Eclesiástico, 13
1. ὁ ἁπτόμενος πίσσης μολυνθήσεται καὶ ὁ κοινωνῶν ὑπερηφάνῳ ὁμοιωθήσεται αὐτῷ
1. Qui tetigerit picem inquinabitur ab ea: et qui communicaverit superbo induet superbiam.
2. βάρος ὑπὲρ σὲ μὴ ἄρῃς καὶ ἰσχυροτέρῳ σου καὶ πλουσιωτέρῳ μὴ κοινώνει τί κοινωνήσει χύτρα πρὸς λέβητα αὕτη προσκρούσει καὶ αὕτη συντριβήσεται
2. Pondus super se tollet qui honestiori se communicat, et ditiori te ne socius fueris.
3. πλούσιος ἠδίκησεν καὶ αὐτὸς προσενεβριμήσατο πτωχὸς ἠδίκηται καὶ αὐτὸς προσδεηθήσεται
3. Quid communicabit cacabus ad ollam? quando enim se colliserint, confringetur.
4. ἐὰν χρησιμεύσῃς ἐργᾶται ἐν σοί καὶ ἐὰν ὑστερήσῃς καταλείψει σε
4. Dives injuste egit, et fremet: pauper autem læsus tacebit.
5. ἐὰν ἔχῃς συμβιώσεταί σοι καὶ ἀποκενώσει σε καὶ αὐτὸς οὐ πονέσει
5. Si largitus fueris, assumet te: et si non habueris, derelinquet te.
6. χρείαν ἔσχηκέν σου καὶ ἀποπλανήσει σε καὶ προσγελάσεταί σοι καὶ δώσει σοι ἐλπίδα λαλήσει σοι καλὰ καὶ ἐρεῖ τίς ἡ χρεία σου
6. Si habes, convivet tecum, et evacuabit te: et ipse non dolebit super te.
7. καὶ αἰσχυνεῖ σε ἐν τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ ἕως οὗ ἀποκενώσῃ σε δὶς ἢ τρίς καὶ ἐπ’ ἐσχάτων καταμωκήσεταί σου μετὰ ταῦτα ὄψεταί σε καὶ καταλείψει σε καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ κινήσει ἐπὶ σοί
7. Si necessarius illi fueris, supplantabit te, et subridens spem dabit, narrans tibi bona, et dicet: Quid opus est tibi?
8. πρόσεχε μὴ ἀποπλανηθῇς καὶ μὴ ταπεινωθῇς ἐν ἀφροσύνῃ σου
8. Et confundet te in cibis suis, donec te exinaniat bis et ter: et in novissimo deridebit te, et postea videns derelinquet te, et caput suum movebit ad te.
9. προσκαλεσαμένου σε δυνάστου ὑποχωρῶν γίνου καὶ τόσῳ μᾶλλόν σε προσκαλέσεται
9. Humiliare Deo, et exspecta manus ejus.
10. μὴ ἔμπιπτε μὴ ἀπωσθῇς καὶ μὴ μακρὰν ἀφίστω ἵνα μὴ ἐπιλησθῇς
10. Attende ne seductus in stultitiam humilieris.
11. μὴ ἔπεχε ἰσηγορεῖσθαι μετ’ αὐτοῦ καὶ μὴ πίστευε τοῖς πλείοσιν λόγοις αὐτοῦ ἐκ πολλῆς γὰρ λαλιᾶς πειράσει σε καὶ ὡς προσγελῶν ἐξετάσει σε
11. Noli esse humilis in sapientia tua, ne humiliatus in stultitiam seducaris.
12. ἀνελεήμων ὁ μὴ συντηρῶν λόγους καὶ οὐ μὴ φείσηται περὶ κακώσεως καὶ δεσμῶν
12. Advocatus a potentiore, discede: ex hoc enim magis te advocabit.
13. συντήρησον καὶ πρόσεχε σφοδρῶς ὅτι μετὰ τῆς πτώσεώς σου περιπατεῖς
13. Ne improbus sis, ne impingaris: et ne longe sis ab eo, ne eas in oblivionem.
14. []
14. Ne retineas ex æquo loqui cum illo, nec credas multis verbis illius: ex multa enim loquela tentabit te, et subridens interrogabit te de absconditis tuis.
15. πᾶν ζῷον ἀγαπᾷ τὸ ὅμοιον αὐτῷ καὶ πᾶς ἄνθρωπος τὸν πλησίον αὐτοῦ
15. Immitis animus illius conservabit verba tua: et non parcet de malitia, et de vinculis.
16. πᾶσα σὰρξ κατὰ γένος συνάγεται καὶ τῷ ὁμοίῳ αὐτοῦ προσκολληθήσεται ἀνήρ
16. Cave tibi, et attende diligenter auditui tuo, quoniam cum subversione tua ambulas:
17. τί κοινωνήσει λύκος ἀμνῷ οὕτως ἁμαρτωλὸς πρὸς εὐσεβῆ
17. audiens vero illa, quasi in somnis vide, et vigilabis.
18. τίς εἰρήνη ὑαίνῃ πρὸς κύνα καὶ τίς εἰρήνη πλουσίῳ πρὸς πένητα
18. Omni vita tua dilige Deum, et invoca illum in salute tua.
19. κυνήγια λεόντων ὄναγροι ἐν ἐρήμῳ οὕτως νομαὶ πλουσίων πτωχοί
19. Omne animal diligit simile sibi, sic et omnis homo proximum sibi.
20. βδέλυγμα ὑπερηφάνῳ ταπεινότης οὕτως βδέλυγμα πλουσίῳ πτωχός
20. Omnis caro ad similem sibi conjungetur, et omnis homo simili sui sociabitur.
21. πλούσιος σαλευόμενος στηρίζεται ὑπὸ φίλων ταπεινὸς δὲ πεσὼν προσαπωθεῖται ὑπὸ φίλων
21. Si communicabit lupus agno aliquando, sic peccator justo.
22. πλουσίου σφαλέντος πολλοὶ ἀντιλήμπτορες ἐλάλησεν ἀπόρρητα καὶ ἐδικαίωσαν αὐτόν ταπεινὸς ἔσφαλεν καὶ προσεπετίμησαν αὐτῷ ἐφθέγξατο σύνεσιν καὶ οὐκ ἐδόθη αὐτῷ τόπος
22. Quæ communicatio sancto homini ad canem? aut quæ pars diviti ad pauperem?
23. πλούσιος ἐλάλησεν καὶ πάντες ἐσίγησαν καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ ἀνύψωσαν ἕως τῶν νεφελῶν πτωχὸς ἐλάλησεν καὶ εἶπαν τίς οὗτος κἂν προσκόψῃ προσανατρέψουσιν αὐτόν
23. Venatio leonis onager in eremo: sic et pascua divitum sunt pauperes.
24. ἀγαθὸς ὁ πλοῦτος ᾧ μή ἐστιν ἁμαρτία καὶ πονηρὰ ἡ πτωχεία ἐν στόματι ἀσεβοῦς
24. Et sicut abominatio est superbo humilitas, sic et execratio divitis pauper.
25. καρδία ἀνθρώπου ἀλλοιοῖ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐάν τε εἰς ἀγαθὰ ἐάν τε εἰς κακά
25. Dives commotus confirmatur ab amicis suis: humilis autem cum ceciderit, expelletur et a notis.
26. ἴχνος καρδίας ἐν ἀγαθοῖς πρόσωπον ἱλαρόν καὶ εὕρεσις παραβολῶν διαλογισμοὶ μετὰ κόπων
26. Diviti decepto multi recuperatores nbsp;: locutus est superba, et justificaverunt illum.
27.
27. Humilis deceptus est, insuper et arguitur: locutus est sensate, et non est datus ei locus.
28.
28. Dives locutus est, et omnes tacuerunt, et verbum illius usque ad nubes perducent.
29.
29. Pauper locutus est, et dicunt: Quis est hic? et si offenderit, subvertent illum.
30.
30. Bona est substantia cui non est peccatum in conscientia: et nequissima paupertas in ore impii.
31.
31. Cor hominis immutat faciem illius, sive in bona, sive in mala.
32.
32. Vestigium cordis boni et faciem bonam difficile invenies, et cum labore.
