Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Knjiga Postanka, 50

1. Josip se baci na oca, suzama mu oblije lice, izljubi ga.

1. Ioseph ruit super faciem patris flens et deosculans eum.

2. Poslije toga Josip naredi lijeènicima koji su se nalazili u njegovoj službi da mu oca balzamiraju, i oni balzamiraše Izraela.

2. Praecepitque servis suis medicis, ut aromatibus condirent patrem.

3. Trebalo je èetrdeset dana: toliko, naime, traje balzamiranje. Sedamdeset su ga dana Egipæani oplakivali.

3. Quibus iussa explentibus, transierunt quadraginta dies; iste quippe mos erat cadaverum conditorum. Flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus.

4. A kad je prošlo vrijeme oplakivanja, Josip reèe onima u dvoru faraonovu: "Uèinite mi milost i prenesite faraonu ovo:

4. Et, expleto planctus tempore, locutus est Ioseph ad familiam pharaonis: “Si inveni gratiam in conspectu vestro, loquimini in auribus pharaonis,

5. Moj me otac zakleo govoreæi: 'Kad umrem, sahrani me u grob koji sam sebi pripravio u zemlji kanaanskoj!' Dopusti mi da odem gore i sahranim oca, a onda æu se vratiti."

5. eo quod pater meus adiuraverit me dicens: "En morior; in sepulcro meo, quod fodi mihi in terra Chanaan, sepelies me"; ascendam nunc et sepeliam patrem meum ac revertar”.

6. Faraon odgovori: "Otiði gore i sahrani svoga oca kako si mu se zakleo."

6. Dixitque ei pharao: “Ascende et sepeli patrem tuum, sicut adiuratus es”.

7. Tako Josip ode da sahrani oca. S njim su pošli i svi faraonovi službenici - odliènici njegova dvora i svi dostojanstvenici egipatske zemlje;

7. Quo ascendente, ierunt cum eo omnes servi pharaonis, senes domus eius cunctique maiores natu terrae Aegypti,

8. sva Josipova obitelj, njegova braæa i oèeva porodica. Jedino su u gošenskom kraju ostala njihova djeca, njihove ovce i goveda.

8. domus Ioseph cum fratribus suis, absque parvulis et gregibus atque armentis, quae dereliquerant in terra Gessen.

9. S njim su išla i kola i konjanici: bila je to vrlo duga povorka.

9. Habuit quoque in comitatu currus et equites; et facta est turba non modica.

10. Stigavši u Goren Haatad, s onu stranu Jordana, održaše ondje veliko i sveèano naricanje. Josip održa sedmodnevnu žalost za ocem.

10. Veneruntque ad Gorenatad (id est Aream rhamni), quae sita est trans Iordanem; ubi celebrantes exsequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies.

11. Kad su stanovnici te zemlje, Kanaanci, vidjeli tugovanje u Goren Haatadu, rekoše: "To ti je sveèano naricanje Egipæana!" Zato nazovu to mjesto Abel-Misrajim. Nalazi se s onu stranu Jordana.

11. Quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan, dixerunt: “Planctus magnus est iste Aegyptiis”; et idcirco vocatum est nomen loci illius Abelmesraim (id est Planctus Aegypti).

12. Jakovljevi sinovi uèine kako im je naredio otac:

12. Fecerunt ergo filii Iacob, sicut praeceperat eis;

13. odnesu ga u zemlju kanaansku te ga sahrane u spilji na polju Makpeli kod Mamre, polju što ga je Abraham kupio od Hetita Efrona za sahranjivanje.

13. et portantes eum in terram Chanaan sepelierunt eum in spelunca Machpela, quam emerat Abraham cum agro in possessionem sepulcri ab Ephron Hetthaeo contra faciem Mambre.

14. Pošto je sahranio svoga oca, Josip se vrati u Egipat - on, njegova braæa i svi koji su s njim išli da mu oca pokopaju.

14. Reversusque est Ioseph in Aegyptum cum fratribus suis et omni comitatu, sepulto patre.

15. Kad su Josipova braæa vidjela da im je otac umro, rekoše: "Što ako je Josip na nas ljut i pokuša uzvratiti nam za sve zlo koje smo mi njemu nanijeli?"

15. Quo mortuo, timentes fratres eius et mutuo colloquentes: “Ne forte memor sit iniuriae, quam passus est, et reddat nobis omne malum, quod fecimus”,

16. Stoga poruèe Josipu ovako: "Pred svoju smrt tvoj je otac naredio:

16. mandaverunt ei dicentes: “Pater tuus praecepit nobis, antequam moreretur,

17. 'Ovako recite Josipu: Oprosti braæi svojoj zlo i grijeh što su onako okrutno prema tebi postupili.' Oprosti, dakle, uvredu slugama Boga svoga oca!" Na te rijeèi Josip brizne u plaè.

17. ut haec tibi verbis illius diceremus: "Obsecro, ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum et peccati atque malitiae, quam exercuerunt in te". Nos quoque oramus, ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc”. Quibus auditis, flevit Ioseph.

18. Tada sama njegova braæa doðu k njemu, bace se preda nj te mu reknu: "Evo nas k tebi da budemo tvoji robovi!"

18. Veneruntque ad eum fratres sui et proni coram eo dixerunt: “Servi tui sumus”.

19. Josip im odvrati: "Ne bojte se! TÓa zar sam ja namjesto Boga!

19. Quibus ille respondit: “Nolite timere. Num Dei possumus resistere voluntati?

20. Osim toga, iako ste vi namjeravali da meni naudite, Bog je bio ono okrenuo na dobro: da uèini što se danas zbiva - da spasi život velikom narodu.

20. Vos cogitastis de me malum; sed Deus vertit illud in bonum, ut exaltaret me, sicut in praesentiarum cernitis, et salvos faceret multos populos.

21. Zato se ne bojte! Ja æu se brinuti za vas i za vašu djecu." Tako ih je smirio ljubeznim rijeèima.

21. Nolite timere: ego pascam vos et parvulos vestros”. Consolatusque est eos et blande ac leniter est locutus.

22. Josip ostane u Egiptu zajedno s rodom svojim i oèevim. Poživje Josip stotinu i deset godina.

22. Et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui; vixitque centum decem annis

23. Tako je Josip gledao Efrajimovu djecu do treæeg koljena; a raðala se djeca i Makiru, Manašeovu sinu, na Josipovim koljenima.

23. et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem; filii quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Ioseph.

24. Napokon reèe Josip svojoj braæi: "Ja æu, evo, naskoro umrijeti. Ali æe se Bog, zacijelo, sjetiti vas i odvesti vas iz ove zemlje u zemlju što ju je pod zakletvom obeæao Abrahamu, Izaku i Jakovu."

24. Quibus transactis, locutus est fratribus suis: “Post mortem meam Deus visitabit vos et ascendere vos faciet de terra ista ad terram, quam iuravit Abraham, Isaac et Iacob”.

25. Tada Josip zakune Izraelove sinove: "Bog æe se vas doista sjetiti, i tada ponesite moje kosti odavde!"

25. Cumque adiurasset eos atque dixisset: “Deus visitabit vos; asportate ossa mea vobiscum de loco isto”,

26. Josip umrije kad mu bijaše sto i deset godina; balzamiraše ga i u Egiptu položiše u lijes.

26. mortuus est, expletis centum decem vitae suae annis. Et conditus aromatibus repositus est in loculo in Aegypto.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

50:1-3 - Żałoba Józefa po śmierci ojca jest wyrazem miłości i szacunku. Odzwierciedla to wagę żałoby i uznania relacji rodzinnych w kulturze hebrajskiej (zob. także Księga Koheleta 3:1-2 i List do Rzymian 12:15).

50:4-6 - Prośba Józefa, aby faraon pozwolił jego rodzinie udać się do Kanaanu i pochować go, podkreśla znaczenie ziemi obiecanej i ciągłość obietnicy danej patriarsze przez Boga (zobacz również Księgę Rodzaju 23:19 i List do Hebrajczyków 11:13-16).

50:15-21 - Po śmierci Jakuba bracia Józefa obawiają się, że odpłaci im za wyrządzone zło. Odpowiedź Józefa uwypukla miłosierdzie i suwerenność Boga w przekształcaniu zła w dobro, co jest centralnym tematem wiary chrześcijańskiej (zob. także Rz 8,28 i Rdz 45,5-8).

50:22-23 - Józef żyje w Egipcie aż do śmierci, dowodząc wierności Boga w dotrzymywaniu obietnic nawet w obcej krainie. Perspektywa przyszłości w Kanaanie potwierdza nadzieję odkupienia ludu Bożego (zob. także Rdz 15,13-14 i Hbr 11,22).

50:24-26 - Polecenia Józefa dotyczące pochówku w Kanaanie i wzmianka o exodusie odzwierciedlają nadzieję na wybawienie i powrót do Ziemi Obiecanej. Zapowiadają one historię Izraela i nieustanną wierność Boga Jego obietnicom (zob. także Wj 13,19 i Joz 24,32).

Wersety związane z Knjiga Postanka, 50:

Rozdział 50 Księgi Rodzaju kończy opowieść o patriarchach. W jaki sposób historia Józefa jest przykładem przebaczenia i Bożej opatrzności? Ten poruszający tekst opisuje pogrzeb Jakuba, strach braci Józefa po śmierci ojca oraz potwierdzenie przebaczenia Józefa. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak Boża suwerenność nad złem, znaczenie pojednania w rodzinie i wiara w Bożą obietnicę powrotu do świata pierwotnego. ziemia obiecana. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na wieczne zasady zawarte w ostatnim rozdziale Księgi Rodzaju.

Dzieje Apostolskie 7:15-16: "Następnie Jakub udał się do Egiptu, gdzie umarł on i nasi przodkowie. Ich ciała zostały zabrane z powrotem do Sychem i złożone w grobowcu, który Abraham nabył w Sychem od synów Chamora za określoną sumę." - Szczepan podsumowuje wydarzenia z 50. rozdziału Księgi Rodzaju, w tym śmierć Jakuba i chęć pochowania go w Kanaanie.

Wyjścia 13:19: "Mojżesz wziął kości Józefa, gdyż kazał synom Izraela uroczyście przysiąc, że to zrobią, mówiąc: ‚Bóg na pewno przyjdzie wam z pomocą; więc zabierzcie stąd moje kości”." - Ten fragment pokazuje spełnienie prośby Józefa z Księgi Rodzaju 50:25, łącząc wydarzenia Exodusu z obietnicą daną Józefowi.

Hebrajczyków 11:22: "Dzięki wierze Józef pod koniec swego życia wspomniał o wyjściu Izraelitów z Egiptu i udzielił wskazówek dotyczących ich kości." - Autor Listu do Hebrajczyków interpretuje prośbę Józefa zawartą w Księdze Rodzaju 50,25 jako akt wiary w Boże obietnice.

Jozuego 24:32: "Kości Józefa, które Izraelici przywieźli z Egiptu, pochowano w Sychem, w tej części pola, którą Jakub nabył od synów Chamora, ojca Sychema, za sto srebrników. Ziemia ta stała się dziedzictwem potomków Józefa." - Fragment ten opisuje ostateczne spełnienie pragnienia Józefa wyrażonego w 50. rozdziale Księgi Rodzaju, łączącym koniec wyjścia z obietnicami patriarchalnymi.

Rzymian 8:28: "Wiemy, że Bóg we wszystkim działa dla dobra tych, którzy Go miłują, czyli tych, którzy zostali powołani według Jego postanowienia." - Werset ten odzwierciedla temat wyrażony przez Józefa w Księdze Rodzaju 50:20, mówiący o tym, że Bóg wykorzystuje nawet złe intencje ludzi w dobrym celu.

FAQ:

Jak Józef zareagował na śmierć swego ojca, Jakuba?

Józef okazał wielką żałobę i szacunek, przeżywając 70-dniowy okres żałoby w Egipcie, zanim pochował ojca w Kanaanie. (Rodzaju 50:1-3)

Czego obawiali się bracia Józefa po śmierci Jakuba?

Bracia obawiali się, że Józef będzie chciał się na nich zemścić, skoro Jakub nie żyje, dlatego poprosili go o przebaczenie. (Rodzaju 50:15-17)

W jaki sposób Józef pocieszał swoich braci po śmierci Jakuba?

Józef zapewnił ich, że Bóg posłużył się wydarzeniami ku dobremu i że nie muszą się obawiać, gdyż On o nich zadba. (Rodzaju 50:19-21)

Co Józef zrobił z kośćmi swego ojca, Jakuba?

Józef obiecał zabrać kości Jakuba do Kanaanu, zgodnie z życzeniem jego ojca, i uczynił to po jego śmierci. (Rodzaju 50:25-26)

Jak zakończyło się życie Józefa?

Józef dożył 110 lat, zobaczył trzecie pokolenie swoich dzieci i poprosił, aby jego kości zostały zabrane do Kanaanu, gdy Bóg nawiedzi Izraelitów. (Rodzaju 50:22-24)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Śledź nas