Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Pjesma nad pjesmama, 2

1. - Ja sam cvijet šaronski, ljiljan u dolu.

1. Ego flos campi et lilium convallium.

2. - Što je ljiljan meðu trnjem, to je prijateljica moja meðu djevojkama.

2. Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.

3. - Što je jabuka meðu šumskim stablima, to je dragi moj meðu mladiæima; bila sam željna hlada njezina i sjedoh, plodovi njeni slatki su grlu mome.

3. Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius, quem desideraveram, sedi, et fructus eius dulcis gutturi meo.

4. Uveo me u odaje vina i pokrio me zastavom ljubavi.

4. Introduxit me in cellam vinariam, et vexillum eius super me est caritas.

5. Okrijepite me kolaèima, osvježite jabukama, jer sam bolna od ljubavi.

5. Fulcite me uvarum placentis, stipate me malis, quia amore langueo.

6. Njegova mi je lijeva ruka pod glavom, a desnom me grli.

6. Laeva eius sub capite meo, et dextera illius amplexatur me.

7. - Kæeri jeruzalemske, zaklinjem vas srnama i košutama poljskim, ne budite, ne budite ljubav moju dok sama ne bude htjela!

7. Adiuro vos, filiae Ierusalem, per capreas cervasque camporum, ne suscitetis neque evigilare faciatis dilectam, quoadusque ipsa velit.

8. Glas dragoga moga! Evo ga, dolazi, prelijeæe brda, preskakuje brežuljke.

8. Vox dilecti mei! Ecce iste venit saliens in montibus, transiliens colles.

9. Dragi je moj kao srna, on je kao jelenèe. Evo ga za našim zidom, gleda kroz prozore, zaviruje kroz rešetke.

9. Similis est dilectus meus capreae hinnuloque cervorum. En ipse stat post parietem nostrum respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos.

10. Dragi moj podiže glas i govori mi: "Ustani, dragano moja, ljepoto moja, i doði,

10. En dilectus meus loquitur mihi: “Surge, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni.

11. jer evo, zima je veæ minula, kiša je prošla i nestala.

11. Iam enim hiems transiit, imber abiit et recessit.

12. Cvijeæe se po zemlji ukazuje, vrijeme pjevanja doðe i glas se grlièin èuje u našem kraju.

12. Flores apparuerunt in terra, tempus putationis advenit; vox turturis audita est in terra nostra,

13. Smokva je izbacila prve plodove, vinograd, u cvatu, miriše. Ustani, dragano moja, ljepoto moja i doði.

13. ficus protulit grossos suos, vineae florentes dederunt odorem suum; surge, amica mea, speciosa mea, et veni,

14. Golubice moja, u spiljama kamenim, u skrovištima vrletnim, daj da ti vidim lice i da ti èujem glas, jer glas je tvoj ugodan i lice je tvoje krasno."

14. columba mea, in foraminibus petrae, in caverna abrupta. Ostende mihi faciem tuam, sonet vox tua in auribus meis; vox enim tua dulcis, et facies tua decora”.

15. Pohvatajte lisice, male lisice što ošteæuju vinograde, naše vinograde u cvatu.

15. Capite nobis vulpes, vulpes parvulas, quae demoliuntur vineas, nam vineae nostrae florescunt.

16. Dragi moj pripada meni, a ja njemu, on pase meðu ljiljanima.

16. Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia,

17. Prije nego dan izdahne i sjene se spuste, vrati se, dragi moj: budi lagan kao srna, kao lane na gori Beteru.

17. antequam aspiret dies, et festinent umbrae. Revertere; similis esto, dilecte mi, capreae hinnuloque cervorum super montes Bether.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

2:1-2 - Ukochana postrzega siebie jako dziki kwiat, podkreślając piękno prostoty i pokory. Ta samoidentyfikacja ukazuje Bożą łaskę w dostrzeganiu i docenianiu każdego z nas w jego indywidualności (zob. także 1 P 5,6-7 i Mt 6,28-30).

2:3-4 - Ukochany jest porównany do owocującego drzewa, symbolizującego ochronę i pożywienie. Ten obraz odzwierciedla Bożą miłość, która nas przyjmuje i wspiera, oferując schronienie i duchowe pożywienie (zob. także Psalm 91:1 i Jana 15:5).

2:5-7 - Ukochana wyraża swoje pragnienie i potrzebę bezpieczeństwa i miłości. Podkreśla się wagę czekania na właściwy moment w miłości, a także ochronę, jaką Bóg oferuje w chwilach niepewności (zob. także Psalm 46:1 i List do Filipian 4:6-7).

2:8-10 - Ukochany pojawia się, przynosząc radość i nadzieję. Jego przybycie jest symbolem obecności Boga, przynoszącego odnowę i życie, wskazując, że obecność ukochanego jest błogosławieństwem i pocieszeniem (zob. także Psalm 30:5 i Izajasz 40:31).

2:11-13 - Wspomniano o zmianie pór roku, symbolizującej czas miłości. Ten fragment mówi o pięknie miłości rozkwitającej we właściwym czasie, odzwierciedlając Boży plan dla relacji (zob. także Księga Koheleta 3:1-8 i List do Galatów 6:9).

Wersety związane z Pjesma nad pjesmama, 2:

Rozdział 2 Pieśni zagłębia się w wyrażanie miłości między kochankami. Jakich metafor używa się do opisania miłości? Ten poetycki tekst porównuje ukochanego do lilii wśród cierni, a ukochanego do jabłka wśród dzikich drzew. Rozdział przedstawia oczekiwanie na wiosnę, symbolizującą rozkwit miłości. Songs 2 porusza również takie tematy, jak ochrona, pożądanie i wzajemna pogoń. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na romantyczne symbole w tym wciągającym rozdziale.

1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Ten fragment odzwierciedla temat wyłączności i wyboru obecny w Pieśni nad Pieśniami 2:2.

Objawienie 3:20: "Oto stoję u drzwi i kołaczę. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę i będę z nim wieczerzał, a on ze mną." - Werset ten przypomina wołanie ukochanego z Pieśni nad Pieśniami 2:10-13.

Psalmy 91:1: "Ten, który mieszka w schronieniu Najwyższego i odpoczywa w cieniu Wszechmogącego" - Ten fragment odzwierciedla ideę ochrony i schronienia wyrażoną w Pieśni nad Pieśniami 2:3.

Jana 15:13: "Nikt nie ma większej miłości od tego, kto życie swoje oddaje za przyjaciół swoich." - Werset ten nawiązuje do tematu głębokiej miłości z Pieśni nad Pieśniami 2:4-5.

Rzymian 8:38-39: "Jestem bowiem przekonany, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani demony, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani żadne moce, ani wysokość, ani głębokość, ani nic innego w stworzeniu nie będzie w stanie nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystus Jezus, nasz Pan." - Ten fragment odzwierciedla intensywność i trwałość miłości opisanej w Pieśni nad Pieśniami 2:16-17.

FAQ:

Co ukochana mówi o swoim ukochanym w Pieśni nad Pieśniami 2:1?

Ukochana opisuje siebie jako kwiat polny, prosty i pokorny, podkreślając w ten sposób swoje naturalne piękno i prostotę swojej miłości. (Pieśń nad Pieśniami 2:1)

Co symbolizują „burza” i „deszcz” w Pieśni nad Pieśniami 2:11?

Deszcze i burze symbolizują przejściowe trudności, które można przezwyciężyć, a powrót słońca symbolizuje radość z odzyskanej miłości. (Pieśń nad Pieśniami 2:11)

Jak opisana jest miłość w Pieśni nad Pieśniami 2:16?

Miłość jest opisywana jako coś niezachwianego i głębokiego, w czym kochankowie należą do siebie i są sobie całkowicie oddani. (Pieśń nad Pieśniami 2:16)

Co oznacza wyrażenie „Powstań, Północy, i przyjdź, Południu” w Pieśni nad Pieśniami 2:17?

To wyrażenie symbolizuje pragnienie ukochanej osoby, by być z nią i prosić ją, by przychodziła ze wszystkich stron, wskazując na wszechogarniającą i intensywną miłość. (Pieśń nad Pieśniami 2:17)

Czym jest „pole uprawne” wspomniane w Pieśni nad Pieśniami 2:15?

Pole jest metaforą przeszkód i trudności, które mogą utrudniać miłość, a rada brzmi: usuń je, aby związek mógł rozkwitnąć. (Pieśń nad Pieśniami 2:15)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas