1. Pablo, Silvano y Timoteo, a la Iglesia de los tesalonicenses, congregada en Dios Padre y en Cristo Jesús el Señor: Permanezcan con ustedes la gracia y la paz.
2. En todo momento los tenemos presentes en nuestras oraciones, y damos gracias sin cesar a Dios por ustedes, pues constantemente
3. recordamos ante Dios, nuestro Padre, su fe que produce frutos, su amor que sabe actuar, su espera de Cristo Jesús, nuestro Señor, que no se desanima.
4. No olvidamos, hermanos amados por Dios, en qué circunstancias fueron llamados.
5. El Evangelio que les llevamos no se quedó sólo en palabras, sino que hubo milagros y Espíritu Santo, dejándoles plena convicción. Y tampoco han olvidado cómo nos portamos entre ustedes y en atención a ustedes.
6. A su vez ustedes se hicieron imitadores nuestros y del mismo Señor cuando, al recibir la palabra, probaron la alegría del Espíritu Santo en medio de fuertes oposiciones.
7. De este modo pasaron a ser un modelo para todos los creyentes de Macedonia y de Acaya.
8. De hecho, a partir de ustedes la palabra del Señor se difundió en Macedonia y Acaya, y más allá aún. Su fe en Dios se comenta en tantos lugares que no necesitamos decir más al respecto.
9. Todos hablan del éxito que tuvimos entre ustedes y de cómo se pasaron de los ídolos a Dios. Pues empezaron a servir al Dios vivo y verdadero,
10. esperando que venga del cielo el que nos libera del juicio que se acerca: éste es Jesús, su Hijo, al que resucitó de entre los muertos.
Przypisy:
1:1-2 - Paweł pozdrawia Tesaloniczan, podkreślając wagę nieustannej modlitwy. Docenia wiarę, miłość i nadzieję Kościoła, ukazując witalność ich chrześcijańskiego życia (zob. także Kolosan 1:3 i 1 Koryntian 1:4).
1:4-5 - Paweł przypomina nam, że Tesaloniczanie zostali wybrani przez Boga, a ewangelia dotarła do nich nie tylko słowem, ale także mocą, w Duchu Świętym i z pełnym przekonaniem. Prawdziwa wiara prowadzi do przemiany (zob. także Efezjan 1:4 i 1 Piotra 1:12).
1:6-7 - Kościół w Tesalonice poszedł w ślady Pawła i Sylasa, stawiając czoła uciskom z radością w Duchu Świętym. Stali się wzorem dla wierzących w całej Macedonii i Achai (zob. także 1 Koryntian 4:16 i Filipian 3:17).
1:8-10 - Świadectwo Tesaloniczan rozprzestrzeniło się, gdy porzucili bożki, aby służyć Bogu żywemu. Odzwierciedla to moc autentycznego nawrócenia, które inspiruje innych do szukania prawdy w Chrystusie (zob. także 1 P 2,9 i Ef 5,8).
01:10 - Paweł podkreśla, że Tesaloniczanie z nadzieją oczekują powrotu Jezusa, który wybawi ich od nadchodzącego gniewu. Nadzieja na Drugie Przyjście jest fundamentalna dla wiary chrześcijańskiej (zob. także Tt 2,13 i Ap 22,20).
Wersety związane z 1º Carta a los Tesalonicenses, 1:
1 Tesaloniczan Rozdział 1 rozpoczyna list Pawła do kościoła w Tesalonice. W jaki sposób apostoł zachęca ten młody zbór? Ten tekst wprowadzający wyraża wdzięczność za duchowy wzrost Tesaloniczan, podkreślając ich wiarę, miłość i nadzieję. Paweł chwali sposób, w jaki przyjęli ewangelię i stali się przykładami dla innych wierzących. Rozdział ten kładzie nacisk na takie tematy, jak skuteczność ewangelii, przemiana życia i oczekiwanie na powrót Chrystusa. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podstawowe zasady tego inspirującego rozdziału.
Dzieje Apostolskie 17:1-4: "Przechodząc przez Amfipolis i Apolonię dotarli do Tesaloniki, gdzie znajdowała się synagoga żydowska. Paweł zgodnie ze swoim zwyczajem udał się do synagogi i przez trzy szabaty spierał się z nimi na podstawie Pisma Świętego, wyjaśniając i udowadniając, że Chrystus musi cierpieć i zmartwychwstać. „Ten Jezus, którego wam głoszę, jest Chrystusem” – powiedział. Część Żydów dała się przekonać i przyłączyła się do Pawła i Sylasa, podobnie jak duża liczba bogobojnych Greków i nieliczne ważne kobiety." - Ten fragment przedstawia kontekst historyczny założenia kościoła w Tesalonice, do którego Paweł nawiązuje w swoim liście.
Rzymian 1:8: "Przede wszystkim jestem wdzięczny mojemu Bogu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, ponieważ wasza wiara jest głoszona na całym świecie." - Tak jak Paweł wychwala wiarę Rzymian, tak samo wychwala wiarę Tesaloniczan w 1 Tesaloniczan 1:8, pokazując wzór w swoich listach.
1 Koryntian 11:1: "Bądźcie naśladowcami moimi, tak jak ja jestem naśladowcą Chrystusa." - Werset ten nawiązuje do tematu z 1 Tesaloniczan 1:6, gdzie Paweł chwali Tesaloniczan za naśladowanie jego i Pana.
Galacjan 4:9: "Ale teraz, znając Boga, a raczej będąc przez Niego poznanym, jak powrócić do tych słabych i nędznych elementarnych zasad? Czy chcesz znowu dać się im zniewolić?" - Werset ten kontrastuje z sytuacją Tesaloniczan z 1 Tesaloniczan 1:9, którzy odwrócili się od bożków do żywego i prawdziwego Boga.
Kolosan 1:4-5: "Słyszeliśmy bowiem o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o waszej miłości do wszystkich świętych ze względu na nadzieję zachowaną dla was w niebie, którą usłyszeliście przez słowo prawdy, ewangelię" - Paweł wyraża podobne uczucia w stosunku do Kolosan, powtarzając swoją pochwałę dla Tesaloniczan w 1 Tesaloniczan 1:3.
FAQ:
Jaką reputację miał kościół w Tesalonice?
Kościół w Tesalonice słynął ze swojej wiary i potężnego świadectwa, dając przykład innym wierzącym w Macedonii i Achai (1 Tesaloniczan 1:7-8).
Jak Paweł opisuje nawrócenie Tesaloniczan?
Odwrócili się od bożków, aby służyć Bogu żywemu i prawdziwemu, z utęsknieniem oczekując powrotu Jezusa Chrystusa. (1 Tesaloniczan 1:9-10)
Dlaczego Paweł dziękuje Bogu za kościół w Tesalonice?
Wiara, miłość i nadzieja Tesaloniczan były widoczne i dowodziły ich przemiany pod wpływem ewangelii. (1 Tesaloniczan 1:2-3)
Co Paweł podkreśla, jeśli chodzi o moc ewangelii?
Ewangelia przyszła do nich nie tylko w słowie, ale w mocy, w Duchu Świętym i z pełnym przekonaniem. (1 Tesaloniczan 1:5)
Jak Tesaloniczanie przyjęli ewangelię?
Przyjęli orędzie z radością, pomimo prób, stając się naśladowcami Pawła i Pana. (1 Tesaloniczan 1:6)
