς φυλάς καὶ κατακληροῦται φυλὴ Ματταρι καὶ προσάγουσιν τὴν φυλὴν Ματταρι εἰς ἄνδρας καὶ κατακληροῦται Σαουλ υἱὸς Κις καὶ ἐζήτει αὐτόν καὶ οὐχ εὑρίσκετο
22. καὶ ἐπηρώτησεν Σαμουηλ ἔτι ἐν κυρίῳ εἰ ἔρχεται ὁ ἀνὴρ ἐνταῦθα καὶ εἶπεν κύριος ἰδοὺ αὐτὸς κέκρυπται ἐν τοῖς σκεύεσιν
23. καὶ ἔδραμεν καὶ λαμβάνει αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ κατέστησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ καὶ ὑψώθη ὑπὲρ πάντα τὸν λαὸν ὑπὲρ ὠμίαν καὶ ἐπάνω
24. καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς πάντα τὸν λαόν εἰ ἑοράκατε ὃν ἐκλέλεκται ἑαυτῷ κύριος ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτῷ ὅμοιος ἐν πᾶσιν ὑμῖν καὶ ἔγνωσαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ εἶπαν ζήτω ὁ βασιλεύς
25. καὶ εἶπεν Σαμουηλ πρὸς τὸν λαὸν τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ καὶ ἔθηκεν ἐνώπιον κυρίου καὶ ἐξαπέστειλεν Σαμουηλ πάντα τὸν λαόν καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ
26. καὶ Σαουλ ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς Γαβαα καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ δυνάμεων ὧν ἥψατο κύριος καρδίας αὐτῶν μετὰ Σαουλ
27. καὶ υἱοὶ λοιμοὶ εἶπαν τί σώσει ἡμᾶς οὗτος καὶ ἠτίμασαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἤνεγκαν αὐτῷ δῶρα
Przypisy:
10:1 - Samuel namaszcza Saula na pierwszego króla Izraela, używając oliwy, symbolizującej boskie namaszczenie. Namaszczenie oliwą symbolizuje powołanie Boga i Jego moc przez Ducha Świętego do prowadzenia ludu (zob. także Wj 30,30 i Dzieje Apostolskie 10,38).
10:6-7 - Samuel prorokuje, że Duch Boży zstąpi na Saula, przemieniając go w nowego człowieka. To doświadczenie symbolizuje przemieniającą moc Ducha Świętego, przygotowującą człowieka do służby Bogu (zob. także Ezechiela 36:26-27 i 2 Koryntian 5:17).
10:9-10 - Serce Saula zostaje przemienione przez Boga i zaczyna prorokować. Ta przemiana potwierdza boskie powołanie Saula do przewodzenia Izraelowi, pokazując, że Bóg daje siłę tym, których wybiera (zob. także 1 Samuela 16:13 i 2 Koryntian 3:5-6).
10:17-19 - Samuel zwołuje lud i przypomina mu, że Bóg jest prawdziwym królem Izraela, ale lud nalegał na króla-człowieka. To wydarzenie uwypukla napięcie między rządami człowieka a suwerennością Boga (zob. także Sdz 8:23 i Oz 13:10-11).
10:20-24 - Saul zostaje wybrany na króla przez losowanie przed ludem, a jego wygląd robi wrażenie na wszystkich. To formalny początek jego przywództwa, choć niektórzy wciąż kwestionują jego zdolności (zob. także Lb 27,18-23 i 1 Sm 11,12-13).
Wersety związane z I Samuel, 10:
1 Księga Samuela, rozdział 10, opisuje namaszczenie Saula na króla. W jaki sposób Bóg potwierdza swój wybór Saula? Ten znaczący tekst opisuje tajne namaszczenie dokonane przez Samuela, prorocze znaki i publiczne przedstawienie Saula ludowi. W tym rozdziale omawiamy takie tematy, jak powołanie Boże, wzmocnienie przez Ducha i obowiązki przywódcy. 1 Samuela 10 wyznacza początek monarchii w Izraelu, punkt zwrotny w historii narodu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają podstawowe zasady tego kluczowego rozdziału.
Wyjścia 30:23-25: "Weźcie najlepsze przyprawy: [...] Zróbcie z nich święty olejek do namaszczenia, wonną mieszankę, dzieło perfumiarza. Będzie to święty olej do namaszczenia." - Ten fragment opisuje olej do namaszczenia używany do konsekracji królów, takich jak Saul w 1 Samuela 10.
1 Królów 19:16: "Namaść także Jehu, syna Nimsziego, na króla Izraela i namaść Elizeusza, syna Szafata, z Abel-Mechola, aby został po tobie prorokiem." - Werset ten pokazuje ciągłość praktyki namaszczania królów, tak jak miało to miejsce w przypadku Saula w 1 Samuela 10.
Psalmy 89:20: "Znalazłem Dawida, mojego sługę; namaściłem go moim świętym olejem." - Chociaż werset ten dotyczy Dawida, odzwierciedla praktykę namaszczania królów, tak jak miało to miejsce w przypadku Saula w 1 Samuela 10.
2 Koryntian 1:21-22: "Teraz to Bóg utwierdza nas z wami w Chrystusie i namaścił nas; zapieczętował nas jako swoją własność i umieścił swego Ducha w naszych sercach jako gwarancję tego, co ma nadejść." - Werset ten używa języka królewskiego namaszczenia, aby opisać Boże dzieło w wierzących, nawiązując do namaszczenia Saula z 1 Samuela 10.
Jakuba 5:14: "Czy jest wśród Was ktoś chory? Niech pośle po starszych Kościoła, aby się modlili nad nim i namaścili go oliwą w imię Pana." - Werset ten pokazuje, jak praktyka namaszczania, zapoczątkowana przez królów takich jak Saul w 1 Samuela 10, była kontynuowana we wczesnym kościele.
FAQ:
W jaki sposób Samuel namaścił Saula na króla?
Samuel namaścił Saula, wylewając mu olej na głowę i oznajmił, że Bóg wybrał go na przywódcę Izraela. Samuel dał znaki potwierdzające jego wybór. (1 Samuela 10:1)
Jakie znaki dał Samuel Saulowi po namaszczeniu?
Samuel powiedział, że Saul znajdzie dwóch mężczyzn w pobliżu grobu Racheli, trzech mężczyzn w Betel i orszak proroków, co potwierdzi jego wybór. (1 Samuela 10:2-5)
W jaki sposób Saul został przedstawiony ludziom jako król?
Samuel wezwał lud do Micpy i rzucając losy, wyłonił Saula jako nowego króla Izraela. Lud przyjął Saula oklaskami. (1 Samuela 10:17-24)
Jaka była pierwsza reakcja Saula, gdy został wybrany na króla?
Saul wahał się i ukrył, gdy został wybrany na króla, pokazując pokorę i niepewność co do swojej nowej roli. (1 Samuela 10:21-22)
W jaki sposób Duch Boży przemienił Saula?
Duch Boży zstąpił na Saula i zaczął prorokować, pokazując, że Bóg jest z nim i udzielając mu sił do wypełnienia nowej roli. (1 Samuela 10:6, 10)
W jaki sposób Samuel potwierdził, że Saul jest królem Izraela?
Samuel namaścił Saula olejem i ogłosił, że będzie rządził Izraelem. Następnie Saul otrzymał znaki prorocze i został publicznie wybrany przez losowanie przed ludem. (1 Samuela 10:1-24)
Jaki znak otrzymał Saul na potwierdzenie swojego namaszczenia?
Samuel przepowiedział, że Saul znajdzie ludzi z chlebem i oliwą, i że będzie prorokował z grupą proroków, otrzymując Ducha Bożego. (1 Samuela 10:2-7)
Dlaczego Saul ukrywał się, gdy został wybrany na króla?
Saul, mimo że został wybrany przez Boga, ukrył się wśród bagaży z powodu nieśmiałości lub strachu przed objęciem przywództwa. (1 Samuela 10:21-22)
Jak ludzie zareagowali na wybór Saula na króla?
Niektórzy przyjęli Saula z radością, ale inni wątpili w jego zdolność do rządzenia Izraelem. (1 Samuela 10:24-27)
Co oznacza, że Duch Pański zstąpił na Saula?
Oznaczało to, że Bóg dał Saulowi władzę, aby ten mógł nim kierować i kierować nim w jego misji. (1 Samuela 10:6, 10)
