1. The praise of a canticle for David. He that dwelleth in the aid of the most High, shall abide under the protection of the God of Jacob.
2. He shall say to the Lord: Thou art my protector, and my refuge: my God, in him will I trust.
3. For he hath delivered me from the snare of the hunters: and from the sharp word.
4. He will overshadow thee with his shoulders: and under his wings thou shalt trust.
5. His truth shall compass thee with a shield: thou shalt not be afraid of the terror of the night.
6. Of the arrow that flieth in the day, of the business that walketh about in the dark: of invasion, or of the noonday devil.
7. A thousand shall fall at thy side, and ten thousand at thy right hand: but it shall not come nigh thee.
8. But thou shalt consider with thy eyes: and shalt see the reward of the wicked.
9. Because thou, O Lord, art my hope: thou hast made the most High thy refuge.
10. There shall no evil come to thee: nor shall the scourge come near thy dwelling.
11. For he hath given his angels charge over thee; to keep thee in all thy ways.
12. In their hands they shall bear thee up: lest thou dash thy foot against a stone.
13. Thou shalt walk upon the asp and the basilisk: and thou shalt trample under foot the lion and the dragon.
14. Because he hoped in me I will deliver him: I will protect him because he hath known my name.
15. He shall cry to me, and I will hear him: I am with him in tribulation, I will deliver him, and I will glorify him.
16. I will fill him with length of days; and I will shew him my salvation.
Przypisy:
90:1-2 - Ten psalm, przypisywany Mojżeszowi, rozpoczyna się od uznania wieczności i niezmienności Boga. Jest On schronieniem wszystkich pokoleń, obecnym od czasów przed stworzeniem świata (zob. także Pwt 33,27 i Hbr 13,8).
90:3-6 - Przemijalność ludzkiego życia jest przeciwstawiona wieczności Boga. Człowiek jest jak proch ziemi, jego życie jest krótkie, jak trawa, która rośnie, a potem zanika (zob. także Rdz 3,19 i Jk 4,14).
90:7-12 - Psalmista rozmyśla o Bożym gniewie przeciwko grzechowi i prosi o mądrość, aby każdy dzień był celowy i pełen bojaźni Bożej. Poszukiwanie Bożej mądrości jest kluczowe w radzeniu sobie z ulotnością życia (zob. także Księgę Przysłów 9:10 i List do Efezjan 5:15-16).
90:13-15 - Prośba Boga o odnowę i współczucie ukazuje nadzieję na odkupienie i radosne życie w Jego obecności. Podkreślana jest modlitwa o to, aby dni udręki zostały zastąpione latami radości (zob. także Psalm 126:5 i Izajasz 61:3).
90:16-17 - Psalmista wzywa do objawienia dzieł Bożych i Bożej łaski dla Jego ludu. Pragnieniem jest, aby działania podejmowane z Bożą pomocą miały trwały wpływ (zob. także Lb 6,24-26 i J 15,5).
Wersety związane z Psalms, 90:
Przypisywany Mojżeszowi Psalm 90 rozmyśla o wieczności Boga i ludzkiej słabości. Jak powinniśmy żyć w świetle naszej śmiertelności? Ten głęboki psalm przeciwstawia wieczną naturę Boga krótkotrwałości ludzkiego życia. Tekst zastanawia się nad grzechem, sądem Bożym i potrzebą mądrości. Tematy takie jak suwerenność Boga w czasie, znaczenie dobrze prowadzonego życia i tęsknota za łaską Bożą są centralne. Psalm 90 uczy nas, że „liczymy dni nasze”. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na tematykę tego refleksyjnego psalmu.
2 Piotra 3:8: "Nie zapominajcie o tym, umiłowani: u Pana jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień." - Odzwierciedla wieczną perspektywę Boga, o której mowa w Psalmie 90:4.
Hioba 14:1-2: "Mężczyzna zrodzony z kobiety żyje krótko i przechodzi wiele trudności. Wyrasta jak kwiat i więdnie, ucieka jak cień i nie pozostaje." - Nawiązuje do motywu Psalmu 90, mówiącego o krótkotrwałości i kruchości życia ludzkiego.
Efezjan 2:10: "Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg z góry przygotował, abyśmy w nich chodzili." - Odnosi się to do prośby zawartej w Psalmie 90:17, aby Bóg utwierdził dzieło naszych rąk.
Izajasza 40:6-8: "Głos mówi: „Wołaj”. I pytam: „Co mam wołać?” „Aby cała ludzkość była jak trawa, a wszelka ich chwała jak kwiaty polne. Trawa więdnie i kwiaty opadają, ale słowo naszego Boga trwa na wieki." - Odzwierciedla kontrast między wiecznością Boga a przemijaniem człowieka, co jest głównym tematem Psalmu 90.
Objawienie 21:4: "On otrze z Twoich oczu każdą łzę. Nie będzie już śmierci, ani smutku, ani płaczu, ani bólu, bo stary porządek przeminął." - Oferuje perspektywę nadziei kontrastującą z rzeczywistością ludzkiej śmiertelności opisaną w Psalmie 90.
FAQ:
Co mówi psalmista o krótkości ludzkiego życia?
Psalmista porównuje ludzkie życie do trawy, która kwitnie i szybko więdnie, podkreślając kruchość i ulotność istnienia. (Psalm 90:5-6)
Czego uczy nas Psalm 90 o wieczności Boga?
Psalm 90 naucza, że Bóg jest wieczny, nie ma początku ani końca, istnieje poza czasem i jest stwórcą wszystkiego. (Psalm 90:1-2)
W jaki sposób psalmista prosi o mądrość w odniesieniu do czasu?
Psalmista prosi Boga, aby nauczył nas liczyć nasze dni, abyśmy mogli żyć mądrze i jak najlepiej wykorzystać nasz czas. (Psalm 90:12)
Czego psalmista pragnie dla przyszłości swojego ludu?
Psalmista prosi Boga, aby spojrzał na swój lud z miłosierdziem i przywrócił radość i dobrobyt jego krajowi. (Psalm 90:13-17)
Czego uczy nas Psalm 90 o zaufaniu Bogu w trudnych chwilach?
Uczy, że powinniśmy ufać Bogu w każdej sytuacji, uznając Jego suwerenność w czasie i szukając Jego łaski w chwilach udręki. (Psalm 90:14-17)
